Jaar: 2006 (page 1 of 4)

Stoer

Vorige week zondag voor het laatst gelopen, en zoals dat makkelijk gaat in deze tijd van het jaar: vrijwel geen tijd overdag om te lopen. Maandag was na zondag, dinsdag weet-niet-meer (er was wel iets maar de grijze cellen geven het even niet prijs), woensdag volksdansen, donderdag eindejaarsfeest van mijn werk, vrijdag kerstboodschappen (ook al ging dat uiteindelijk niet door) en ga zo maar door. Zo rond de kortste dag is de dag gauw gevuld, en met blote voeten in het donker lopen doe ik toch maar niet.
De kerstdagen gezellig in familiekring doorgebracht. Eerste kerstdag met mijn schoonouders die bij ons aten, tweede kerstdag gingen we op bezoek bij mijn ouders. Ik zie er vaak wat tegen op, bang voor geforceerde gezelligheid, maar het viel alles mee, sterker nog, ik vond het echt leuk.

Vanmorgen stond ik om even voor negen uur als eerste van het gezin op, en nam meteen mijn hardloopkleding mee naar beneden. In short en tight even naar teletekst gekeken. Voor mijn gevoel viel de temepartuur mee, maar toen ik op teletekst zag dat het om 8 uur 1 graad was in Rotterdam schrok ik toch even, dat was misschien wel heel fris voor mijn barre voeten. Ik besloot toch te gaan. Ik heb (op www.mapmyrun.com) pas een nieuwe route van 5 km uitgezet die alvorens wat verder van huis te gaan eerst een soort ruime slinger rond het huis maakte zodat ik mij na een kilometer nog kan bedenken. Shirt met lange mouwen aan, winddicht jack, handen in mijn mouwen verstopt ging ik op pad. Het viel me mee. De straten waren bijna overal droog, en er was weinig wind, hetgeen ervoor zorgde dat ik het niet zo koud vond als ik verwachtte. Hier en daar wat verbijsterde blikken onderweg, mensen geloofden denk ik niet echt wat ze zagen, soms een geamuseerde blik. Mensen reageren toch erg verschillend, hangt er vaak van af hoe koukleumerig ze zelf zijn denk ik.
Na ruim een half uur (het was ook ruim 5 km) was ik weer bijna thuis en had ik het prettige gevoel dat ik iets had gedaan. Vijf kilometer is niet zo veel, maar ik wil proberen deze afstand wat vaker in de week te lopen. Beter 4 keer 5 km dan 2 keer 10 al is de totale afstand hetzelfde.
De weersverwachting voor morgen is wat warmer, maar wel nat, dus ik verwacht dat de koubeleving wel een stuk sterker zal zijn. Ik hoorde op de radio zelfs dat er vanacht ijzel zou kunnen vallen. Als dat morgenochtend daadwerkelijk het geval blijkt stel ik het lopen even uit, er zijn grenzen aan het stoer zijn. 🙂

Zondagmiddag

Nadat ik de zondag voor het grootste deel in ledigheid had doorgebracht begon het geweten toch wat te knagen. Inderdaad, ik had de laatste dagen wat last gehad van voeten die klaagden dat ze te intensief gebruikt waren, en inderdaad, het was buiten frisser dan ik tot nu toe blootsvoets had meegemaakt, en bovendien waren de straten nat, dus nog meer kou. Maar ik wist ook uit ervaring dat ik me extra voldaan voel als ik na aanvankelijke tegenzin toch op pad ben geweest.
Dus vooruit, toch maar de tight aangetrokken, singlet en Odlo shirt met lange mouwen en windjack aan. Is dat niet een beetje veel? Misschien, maar het voelt zo koud… En inderdaad, de straat voelt fris aan de voeten, en in eerste instantie merk ik dat mijn voeten wat gevoellozer worden door de kou. Daar moet ik mee uitkijken weet ik inmiddels, want als je minder gevoel hebt ga makkelijker in de fout met de looptechniek. Daar heb ik al eens een bloedblaar aan overgehouden. Ik besluit om een nieuwe route te lopen die ik van de week op MapMyRun al heb uitgezet. Ik loop hem alleen in omgekeerde richting dan ik hem bedacht had, vooral omdat ik verwacht dat het stuk met het ruwste oppervlak dan in het begin zal zitten in plaats van op het einde als ik al moe ben. Het eerste stuk van de route ken ik al, daarna is het spannend om te ondervinden wat mijn voeten nu weer te verwerken krijgen. Deels gladde tegelpaden, maar het deel op de Oudendijk blijkt toch op sommige plekken wat aan de ruwe kant te zijn. Niet zo erg als echt ‘fakirasfalt’, maar ik ben toch wel blij als het stuk achter de rug is. De rest van de route is redelijk ‘glad’ en het is leuk om eens wat anders tegen te komen. Na ongeveer een kwartier zijn mijn voeten goed op temperatuur en merk ik dat het gevoel weer teruggekomen is. Ik heb mijn jack dan allang uitgetrokken. Dat had ik natuurlijk ook van tevoren kunnen bedenken, maar ik vind het altijd een vervelend idee als ik ergens strand (door pijntjes of ander ongerief) en het dan koud ga krijgen. Het gebeurt eigenlijk nooit, dus ik zou daar toch eens mijn conclusies uit moeten trekken.

