Jaar: 2009 (page 1 of 9)

Geen risico…

De wereld ziet er wel prachtig uit momenteel. Er is hier in Dordrecht zo’n 10-15 cm sneeuw gevallen, schat ik, ne met name voor de (jongere) kinderen vind ik dat heel leuk. Zelf ben ik niet zo’n winterliefhebber, dus ik raak er niet echt van in extase, maar de schoonheid van een vers gevallen pak ontgaat mij niet.

Als full-time BV-hardloper (en part-time BV-wandelaar) doe ik even voorzichtig aan. Afgelopen week heb ik 1 keer hardgelopen bij 2 graden vorst, dat ging goed, maar toen waren de wegen droog, en dat scheelt een slok. Nu er sneeuw ligt maak ik voorzichtige stappen door onbekend gebied. Iedereen die de frost bite  foto’s van Barefoot Rick kent snapt waarom: je kunt makkelijk te ver gaan, en dan vooral omdat je bij echt lage temperaturen het gevoel in je voeten kwijtraakt.
Dus een mini-wandelingetje naar de hoek van de straat om de vuilniszak weg te brengen doe ik uiteraard wel op blote voeten (het loopt namelijk wel heel lekker met blote voeten op vers gevallen sneeuw), maar langere afstanden lopen zonder de mogelijkheid om snel terug te zijn als je denkt dat het niet goed gaat: dat dan weer liever niet. Ik denk dat er wel meer mogelijk is dan ik nu doe, maar ik verken de grenzen voorzichtig.

Morgenochtend ga ik uiteraard wel proberen om op de fiets op mijn werk te komen. Als ik voor de Zwijndrechtse Brug al denk dat het onverstandig is ga ik weer terug en werk ik een dagje thuis. Ik heb er niet zo’n zicht op hoe de fietspaden op mijn route zijn schoongemaakt. Vorig jaar, toen er ook sneeuw was gevallen (maar wel minder dan nu) bleven de wegen goed begaanbaar. Ik ga er maar van uit dat dat morgen ook zo zal zijn.

week 51 maandag (8,0 km; -2,0 C; droog)

Voor de eerste keer met vorst gelopen. Weliswaar slechts twee graden, maar toch weer een mijlpaal. De eerste paar kilometer voelden koud, daarna werd het beter. De tweede helft voelde alsof het voldoende opgewarmd was met uitzondering van de tenen rechts. Mijn rechtervoet heeft altijd al een wat slechtere doorbloeding gehad, en dat geeft meestal geen problemen, maar nu is het wel wat lastig. Niet zozeer tijdens het lopen, maar vooral bij het weer opwarmen. Deed me denken aan "vroegah" als ik als kind met onderbindschaatsjes op het ijs was geweest en met zeer koude voeten en handen weer thuis kwam. Tintelen en pijn bij het weer warm worden.
Ik moet toch eens kijken of ik onderweg iets aan de doorbloeding kan doen. Misschien helpt het als je na een paar kilometer je voeten even goed wrijft. Zal ik de volgende keer eens proberen.

Ik kon van tevoren wel bedenken dat ik met dit weer meer aandacht zou krijgen onderweg dan normaal. Zo vaak zie je geen vent met hardloopkleding en handschoenen aan, muts op de kop, maar wel blote voeten. Ik had op de voor de hand liggende vraag: "Is het niet koud?" het antwoord "Ja, waarom denk je dat ik handschoenen draag" bedacht. Maar ja, zoals dat gaat wanneer je snedige antwoorden klaar hebt: niemand die je de gelegenheid geeft er iets mee te doen.

Ik dacht even dat mijn moment gekomen was toen een vrouw naast me kwam fietsen en vroeg waarom ik op blote voeten liep. Na een korte uitleg fietste ze weer verder met een "Kijk maar uit voor glas!".

week 49 zondag (10,3 km; 11,0 C; droog)

Met een voorraad banketstaaf in mijn lichaam voldoende om een marathon te lopen ben ik op pad gegaan. Zeker in deze calorierijke dagen is het wel verstandig om ook het energieverbruik een beetje op peil te houden. Het pijntje van de afgelopen dagen was er wel, maar pas na een kilometer of vijf, en het was goed te verdragen. Geprobeerd goed op de techniek te letten, en zoals Marco ook aangaf zo min mogelijk de benen te heffen. Vond ik nog niet zo eenvoudig.
Over de afgelopen week ben ik wel tevreden, drie keer gelopen, een gewenst minimum dat ik de laatste weken vrijwel niet gehaald heb.

