Dag 22, Avignon!

Zoals gebruikelijk stond ik lekker vroeg, net zes uur in dit geval, naast mijn fiets, klaar voor vertrek. De route liep voorspoedig, en ik reed al snel in een agrarisch gebied met grote zonnebloemvelden en zelfs een paar kleine veldjes met lavendel.

Boomgaarden met appels, peren en abrikozen stonden ook op het programma. Zoals steeds de laatste dagen sloten de bordjes van de Via Rhona goed aan bij het paarse lijntje op mijn telefoon.

Tot dat moment dat het bordje naar links wees en mijn lijntje rechtdoor. Ik besloot mijn lijntje te volgen in het volste vertrouwen dat de routes spoedig weer samen zouden komen. Dat is nooit meer gebeurd. 😊

Mijn vermoeden is dat ik een oude versie van de route heb gevolgd en dat ze om de een of andere, voor mij nog onnaspeurbare reden hebben besloten de VR deels te verleggen. Hoe dan ook, ik kwam gelukkig toch gewoon in Avignon aan.

Het waaide weer net zo hard (of mogelijk nog harder) als gisteren. En weer meestal in de rug. Behalve toen ik voor de laatste keer tijdens de tocht de Rhône overstak via een vrij hoge stuw. Daar stond de wind zo hard dwars op de weg dat ik mijn best moest doen niet tegen de reling te fietsen.

Toen ik vervolgens na de stuw rechtsaf ging richting Avignon reeds vrijwel zonder te trappen 30 km/u.

De camping is niet veel soeps. Ik sta op een soort bosgrond met vier tentjes op een plek. Maar ik vind dat ik voor elf euro per nacht maar niet moet zeuren. Bij de buren hebben ze wel gras, maar daar betaal je wel drie keer zoveel voor.

Mensen dit is mijn laatste bijdrage over deze reis. Bedankt voor het lezen en reageren. Als ik weer thuis ben ga ik de boel nog wat redigeren en wat foto’s bijplaatsen. Ook komt er nog wel een soort evaluatie. Au revoir.

Geplaatst in Algemeen | 6 Reacties

Dag 21, niet heet én voor de wind

Het was qua weer inderdaad een heerlijke dag. Pas nadat ik op de camping was aangekomen ging de temperatuur naar boven de 25 graden, maar niet eens heel veel. En die wind, daar heb ik natuurlijk veel mazzel mee. Al een paar weken waait hij hoofdzakelijk uit het noorden en nu ook al een paar dagen vrij stevig. Dat merk je niet zo, totdat de route een slinger landinwaarts maakt en je ook een stukje tegenwind hebt.

Net als gisteren wisselden de linker- en de rechteroever elkaar wat af. Soms heel mooie vergezichten en rotspartijen, maar ook reed ik zo’n beetje langs de voordeur van een kernenergiecentrale. Zo’n ding doet toch wel een beetje apocalyptisch aan, zeker als er van die grote rookwolken uit de koeltorens komen. Het is vast heel veilig, maar ik was blij toen ik er weer een eindje voorbij was. Als hij de lucht ingaat ben ik waarschijnlijk ook waar ik nu zit niet veilig, maar dat idee negeren we maar even.

Ik was van de fietsers als eerste op de camping, dat gaf me het voorrecht het mooiste plekje uit te kiezen. Ik sta onder een boom die deze bloemen heeft;

Wie weet wat het is mag het zeggen. Ze ruiken heerlijk.

Na mij zijn er zeker nog een stuk of vijf, zes tentjes bijgekomen, en tot mijn verbazing waren het allemaal Fransen. Het zal mijn vooroordeel zijn, maar ik dacht dat hier niet aan fietsvakanties gedaan werd. Ik moet toch eens kijken of ik mijn Frans wat kan verbeteren want dan komen we in gesprekken nog wat verder dan uitwisselen dat het eten gesmaakt heeft.

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Dag 20, dan weer links, dan weer rechts

Vanmorgen ontdekte ik dat half zes gaan fietsen bijna te vroeg wordt. Voor de warmte is het nog steeds fijn, maar het wordt later licht. Of het is omdat de langste dag al weer een paar weken achter ons ligt, of omdat ik zuidelijker begin te geraken? Mogelijk allebei wat.

