Maand: december 2007

Mooi loopjaar

Bovenstaand geeft het overzicht van 3 jaar hardlopen. Ik kan je verzekeren dat ik ook vóór 2005 nog nooit meer dan 500 km gelopen heb, laat staan zoveel als het afgelopen jaar.
Op 26,5 km na zijn alle kilometers van 2007 op blote voeten gelopen. Alleen de afgelopen weken heb ik, omdat het vroor, twee keer op schoenen gelopen. Het gaat dus goed mag je wel zeggen, en wat mij betreft is het einde nog niet in zicht. Een gemiddelde van 100 km per maand is wel realistisch en haalbaar.

Mijn hardloopwensen voor het komend jaar zijn dus wel duidelijk. Ik wil mijn kilometrage geleidelijk aan nog wat opvoeren. Het belangrijkste is dat ik het leuk blijf vinden, en dat ik blessurevrij blijf. Daarnaast wil ik ook graag een aantal keren aan een wedstrijd gaan meedoen. Ik moet de wedstrijden een beetje met zorg kiezen, want het zou een beetje jammer zijn als ik de eerste de beste keer al sneuvel vanwege een te ruige ondergrond. In de loop van de tijd wordt dat vast minder belangrijk, maar nu nog niet.

Een eerste wedstrijd zou in april/mei kunnen plaatsvinden, en zou 10, maximaal 15 km kunnen zijn. Ik zal eens een leuke uitzoeken.

Ik woog vanmorgen 72,5 kg, en dat was vandaag een jaar geleden 78 kg. Dat is deels een kwestie van wat minder eten, maar die extra gelopen kilometers hebben er ongetwijfeld ook iets mee te maken. Het is me al zeker meer dan 10 jaar niet gelukt om onder de 70 kg te komen, maar misschien dat het er nu toch eens van gaat komen. Ondanks de berichten op het nieuws vanmorgen dat mannen boven de 50 juist wat langer leven met wat extra vet denk ik dat ik me net even wat prettiger voel als ik nog een kilo of twee kwijt ben. En bovendien, elke kilo die je kwijt bent hoef je met het hardlopen niet mee te nemen. 🙂

Capitulatie

Na veel peinzen en aarzelen heb ik vandaag de handdoek in de ring gegooid.
Afgelopen zondag twijfelde ik al, maar besloot het uiteindelijk toch op blote voeten te gaan proberen. De route zo uitgekiend dat ik naar verkiezing 8, 10, 12 km of nog meer kon lopen.
Het was enkele graden boven nul, maar wel een redelijk fris windje er bij. Dat maakte dat ik na 2 km ijskoude voeten had. Maar na nog eens 2 km begon mijn linkervoet aardig op temperatuur te komen, en toen ik op een punt in de route kwam dat de keuze was tussen 10 of 12 km en de langere route van 15 besloot voor het laatste te kiezen. Ook mijn rechtervoet begon namelijk weer tekenen van leven te vertonen. Daar had ik geen spijt van, ondanks de kou voelden mijn voeten zelfs vrij aangenaam. Uiteindelijk 15 km gelopen. Ik was erg tevreden, maar vond het wel wat, dat ik bijna de helft met een nogal koude rechtervoet had gelopen.

Toen het vandaag dan ook de gehele dag onder nul bleef ( ik kijk altijd op de site www.geenweer.nl van mijn collega Elmar, die woont in Brandwijk, en dat is dichtbij genoeg om als uitgangspunt te gebruiken) begon ik steeds minder zin te krijgen om op blote voeten te gaan hardlopen. Het stomme alleen is dat als je het dan al zo lang doet, dat je het dan jammer vindt om dat stramien te onderbreken. Ik doe het alleen voor mezelf, maar je hoort als het ware stemmetjes van anderen in je hoofd die je wel een watje zullen vinden. Geen idee wie hoor, de meeste mensen die ik er over spreek vonden mijn koude route van afgelopen zondag volgens mij al gekkenwerk.