week 49 donderdag (13,2 km; 10,0 C; droog)

Het had net geregend, dus de straten waren kletsnat. Ondanks dat het 10C was leverde dat in eerste instantie koude voeten op, maar na een kilometer of twee ging dat over, en uiteindelijk heel lekker gelopen. (Ook nog een kilometer meer dan gepland, ik miste een zijstraatje… )
Heel lekker gelopen? Nou, daar valt nog wel iets op af te dingen.
Na een kilometer of acht, negen kreeg ik een pijntje aan de voorkant van mijn bovenbeen, helemaal bovenaan. Het is volgens mij de spier waarmee je je been heft. Afgelopen dinsdag kreeg ik er onderweg ook last van. Het levert geen napijn op. De komende tijd maar eens wat meer rekken na afloop, dat is niet echt sterk ontwikkeld bij mij.

week 49 dinsdag (13,5 km; 8,0 C; droog)

Net als vorige week dinsdag van werk naar huis gelopen. Het zag er heerlijk zonnig uit, en de temperatuur was een graad of acht. Gekleed in mijn lange tight, een shirt met lange mouwen, een pet op mijn hoofd en handschoenen aan ging ik op pad. Die pet en die handschoenen omdat ik gehoord had dat hoofd en handen relatief veel warmteverlies opleveren (vooral je hoofd), dus hoe minder warmteverlies, hoe meer er over zou blijven voor de voeten is dan de redenatie. Ik geef toe dat het er voor de buitenstaander wel apart uit gezien moet hebben: een vent die handschoenen aan had, maar wel op blote voeten liep. Zelf zag ik er de humor wel van in elk geval.
De eerste anderhalve kilometer voelde wel fris, maar daarna raakte ik goed op temperatuur en voelde ik zelfs mijn rechtervoet, waarvan de doorbloeding gewoontegetrouw het slechtst is, warmer worden. Ik voelde wel dat de temperatuur aan het zakken was. Ik vertrok om drie met acht graden, en toen ik thuis was ongeveer anderhalf uur later was het rond de vijf graden geworden.
Vorig jaar rond deze tijd liep ik niet veel meer, en op 7 december was mijn eerste exercitie op de loopband. Dat hoop ik nog even uit te kunnen stellen.

week 48 vrijdag (12,0 km; 8,0 C; droog)

Droog staat hierboven, en dat klopt voor zover het gaat om nattigheid die uit de lucht komt vallen. Door eerder gevallen regen waren met name de geasfalteerde delen van mijn route nog behoorlijk nat. Dat in combinatie met de straffe wind en temperatuur zorgde in eerste instantie voor behoorlijk frisse voeten. Zolang mijn voeten echter niet gevoelloos worden door de kou is er weinig aan de hand. Na een paar kilometer raakten ze goed doorbloed en was ik alsnog blij dat ik was gaan lopen.
Een rare, misschien verontrustende ervaring was nog dat ik langs mijn route (die ik toch al vaak gelopen heb) langs een plek kwam waar kennelijk een gebouw was afgebroken, men was nog bezig om het puin af te voeren. Maar ik kon me toch helemaal geen beeld meer vormen van het gebouw dat er gestaan moet hebben…

week 48 dinsdag (13,5 km; 13,0 C; droog!)

Zou ik het doen? Hardlopend naar huis. Of zou ik toch maar gewoon de fiets nemen?
Ik wist dat als ik niet zou gaan lopen ik het morgen ook niet zou doen (slechte combi met de volksdans), en dat dan donderdag pas eerste keer van de week zijn. Dat duurde me te lang.
Volgens het KNMI was het op dat moment 13-14C in Rotterdam, en de wind stond met kracht 5 uit het westen. En bovenal: het was droog! Een schaars gegeven deze dagen.

