Maand: november 2010

week 48 maandag (8,0 km; -2,0 C; droog)

Vandaag voor het eerst op de Feelmaxen gelopen. Het vroor ruim twee graden, en zonder de schoenen zou ik er vermoedelijk niet aan begonnen zijn. Mijn doel was om te zien of ik op een gegeven moment zulke warme voeten zou hebben dat ik de schoenen uit kon trekken. De eerste paar kilometer leek het daar niet op. Ik kon de kou van de paden duidelijk door de (dunne) zool van de schoen heen voelen. Maar toen ik een kilometer of twee onderweg was begon het al warmer te worden. Halverwege, besliste ik, dan zou ik ze uittrekken. Halverwege zou in dit verband na vier kilometer zijn.

Rond het driekilometerpunt had ik al het idee dat uittrekken wel zou kunnen, maar ik was bang dat ik het dan niet tot het eindpunt zou redden en dat ik ze dan op een gegeven moment weer aan moest trekken. Dat wilde ik het liefst vermijden. Dat zorgde er natuurlijk wel voor dat mijn voeten nog waren op het keerpunt. Zonder al te veel problemen liep ik de vier kilometer weer terug naar mijn werk, pas op het allerlaatst werd het wat fris, eigenlijk vooral doordat het fietspad vrij nat was.

Kijk, en hoewel ik mijn bedenkingen heb bij dat lopen op schoenen is de winst natuurlijk wel dat ik nu 8 kilometer gelopen heb waarvan 4 op blote voeten, terwijl ik anders helemaal niets gedaan zou hebben.
Overigens, ik heb normaal al genoeg belangstelling met het hardlopen op mijn blote voeten, maar bij deze temperaturen baar je nog aanmerkelijk meer opzien.

Revolutie!

Afgelopen weekend heb ik een opmerkelijk stap gezet: ik heb winterschoeisel aangeschaft. De eerste twee winters in blotevoetenbestaan waren betrekkelijk zacht en ik kon wel leven met een aantal weken rust. De afgelopen twee winters waren echter van een andere orde en met name de laatste winter leverde veel onloopbare dagen op voor een BV-loper. Zo langzamerhand werd ik rijp voor een vorm van schoeisel waarmee ik op te koude dagen toch kon lopen.

Welk schoeisel daar dan voor in aanmerking kwam, daar kwam ik niet zo uit. De Vibram Fivefingers waren misschien een optie, maar de verkrijgbaarheid in Nederland was aanvankelijk ronduit slecht. En dat gold eigenlijk ook voor alternatieven als Feelmax  of Terra Plana. Enige tijd geleden heeft zich in Tilburg de zaak Anyones Running gevestigd, en het mooie van deze zaak is dat alle drie de merken die ik noemde door hen gevoerd worden. Verder is Tilburg vanaf mijn eigen woonplaats prima te bereizen.

Afgelopen vrijdag was het zo ver. Ik was ’s middags vrij en ben naar Tilburg afgereisd. Vanaf het station makkelijk te vinden en goed aan te lopen. In de winkel aardig ontvangen door eigenaar Paul Aarts. Het halve assortiment aan mijn voeten gehad, en ‘gelukkig’ hadden ze de Fivefingers niet in mijn maat, want anders was ik wellicht voor de bijl gegaan. Nu heb ik gekozen voor de Feelmax Niesa.

Feelmax Niesa Het was ook goed dat ik nog even met Paul aan de praat raakte, want daardoor merkte ik dat de maat 43 die ik aan had (mijn ‘normale’ maat is 42) rechts toch wel een beetje krap zat. Dan ook maar eens een 44 passen. Die zat links dan wel weer een beetje ruim. Maar goed, beter te ruim dan te krap.

Voor net geen 70 euro heb ik een paar superlichte schoenen met een erg dunne zool. Jammer is dat de schoen vrij hoog is waardoor er wat schuureffecten langs mijn enkel optreden. Het andere Feelmax model heeft dat weer niet, maar van die schoen is de zool niet erg geschikt om op asfalt en beton te lopen. Aangezien ik dat nou juist het meeste doe viel de schoen daardoor af.

