Maand: september 2009

week 40 woensdag (10,0 km; 16,5 C; miezerregen)

Op pad gegaan voor een eerste lichte training na de HM van zondag. Voeten voelden prima, spierpijn in bovenbeen bijna verdwenen. Ik voelde na enige tijd wel weer de gevoelige plek in mijn heup die afgelopen zondag steeds meer begon op te spelen. Heb wat geëxperimenteerd met mijn manier van lopen. Ik merkte dat als ik mijn heup wat liet roteren tijdens het lopen de gevoeligheid veel minder werd. Dat spoor zal ik eens verder volgen.
Afijn, 3 km heen, en 3 terug van/naar intervaltraject, en aldaar 5X400m (+400m) gedaan. Heb de intervallen rustig gehouden, rond de 2:05 per stuk.
De miezerregen was eigenlijk wel lekker, de weg prettig koel aan de voeten.

Halve marathon Haarlem

Al enkele dagen was ik lichtelijk nerveus voor de Halve in Haarlem. Dat kwam denk ik vooral doordat ik er wel op gebrand was mijn tijd in Leiden (1:58:59) te verbeteren, en ik had ook het idee dat dat er wel in zou kunnen zitten. Dus in mijn hoofd was ik steeds aan het bedenken op welke km-tijden ik zou moeten mikken om het te halen zonder al te overmoedig te raken.
Een beetje raar was het wel, want normaal ben ik daar eigenlijk helemaal niet mee bezig.

Vanmorgen om een uur of negen van huis gegaan, eerst nog even tanken, en daarna naar mijn zoon die in Haarlem woont. Daar verkleed, nog wat gegeten en gedronken en een laatste maal het toilet bezocht, en toen naar het startgebied gewandeld. Hij woont daar lekker dicht bij.
Toen ik net in het startvak was aangekomen zag ik Marco, en hij liet me aan de hand van de kaart nog even zien waar de mogelijk lastige stukken zouden kunnen zitten.
Als snel werden we weggeschoten, en zoals ik al verwacht had ging Marco er vandoor. Zijn basissnelheid ligt een stuk hoger dan de mijne, dus ik zou er niet verstandig aan doen te proberen hem bij te houden. In eerste instantie ging het vrij zwaar, en de eerste km was in krap zes minuten. Ik besloot niet te gaan forceren en gewoon mijn tempo vol te houden. Dat bleek een goede strategie, want geleidelijk aan kwam ik beter in de race en ging ik soepeler lopen. Ik ben stom genoeg vergeten om onderweg, al was het maar bij de 5km punten, op het knopje van mijn Polar te drukken, dus mijn tussentijden weet ik niet meer. Wel weet ik nog dat ik elke keer dat ik keek voldoende onder de tijd zat om het verslaan van mijn eigen tijd mogelijk te houden.
Tot het verkeerd begon te gaan. Zo rond het 15 km punt kreeg ik last van een aanhechting in mijn heup die wel vaker vervelend doet, maar meestal pas als ik al weer bijna terug ben. Dit was veel te vroeg, en het werd ook steeds erger. De pijn begon door te trekken naar mijn knie, en dat maakte het lopen steeds lastiger. Ik heb zo nu en dan een stukje gewandeld, maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om helemaal uit te stappen. Het was misschien wel verstandiger geweest.
Rond het 19 km punt begon er tot overmaat van ramp ook nog een schelpenpad dat weliswaar niet zo heel lang duurde, maar de combinatie van vermoeidheid en pijn maakte dat ik niet echt soepel kon blijven lopen. Uiteindelijk in 2:02:56 over de finish, ruim 4 minuten trager dan in Leiden. Ik was toch wel teleurgesteld.
Ik denk dat de combinatie van de op-en-neergaande beweging in de duinen tesamen met te geforceerd proberen een PR te lopen mij genekt heeft. Nu eerst maar een eens een paar dagen rustig aan doen en kijken hoe snel ik weer lekker kan lopen.

Marco blijkt een tijd van 1:47:59 gelopen te hebben. Fantastisch gedaan, en ook van harte gegund. Als er iemand last van blessures heeft gehad het afgelopen jaar dan is hij het wel. Een mooie afsluiting van een lastige periode.