Lange tight aan (had niet gehoeven), shirt met korte mouwen en mijn Aldi sportjekje. Dat jekje deed ik al vrij snel uit, maar het zou nog van pas komen! Verder had ik mijn pasje van mijn werk, mijn giropas, wat geld en een strippenkaart (mogelijk voor morgenochtend) in een heuptasje bij me. Daar zat ook mijn smartphone in.
Lekker gelopen, kan niet anders zeggen. Door de zigzagkoers van mijn route soms de wind in de rug, maar soms ook tegen, een lekkere afwisseling.
Toen ik net in Zwijndrecht was kreeg ik wat lichte krampen in de darmen. Niet heel erg, maar ik heb wel soms een stukje gewandeld. Toen was het wel prettig dat ik mijn jekje weer aan kon trekken. Na een minuut of tien was het wel weer aardig weggezakt en kon ik weer hardlopen.
Leuk onderdeel was nog in lichte looppas door de stationshal gaan.
Uiteindelijk in ruim anderhalf uur thuis. Langer dan ik gedacht had, maar daar was vooral het wandelen debet aan.

week 47 vrijdag (6,0 km; 14,0 C; droog)

Na de Zevenheuvelenloop van afgelopen zondag heb ik een aantal dagen hevige, om niet te zeggen zeer hevige spierpijn gehad. In eerste instantie vooral bovenbeenspieren, maar dat leek in de loop van de tijd steeds meer af te zakken richting kuiten. Maandag, en vooral dinsdag kwam ik nauwelijks de trap af (op ging nog wel), en vanaf woensdag ging het wel steeds beter, maar het is eigenlijk nog steeds niet over.
Toch wilde ik wel weer eens een stukje lopen, dus in de lunchpauze een klein stukje weg geweest. De eerste kilometers gingen vrij zwaar. Ik dacht bij mezelf, als het bij het 2 km punt niet beter gaat ga ik zo weer terug. Maar geleidelijk aan ging het wat soepeler en heb ik er uiteindelijk toch nog zes kilometer van gemaakt.
De spierpijn wordt denk ik veroorzaakt door een combinatie van de heuvels (die hebben we in dit deel van het land nou eenmaal niet of nauwelijks) en de voor mijn doen hoge snelheid. Misschien heb ik het wel wat overdreven. Toch heb ik er geen spijt van. πŸ™‚

Zevenheuvelenloop 2009

Na de halve van Leiden in mei, en die van Haarlem in september alweer mijn derde wedstrijd van dit jaar,dat op zich is volgens mij al een PR. Een andere nieuwigheid is dat ik tegenwoordig al een paar dagen van tevoren wat nerveuzig begin te worden. Ik ga het toch zeker niet te serieus nemen allemaal. πŸ™‚

De planning was om met de trein van 10.01 rond  kwart voor twaalf in Nijmegen aan te komen. Suzemarie, die mee was, zou dan een OV-fiets halen, (zodat ze me op diverse punten kun toejuichen πŸ˜‰ ), en dan zouden we naar de vriend van George gaan waar we als blootvoeterclubje van zo’n 4-5 man bijeen zouden komen.

Het liep iets anders. In Breda zou de overstaptijd 20 minuten zijn, maar dat werd meer dan het dubbele doordat er een defecte trein ergens stond. Daardoor waren we uiteindelijk een half uur later in Nijmegen, zodat we niet lekker ruim in de tijd zaten, maar eerder wat krap. OV-fietsen waren er niet meer (die mededeling hadden ze gelukkig al op de deur gehangen) en zodoende vertrokken we wandelend naar ons ontmoetingspunt. Daar aangekomen bleken de anderen net vertrokken, want de verslaggever van de Gelderlander, die we eigenlijk achteraf zouden zien, had uiteindelijk de voorkeur gegeven aan een ontmoeting vooraf, en nog een korte ontmoeting naderhand. Als ik me zou haasten zou ik ze nog wel kunnen inhalen, ze waren naar de Vereeniging.
Ik had helemaal geen zin om me te haasten, ik wilde me op mijn gemakje omkleden, en dan naar het startvak gaan.

Het bekende dilemma: shirt of singlet. Ik vond het tijdens onze wandeling vanaf het station kouder dan ik gedacht had, kouder in elk geval dan zaterdag. Dat werd wellicht vooral veroorzaakt door de regen die ’s morgens overvloedig viel, maar ik had er onvoldoende vertrouwen in dat het echt lekker ging worden, dus ik koos voor het shirt. Net als vorig jaar, en, achteraf gezien, net zo onterecht. Wanneer leer ik het nou eens.

Ruim voor half twee was ik in het startvak, met als extra ‘kledingstuk’ nog een vuilniszak met gaten erin geknipt. Volgens de planning van de organisatie zouden we om half twee beginnen met starten in Bypass1, en we zouden dan uiterlijk 13:40 weg zijn. Ik heb uiteindelijk op 13:44 op de stopwatch gedrukt, dus hoewel ik vond dat het wachten lang duurde viel het uiteindelijk toch wel mee. Tijdens het wachten natuurlijk al weer ruimschoots aandacht voor mijn blote voeten, maar vooral toch in positieve zin: belangstelling naar de achtergrond, en waardering voor de prestatie (die natuurlijk nog wel geleverd moest worden).

