Maand: februari 2010

week 8 vrijdag (8,0 km; 6,5 C; regen)

Ik schrijf regen, maar veel was het niet. Droog was het echter ook niet.
De wind (west 5) maakte het koud aan de voeten, want met name de geasfalteerde fietspaden waren kleddernat. Toch was het goed te doen, en aangezien de spierpijn in de kuiten na afgelopen woensdag wel meeviel durfde ik er nog wel een paar kilometer extra aan vast te knopen.
Bij elkaar een bevredigende sessie.

week 8 woensdag (6,0 km; 8,0 C; droog)

Het zag er rond 11 uur zo onweerstaanbaar uit, en de temperatuur was dermate aangenaam (voor de tijd van het jaar dan) dat ik besloot tot een "nu of nooit" moment. De laatste keer was een week of 5 geleden, en de behoefte aan een rondje was dan ook erg groot.
Juist omdat het zo lang geleden was wist ik ook dat ik het niet moest overdrijven. De 8 km van de vorige keer had dagenlang zijn sporen in mijn kuiten achtergelaten. Deze keer dus slechts 6 km, en ook nog een paar keer een klein stukje gewandeld. We zullen zien hoe dit uitpakt.
Morgen gaan we een dagje naar Maastricht, dus dan komt er van hardlopen niet veel terecht, maar in principe vrijdag weer. En als de kuiten zich rustig hebben gehouden dan 8 km.

Spijkers met koppen…

Om als blotevoetenloper nou uitgerekend je verhaal te kunnen doen bij een programma dat Spijkers met koppen heet. Niet dat ik zelf zo met die spijkers bezig ben, maar mensen die zich zorgen over mij maken beginnen al gauw over spijkers, glas en hondenpoep.
Het was een leuke ervaring. Uiteraard is het allemaal heel vluchtig, maar als je er goed over nadenkt weet je dat van tevoren. Voor wie het nog eens wil beluisteren, of het gemist heeft, hij/zij klikke hier.

Mediabelangstelling

Zo loop je jaren in relatieve stilte je blootsvoetse kilometers, en zo wil ‘iedereen’ ineens met je praten, en is er ook verder media-aandacht voor lopen op blote voeten.

Het begon met interview met Elke van Riel, die een artikel voor Volkskrant Magazine wilde schrijven. Dat gesprek vond al plaats in de eerste helft van november. Het was onduidelijk wanneer het gepubliceerd zou worden.

Vorige week ineens het artikel in Nature over een onderzoek dat Daniel Lieberman et al hadden gedaan naar de manier waarop geschoeide en niet-geschoeide lopers hun voeten neerzetten. Voor het artikel zelf moet je een abonnement hebben op Nature, maar Lieberman heeft ook een eigen website waar een en ander te vinden is.

In NRC Handelsblad werd vervolgens in ruim een halve pagina aandacht aan dit stuk besteed. In dit stuk werd onder meer gesproken met Steef Bredeweg, sportarts van het UMC in Groningen. Het volgende citaat:
Bredeweg oordeelt scherp: β€žEr is geen wetenschappelijke onderbouwing
voor de demping van de schoen, voor de stijfheid van de zool, voor de
correctie van naar binnen of buiten hellende voeten en voor steunzolen.
Er is nooit aangetoond dat je er blessures mee voorkomt of dat de
prestaties er door verbeteren. Zelf denk ik dat het
hardloopschoenconcept helemaal achterhaald is.”

Ook veel andere kranten, waaronder de Volkskrant, besteden aandacht aan dit onderzoek. En ook de Hardloopkrant laat zich niet onbetuigd.

Al dan niet toevallig verschijnt in het weekend daarna dan eindelijk het stuk over (hard-)lopen op blote voeten in Volkskrant Magazine. Het levert wat extra hits op op mijn weblog en enkele bekenden blijken het gelezen te hebben, maar verder blijft het stil.

Tot ik gisteren ineens een mailtje kreeg van een medewerkster van het Vara radioprogramma Spijkers met koppen. Of ik zin en tijd had om zaterdag in het programma te komen om over het hardlopen op blote voeten te praten met Dolf Jansen. Daar moest ik even over nadenken, maar uiteindelijk besloten om het te doen. Behalve met mij zal Dolf ook praten met mede-blootvoeter George Kerkhoven en bovengenoemde Steef Bredeweg.

Spannend, maar ook erg leuk. Denk ik. 😐

week 5 donderdag (6,0 km; 7,0 C; droog)

Na de vorige keer hebben mijn kuiten zich uitvoerig gemeld. Dat krijg je als je een poos niks doet, eigen schuld dikke bult. Maar ja, toen begon het weer te sneeuwen, en durfde ik het toch niet aan om blootsvoets op pad te gaan. En aangezien ik nog steeds te eigenwijs ben om dan maar schoenen aan te trekken, en ik het lopen op een loopband ook niet zo’n genoegen vind, is er nu weer een paar weken niks gebeurd.
Vandaag zag ik dat de temperatuur begon op te lopen, tot wel een graad of 6-7, en dat was voldoende aansporing om er in de lunchpauze op uit te trekken. Het asfalt op de fietspaden was kleddernat en de grond was nog goed koud. Uiteindelijk werden de voeten wel warm, maar aangezien ik slechts 6 km wilde lopen gebeurde dat eigenlijk relatief laat. Toch wel genoten!
Als het weer morgen een beetje vergelijkbaar is ga ik weer!

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