Het is zondagmiddag, en dus kom je onderweg veel mensen tegen die hun kleine kinderen aan het uitlaten zijn, en dat vind ik altijd wel leuk. Die kinderen verbazen zich tenminste nog openlijk over wat ze zien ("hee mamma, die meneer loopt op zijn blote voeten"), en ik vind het altijd wel jammer dat ik het vervolg van de discussie niet kan horen. Wat zouden die ouders voor verklaring geven voor iets wat ze zelf waarschijnlijk nogal merkwaardig vinden?

Na ruim drie kwartier was ik weer thuis en inderdaad: de voldoening was groot. Op 17 december, ruim een week voor kerst, nog op blote voeten hardgelopen, het blijft bijzonder. De komende week gaat de temperatuur nog wat verder omlaag, maar het belooft droog te blijven, dus dat biedt voorlopig nog perspectieven.

Spullen terug!

Gistermiddag wezen lopen op de baan. Intervaltraining, 8 X 400m, waarbij elke 400m werd gevold door 400m ‘rust’ (wandelen, rustig hardlopen, wandelen). Ervoor en erna ook nog een km in- en uitlopen zodat ik uiteindelijk 8,4 km op det teller had staan. Dat voelde erg prettig.
Nog prettiger was dat ik sinds gisteren mijn spullen terug heb die ik zaterdag twee weken geleden was kwijtgeraakt bij de baan. Ik was al enkele keren wezen informeren bij de verenigingen die gehuisvest zijn in de accomodatie daar, maar steeds zonder succes. De veronderstelling was dat de concierge van het gebouw ze misschien op zijn kantoortje had gezet. Op zoek naar deze concierge werd ik gisteren eerst weer naar de gevonden voorwerpen van Hercules geloodst en zowaar daar lag alles! Vermoedelijk heeft de concierge de gevonden voorwerpen eerst zelf bewaard en daarna toch naar de vereniging gebracht. Ik was er erg blij mee, enerzijds omdat het mijn vertrouwen in de mensheid niet schaadde, maar vooral ook omdat er een trui bij zat waar ik toch wel aan gehecht was.

Ik hoop dit weekend toch nog minstens 1 keer te kunnen lopen, het zal vermoedelijk wel zondag worden. De zaterdag is met een voetballende dochter en de verplichte klusjes in en om het huis toch gauw gevuld, en de dagen zijn erg kort momenteel. In het donker lopen doe ik niet, in elk geval niet op de weg, en dat mag je toch wel een nadeel noemen van blootsvoets hardlopen. Maar eigenlijk is er niks op tegen om als het al donker is op de baan te lopen. Door de verlichting aan de buitenkant van het gebouw, die volgens mij de hele nacht brandt, is het zicht voldoende om in elk geval de ronding van de baan te kunnen volgen.

Vanavond heb ik de laatste aflevering van een 6-weekse cursus bulgaarse dans die ik in Utrecht heb gevolgd. Bianca de Jong, die de cursus geeft is een erg prettige docente met buitengewone didactische vaardigheden, en ook veel oog voor detail. Als de cursus volgend jaar weer gegeven wordt ga ik vast weer.

Off week

Afgelopen week heb ik niet alleen niks geschreven in dit log, er viel ook, qua hardlopen, niks te melden. Op mijn normale loopdagen was ik verhinderd, en toen het dan op zondag eindelijk zou kunnen voelde ik me de hele dag een beetje brak met wat hoofdpijn.
Gisteren ben ik om twaalf uur van mijn werk naar huis gegaan, en heb, terwijl het prachtig weer was (droog, zon, meer dan 10 graden) tien kilometer gelopen. Ik heb er erg van genoten. Daarna douchen en weer naar mijn werk. Dat smaakt naar meer, en dat ga ik dus, zeker in deze tijd van het jaar, nu de dagen zo kort zijn, nog eens vaker doen.

