Maand: maart 2008

ik doe het niet

Kijk, als het nou begin van de winter zou zijn, en de mogelijkheid bestond dat dit soort winterse ongein nog weken zo niet maanden kon gaan duren, ja dan zou ik wellicht overwegen om al dan niet met schoenen aan te gaan lopen, maar nu begin ik er niet aan.

In de tweede helft van de week zegt het KNMI dat het al weer zachter gaat worden, en kijk eens wat de langere termijn verwachting is:

zondag 30 maart tot en met woensdag 02 april 2008
Afnemende neerslagkansen en verdere stijging van temperatuur tot waardes boven normaal.
maandag 24 maart 2008 11.31 uur

   
   

Dan ga ik niet lopen tobben in de kou. Maar stel je nou eens voor dat ik had bedacht dat de halve of hele marathon van Utrecht wel leuk op mijn CV zou zijn geweest. Je moet er toch niet aan denken…. Doe ik dan ook maar niet. Ik ga thee maken voor mijn arme gezin dat het een weekje zonder moeder moet stellen. De arme schapen. 🙂

Warme stoeptegels

Door allerlei activiteiten op mijn werk was het niet mogelijk om vandaag mijn lange ‘tussendemiddagpauze’ te houden. Maar aangezien ik wel gewoon om half zeven begonnen was kon ik toch behoorlijk op tijd weer naar huis. Het was fris, maar de zon scheen, en hoewel ik bij lagere temperaturen altijd even een drempel over moet om ook echt de deur uit te gaan (ook letterlijk natuurlijk) heb ik het toch voor mekaar gekregen. Nog even met de gedachte gespeeld om een 15km route te nemen, maar ik vond het toch wat overdreven, dus ik besloot tot het lopen van mijn vaste 12 km parcours. De wind was fris, maar op plekken waar de zon al een poosje geschenen had voelde het heerlijk warm aan mijn voeten. Mijn hartslag was gemiddeld aan de hoge kant, ik vermoed dat veel koffie en veel drop daar debet aan zijn. Uiteindelijk met een zeer tevreden gevoel weer thuis gekomen. Ben benieuwd hoe ik al die koude weersverwachtingen ga overleven de komende dagen.

Onthoofd

Heb mijn lange tussendemiddagpauze doorgebracht met het afkijken van de film The big Lebowski. Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed wat ik van de film moet vinden. Beetje bizar zullen we maar zeggen, maar ik moest er bij tijd en wijle wel om lachen.
Daarna besloot ik om toch maar even te gaan lopen. Het weer zag er toch wel aangenaam uit.
Zoals wel vaker wist ik nog niet precies wat ik zou gaan doen toen ik de deur uitstapte. In elk geval even mijn jasje aan, want het was toch wel fris. (Later kreeg ik daar weer spijt van, zo gaat dat wel vaker). Tijdens de eerste kilometer even gevoeld hoe het ging: conditie OK, voeten OK, weer OK. Eigenlijk alles OK. Dan moest het maar 10 km worden.
Op de terugweg kwam ik weer langs de school, waar ik op de heenweg wat gejoel vandaan had horen komen. Deze keer hadden ze me op tijd in de smiezen, en ik kreeg zowaar applaus te horen. Een van de jongens riep zelfs: respect hoor meneer!
Er waren er ook nog die natuurlijk het waarom wilden weten, maar ja, als ik aan het lopen ben ga ik er niet voor stilstaan om dat uit te leggen. Meestal kom ik dan niet verder dan "omdat het lekker loopt".
Afijn, de hardloopkop van deze week is er weer af.

Welke? (1)

Ik moet het toch ook eens over mijn nieuwe fiets gaan hebben. Niet dat ik die al heb, maar ik zit momenteel midden in het besluitvormingsproces, en het houdt me aardig bezig.
Ik heb momenteel een Giant Tourer van iets meer dan 6 jaar oud. Deze fiets heeft me de afgelopen jaren nauwelijks in de steek gelaten, en het was een fijne fiets. Ik kan nu echter nog eenmaal gebruik maken van de oude fietsenregeling van mijn werk waarbij je 75% vergoed krijgt van maximaal 749 euro, en aangezien ik vanaf begin mei dagelijks naar Ridderkerk ga fietsen om op mijn werk te komen (en ook weer terug om thuis te komen!) vond ik dat ik mezelf wel mocht trakteren op een nieuwe fiets.

Na een rondje langs enkele fietsenmakers was ik in het rijke bezit van de 2008-catalogus van Batavus, Gazelle, Trek en Giant. Met in mijn hoofd een maximum prijs van tussen de 800 en 1000 euro kon het selectieproces beginnen. Het leek in het begin heel eenvoudig. Net als nu wil ik een fiets met rollerbrakes, een naafdynamo en 21 of meer versnellingen. Verder moest hij ook geschikt zijn om mee op fietsvakantie te gaan.