Tot slot. Uiteraard weer veel reacties op het BV-lopen onderweg. Opvallend veel positieve. Variërend van kreten als "Bikkel", "Stoer" en "Klasse" tot "Ik zou het ook best willen doen, maar ik durf eigenlijk niet". De klassieker "Ben je je schoenen vergeten" was er natuurlijk ook bij, maar minder vaak dan anders. Leuk was nog de reactie van een clubje meiden die enthousiast riepen en de indruk wekten me al te verwachten. Dat waren vast de dochters van Marco. 🙂
Een nieuwe ervaring voor mij was nog "Hee, daar heb je er weer een op blote voeten!".

week 39 dinsdag (15,0 km; 19,0 C; droog)

Voor de laatste keer voor de halve a.s. zondag een langere loop. De voeten hielden zich prima, en het valt me op dat ik de laatste tijd toch nog weer gemakkelijker dan een poos geleden de wat ruwere wegen kan belopen. Er is nog altijd progressie! Dat maakt ook dat ik wat gemakkelijker begin te ‘zwerven’: zo maar eens hier en daar een straatje of weggetje in waar ik nog niet eerder geweest ben.
Ik was wel blij dat ik er weer was, enigszins vermoeid en uitgedroogd. Maar even douchen en flink wat water drinken doet wonderen. Nu alleen donderdag of vrijdag nog een kleiner loopje om de spieren soepel te houden, en dan moeten we zondag maar eens zien hoe het gaat.

week 38 zondag (15 km; 22,0 C; droog)

Het was heerlijk weer, misschien ietsje te warm, maar ik heb lekker gelopen in elk geval.
Het was een route die ik al  eerder gelopen had, en hoewel er wat stukken in zitten die wat lastiger zijn qua wegoppervlak ging het toch gemakkelijker dan voorheen. Wel goed om te merken dat er nog altijd verbetering in zit.
Deze week in totaal 44 km gelopen, en dat geeft een tevreden gevoel.
Het geeft in elk geval voldoende zelfvertrouwen om volgende week zondag aan de halve marathon in Haarlem meet te gaan doen. Ik ga me zo maar eens inschrijven.

In het kader van de ‘origineelste kreet van de week’: een vrouw die mij tegemoet fietste riep: "Kijk uit voor de beukennootjes!" 🙂

week 38 vrijdag (17,0 km; 18,0 C; droog)

Onderstaande route van 17 km tussen de middag gelopen.



Dat is voor een lunchrun rijkelijk lang, maar ach, het was lekker weer, ik had er zin in (!) en tenslotte moet ik me toch ook een beetje voorbereiden op de halve in Haarlem volgende week.
Een nadeel van deze route is dat het wel langs heel veel verkeersrijke wegen voert, maar goed, het valt ook niet mee om dat in deze omgeving echt anders te doen.
Het uitzicht dat ik over de rivier had toen ik net onder de van Brienenoordbrug was gegaan was echt magnifiek.
Op de Stadionweg passeerde een groepje meiden van een jaar of 15-16. "Meneer, waarom heeft u geen schoenen aan?" vroeg er een. "Daar ben ik te arm voor." zei ik. "Aaah" in meerstemmig koor.
"Maar u heeft wel een mooi pakkie aan", zei er nog een bijdehand. "Dat is zo" zei ik, in mijn hemdje van een tientje bij de Aldi en een broekje van 15 euro bij Perry.

week 38 dinsdag (12,0 km; 15,0 C; droog)

Tien graden kouder dan vorige week dinsdag, en dat beviel al hardlopend erg goed. Sowieso erg lekker gelopen, en verder valt er niet veel over te vertellen. 🙂

week 37 zondag (13,8 km; 15,0 C; droog)

Van andere hardlopers lees ik regelmatig dat ze echt popelen om weer te gaan lopen, dat ze zich geen leven zonder lopen kunnen voorstellen, dat "een dag niet gelopen een verloren dag is". Nou, zo zit het bij mij helemaal niet. Ik heb vaak van tevoren helemaal geen zin om te gaan. Ik moet me er echt toe zetten. Ik weet dat het goed voor me is, en ik weet dat ik er achteraf een lekker gevoel over heb, sterker nog, ik weet dat ik eenmaal onderweg vaak veel plezier heb in het lopen, maar dat is vaak toch onvoldoende stimulans om snel op pad te gaan.

Zo ook deze ochtend weer. Ik was even na acht uur al beneden, en ik wist dat ik zou gaan lopen, dat ik wel moest lopen omdat ik over twee weken een halve ga lopen in Haarlem, en dat ik wel moest lopen omdat ik een hekel aan mezelf zou krijgen als ik het niet zou doen.
Desalniettemin heb ik nog tot half tien getalmd voor ik echt onderweg ging.