Ik hoefde vanaf de camping maar een klein stukje over de weg waarover ook auto’s reden en toen zat ik al op de dijk waar de Via Rhona zich verder voor mij uitrolde. Daardoor kom ik de fietsverlichting uit doen en begon het opladen van mijn telefoon weer. Die was inmiddels naar 37% gezakt. Voor ik een uur verder was stond al weer boven de 80%. Het fietsen ging vlot, ik had goede benen zoals dat kennelijk in de wielrenwereld heet. Toen ik twee uur gefietst had was ik een km of vijfendertig verder en werd het tijd om wat te eten en te drinken.

Zoals de dagtitel al verraadt fietste ik dan weer aan de ene en dan weer aan de andere kant van de Rhône. Dit werd mede bepaald door de aanwezigheid van industriegebieden en de aanwezigheid van geschikte paden stel ik mij zo voor. Het volgen van de Via Rhona is erg simpel. Ik kijk nog wel naar de route op mijn telefoon, maar eigenlijk is hij gewoon heel goed bewegwijzerd. Op sommige wegen waar ook auto’s mogen rijden liep er zelfs een groene onderbroken streep langs de weg om aan te geven dat je nog steeds goed ging.

Na ruim tachtig km (dat waren er tien meer dan Google Maps had gedacht, maar die ging dan ook over de N7, de malloot), kwam ik op de camping aan. En tegen afdracht van € 9,22 mocht ik in een apart hoekje zelf kiezen welk stukje ik wilde bezetten.

Kort daarna arriveerde er een Frans stel, hij op een ligfiets, die uitvoerig met elkaar discussieerden over de gewenste plek. Ik denk dat ze het liefst mijn plekje hadden willen hebben. Later sprak de man, die enigszins Engels sprak, mij aan en raadde me af om de maaltijd op de camping te gebruiken. Het was veel en vet geweest. Hij vertelde ook dat ze al in mei van huis waren gegaan en pas in oktober weer thuis zouden komen. Dat is nog eens wat anders dan drie weken trekken.

Morgen de een-na-laatste fietsdag. Nog twee dagen van ruim zestig km gok ik. En dan nog een paar dagen toerist zijn in Avignon.

Nog een foto? Ja natuurlijk. Vanmorgen een mooi uitzicht over de Rhône. Ik blijf ervan houden, kronkelende rivieren.

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

Dag 19, dagje niksen

Toen ik van de vorige camping vertrok had ik mij voorgenomen een dag extra op de volgende te blijven als het er een beetje fatsoenlijk uitzag. Dat is een rekbaar begrip maar ik vond het prima zoals het er lag. Mijn plek is een groot deel van de in de schaduw te bezitten, hooguit een beetje jammer dat er bijna geen gras groeide.

Veel gelezen vandaag, vanmorgen nog een paar boodschappen in het nabijgelegen dorp (loopbare afstand) en de was gedaan!

Waar een fiets al niet goed voor is.

Verder valt er over deze dag niet veel te melden. Ja de voetbalvrouwen verloren van de USA. Niet veel mensen zullen er echt verbaasd over geweest zijn.

Oh, en die bui gisteravond. Die was wel even hevig. Flinke ontladingen en gedonder en een leuke sloot water. Tijdens het hoogtepunt stond ik inderdaad bij het sanitairgebouw. Dat voelde toch iets veiliger.

Vandaag zijn er drie druppels gevallen en heeft het wat gerommeld. Volgens Météo-France was dat het voorlopig weer.

Morgen weer fietsen, en het blijft warm, dus vroeg op pad.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Dag 18, langs de Rhône deel 1

Nadat ik gisteravond in de stad even wat gegeten had ben ik op mijn warme kamer nog wat aan het puzzelen geweest hoe ik de resterende kilometers naar Avignon zou gaan indelen. Ik was er nog niet klaar mee toen ik zo’n beetje instortte. Ik vlijde me neer op het bed, en voor ik het wist was het een uur of vijf. Nog steeds warm en benauwd en waarschijnlijk als gevolg daarvan ook hoofdpijn. Ik ben mijn boeltje gaan inpakken, drie keer gecheckt of ik echt alles had (dat is op een camping toch duidelijker, dan is je plek leeg) en me bij het hostel afgemeld. Ja, ik was ook verbaasd dat dat zo vroeg kon, maar dat hadden ze me gisteren verzekerd en dat bleek te kloppen.

Langs de linkeroever van de Rhône reed ik richting de Confluence, de plaats waar de Saône en de Rhône met elkaar versmelten. Op die plek is ook een museum gebouwd, een bijzonder gebouw, maar daar was het uiteraard nog te vroeg voor.

