Jaar: 2011 (page 1 of 8)

week 51 dinsdag (12,9 km; 6,0 C; droog)

Het blijkt soms toch wel handig te zijn om het weerbericht en buienradar in de gaten te houden. Daardoor kon ik vanmiddag droog, deels zelfs in de zon naar huis lopen. De straten waren wel kletsnat door een paar buien die net gevallen waren, en dat voelde wel wat fris, maar het was uiteindelijk goed te doen. Het blijft wel opvallend dat mijn rechtervoet sneller koud voelt dan mijn linker.
Lastig was het om mijn snelheid rond de 6’50″/km te houden. Dat was de bedoeling volgens het schema, maar daar zat ik met een marge van 15″/km redelijk vaak naast. Meer doen zal waarschijnlijk wel meer tempovastheid en tempogevoel  opleveren.
Afgezien van de Zwijndrechtse brug (600m) heb ik het hele stuk op blote voeten gelopen, en dat is niet verkeerd voor december.
Op het allerlaatst ging het nog even fout, ik heb in mijn linkervoet een klein splintertje opgelopen, die moet ik er straks nog even uitpeuteren. Ik hoop dat ik hem kan zien, en anders groeit-ie er vanzelf wel een keer uit.

Naschrift: het glassplintertje, want dat was het, kon ik zelf niet zien. Het zat aan de buitenrand van mijn voet. Maar mijn liefhebbende vrouw was zo aardig het peuterwerk van me over de nemen, en met pincet en schaar zag ze kans het geval(-letje) te verwijderen. Dat loopt toch net weer wat prettiger.

week 50 zondag (14,5 km; 3,0 C; droog)

Ja, inderdaad droog. Dat mag een wonder heten op deze dag met zoveel buien. Het is maar goed dat ik het mezelf nu toesta om op schoeisel te lopen, want anders was ik vandaag snel klaar geweest. De temperatuur ging nog, maar de kletsnatte straten maken het voor mij te lastig om op blote voeten te lopen.

Het was vandaag voorlopig voor het laatst dat ik ‘zomaar’ wat deed qua training. Ik heb mij bij Tiny Raijmakers gemeld en gevraagd of hij me bij mijn trainingen wil begeleiden. Dat heeft als voordeel dat er wat meer structuur in komt, wat meer opbouw, en ook dat hij fungeert als de spreekwoordelijke stok. We hebben afgesproken dat we vanaf 1 januari voorlopig voor zes weken op proef gaan kijken of het wederzijds bevalt. Het daarbij behorende schema heb ik inmiddels ontvangen, en volgende week ga ik alvast eens kijken of dat een beetje wil.

Ook vandaag heb ik geprobeerd om mijn looptempo aan te passen aan de voorschriften van Tiny en dat viel nog niet mee. Hoewel ik zelf niet vind dat ik erg hard loop moest het van Tiny nog veel langzamer. Dat gaat dus nog wat worden. 🙂

Omdat ik vandaag grotendeels op mijn Sockwa schoentjes liep heb ik een oud rondje langs de Kop van het Land maar weer eens van stal gehaald, dat gaat voor een deel over wat ruiger wegdek en dan heb je de neiging om dat dan op blote voeten maar niet te doen (fout, ik weet het). Het is een mooie route en het beviel me goed om er weer eens te lopen. In de verte, waar ik mij zo voorstelde dat Spijkenisse ongeveer zou liggen zag ik donkere wolken hangen en ik was in gedachten bij Martin, Yvonne, Jan, Gerard en nog zo wat Twitter-bekenden waarvan ik wist dat ze er vandaag een halve of hele marathon zouden lopen. Ik ben benieuwd naar hun verhalen.

Ik heb onderweg tot twee keer toe mijn schoenen uitgetrokken. Een keer Ă©Ă©n km, en een keer bijna twee. Het blijft een genoegen dat dat bij deze schoenen zo makkelijk kan. Komende week moet het weer wat zachter weer worden, hopelijk kan ik dan weer wat meer BF-kilometers maken. Ik heb me vandaag in elk geval, ondanks het geringe aantal BF kilometers toch prima vermaakt.

week 50 woensdag (12,9 km; 4,4 C; regen)

Het contrast met gistermiddag kon bijna niet groter zijn. Toen vertrok ik in de zon, het was droog (de straten ook) en het was een graad of acht, negen. Toen ik vanochtend van huis ging vielen de eerste druppels (die de voorbode bleken van nog heel veel collega’s), het was slechts een graad of vier en er stond een aardig windje.
Ik begon mijn tochtje op de Sockwa’s, onder andere omdat ik mijn ‘scheurtje’ onder de linkervoet wat wilde ontzien, en ik begon ook heel kalm. Ik was stijver dan anders, en dat werd vast veroorzaakt door het feit dat ik gistermiddag al had gelopen.
Het duurde wat langer dan anders voor de stijfheid was verdwenen, maar uiteindelijk ging het wel goed. Op de een of andere manier was ik wat aarzelend om mijn schoeisel uit te trekken, maar na 6,5 km vond ik dat het er toch maar eens van moest komen.