De zandloperstart werkte weer prima: tot het startmoment langzaam wandelen, maar zodra we over de mat zijn kan er goed gelopen worden. De eerste kilometer ging wel wat langzamer dan de nummers 2, 3 en 4, maar dat zal ook veroorzaakt worden door het nog ‘op gang komen’.

De eerste 5 kilometer (dit jaar in 28:03, vorig jaar 28:48) heerlijk gelopen, maar wel al een beetje aan zitten hikken tegen de twee die daarna zouden komen. Zo aangenaam liep de Derdebaan vorig jaar niet. Aan de andere kant wist ik wel dat ik sinds vorig jaar al weer veel beter in staat ben ook ruwere wegen te belopen. Ik wist echter niet meer zo goed ‘hoe erg’ het ook alweer was. De tweede 5 km tijd (dit jaar 27:49, vorig jaar 29:26) geeft wel aan dat het me veel minder verlies heeft opgeleverd. De laatste 5 km gaan, door het overwegend dalend karakter, natuurlijk altijd wel sneller, maar de 27:20 van dit jaar waren ook sneller dan die van vorig jaar (27:45).
Uiteindelijk resulteerde dit alles in een eindtijd van 1:23:12 (vorig jaar 1:25:59), een verbetering van mijn oude PR (geschoeid) uit 2005 met 1:49. Het moge duidelijk zijn dat ik hier zeer, zeer tevreden over ben.

Voor de geschiedschrijving nog even mijn km-tijden, en daaronder het hoogteprofiel van de loop.

5:41
5:33
5:33
5:35
5:42

5:41
5:40
5:35
5:32
5:21

5:44
5:37
5:23
5:21
5:15

Profiel7hlfp

week 45 dinsdag (13,5 km; 5,0 C; droog)

Gisteravond al alles klaargelegd zodat ik naar mijn werk kon gaan lopen. Er werden temperaturen verwacht rond een graad of vier in het binnenland, en zes aan de kust. Het leek me wel een goed idee om (voor het eerst dit seizoen) een lange tight aan te trekken. Ik twijfelde nog aan handschoenen, maar ik kon gek genoeg slechts 1 handschoen van het paar vinden, dus ik besloot dat maar als een teken te zien. Verder een shirt met korte mouwen en een loopjackje.

Om half zes ging ik van huis. Dat is op zich niet bijzonder, want dat doe ik ook als ik op de fiets ga. Wel bijzonder was lopen in het donker. Ik geloof niet dat ik nog ooit in het donker heb gelopen sinds mijn prille BV-tijd, toen ik het nog gΓͺnant vond om op blote voeten in het openbaar te verschijnen. Het feit dat je niet goed kunt zien wat er voor je op de weg ligt maakt dat ik het liever niet doe. Maar met toegenomen vertrouwen in eigen kunnen durfde ik het nu wel aan. (Het was trouwens volle maan, dus echt donker was het niet.)

Volgens Teletekst was het in Rotterdam 6 graden, en dat vond ik een mooie temperatuur om nog bij te kunnen lopen. Fris was het wel. En natte stukken weg waren nog beduidend kouder, maar het bleek uiteindelijk goed te doen. De Zwijndrechtse brug was onaangenaam als altijd. Zo’n brug is van zichzelf al kouder, en dat gecombineerd met het ruige wegoppervlak zorgde voor de ultieme blote voeten sensatie. Je wordt er goed wakker van zullen we maar zeggen. Toch is dat op het totale traject maar een betrekkelijk klein stukje.

Al met al een positieve ervaring, alleen moet ik dringend op zoek naar mijn kerstboomverlichting. Ik had alleen een knipperend armbandje om (en een reflecterend hesje aan) en dat is op de donkere fietspaden waar ik liep beslist onvoldoende. Een paar jaar geleden (in mijn geschoeide tijd nog, toen ik nog wel in het donker liep over de donkere Dordtse dijken) heb ik een soort hesje gekocht met negen knipperende LED-jes voor en negen achter, en dat verhoogt je zichtbaarheid voor de rest van het verkeer aanmerkelijk. Omdat ik al zoveel jaar niet meer in het donker heb gelopen ben ik eigenlijk vergeten waar ik heb gelaten heb. Hij is vast ‘ergens’. πŸ™‚

« Oudere berichten

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