Ik kan me niet herinneren dat ik tijdens mijn fietsreis zoveel (vooral rode) verkeerslichten was tegengekomen als tijdens de eerste vijfentwintig km van deze dag. Ik moet toegeven dat ik er wel enkele, wegens gebrek aan medeweggebruikers, heb genegeerd. Maar op een gegeven moment, na een uitstapje meer naar het binnenland ( en dus omhoog) werd het weer mooi en reed ik langs boomgaarden met rijpe abrikozen en zag ik verderop, hoger op de heuvels, weer wijngaarden liggen. Uiteindelijk kwam ik weer direct aan het water te rijden.

Zoals hier, met Vienne aan de overkant.

Na vrijwel precies 60 km kwam ik aan bij La Lône, de camping van vandaag. En ook van morgen, want ik heb besloten hier een dag extra te blijven. Ik hoef pas vandaag over een week in Avignon te zijn, dus tijd zat.

Het was hier toen ik aankwam erg warm en benauwd. Inmiddels is het iets beter te doen. Het schijnt dat France Meteo code oranje heeft afgegeven ivm regen, hagel en onweer. We gaan het zien, als het me te dichtbij komt ga ik wel in het restaurantje of andere ‘echte’ gebouwen schuilen.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Dag 17, nog een beklimming

Het was niet een heel bijzondere fietsdag. Deels langs de Saône, deels wat meer van de rivier af, met als onvermijdelijke consequentie dat er weer wat hoogtemeters gemaakt moesten worden. Maar niets dat heel zwaar was.

Wat altijd even spannend is, is een bord langs de weg dat deze weg verderop is afgesloten. Ik kijk dan altijd even op de kaart of er een alternatief is dat er niet al te onaangenaam uitziet. Toen dat gisteren gebeurde was het alternatief een drukke weg. Daar had ik geen zin in, dus ik waagde het er maar op. Dat bleek terecht in de geval, er was een wegopbreking in het dorp over de volke breedte van de weg, maar er was gelukkig nog een parallelstraatje.

Je kon wel merken dat ik Lyon naderde, het werd steeds drukker. Maar gelukkig vaak fietspaden of -stroken. En zo kwam ik dan eindelijk bij de tunnel Croix Rousse aan. Dit is volgens mij de tunnel die vroeger alleen voor autoverkeer werd gebruikt en waar je door moest als je naar Zuid-Frankrijk ging, of er vandaan kwam uiteraard. Nu is een buis voor fietsers en wandelaars ingericht. En inrichten mag je letterlijk nemen, er waren bewegende beelden op de muur en er was muziek. Je kunt je afvragen of de verkeersveiligheid ermee gediend is. 😊

Om elf uur was ik bij mijn hostel en zoals ik had verwacht was dat te vroeg om in te checken. Wel kon ik mijn bagage in lockers achterlaten en mijn fiets binnen zetten.

Daarna te voet verder gegaan. Eerst een poosje op een muurtje in de schaduw gezeten met wat te drinken en heerlijke kersen. Daarna eerst even naar de Rhône, de laatste rivier van mijn reis, en daarna doorgestoken naar die andere rivier, de Saône. Aan de oever van die rivier wat kaartjes geschreven en ondertussen zitten bedenken of ik nou echt naar “die kerk daarboven” zou gaan.

Hij zag er mooi uit, maar er moest wel minstens 150 meter voor geklommen worden en het was ondertussen wel wel dertig graden. Uiteindelijk gedaan, en inderdaad erg warm en zweterig, maar wel de moeite waard. Ook het uitzicht over de stad Lyon was er prachtig.

Verder ben ik blij dat ik vanavond weer in mijn tentje slaap. Zo’n stad koelt veel minder af dan een camping, waar ook vaak nog wel een windje staat. Voordeel van een hostel is dat ik alles wat opgeladen kon worden weer even op niveau heb gebracht. Ik ga zo mijn boeltje maar eens inpakken en kijken of ik inderdaad vroeg kan uitchecken zoals mij gisteren werd gezegd.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Dag 16, nieuw hoogterecord

Vandaag dan de dag waar ik toch al even tegenaan zat te hikken. Er moest serieus geklommen worden en ik was onzeker of ik het aan zou kunnen.

Maar ik moet beginnen met een klacht over de beschrijving in mijn routeboekje. Benjaminse suggereert door zijn wijze van beschrijven dat we vandaag om te beginnen gewoon verder gaan met dat ‘heerlijke fietspad’ (zijn woorden) waar ik gisteren ter hoogte van de camping in Cluny mee gestopt was. Nou, ik mag wel zeggen: niets was minder waar. Ik vermoed dat het oude treintracé waar we gisteren over reden is ingepikt door de TGV en dat het fietspad daardoor gedwongen opgeschoven is. Dat resulteerde in nogal wat pittige klimmetjes waar ik eerst nogal buiten adem van raakte. Niet echt een ideale warming-up zo direct na de start.