Waar zijn mijn spullen?

Afgelopen week was een goede hardloopweek. Dinsdag en woensdag heb ik elk 7 wegkilometers gemaakt. Normaal zou ik die woensdagkilometers liever op donderdag gemaakt hebben, maar ik wist bij voorbaat al dat dat slecht uit zou komen. Nu liep ik op woensdagavond, bij het volksdansen, wel erg op mijn wenkbrauwen, vooral ook omdat ik de laatste tijd de gewoonte heb om lopend naar de volksdans, en ook weer terug natuurlijk, te gaan, en dat is dan toch weer 2 X 3 km extra.

Zaterdagmiddag ben ik op de baan wezen lopen. Het was wat regenachtig, maar niet koud. Ik deed na twee rondjes inlopen mijn fleecetrui in een plastic zak, en legde die onder de overkapping neer die wordt gevormd door de buitentrap van het gebouw van de atletiekverenigingen. Mijn schoenen stonden er naast. Vervolgens 15 X 200m interval gedaan, afgewisseld met 200m pauze (en een pauze is dan ongeveer 30m wandelen, 140m dribbelen en dan weer 30m wandelen). Tenslotte nog 1km rustig uitlopen. Teruglopen naar mijn spullen onder de trap…. WEG! Weg plastic zak, weg schoenen.
Nou kan ik me niet voorstellen dat iemand werkelijk geinteresseerd was in een oude trui en een paar oude hardloopschoenen, dus de theorie is vooralsnog dat iemand van een van de atletiekverenigingen het spul zag liggen, verder niemand zag (het was inmiddels donker, ik kan best over het hoofd gezien zijn) en het mee naar binnen heeft genomen.
Maar goed, je voelt je toch wel staan, je begint het langzaam kouder te krijgen, en die trui zou nu toch wel goed uitkomen. Gelukkig ben ik nog wel zo bijdehand dat ik in dit soort situaties de sleutel van mijn vervoermiddel bij me houd, dus ik kon in elk geval wel weer makkelijk thuiskomen.

Zondag tenslotte heb ik net als vorige week zondag 10km op de weg gelopen, en het ging al weer beter dan een week eerder. Ik vermijd het al te ruige asfalt dat je vooral op fietspaden veel ziet, maar ook dan kom je nog aardig wat variatie aan ondergrond tegen. Hoewel het hard waaide en soms regende vond ik het weer erg aangenaam om te lopen.

Het weer blijft sowieso nog steeds erg barefoot-friendly, maar ik houd er wel rekening mee dat ik binnenkort door nattigheid en kou gedwongen word iets aan mijn voeten te doen. Het zou jammer zijn als dat schoenen moeten zijn, dus ik ben me nog aan het beraden op alternatieven.

Alweer een kilometer!

Dinsdag heb ik 200-jes gelopen op de baan, tien om precies te zijn, zodat de totale afstand die dag op 1000 + 10*(200+200) + 1000 = 6 km kwam. Lekker gelopen in elk geval.
Donderdag had ik weer willen lopen, maar ik had er domweg geen tijd voor.

Gisteren, zaterdag, een duurloopje van 8 km op de baan gedaan. Elke km een eigen tempo proberen vol te houden. Doel is om wat tempovaster te worden, maar ook om wat beter gevoel voor snelheid te ontwikkelen. Dat gaat op de baan een stuk gemakkelijker dan op de weg. Door elke 200m de tijd te controleren kun je een behoorlijk vlak gelopen kilometer krijgen.

Vandaag vond ik het weer eens tijd worden voor een training op de weg. Ik had eerder van de week via www.mapmyrun.com al een route van 10 km uitgezet die grotendeels over stoepen en gladde fietspaden gaat, en vandaag moest het er maar eens van komen. De conclusie moet zijn dat 10 km eigenlijk net iets te hoog gegrepen is, ik heb er wel wat zere voeten aan over gehouden, en op 1 teen een blaartje. Maar gelukkig is al het leed tamelijk oppervlakkig, dus ik denk dat het morgen al een stuk beter is. Dinsdag kan ik waarschijnlijk gewoon weer lopen.