Daar kreeg ik spijt van. De straten waren uiteraard kleddernat, koud nat, er stond een stevige wind, en de temperatuur was aan de lage kant. Ik heb het bijna twee kilometer volgehouden en toen heb ik ze onder een viaduct weer aangetrokken. Dat was ook weer een leuke test: hoe snel trek je ze aan, als het donker is, je voeten zijn nat, en het schoeisel ook. Dat viel me alles mee. Wel zaten er aan de voorkant wat plooitjes die ik niet weggetrokken kreeg, maar waar ik toch niet echt last van had. Na een paar kilometer kon ik die door een paar subtiele teenbewegingen toch uiteindelijk ook wegkrijgen.
Ondanks het feit dat voeten en schoenen kleddernat waren kreeg ik toch weer lekker warme voeten. Een beetje het ‘duikpakeffect’ denk ik.

Ik kreeg wel koude armen. Mijn niet waterdichte jack had de moed allang opgegeven en ik begon steeds doorweekter te worden. Ik was gelukkig op de plaats van bestemming voor het echt vervelend werd.

Het was de eerste keer dat ik ’s ochtends  liep nadat ik de voorafgaande middag ook al gelopen had. Dit ga ik de komende tijd nog een paar keer herhalen, en dan wordt het tijd voor een retourtje op dezelfde dag.

week 50 dinsdag (12,9 km; 8,1 C; droog)

Vanmorgen waaide het wel heel hard, en er waren bovendien pittige buien beloofd. Dat, gecombineerd met mijn nauwelijks waterdichte jack leek me niet fijn. De fietstocht pakte zo goed als droog uit, en de wind had ik nauwelijks tegen. Kortom, ook vanmorgen lopen was best een optie geweest.
Dan had ik echter wel het lopen in de zon vanmiddag gemist. Want ik bedacht dat ik natuurlijk net zo goed de andere kant op kon lopen.

Sinds mijn loopje afgelopen zondag had ik onder bal van mijn linkervoet een soort scheurtje. Ik dacht eerst dat er iets in zat, maar ik denk uiteindelijk dat het een scheurtje was als gevolg van te droge huid. Omdat het op zo’n centrale plek onder mijn voet zat was ik een beetje bang dat het te gevoelig zou zijn om op te lopen. De temperatuur gaf geen aanleiding tot het dragen van schoeisel, maar dat plekje zou het eventueel kunnen zijn.
Nou, dat viel mee, ik heb er eigenlijk helemaal geen last van gehad. Het was al met al een heerlijke, volledig blootsvoetse, tocht huiswaarts. En aangezien ik nu mijn fiets op mijn werk heb achtergelaten moet ik er morgenochtend ook maar weer naar toe gaan lopen.

week 49 zondag (10,2 km; 6,0 C; droog)

Mijn hardloopplannen voor vandaag dreigden even in het water te vallen. Niet letterlijk, want het was lekker weer, maar vooral omdat ik de dag van tevoren niet volledig had ‘doorgedacht’, en omdat er wat onverwachts bij kwam.
In het begion van de middag bleek mijn dochter (voor mij) onverwacht naar een schoolvriendin in Ridderkerk te moeten om iets voor school voor te bereiden. Ik wilde haar wel brengen, maar kon ik dan ook nog hardlopen? Nou ken ik best wel goed de weg in Ridderkerk en omgeving (ik loop er tenslotte een deel van mijn lunchpauzeloopjes), dus ik bedacht dat ik mijn loopspulletjes maar mee moest nemen, en dan zag ik wel hoe het verder uitpakte.