Op een gegeven moment ging het fietspad een spaarzaam verlichte lange tunnel in van 1600 meter lang. Bijzondere ervaring. In de winterperiode is de tunnel afgesloten vanwege de winterslaap van de aanwezige vleermuizen. Na de tunnel zaten we weer op de oude spoorbaan, want toen reed het weer soepel.

Niet lang daarna wordt de Beaujolais bereikt en begint tevens het klimmen (en dalen uiteraard, what goes up must come down). De beklimming waar ik tegenop had gezien ging tot een hoogte van ruim 430 meter, en dat was een persoonlijk hoogterecord op eigen kracht. Het was zwaar, maar met een paar korte rustmomenten lukte het me toch. De een na lichtste versnelling van mijn Rohloffnaaf was nodig, dan kroop ik met een snelheid van 7-8 km/u. Langzamer kan haast niet, dan val je om. 🙂

Dan natuurlijk de onvermijdelijke afdaling, dat is dan een mooie beloning. Ik was vrij vroeg op de camping van Montmerle, ik had me 20 km in de afstand vergist. Het was dus dichterbij dan ik dacht. Ik vond het wel best, niet echt serieus overwogen om toch nog verder te gaan. Morgen naar Lyon is ook maar vijftig km.

Nog even een plaatje van het dorp Fuissé waar ik doorheen kwam. Voor kenners een van de dorpen van het beroemde wijngebied Pouillu-Fuissé.

Er is iets raars gebeurd met de opmaak, maar ik weet nog niet wat. Corrigeer ik na thuiskomst eventueel wel.

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

Dag 15, en toen was het boekje uit

Door vandaag in Cluny aan te komen kan boekje één van het tweeluik “Fietsen naar Barcelona” in de prullenbak. Figuurlijk dan hè, want ik vind het leuke bewaarboekjes.

Ik had een onrustige nacht in Beaune door mijn buurman die herhaaldelijk zo overweldigend moest hoesten dat ik bang was dat hij erin bleef. Ik heb er vandaag verder geen last van gehad. Van het slechte slapen bedoel ik. Van de buurman uiteraard ook niet.

Het eerste deel van de tocht ging door de wijnvelden van beroemde chateaus. Tenminste, zelfs ik als niet-kenner had wel gehoord van Pommard en Meursault. Het heuvelde wat, maar ‘nothing I couldn’t handel’.

Na wat fietswerk door bossen kwam ik uiteindelijk uit op de Voie Verte, een Franse langeafstandfietsroute. Aangelegd op het tracé van een voormalige spoorbaan, dus nooit steil.

Met wel soms dit soort uitzichten:

Vroeg in de middag was ik op de camping waar ik het verder rustig aan deed. Nadat ik gisteren in het restaurant op de camping had gegeten vond ik het nu weer tijd voor een zelfopgewarmde hap. Die gaat niet ik de herhaling.

Vanavond Cluny nog even in geweest. Leuk sfeervol plaatsje met een oude, grote abdij. Daar krijg je dan dit soort plaatjes van:

Morgen wordt vermoedelijk de heftigste dag qua klimmen. Ik zie er eerlijk gezegd een beetje tegenop, maar uiteindelijk komt het vast goed. 🙂

Oh ja, en de TGV rijdt vlak langs de camping. Is weer eens wat anders dan een hoestende buurman.

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

Dag 14, welkom in de Bourgogne

Volgens mij was ik strikt genomen al even in de Bourgogne, althans niet op het moment dat ik Beaune binnen reed, maar doordat ik vlak voor de eindbestemming de eerste wijngaarden zag voelde het nu echt zo

De start van de dag week niet af van die van andere dagen de afgelopen werk. De wekker ging om kwart over vier maar ik lag al een beetje onrustig voor het zover was. Het is dan nog donker, maar als ik het een beetje voorbereid heb kan ik al een hoop doen voor het licht is. Bijvoorbeeld de slaapzak in zijn compression bag, de luchtmatras in zijn zakje, de overige spullen per tas sorteren, en dan is het meestal tijd om naar de wc te gaan. Als ik daarvan terug kom is het licht genoeg om de tassen te gaan inpakken. Alleen de eettas nog niet, want ik zet eerst even koffie. Dan is de buitentent aan de beurt. Die kan er af als er nog spullen in de binnentent liggen. Opvouwen en oprollen en als hij nat is in een extra plastic zak voor hij in de tentzak gaat. Ondertussen koffiedrinkend pak ik de rest in de tassen. Voor de brander moet ik even wachten tot hij zo is afgekoeld dat ik hem kan beetpakken anders brand ik mijn vingers. Tot slot de rest van de tent opruimen en in de zwarte tas doen. Ondertussen mogelijk/hopelijk nog een keer naar de wc en dan vul ik ook meteen de bidons en de PET-fles met water.

