Maand: september 2010

week 39 woensdag (10,0 km; 14,0 C; ZW3; zonnig)

Zondagavond ineens een stevige aanval van maagpijn. Geen idee waar dit nu ineens vandaan komt, en gezien de heftigheid maandagochtend toch even naar de dokter. Die kon zo op de tast niks vinden, maar vanwege een licht souffletje (én licht, én verkleinwoord, dan kan het niks zijn natuurlijk) wilde hij toch een echo laten maken. Staat voor vrijdag op het programma.

Gisteren een beetje mottig dagje, begon met een beetje hoofdpijn en dat werd er in de loop van de dag niet minder op. Dus hoewel er een loopje op het programma stond kon ik het niet opbrengen.

Gelukkig zag het er vandaag zowel letterlijk als figuurlijk wat zonniger uit. Het was heerlijk weer om te lopen, en het ging ook prima. Afwisselend 7 minuten in een rustig tempo en 5 minuten wat steviger aangezet. Ik ben normaal eigenlijk een nogal luie hardloper, ik kan gerust een lekkere tijd doordribbelen, maar er ook nog eens bij gaan hijgen, dat doe ik liever niet. Vandaag wel gehijgd, en dat voelde uiteindelijk nog wel lekker ook zelfs.

é

week 38 zondag (10,0 km; 9,0 C; droog, maar straten nat)

Begon ik afgelopen maandag na twee weken pauze weer vol goede moed, werd ik dinsdagavond bevangen door een behoorlijk zware verkoudheid. De rest van de week niet meer gewerkt, en dus ook niet gelopen. Nu nog een beetje 'nahoesten', maar voel me verder wel weer goed. En dat is maar goed ook, want ik heb mijn doelstelling voor 17 oktober in Amsterdam weliswaar gehalveerd, maar dat wil niet zeggen dat er nauwelijks getraind hoeft te worden.

Het liep wel lekker vanmorgen. Moest even aan de frisse straten wennen, dat was weer een poos geleden, maar na een minuut of 10 kwamen de voeten wel op temperatuur. De linkerkuit hield het prima, mijn rechter voelde een beetje strak. Das natuurlijk niet de bedoeling, dat we zomaar overstappen van de ene kuit op de andere. Deze week maar braaf de trapoefening regelmatig doen, dat rekt het spul wel lekker op.

week 38 maandag (8,0 km; 16,7 C; ZW5; droog)

Door de malheur met mijn kuit eerst een week niet gelopen om hem/haar wat rust te geven, en daarna begon ik een beetje in een dipstemming te komen omdat ik me gedwongen had gezien om mijn marathonplannen (voorlopig) op een laag pitje te zetten.

Gelukkig heb ik de marathoninschrijving nog net op tijd omgezet in een halve M, en daardoor had ik toch weer alle aanleiding om de loopkleren aan te trekken en een stukje te gaan rennen. Om het niet meteen te overdrijven slechts 8 km gelopen waarvan de helft intervallend (1 minuut hoger tempo, 2 minuten herstel/dribbel). De kuit heeft zich niet gemeld, dus dat is positief, maar aan de andere kant ook nog niet zoveel zeggend, want ook twee weken geleden kreeg ik pas na een kilometer of 12 last.

Het was in elk geval heerlijk om weer even op pad te zijn, met lekker loopweer.

week 35 zaterdag (26,0 km; 8-16 C; droog)

Vandaag zag ik wel een beetje als een soort testdag of de Amsterdam Marathon er qua kuit nog in zou zitten. De afgelopen week heb ik expres rustig aan gedaan om hem niet onnodig te belasten, maar tegelijkertijd weet je ook dat in deze fase de langere afstanden gelopen moeten worden. Volgens het schema zou het 32 km moeten zijn.

Omdat we vandaag vrienden op bezoek zouden krijgen ben ik om 6 uur, nog in het donker vertrokken. Het was wat fris, maar met een jackje en een rugzak aan was het beslist niet koud. Langzaam zag ik het lichter worden, en tegen de tijd dat ik in het buitengebied kwam begon de horizon mooi te kleuren.

Mijn kuit liet aanvankelijk niet van zich horen, maar ergens tussen het vijf en tien kilometerpunt begon ik hem toch te voelen. Geen pijn, maar een beetje een trekkend gevoel. Zo rond het veertien kilometerpunt moest ik kiezen: linksaf naar huis, of rechtsaf voor nog een rondje door Sliedrecht. Aangezien ik nog geen pijn had ging ik uiteraard naar rechts. Een stuk van een kilometer of vier over 'de Staart', en dan kom je bij de spoorbrug (met naastgelegen fietspad) over de Merwede richting Sliedrecht. Inmiddels was de kuit zo nu en dan wat gaan steken, en de belasting de brug op was kennelijk dusdanig dat het echt pijn ging doen. Ik wist wat voortijdig terug gaan zou betekenen, maar ik wist ook dat het het enige verstandige zou zijn.

Ik zag dus af van het geplande rondje door Sliedrecht en keerde op mijn schreden terug. Dat dat inderdaad verstandig was bleek wel uit het feit dat ik uiteindelijk hele stukken heb moeten wandelen.

Het is duidelijk dat ik in de tijd die nu nog resteert tot 17 oktober niet voldoende kan herstellen. Er zouden veel kilometers gemaakt moeten worden, en dat is nu net wat er even niet in zit. Ik ga op korte termijn wel een afspraak bij de fysio maken om duidelijk te krijgen wat er nou precies aan de hand is en wat ik er aan kan doen.

Ik baal enorm dat zal duidelijk zijn.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