Al met al deze week 24 km gelopen, en daar ben ik best tevreden over.

Halt, politie!

Gisterochtend rond 9 uur in de miezerregen vertrokken voor een rondje over de weg. Dat was al weer een poosje geleden, de laatste weken liep ik vrijwel alleen op de baan. Het was een graad of 6 en het regende dus een beetje. Dat leverde vooral het eerste kwartier wel koude voeten op, maar na enige tijd ging het wel beter. Ik liep een ietwat aangepaste versie van een route door Dubbeldam die ik in het verleden wel vaker liep. De aanpassingen heb ik gedaan om fietspaden met fakirasfalt te vermijden. De route werd daardoor wel bijna een kilometer langer, maar dat is, zeker conditioneel, geen enkel probleem.

Toen ik in Dubbeldam op de Gravensingel was aangekomen kwam mij een politiebusje tegemoet dat ik na mij gepasseerd te zijn hoorde afremmen en omdraaien. "Die komt voor mij" dacht ik nog, en ja hoor, het busje kwam naast mij rijden. Er zat slechts 1 vrouwelijke politieagent in die informeerde wat ik aan het doen was. Toen ik vertelde dat ik aan het hardlopen was (duh!) zei ze dat ze dat wel zag, maarre "op blote voeten?". Er ontstond een kort gesprek over het waarom, en daarna vertelde ze dat er een telefonische melding was binnengekomen over een ‘vreemde figuur’ die mensen hadden gezien. "Niet dat ik denk dat u een vreemde figuur bent hoor" zei ze nog. Afijn, ze vond het duidelijk wel wat apart, maar was geloof ik toch wel van mijn goede trouw overtuigd, en we gingen weer ieder ons weegs. Ik heb de rest van de route met een brede grijns op mijn gezicht gelopen. 🙂

Ik had er zaterdagavond overigens wel grote twijfels over of ik wel zou gaan lopen de volgende dag. We hadden een instuif van de volksdansvereniging, en daar heb ik me behoorlijk lopen uitsloven. Hierdoor, en in combinatie met de volksdanscursus die ik vrijdagavond al had gehad voelde ik me zaterdagavond na thuiskomst eigenlijk behoorlijk ‘uitgekakt’. We hebben nog naar een film op TV zitten kijken die tot kwart over twee duurde, dus dat droeg ook al niet erg bij aan een uitgerust gevoel zondagochtend.
Maar goed, het viel dus erg mee, ik had ook al geen hoofdpijn, zoals ik gevreesd had, en daardoor durfde ik toch wel op pad te gaan.

Al met al heb ik een goede week achter de rug qua BV-hardlopen. In totaal een kilometer of 23, wat nog niet heel veel is, maar het gaat er wel steeds meer op lijken. Mijn voeten zijn nu wel aan wat rust toe, dat gun ik ze vandaag dan ook maar.

Plassen

Gistermiddag op tijd naar huis omdat ik nog wilde lopen, en aangezien de baan ’s avonds voor de verenigingen is moet ik wel ’s middags. Niet dat ik dat erg vind, maar ik moet er wel rekening mee houden. Omdat het al regende (niet heel hard) besloot ik met de auto naar de baan te rijden, ik had geen zin om op voorhand al nat te beginnen. Onzin natuurlijk, en ik kreeg er later ook spijt van.

Het lopen ging prima, er lagen aardig wat (ondiepe) plassen op de baan, maar dat voelde eigen wel lekker om door te lopen. Ik had besloten om na een kilometer inlopen 400m intervals te lopen, afgewisseld met 400m pauze, bestaande uit wandelen/dribbelen/wandelen. Toen ik een stuk of drie van die series gedaan had begon de druk op mijn blaas onaanvaardbare proporties aan te nemen en ben ik maar even de struiken in gedoken. Al dat water, uit de lucht en op de grond had kennelijk een stimulerende werking. 🙂
Uiteindelijk 6 series gedaan en nog een km uitgelopen. Ik ging voldaan naar huis. Daar bleek overigens wel dat ik op de bal van mijn rechtervoet een blaartje had opgelopen. Waarschijnlijk een gevolg van de combinatie natte, en dus wat wekere voeten, en een ondergrond die toch wat stroef is. Gek genoeg alleen rechts, dus ik moet nu proberen mijn rechtervoet net zo te laten lopen als de linker.