Dat leek goed te gaan tot ik bij een van de fietsenzaken aan de praat raakte met de verkoper die zei dat hij zich kon voorstellen dat een Koga Miyata misschien ook wel wat voor mij kon zijn. Let wel, deze zaak verkocht ze zelf niet! Voor hen die dit niet weten, Koga’s zijn een paar prijscategorieën duurder dan de tot nu toe bekeken fietsen.

Helemaal fout ging het toen ik vorige week verzeild raakte op de site van de Vakantiefietser. Erik Schuijt, de eigenaar, is een jaar of vijf geleden begonnen met een zaak die zich speciaal richt op mensen die goed materiaal nodig hebben om op fietsvakantie te kunnen gaan, meer in het bijzonder richt hij zich op, laten we zeggen, de wereldfietsers.
Door het lezen van de verhalen op deze site, het kennis nemen van de technische specificaties, en het zien van de mogelijkheden, begon ik eigenlijk, het is niet mooi om te zeggen, een beetje hebberig te worden. Ik hoefde echt niet (nu al 😉 ) een Koga Miyata Signature, zo’n fiets die je eigenlijk zelf helemaal samenstelt, maar door de devaluatie die in mijn hoofd plaatsvond van de begrippen fietsen + prijzen, begon ik eigenlijk rijp te worden voor fietsen in een hele andere categorie dan ik tot dan toe bekeken had.
Wordt vervolgd…

wel, of toch niet, of toch wel?

Vanmorgen stond ik rond een uur of acht op. Met mijn loopkleren in de hand naar beneden. Even wat eten, wat drinken, even naar teletekst kijken, en dan maar mijn hardloopkleren aan.
Maar ja, wel een beetje regenachtig, niet zo heel warm (dacht ik), ook een beetje pijn in mijn kop en een beetje ‘dipperig’ gevoel. Weet je wat, ik ga gewoon niet lopen.
Toch voelt het niet fijn, en even later begin ik toch weer te twijfelen. Wat later is mijn wederhelft ook op, en zij geeft me net het laatste zetje dat ik nodig heb. Loopkleren weer aan, en deze keer echt weg.
Het regent inderdaad wel wat, maar niet veel, en koud is het eigenlijk ook niet echt. Ik besluit vandaag de route van de DwarsDoorDordt-loop eindelijk maar eens te gaan verkennen. Het eerste stuk over de Noordendijk is eigenlijk al te druk, dus daar loop ik maar over het fietspad in plaats van de weg zelf. Wat verderop, als de Noordendijk niet langer geasfalteerd is maar ‘beklinkerd’ ga ik wel op straat lopen. Juist dit soort ondergronden heb ik minder ervaring mee en wil ik testen. Het valt me niet tegen. Wat verderop, langs de Kuipershaven liggen de klinkers wat ongelijk, maar er is toch nog wel aardig op te lopen. Het stukje Buiten Walevest gaat ook goed, en ook het stuk verderop, bij de Buiten Kalkhaven loopt het niet verkeerd. Het valt me wel op dat natte kinderkopjes wat aan de gladde kant zijn, dus ik zou het wel prettig vinden als het op 6 april droog is. Via de Boogjes kom ik bij het punt dat ik de route ga verlaten. Ik heb het wel zo’n beetje gezien, en ik denk dat bij gelijke of betere weersomstandigheden ik het wel aan durf. Een toptijd zit er niet in, maar als het rond de 55′ of beter wordt hoor je mij niet klagen.
Na thuiskomst stel ik via MapmyRun vast dat ik bijna 9 km gelopen heb met een tempo van net iets sneller dan 6’/km, dat viel me alles mee. Gelukkig toch gelopen.

tussendoortje

Vanmorgen was ik al weer om 6 uur, of eigenlijk iets eerder op mijn werk. Ik word vaak vrij vroeg wakker door mijn schouder, de laatste dagen ongeveer een half uur voor de wekker zou moeten gaan. Dan wil ik eigenlijk niet meer in slaap vallen omdat je dan zo vervelend wakker wordt van de wekker. Dan ga ik er dus maar uit, eet een kleinigheidje en dan ga ik maar naar mijn werk. Het past op zich mooi in mijn huidige streven om mijn werkdag in tweeën te knippen, maar een half uurtje later zou ook prima zijn.
Om tien uur had ik een vergadering die een uurtje duurde, en toen kon ik dan naar huis gaan. Thuisgekomen gauw mijn hardloopkleren aangetrokken, in deze tijd van het jaar altijd weer de lastige afweging wat aan te trekken. De temperatuur was wel lekker, maar de wind vrij fors, dus toch maar niet al te luchtig: lange tight, newline hemdje en een nike shirt met korte mouwen. Dat bleek een prima keuze.