Uiteindelijk vond ik het bijhouden van mijn conditie belangrijker dan de stemmetjes in mijn hoofd, ik ben gezwicht voor de schoenen.
Met mijn Puma H-Streets aan mijn voeten ging ik op pad, geen idee hoe ver ik zou gaan. Tenslotte wist ik niet of ik ook last van die schoenen zou gaan krijgen. Maar een ding was me duidelijk: ik wilde wel graag weer eens over de Wantijdijk lopen, want daar loop ik op blote voeten niet graag, is me nog net een beetje te ruig. Vanaf de Wantijdijk kun je het eigenlijk net zo lang maken als je wilt. Uiteindelijk liep het zo lekker dat ik via de Kop van het Land over de Zeedijk en de Zuidendijk en de Oudendijk weer in de bebouwde kom van Dordrecht kwam. Toen ik weer thuis was (nog net voor het donker) had ik er 16,5 km op zitten. Met een gemiddelde snelheid van 10,4 km/u, ofwel een tempo van 5’47" per km was ik behoorlijk snel.

In het begin had ik geen last van mijn schoenen. Heerlijk warme voeten! (Een collega vertelde dat hij met dit weer zelfs met schoenen aan nog koude voeten had, daar kan ik me niks bij voorstellen, maar goed mensen zijn verschillend, dat blijkt wel.) Maar na een km of tien kreeg ik last van zweterige voeten en had ik het idee dat ik wel eens blaren zou kunnen krijgen. Uiteindelijk was dat er maar een, dus het viel mee.

Ik ben nu wel moe, het wordt tijd om naar bed te gaan!

Frisjes

Sinds de laatste keer dat ik hier schreef alweer vijf keer getraind. Even een korte samenvatting.
Vrijdag de 7de een betrekkelijk kort loopje van 8,6 km. De bedoeling was heel rustig, maar op de een of nadere manier ging ik toch weer sneller dan ik bedoeld had. Net een beetje sneller dan 10 km p/u, en dat is voor mij boven gemiddeld.
Op zondag een duurloop van 15 km. De straten waren nat, en het waaide hard, daardoor duurde het even voor mijn voeten op temperatuur waren. Kwam uiteindelijk helemaal goed, en heel lekker gelopen.
Dinsdag was het inmiddels een stuk kouder geworden. Een graad of vier. Ik besloot te gaan lopen op de baan, maar die was kletsnat, en dat in combinatie met de wind leverde ijskoude voeten op. Ik ging van huis met het idee 8-10 km te gaan lopen, maar ik had er na vijf km helemaal tabak van. Ik was er wel een beetje depri van, want de winter is nog niet eens echt begonnen.
Donderdag, gisteren dus, bleek wel dat nattigheid een belangrijke factor is. Het was maar een paar graden boven nul, maar de straten waren droog, en ook de wind was gaan liggen. De eerste twee km waren mijn voeten behoorlijk fris, maar tussen de 2-3 km begonnen ze wonderlijk genoeg ineens warm te worden. Ongeveer tegelijk met mijn handen, die ik tot dan toe in mijn mouwen verstopt had gehouden. In totaal 8,6 km gelopen, ik twijfelde vlak bij huis zelfs of ik er niet nog wat aan zou plakken, maar besloot dat niet te doen.
Vandaag weer wezen lopen (ja, ik was vrij, dat maakt het makkelijker), deze keer mijn loopje van 12 km. Het was een graad warmer nog dan gisteren, dus het ging prima.

Al met al is het natuurlijk nog niet echt winter, dus als de temperatuur onder de nul gaat zakken ga ik wel iets aan mijn voeten trekken denk ik, maar in deze omstandigheden, die volgens het KNMI nog wel even aanhouden, kan ik het nog wel even volhouden.

De jaarstand qua kilometers is inmiddels op 950,5 terecht gekomen. De 1000 komt steeds meer in zicht!

Sneller

Ik loop al weer wat trainingen achter zie ik.
Vorige week dinsdag heb ik weer eens dankbaar gebruik gemaakt van het feit dat ik (nog…) zo dicht bij mijn werk woon. Ik wist dat ik door een afdelingsoverleg te laat thuis zou zijn om nog bij daglicht te kunnen lopen, dus ben ik rond half elf naar huis gegaan, en heb mijn gebruikelijk 12km rondje gelopen. Daarna weer naar mijn werk en wat langer doorgegaan dan normaal.