Ik besloot eens een heel nieuwe route te gaan lopen. Via een omweg naar de Dordtse binnenstad, en langs de havens richting Groothoofd. Vandaar de Noordendijk helemaal af, en toen nog een stukje van een mijn ‘normale’ routes door de wijk Stadspolders.
Dat was een goed idee om eens wat anders te doen. Ook het ‘zwerven’ beviel me goed, niet van tevoren al precies uitmeten wat je zult gaan doen, maar gewoon reageren op wat je onderweg ziet. En dan bijvoorbeeld niet, zoals vanochtend, gaan staan wachten bij een open brug, maar de route aanpassen.

Als je door de oude Dordtse binnenstand loopt kom je uiteraard veel wegen met kinderkopjes tegen. Dat blijkt nog weer een aanpassing van je looptechniek te vereisen. Niet de ruwheid van de weg is het probleem, maar de keien die schots en scheef liggen ten opzichte van elkaar. Volgende week weer!

week 37 dinsdag (10,0 km; 25,0 C; droog)

Het was best wel warm, desalniettemin zonder problemen gelopen. De eerste kilometer voelde ik nog wat stijve kuiten, ik neem aan als gevolg van het lopen gisteren, daarna geen last meer van gehad.
Vermeldenswaardig is nog dat ik sinds vandaag geen slippers meer draag op onze fietsbrug. Het is een houten brug waarop antislipstrips zijn aangebracht in de vorm van in groeven gekitte steenslag, en ik kon daar vooraf jaar niet overheen lopen. Ik zou niet willen beweren dat het nu lekker loopt, maar het is goed te verdragen, en dat zien we dan maar weer als winst.

week 37 maandag (8,0 km; 21,0 C; droog)

Mijn eerste lunchrun in vele weken. Om er weer een beetje in te komen beperkt tot 8 km, in een tempo van gemiddeld 6 min/km. Het ging erg lekker, en geen last gehad van stijve spieren die ik mogelijk had overgehouden van mijn fietstocht gisteren van Dordt naar Leiden (ruim 70km, terug met de trein).

Zomervakantie 2009

Ik ben mijn blog wel wat ontrouw geweest de afgelopen weken. De geeft ook wel een aardig beeld van mijn hardloopactiviteiten in die periode. Afgezien van de tijd die we kamperend op Vlieland doorbrachten heb ik nauwelijks gelopen. Op Vlieland heb ik zo’n beetje om de dag lekker vroeg langs het strand gelopen. Een overzichtje hiervan zal ik op een later moment hieronder zetten, ik heb die gegevens nu niet bij me.
Het lopen langs het strand was erg leuk om te doen, en zeker zo vroeg, als er nog bijna niemand is. Bij mijn vroegste loop stond ik om tien over zes al op de duinrand, net op het moment dat de zon als het ware op de horizon lag, een heel fraai gezicht.
Mensen die mij kennen weten dat ik niet van zwemmen houd, zelfs als de mussen van het dak vallen ben ik nog niet in het water te krijgen. Deze zomer heb ik echter mijn strandloopjes steeds afgesloten met een korte duik in zee (op vrijwel heel Vlieland is naturisme toegestaan, (niet dat er veel gebruik van wordt gemaakt), dus het was een kwestie van even de sportkleding uit en plons, dat vond ik wel erg lekker!
Ik had mij van tevoren aangemeld voor de halve marathon op Vlieland, die viel precies halverwege onze vakantie daar, maar een nadere parcoursverkenning bracht aan het licht dat de schelpenpaadjes toch wel erg gemeen aan mijn voeten voelden, en nadat ik ongeveer de helft van het traject had uitgetest heb ik besloten om toch maar niet mee te doen. Jammer, maar het is dan maar zo. Ik kon mijn inschrijving gelukkig nog aan iemand op de camping overdoen die wel graag wilde maar niet ingeschreven was.

Zondag 30 augustus was de eerste ontmoeting georganiseerd van BV-lopers in Nederland. We waren nu slechts met zijn drieën (behalve ikzelf ook nog Marco en George). Er waren ook nog enkele mensen die wel wilden maar niet konden of geblesseerd waren. Voor het echt koud gaat worden willen we dit nog een keer herhalen, misschien is de opkomst dan wat groter. Het was in elk geval erg leuk om eens wat ervaringen uit te wisselen, en het gebied waar we liepen (de Loonse en Drunense Duinen) is erg geschikt voor BV-lopen.

Mijn plannen voor de komende tijd: de halve marathon in Haarlem, de Drechtstedenloop (ook een halve) en de Zevenheuvelenloop (15 km).
Vandaag voor het eerst weer eens een (lichte) training gedaan. Zie boven.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