Vaak weet ik als ik de deur uit ga nog niet eens precies wat ik zal gaan doen, ik beslis dan na een halve kilometer definitief wat het gaat worden. Soms ook kan ik door de gekozen route onderweg nog wat keuzes bijstellen. Toch maar daar rechtdoor om een paar kilometer extra te lopen, of juist ergens een stukje afsnijden omdat het wat tegenvalt.

Vandaag liep het lekker en ik besloot dan ook mijn 12 km route te nemen, en dat bleek een prima keuze. Op het 5 km punt had ik net geen 31 minuten gelopen, en dat viel me iets tegen, dus de volgende 4 km er wat meer aan getrokken, en dat ging in bijna 23 minuten. Daarna had ik het wel een beetje gehad en zakte in. Uiteindelijk 1h 12’23" gelopen, en dat is net iets meer dan 6 min/km, dus vooruit, we doen het er voor. Een snelheidsmonster zal ik wel nooit worden.

Daarna douchen en weer naar mijn werk om uit te rusten. 🙂

Soms zit het mee…

Na de record periode die ik hierboven meldde heb ik het eerst een aantal dagen rustig aan gedaan. Pas op donderdag ben ik weer gaan trainen, ’s avonds om zes uur op natte koude atletiekbaan. Twee km inlopen, daarna 15 keer 200m interval, afgewisseld met 200m wandelen en dribbelen. Normaal zou ik de serie ook nog hebben afgesloten met twee km uitlopen, maar ik had met mijn dochter afgesproken dat ik haar bij het vlakbij gelegen voetbalveld zou ophalen, en ik had er geen tijd meer voor. Ik vond het ook niet echt erg, want bij de gegeven temperatuur (een graad of 5 denk ik) is zo’n natte baan behoorlijk koud.
Vrijdag heb ik een ‘gewone’ duurloop van 12 kilometer gedaan, en dat verliep prima.
Zaterdag kwam het er niet van en zondagmorgen vroeg was ik al voor zeven uur wakker. Ik dacht dat het wel een mooi moment was om eens een proefrun langs het traject van de DwarsdoorDordt-loop te doen. Het regende, maar ik vond dat me dat niet mocht weerhouden. Het was een graad of 6-7, dus dat moest kunnen.
Ik ontdekte al snel dat mijn voeten heel erg gevoelig waren, en dat het toch kouder was dan ik dacht. Of het nou kwam doordat ik nog maar net wakker was, ik weet het niet, maar ik had er in een paar honderd meter ineens helemaal geen zin meer in. Ik loop hard voor mijn lol, en dit was beslist geen lol. Ik keerde om en ging weer naar huis. Ik kon er echter geen fijn gevoel aan overhouden.

Dat werd ongetwijfeld mede veroorzaakt door het feit dat ik al ongeveer anderhalve maand last van mijn rechterschouder heb. Het verhoogde het algehele kwakkelgevoel. Okee, ik ben dan 52, maar dat wil nog niet zeggen dat mijn gestel er zo langzamerhand de brui aan moet geven.

Gelukkig was vandaag een betere dag. Voor het eerst heb ik het gevoel dat het met mijn schouder een heel klein beetje beter gaat, en tevens heb ik tussen de middag ruim 8,5 km gelopen, ondanks tegen en harde wind. Deze keer was het leuk!

record

Vandaag heb ik een dag rust gehouden nadat ik de 10 dagen daaraan voorafgaand elke dag had gelopen. Dat had ik nog nooit eerder gedaan, ook niet volgens mij, toen ik nog met schoenen aan liep. Een jaar geleden zou dit beslist onmogelijk zijn geweest, mijn voeten zouden na een training te gevoelig zijn om meteen de volgende dag weer op pad te gaan.
Even een overzichtje:

22-2 10,3 km
23-2 7,5 km
24-2 15,0 km
25-2 5,0 km
26-2 8,0 km
27-2 6,0 km
28-2 10,4 km
29-2 8,6 km
1-3 8,6 km
2-3 12,0 km

Kijk, het zijn natuurlijk geen wereldafstanden, maar ik ben er zelf erg tevreden over.
Ik vind het zelf ook nog steeds onvoorstelbaar wat mijn voeten allemaal kunnen hebben. Okee, ik loop wel eens een glassplintertje op, maar dat is ook wel zo’n beetje het ergste.

Het enige waar ik momenteel echt een beetje mee moet uitkijken is mijn rechter achillespees. In het begin van een training is hij vaak wat stijf, soms bijna pijnlijk, maar na ruim een kilometer is het dan over en heb ik er geen last meer van. Toch beschouw ik het wel als een signaal dat ik moet uitkijken voor overbelasting.

Wat ik nog niet gedaan heb ik het parcours testen van de Dwars door Dordtloop. Als dat er een beetje mee door kan, en het weer is tegen die tijd (begin april) een beetje te pruimen, dan lijkt het me wel leuk om mee te doen.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