Toen ik thuiskwam zat mijn dochter klaar om naar de voetbaltraining te gaan en die vroeg of ik haar met de auto wilde brengen (en dus ook halen). Ik had ja gezegd voor ik er goed over na had gedacht. Daar kreeg ik in tweede instantie wel wat spijt van, want het kost onevenredig veel tijd, en ze krijgt er natuurlijk niks van om in de regen te fietsen. Ik had dus zelf ook met de fiets naar de baan moeten gaan eerder op de middag, ik ben er van overtuigd dat ik vanuit een vaag soort (misplaatst) schuldgevoel heb toegestemd in de autorit.

Gisteravond wat zitten experimenteren met het bekijken van een aflevering van de in Amerika erg populaire serie Heroes via een USB memory stick op onze DVD-speler. Dat blijkt prima te gaan, en zelfs op de stick geplaatste ondertitelingsbestanden worden door de DVD-speler begrepen! Dat maakt het een stuk eenvoudiger om gedownloade films en series te bekijken. Het is niet meer nodig om ze eerst op CD/DVD te branden en dat vind ik wel een welkome ontwikkeling. Al die media met films die je verder nooit meer bekijkt…

De fysio (2)

Maandag dus naar de fysio geweest en hem gevraagd even naar mijn voet te kijken. Het positieve nieuws is dat ik wat hem betreft niet hoef te stoppen met lopen, vooropgesteld natuurlijk dat ik het wel voorzichtig doe: niet doorstampen terwijl mijn voet protesteert. Het minder positieve nieuws is dat hij inschat dat het een beschadiging van het periost(eum), het botvlies, betreft, en dat kan een langduirige zaak zijn. Hij kon zelfs niet met zekerheid zeggen of het ooit helemaal over zou gaan. 🙁
Gistermiddag ben ik gaan lopen op de baan, en heb een duurloop van 8 km gedaan. Dat ging eigenlijk erg goed, pas op het allerlaatst begon mijn voet pas wat signalen af te geven dat het misschien wel genoeg geweest was, en ook naderhand geen klachten. Al met al een positieve ervaring, en het geeft moed voor het vervolg.
Ik hoop aanstaande donderdag weer wat te kunnen intervallen, eens kijken of de trend zich voortzet. Ik denk dat het wel verstandig is om voorlopig mijn hardloopactiviteiten vooral op de baan uit te voeren. Het is daar aanmerkelijk gemakkelijker om je te concentreren op een goede (landings-)techniek, en doordat de ‘weg’ zo vlak is wordt het pijnlijke plekje op mijn voet het minst belast.

De fysio (1)

Het is al weer een poosje geleden dat ik hier een bericht achter liet. Het begint geleidelijk aan wat kouder te worden, maar voor de tijd van het jaar is er natuurlijk geen reden tot klagen. Volgens Teletekst wordt het a.s. donderdag zelfs een graad of 17! Nog steeds prima weer voor een blootvoeter dus.
Afgelopen week heb ik bedroevend weinig gelopen. Nadat ik dinsdag 200 meter intervallen op de baan had gelopen (10 keer, hetgeen inclusief elke keer 200 meter wandelen/dribbelen plus 1 km in- en uitlopen resulteerde in 6 km totaal) is het er afgelopen week niet meer van gekomen.
Het pijnlijke plekje in mijn linkervoet blijft aanwezig. Als ik op de baan loop heb ik er nog het minst last van, maar op stoepen met ongelijke tegels, en vooral op klinkerstraatjes is het toch wel vervelend. Aangezien ik vanmiddag vanwege RSI-achtige schouderklachten toch naar de fysiotherapeut moet zal ik daar eens om advies vragen. Misschien is het verstandig om een paar weken rust te houden. Op zich zou ik dat niet zo erg vinden als het duidelijk is dat het gaat helpen. Wat ik niet hoop is dat het duidt op een anatomische afwijking waar verder niet veel aan te doen is. George schijnt dat te hebben, die kan wel BV hardlopen op bosgrond, maar niet op asfalt. Het zou mij niet kunnen schelen om alleen op bosgrond te kunnen lopen, maar waar haal ik het bos vandaan? 🙂 Het Mastbos is denk ik het dichtst bij, maar om nou elke keer eerst ruim een half uur in de auto te moeten zitten voor ik ga hardlopen. Ik vind het juist ideaal van hardlopen dat je met je sport kan beginnen zodra je de voordeur achter je dicht trekt.
Nou ja, we wachten het nog maar even af.

« Oudere berichten

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