Jaar: 2010 (page 2 of 8)

week 40 zondag (15,0 km; 11 C; droog)

Er staat weliswaar 11C hierboven, maar toen ik vertrok was het nog ruim 2 graden lager. Op zich niet erg, het was mooi weer, maar dit is de tijd van het jaar waarin er veel getwijfeld wordt over wat ik aan zal trekken. Ik kwam uiteindelijk uit op een mouwloos shirt en een short en dat was de eerste kilometer wellicht wat fris, maar uiteindelijk een prima keus.

Heerlijk weer, en ik kwam dus erg veel collega lopers tegen. Wij groeten elkaar vriendelijk en vervolgden onze weg. Rond het tien km punt werd ik achterop gelopen door een vriendelijke loper die belangstellend een praatje aanknoopte over het lopen op blote voeten. Ik hoorde hem al van verre aankomen, dus hoewel hij een stuk sneller liep dan ik moest dat met dezelfde krachtsinspanning volgens mij nog veel harder kunnen. Voordat ik had bedacht hoe ik dat zo vriendelijk mogelijk kon zeggen ging hij linksaf en ik rechtdoor.

Mijn linkerkuit geeft geen enkel probleem meer, maar mijn rechterkuit geeft nu exact dezelfde klachten als de linker eerst. Laat ik afsluiten met de positieve gedachte dat het net als bij de linker dan ook vast wel weer over zal gaan.

week 40 dinsdag (10,0 km; 17 C; droog)

Vind het momenteel moeilijk om de regelmaat er een beetje in te houden. Wat lusteloos, zie er tegen op op te gaan lopen. Nou ja, is in het verleden wel vaker gebeurd, en zal ook nu wel weer over gaan.

De temperatuur was gelukkig aangenaam, dus daar lag geen smoes op de loer om ook nu weer niet te gaan. Tien kilometer in rustig tempo gelopen. Ging goed, maar wonderlijk genoeg is mijn rechterkuit momenteel wat aan het miepen. Terwijl het een tegendraadse linkerkuit was die mij deed besluiten om de marathon in A'dam om te zetten in een halve. En die kuit kan toch eigenlijk geen last hebben van te veel inspanning.

Afijn, goed dat ik ben wezen lopen, en afgezien van een paar hysterisch lachende middelbare scholieren valt er niet veel over te melden. 🙂

week 39 woensdag (10,0 km; 14,0 C; ZW3; zonnig)

Zondagavond ineens een stevige aanval van maagpijn. Geen idee waar dit nu ineens vandaan komt, en gezien de heftigheid maandagochtend toch even naar de dokter. Die kon zo op de tast niks vinden, maar vanwege een licht souffletje (én licht, én verkleinwoord, dan kan het niks zijn natuurlijk) wilde hij toch een echo laten maken. Staat voor vrijdag op het programma.

Gisteren een beetje mottig dagje, begon met een beetje hoofdpijn en dat werd er in de loop van de dag niet minder op. Dus hoewel er een loopje op het programma stond kon ik het niet opbrengen.

Gelukkig zag het er vandaag zowel letterlijk als figuurlijk wat zonniger uit. Het was heerlijk weer om te lopen, en het ging ook prima. Afwisselend 7 minuten in een rustig tempo en 5 minuten wat steviger aangezet. Ik ben normaal eigenlijk een nogal luie hardloper, ik kan gerust een lekkere tijd doordribbelen, maar er ook nog eens bij gaan hijgen, dat doe ik liever niet. Vandaag wel gehijgd, en dat voelde uiteindelijk nog wel lekker ook zelfs.

é

week 38 zondag (10,0 km; 9,0 C; droog, maar straten nat)

Begon ik afgelopen maandag na twee weken pauze weer vol goede moed, werd ik dinsdagavond bevangen door een behoorlijk zware verkoudheid. De rest van de week niet meer gewerkt, en dus ook niet gelopen. Nu nog een beetje 'nahoesten', maar voel me verder wel weer goed. En dat is maar goed ook, want ik heb mijn doelstelling voor 17 oktober in Amsterdam weliswaar gehalveerd, maar dat wil niet zeggen dat er nauwelijks getraind hoeft te worden.

