Maand: januari 2007

Na de storm

Vandaag al weer voor de derde keer gelopen deze week, en dat is ‘quite amazing’ mag ik wel zeggen. Ik placht altijd in de loop van de winter in een dip te geraken (qua lopen dan) waar ik pas in het late voorjaar weer een beetje uit opkrabbelde. Nu ik op blote voeten aan het lopen ben is het een sport geworden om de kans zo vaak mogelijk te grijpen. Het wordt al vroeg donker en dat maakt het lastig om voldoende tijd te vinden, maar deze week heb ik toch kans gezien om wat gaatjes te vinden. Dat heb ik twee keer (vandaag en maandag) gedaan door royaal eerder dan normaal met werken te stoppen, ik heb  nogal wat uren over van vorig jaar en die kan ik zo mooi eens lozen, en verder was ik woensdag vrij om met mijn dochter naar een voetbalselectieactiviteit te gaan. Dat duurde echter niet de hele dag, en zo kon van tevoren mooi nog wat lopen. Maandag en vandaag op de baan, woensdag langs de weg. Het ging alles bij elkaar best heel redelijk en ik heb in elk geval momenteel geen vervelende blessure-achtige pijntjes. Ik loop per keer een kilometer of acht en dat is een prima afstand voor het moment. Tegen de tijd dat ik structureel 3-4 keer per week kan lopen (meer naar het voorjaat toe dus) ga ik de afstand wel uitbreiden. Vanaf zondag gaat het kouder worden, en als het er nou ook maar droog bij blijft is het nog niet zo erg. We wachten het maar af.

En gisteren dus de storm. Vanaf de kamer op mijn werk konden we mooi zien hoe de gemeente op een gegeven moment de weg begon af te zetten. Het was op dat moment niet duidelijk wat daar precies de oorzaak van was. Ook de brug die direct aan ons pand grensde werd afgezet, en pas vandaag -toen men ze begon te verwijderen- werd duidelijk dat dat werd gedaan omdat er werd gevreesd dat de grote lantaarnpalen om zouden waaien. Hoe reeel dat gevaar is werd niet echt duidelijk maar zoals gezegd, ze werden vandaag wel verwijderd.

Mijn toetsenbord begint vervelend te doen, ik stop.

Glas

Alweer 10 dagen sinds mijn laatste weblog activiteit. Het wil nog altijd maar niet winteren, met temperaturen ruim boven de norm, met uitschieters naar zelfs 12-13 graden. Het zijn voor een beginnende blootvoeter aangename omstandigheden. Toch kost het me momenteel wel moeite om meer dan twee keer per week te lopen, en dat komt vooral doordat de dagen zo kort zijn (rare uitdrukking eigenlijk, de dagen zijn uiteraard elke dag even lang, maar iedereen begrijpt toch wat je bedoelt) en ik niet met blote voeten in het donker wil lopen.
In de eerste week van het jaar heb ik op vrijdag en zondag gelopen. De eerste keer iets minder dan 8km, de tweede keer iets meer. In de huidige, tweede week heb ik tot nu toe alleen op dinsdag gelopen, 8 km op de baan.
Zondag gebeurde iets wat alle ‘tegenstanders’ van BV hardlopen tevreden zal stellen: ik raakte een beetje gewond aan mijn rechtervoet. Ik voelde wat scherps onder mijn voet. Dat gebeurt wel vaker, en dan is het gevoel na een paar passen weer normaal, maar nu bleef het wat hangen. Toch maar even gestopt. Ja inderdaad, het bloedde licht, maar zo weinig dat ik het niet nodig vond om eerder naar huis te gaan.
Het plekje bleef wel wat gevoelig de dagen daarna. De training dinsdag ging prima, maar naderhand was het plekje toch wat pijnlijker. Als ik er naar keek was er niet veel bijzonders te zien, en wandelen met schoenen aan leverde ook geen enkel probleem. Omdat het maar niet over ging begon ik zo langzamerhand het idee te krijgen dat er iets in mijn voet zat dat bijna niet zichtbaar was.
Gisteravond eerst een poosje in bad liggen weken (uiteraard niet alleen vanwege die voet, want dan had ik ook wel alleen met mijn voet in een bakje water kunnen gaan zitten 😉 ), en daarna met een naald voorzichtig het plekje wat opengewerkt en warempel, ik was in staat om er twee miniscule stukje glas uit te vissen. Het ene stukje 1 a 2 milimeter, het andere nog kleiner. Tja, dat verklaarde een hoop. Ik verwacht dat het nu wel snel helemaal zal genezen.
Hoewel ik geen aanleiding zie om het BV experiment te stoppen heeft het me wel aan het denken gezet. In dit geval ging het om een oppervlakkig wondje door wat glas, maar het kan natuurlijk altijd gebeuren dat je door onoplettendheid grotere wonden oploopt. Zou het niet verstandig zijn om preventief de tetanus weerstand te actualiseren. Ik schat dat ik een jaar of 30 geleden de laatste anti-tetanusinjectie heb gehad, dus daar zal ik vermoedelijk niet veel voordeel meer van hebben. Ik zal mijn huisarts eens raadplegen, hoewel ik een beetje zijn ironische blik vrees als ik de reden vertel waarom ik die tetanusimmunisatie wil. 🙂 Een totale immunisatie omvat een serie van drie injecties, maar daarna ben je er ook weer 10 jaar van af. Ik moet er nog eens diep over nadenken.

Vers

Rationeel gezien vind ik het onzin, maar toch heb ik altijd wel weer een ‘speciaal’ gevoel bij de start van een nieuw jaar. Echte voornemens heb ik dan misschien niet, maar omdat het altijd zo’n mooi moment van reflectie is heb ik toch altijd wel ook het gevoel dat er ‘ruimte voor verbetering’ is. Dat geldt natuurlijk ook wel voor 16 maart of 28 september, maar ik ontkom toch niet helemaal aan de magie van de eerste van de eerste.
Misschien moet ik het toch maar gewoon bekennen: ja ik heb goede voornemens. Maar ik ga ze hier niet noemen, want ik ben de enige die mezelf er aan mag houden. Ik heb geen trek in opmerkingen als ‘je zou toch dit of dat (niet meer) doen?’, het is al erg genoeg als goede voornemens niet lukken, en daar heb ik het commentaar van een ander niet bij nodig.
Ik ga in elk geval verder met blootsvoets hardlopen, maar dat is niet echt een goed voornemen te noemen. Ik vind het leuk om te doen, en ik ben erg benieuwd waar de grens ligt. Bron van inspiratie is ondermeer Rick Roeber die het afgelopen jaar 2725 miles blootsvoets heeft hardgelopen. Daar steek ik met mijn 190 km wel heel schamel tegen af. Zoveel als hij loopt zal het wel nooit worden, daar ben ik domweg niet ambitieus genoeg voor, maar er is zeker ruimte voor groei. Met de huidige weersomstandigheden loop ik niet veel meer dan een km of 20, maar dat moet ’s zomers toch zeker wel 30-40 km kunnen worden. Vooralsnog is het vinden van de juiste techniek en het aanpassen van mijn voeten aan de omstandigheden veel belangrijker dan het halen van een hoog kilometrage.
De weersomstandigheden blijven de komende 5 dagen in elk geval gunstig voor barefooters, wel vochtig weliswaar, maar temperaturen die behoorlijk hoog zijn. Voorlopig geen winterstop.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