Nou, dan is het wel zo’n beetje half zes en ben ik klaar om te vertrekken. PocketEarth op de iPhone instellen, mijn horloge het bijhouden van de route laten starten, en daar gaan we.

Vanmorgen was ik een paar kilometer onderweg toen ik dit tegenkwam.

Ik probeerde er aan te sjorren, ene kant, andere kant, maar geen beweging in te krijgen. Gelukkig paste ik er aan de rechterkant met een beetje moeite langs. Ik herinnerde me ook dat het gisteravond op een gegeven moment harder was gaan waaien, ik had zelfs enkele druppels regen gevoeld. Bij die gelegenheid zal de populier wel omgegaan zijn.

Het was een mooie route gedeeltelijk door bossen, meestal over goede paden, een enkele keer over paden die niet erg stevig aanvoelden met veel steenslag. Met name toen dat een keer bij een langere afdaling gebeurde vond ik dat wel frustrerend. Geen loon naar werken.

Het gebeurt niet vaak dat ik door dorpjes met voorzieningen als een bakker kom. Vandaag was dat in Aiserey wel het geval en daar ook direct gebruik van gemaakt. Ik at brood van drie dagen oud en daar krijg je weliswaar niks van maar vers is toch lekkerder. Ik was er nu toch en kocht er een gebakje bij dat ik heerlijk in het parkje vlakbij opat.

Dat mooie doosje had niet gehoeven, maar het was gebeurd voor ik het door had en het zag er toch wel feestelijk uit.

Ik was mooi op tijd in Beaune. Op de camping werd ik verrast door een man bij de receptie die Nederlands sprak. Een heel licht accent deed me vermoeden dat hij wellicht toch geen Nederlander van geboorte is.

Eerst even uitpuffen in de schaduw, tentje opzetten, douchen en de stad in. Mooi, sfeervol, veel toeristen en warm natuurlijk. Na een paar uur hield ik het voor gezien. En dat betreft ook het schrijven van dit dagverslag. Morgen rijd ik naar Cluny en daarmee is dan boekje deel 1 uit.

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Dag 13, wat meer, of toch maar niet?

Op de gebruikelijke tijd ging de wekker en hoewel ik niet heel goed geslapen had stond ik makkelijk op. Een half uurtje later zag ik ook activiteiten bij de Zeeuwse vrienden. We raakten aan de praat over de route. Zij volgen de Groene Wegen-route en hadden vandaag een paar flinke klimmetjes voor de boeg. Met name zij zag er wel tegenop. Omdat zij uiteindelijk ook de Via Rhona willen gaan volgen suggereerde ik dat ze wellicht ook mijn route konden doen, die leek wat lichter. Hij heeft nog wat foto’s gemaakt van kaartjes uit mijn boekje en daarna ging ik op pad. Misschien hoor ik nog eens hoe het verder ging.

Er zaten een paar overzichtelijke maar toch wat gemene klimmetjes in, maar overwegend viel de route me erg mee. Groot stuk lang de Saône, soms een stukje ervan af.

Het was me opgevallen dat een bepaald type kerktoren erg populair is in deze streek. Ik heb er een paar foto’s van maar die heb ik met mijn camera gemaakt. Oh wacht even.

Knap hè. Zomaar op mijn iPhone gezet. Nou ja, dit soort torentjes dus in allerlei variaties. Ik vind het wel mooi eigenlijk.

In Gray aangekomen, mijn potentiële stopplaats voor vandaag heb ik na veel getwijfel besloten om nog dertig km door te fietsen. Ik vond de camping er niet leuk uitzien en wilde wat meer tijd voor Beaune hebben, de bestemming voor morgen. Dat is dan nu nog maar zeventig km. Dan heb ik normaalgesproken zeker nog een deel van de middag om toerist te zijn.

Geplaatst in Algemeen | Één reactie