Het liep wel lekker vanmorgen. Moest even aan de frisse straten wennen, dat was weer een poos geleden, maar na een minuut of 10 kwamen de voeten wel op temperatuur. De linkerkuit hield het prima, mijn rechter voelde een beetje strak. Das natuurlijk niet de bedoeling, dat we zomaar overstappen van de ene kuit op de andere. Deze week maar braaf de trapoefening regelmatig doen, dat rekt het spul wel lekker op.

week 38 maandag (8,0 km; 16,7 C; ZW5; droog)

Door de malheur met mijn kuit eerst een week niet gelopen om hem/haar wat rust te geven, en daarna begon ik een beetje in een dipstemming te komen omdat ik me gedwongen had gezien om mijn marathonplannen (voorlopig) op een laag pitje te zetten.

Gelukkig heb ik de marathoninschrijving nog net op tijd omgezet in een halve M, en daardoor had ik toch weer alle aanleiding om de loopkleren aan te trekken en een stukje te gaan rennen. Om het niet meteen te overdrijven slechts 8 km gelopen waarvan de helft intervallend (1 minuut hoger tempo, 2 minuten herstel/dribbel). De kuit heeft zich niet gemeld, dus dat is positief, maar aan de andere kant ook nog niet zoveel zeggend, want ook twee weken geleden kreeg ik pas na een kilometer of 12 last.

Het was in elk geval heerlijk om weer even op pad te zijn, met lekker loopweer.

week 35 zaterdag (26,0 km; 8-16 C; droog)

Vandaag zag ik wel een beetje als een soort testdag of de Amsterdam Marathon er qua kuit nog in zou zitten. De afgelopen week heb ik expres rustig aan gedaan om hem niet onnodig te belasten, maar tegelijkertijd weet je ook dat in deze fase de langere afstanden gelopen moeten worden. Volgens het schema zou het 32 km moeten zijn.

Omdat we vandaag vrienden op bezoek zouden krijgen ben ik om 6 uur, nog in het donker vertrokken. Het was wat fris, maar met een jackje en een rugzak aan was het beslist niet koud. Langzaam zag ik het lichter worden, en tegen de tijd dat ik in het buitengebied kwam begon de horizon mooi te kleuren.

Mijn kuit liet aanvankelijk niet van zich horen, maar ergens tussen het vijf en tien kilometerpunt begon ik hem toch te voelen. Geen pijn, maar een beetje een trekkend gevoel. Zo rond het veertien kilometerpunt moest ik kiezen: linksaf naar huis, of rechtsaf voor nog een rondje door Sliedrecht. Aangezien ik nog geen pijn had ging ik uiteraard naar rechts. Een stuk van een kilometer of vier over 'de Staart', en dan kom je bij de spoorbrug (met naastgelegen fietspad) over de Merwede richting Sliedrecht. Inmiddels was de kuit zo nu en dan wat gaan steken, en de belasting de brug op was kennelijk dusdanig dat het echt pijn ging doen. Ik wist wat voortijdig terug gaan zou betekenen, maar ik wist ook dat het het enige verstandige zou zijn.

Ik zag dus af van het geplande rondje door Sliedrecht en keerde op mijn schreden terug. Dat dat inderdaad verstandig was bleek wel uit het feit dat ik uiteindelijk hele stukken heb moeten wandelen.

Het is duidelijk dat ik in de tijd die nu nog resteert tot 17 oktober niet voldoende kan herstellen. Er zouden veel kilometers gemaakt moeten worden, en dat is nu net wat er even niet in zit. Ik ga op korte termijn wel een afspraak bij de fysio maken om duidelijk te krijgen wat er nou precies aan de hand is en wat ik er aan kan doen.

Ik baal enorm dat zal duidelijk zijn.

week 35 dinsdag (13,5 km; 9 C; droog)

Het was nog donker toen ik van huis ging, maar een fel rood knipperend lampje achter op mijn rugzakje, en een constant brandend wit lampje aan mijn voorkant zorgden toch voor wat zichtbaarheid en veiligheid. Het was ook betrekkelijk koud vanochtend, in geen tijden zo fris volgens mij.

De fietstunnel die ik normaal in Dordt gebruik is met ingang van gisteren een week of acht (!) niet te gebruiken, dus ik verlegde mijn route richting het station. Dat is niet om, en ook redelijk comfortabel om te lopen. Aan de andere kant van het station gekomen bleek het stoepje aan de overkant van de straat waar ik normaal overheen loop ook al opgebroken. Via de straat, waar het gelukkig nog erg rustig was, kwam ik uiteindelijk toch bij de Zwijndrechtse brug, en vanaf daar was alles gelukkig weer als gebruikelijk. Er zijn grenzen aan mijn flexibiliteit op de vroege morgen.