Donderdagochtend heb ik meegeholpen om het podium op te bouwen van Merwe’s Oratorium Vereniging. Daar is mijn vrouw lid van, en sinds een half jaar ongeveer ben ik lid van de podiumcommissie. Leuk werk, alleen een beetje onhandig dat ik de laatste maanden last heb van een tenniselleboog, zeg maar een RSI-symptoom, en dat is bij het sjouwen niet echt handig. Vrijdagavond was de uitvoering (Ein Deutsches Requiem van Brahms) en daar heb ik erg van genoten. Ik ken het nog niet zo goed, maar ik ga het wel steeds mooier vinden.

Zaterdagochtend moest het podium uiteraard ook weer worden afgebroken, en het moest, samen met de onderdelen die deze keer niet gebruikt zijn, worden overgebracht naar een nieuwe opslagplaats. Van half negen tot ongeveer twee uur non stop bezig geweest, dus enigszins moe was ik wel. Maar toch niet moe genoeg, want na thuiskomst heb ik ook nog wat hardgelopen. Een stukje van 8,6 km, niet veel voor mijn doen, maar ik vond het wel genoeg. Ik had wonderlijk genoeg wat last van gevoelige voeten, en daar heb ik echt geen verklaring voor kunnen bedenken.

Zondagmiddag mijn hoop opgegeven dat het nog droog ging worden, en toch maar op pad gegaan. Stromende regen die uiteindelijk toch minder werd, op het laatst zelfs droog, en wat blauwe plekken in de lucht. De eerste paar kilometer koude voeten, en de laatste ook, maar daartussen (het grootste stuk dus) voelden ze prima. Twaalf kilometer.

Dinsdag vond ik het weer eens tijd worden om op de atletiekbaan te lopen. Dat heeft als voordeel dat je ook in het donker zonder risico kunt lopen, het nadeel is dat hij lang nat blijft, en dat was in combinatie met de frisse wind aan de koele kant. Toch ging het wel goed: eerst 3 km inlopen (gem. 10 km/h, 6 min./km) daarna 15 X 200m intervals, afgewisseld met 200m wandelen/dribbelen/wandelen, kortom, zoals Klaas Lok het graag ziet, en uiteindelijk weer afgesloten met 3 km uitlopen. In totaal dus weer twaalf kilometer, dat lijkt zo’n beetje de standaard te worden.

Vandaag had ik een vrije dag, al ben ik nog wel een paar uur op mijn werk geweest voor een klusje dat ik gisteren niet rond kreeg (van half zeven to half negen, zo merk je het bijna niet). De dag wordt besteed aan het op orde brengen van de administratie, maar natuurlijk ook aan hardlopen. Meestal kun je dat ‘hard’ wel met een korreltje zout nemen, maar vandaag heb ik mezelf overtroffen, want ik liep de twaalf km in gemiddeld 5’50" min/km, en dat is in absolute zin niet hard, maar voor mij wel. Overigens weer de hele tijd regen, en tot op mijn huid kletsnat thuisgekomen. Toch eens op zoek naar een regendicht jack, want dit is niet fijn meer.

Met deze twaalf km is mijn jaarstand op 901,3 kilometer gekomen, en als het weer niet winterser wordt gaat het zomaar mogelijk worden om dit jaar aan de 1000 te komen. Ik ben nog nooit boven een jaarstand van 530 km uitgekomen, dus dit ziet er wel heel leuk uit.

Ik ben er nog steeds niet uit wat ik zal doen als het toch winter wordt. Misschien toch maar stukjes lopen op mijn Puma’s, maar het voelt niet prettig. Ik kan misschien ook wel (geiten-)wollen sokken nemen en daar leren zooltjes onder naaien, dat benadert het blotevoeten idee nog het meest. Vroeger maakte mijn moeder zo sloffen, als ik het me goed herinner (toch?), maar ik weet niet of die zooltjes nog te koop zijn. Ik zal eens bij een schoenmaker informeren.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