Toen ik ’s middags thuis kwam en de aanwinst aan vrouw en dochter wilde laten zien zag ik direct dat ik een verkeerde maat bij me had: 1 schoen maat 43 en 1 maat 44. Dat was balen. Zodoende maakte ik de dag er op weer een ritje naar Tilburg om de verkeerde schoen om te ruilen. Met veel excuses en een paar ‘tenensokken’ (leuk voor een van mijn huisgenoten) werd de ruil beklonken.

Dus ja, revolutie is het wel een beetje. Het is niet mijn eerste keuze om op schoenen te lopen, maar ik vind het toch ook wel belangrijk om de loopconditie een beetje op peil te houden. Het grote voordeel van de Niesa’s boven de Fivefingers is in elk geval dat ik de eerste onderweg heel gemakkelijk uit en eventueel weer aan kan trekken. Dat uittrekken zal met de Fivefingers ook nog wel gaan, maar daarna weer aan: das best een gepruts.

week 46 zondag (15,0 km; 8,0 C; droog)

Even een kort berichtje, ik moet naar bed. Na heel veel getwijfel toch de Zevenheuvelenloop gedaan. Omdat ik de laatste tijd minder fit ben ook minder gelopen. En met een opspelende maag 15 km hardlopen is ook niet echt je-van-het. Vandaar dus de twijfel.

Maar ik voelde me vanmorgen best redelijk goed, dus ik dacht: laat ik in elk geval naar Nijmegen gaan, dan kan ik nog even doortwijfelen. En toen ik dat besloten had wist ik natuurlijk ook wel dat de kans groot was dat ik hem zou lopen.

En aldus geschiede. Het ging best lekker. Het viel me zwaarder dan de vorige editie, en dat is aan de tijd 1:25:00) ook wel te zien, maar eigenlijk viel het me nog mee.

Uiteraard weer veel aandacht voor de blote voeten. Hoofdzakelijk positief, vooral van medelopers. (Respect mijnheer!) Ook nog een vermelding door de speaker bij aankomst.

De samenkomst met de andere cnr-ers in Maxim was gezellig, de 2 uur langere thuisreis wat minder.

week 46 dinsdag (10,0 km; 10,0 C; droog)

Als ik nu naar buiten kijk, met zicht tot nauwelijks aan de overkant van de straat, geloof ik dat ik vandaag wel op het mooiste moment van de dag heb gelopen. Het was heerlijk zonnig en een graad of tien, veel meer kun je van de tweede helft van november nauwelijks vragen.

Sinds eind september heb ik geregeld last van mijn maag. De huidige hypothese is dat dat veroorzaakt wordt door galsteentjes. Dat zorgt er voor dat ik wat futlozer ben dan ik van mezelf ken, en ook lopen met een wat opgeblazen gevoel is niet heel fijn. Afijn, op 13 december word ik bij de specialist verwacht. Tot die tijd zal ik het er mee moeten doen.

Vandaag was wel een goede dag, en toen ik ook de zon zo lekker zag schijnen heb ik mezelf een schop onder mijn kont gegeven en ben in de lunchpauze gaan lopen. Het ging lekker. Tien graden is voor het blotevoetenwerk nog goed te doen, zeker als het droog is, en hoewel ik wel voelde dat ik de laatste tijd minder gelopen heb vond ik het een bevredigende exercitie.

week 44 woensdag (12,3 km; 14,0 C; droog)

In de eerste week van november tijdens een training alleen met een short en een hemdje aan lopen: je verwacht het niet. Ik was vertrokken met ook nog een shirt (korte mouwen) over dat hemdje heen, maar na ruim een kilometer was dat shirt al uit. Tijdens het rondje van 12,3 km afwisselend wat langzamer en wat sneller gelopen, maar het nadeel van lopen door de bebouwde kom is dat je niet altijd het tempo kan lopen wat je in gedachten had. Geeft niks, ik heb het heerlijk naar mijn zin gehad.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