Toen ik eenmaal goed en wel in Zwijndrecht was aangekomen stapte ik over op het zelfbedachte interval schema. Aangezien ik nou eenmaal geen apparatuur heb waarmee ik de gelopen afstand kan meten liep ik op tijd: 5 minuten stevig tempo, 1/2 minuut wandelen, 4 minuten dribbelen, en dan weer 1/2 minuut wandelen. En dit net zo lang tot ik er was. Aanvankelijk was ik afhankelijk van de aanwezigheid van lantaarnpalen om op mijn klokje te kunnen kijken, halverwege werd het gelukkig licht genoeg om het zonder extra lichtbronnen te kunnen zien.

Mijn kuit voelde ik pas de laatste kilometer. Of het beter gaat zou ik nog niet durven zeggen, maar erger lijkt het niet te worden.

week 34 zondag (16,0 km; 15,0 C; 1 bui)

Omdat ik mijn kuit nog altijd niet vertrouw op het langere werk heb ik afgezien van de LSD van 25 km die eigenlijk op het programma stond. In plaats daarvan ben ik naar de atletiekbaan gelopen (2km), heb daar 5 rondjes ingelopen (misschien wat overdreven), heb 10X(400m+400m) geintervald, daarna weer 5 rondjes uitlopen en de 2 km weer naar huis. Alles bij elkaar toch nog 16 km, en ik moet zeggen, het viel me niks tegen. Ik heb de kuit wel geregeld gevoeld, maar ik werd niet gedwongen mijn lopen aan te passen.

Het weer viel ook mee, op 1 bui na heb ik het droog gehouden. Als er dan water valt valt het ook wel meteen als een emmer water over je heen. Gelukkig had ik mijn mouwloze jackje op een droge plek neergelegd, en zodoende kon ik na de training hoewel nat toch enigszins beschermd naar huis lopen.

Ik heb trouwens voor de aardigheid mijn pasfrequentie weer eens geteld. Die liep tijdens te 400m stukken op naar 200, het overige hardloopwerk gaat rond de 180-185. Die hoge frequentie resulteert overigens niet in een hoge snelheid, maar je zou denken dat ik dan alleen maar mijn paslengte wat hoef te vergroten, en huppekee.

Mijn marathonvoorbereiding loopt door mijn tegenstribbelende kuit natuurlijk niet zoals gepland. Het ene moment ben ik optimistisch (zoals na de training van vanochtend), op andere momenten zie ik het somber in. We geven het echter nog niet op!

week 34 donderdag (13,0 km; 20,0 C; buien)

Even een snelle update, want ik moet naar bed. Van lopen tussen de middag was niks meer gekomen, en daarom besloot ik naar huis te lopen. Voor zulk regenachtig weer was het best wel warm, in eerste instantie droog, en later een paar keer een bui(tje).

Het lopen ging goed, totdat ik stil had gestaan bij een druk kruispunt (met verkeerslichten). Toen ik weer ging lopen voelde ik die vermaledijde kuit weer. Pijnlijk werd het niet, maar echt goed voelde het ook niet. Het viel me wel op dat ik er minder last van had als ik minder ontspannen liep, mijn kuit als het ware een beetje aanspande vlak voor de landing. Ik kon er in elk geval wel mee thuis komen.

Ik was natuurlijk ook wel eigenwijs geweest, want ik had er gewoon een duurloopje van gemaakt, en dat was misschien juist niet zo verstandig. (Maar ja, ik vin ut so lekker 😉 )

Ik moet morgenochtend maar bedenken of ik dan weer naar mijn werk ga lopen (waar mijn fiets natuurlijk nog staat), of dat ik het OV neem. Als ik ga lopen wordt het in elk geval wel al intervallend.

week 34 dinsdag (12,0 km; 18,0 C; droog)

Een spannend loopje na de pijn in mijn linkerkuit afgelopen zondag. Ik besloot te gaan lopen volgens het stramien 5 min. lopen/halve min. wat sneller/halve min. wandelen. En dat dan tot de afstand 'op' was. Met een 12km route in mijn hoofd ben ik vertrokken, maar met opties om er 10 of 8 van te maken als het niet zou gaan.

Ik heb de kuit de hele tijd tijdens het 5 min. stuk gevoeld zonder dat het pijn werd. Tijdens het sneller lopen en tijdens het wandelen voelde ik niks. Van de week de kuit nog maar een beetje pamperen en a.s. donderdag deze trainingswijze herhalen indien nodig. Ik heb in elk geval niet het idee dat het het herstel in de weg zit.

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