Dat pakte prima uit. Me deels in de auto verkleed, niet omdat ik zo preuts ben, maar omdat niet iedereen gediend is van een halfnaakte vent voor het huis, en op pad gegaan. Omdat ik dacht dat het koud was begon ik met de Sockwa’tjes aan, maar ik merkte al gauw dat de kou erg meeviel. Na een kilometer trok ik ze uit, om ze verder niet meer aan te trekken.
Ook om een andere reden was het wel prettig dat het niet zo koud was: ik was mijn jackje vergeten mee te nemen. Maar een shirt met lange mouwen en een thermohemd eronder bleken genoeg.

Uiteindelijk ruim tien kilometer lekker gelopen, dochter weer opgehaald, en terug naar huis. De hardloopplannen voor vandaag waren eigenlijk ambitieuzer, maar ik was achteraf allang blij dat het er sowieso nog van gekomen was.

week 49 vrijdag (13,2 km; 6,0 C; droog)

En zo kwamen afgelopen week dan toch eindelijk mijn Sockwa schoenen aan. Natuurlijk op een moment dat er niemand thuis was, en aangezien er ook nog inklaringsrechten betaald moesten worden, wordt het dan ook niet bij de buren afgegeven. Met behulp van mijn dochter kwamen ze dan toch nog in mijn bezit. Mijn vrees was een beetje dat ze aan de krappe kant zouden zijn. Dat viel mee. Mijn tenen raken net niet de voorkant van de schoen, en dat zou voor een gewone schoen te krap zijn. Maar aangezien het materiaal zo soepel is geeft het eigenlijk niks. Je kunt ze makkelijk aan- en uittrekken, en dat was ook een van de eisen die ik stel aan winterschoeisel.

Vanmorgen om 5:45 was de vuurdoop. Het was een graad of zes, en de straten waren droog, dus strikt genomen was het niet echt nodig om ze te dragen, maar ja, ik wilde ze toch wel graag testen. Net als afgelopen dinsdag droeg ik ze de eerste drie kilometer, en daarna trok ik ze uit. Ik kon ze makkelijk met een bandje aan mijn rugzak bevestigen en omdat ze zo compact zijn had ik er nog minder last van dan de Niesa’s. Vlak voor het kruispunt Munnikensteeg/Langeweg trok ik ze weer even aan. Het was voor de temperatuur niet echt nodig, maar ik vond het wel prettig om het ruwe asfalt ter plaatse even wat gemakkelijker te passeren. Na een kilometer trok ik ze weer uit, en heb ze daarna tijdens het hardlopen niet meer aan gehad. De test is wat mij betreft goed verlopen. Ik ben erg tevreden over mijn aanschaf en heb er wel vertrouwen in dat ik deze winter hiermee aardig kan doorlopen. Ik zal later nog wel even een klein filmpje maken zodat er een wat beter beeld ontstaat over hoe de Sockwa’s er uitzien en hoe je ze aan- en uittrekt.

Het lopen zelf ging in het begin wat moeizaam. Daar maak ik me geen zorgen over, tenslotte ben ik dan nog maar net wakker, en als ik de Zwijndrechtse brug eenmaal voorbij ben, gaat het verder prima. Er stond wel een stevige wind, maar gelukkig niet meer stormachtig, zoals gisteravond. De laatste kilometer had ik hem pal tegen, daar moest even tegenin gebokst, maar met een groot gevoel van tevredenheid kwam ik bij mijn werk aan. Het is volgens mij de eerste keer dat ik in een week tijd twee keer lopend naar mijn werk ben gegaan. Om de NS niet te veel te spekken moet ik binnenkort toch ook eens beginnen met ook weer naar huis lopen.

week 49 dinsdag (13,2 km; 6,1 C; droog)

Omdat ik het afgelopen vrijdag toch wel onaangenaam koud had gevonden besloot ik deze keer naar behoefte geschoeid en ongeschoeid te lopen. Aangezien mijn nieuwe Sockwa’s nog niet zijn aangekomen gebruikte ik mijn ‘oude’ Feelmax Niesa schoentjes. Die hebben een zeer dunne zool, maar zitten een beetje los om mijn voet.

Ik vertrok met de schoenen aan, om mijn voeten de kans te geven goed op temperatuur te komen. Na 3 km, vlak voor het spoorviaduct in Zwijndrecht, trok ik ze uit. De straten in Zwijndrecht waren kleddernat, en dat was goed te merken. Mijn voeten koelden in rap tempo af, en na 3,6 km vond ik het weer even genoeg. Ik trok de schoenen weer aan, en begon aan het traject over het fietspad langs de A16. Die zag er behoorlijk droog uit, en toen ik na 2,6 km de Niesa’s weer uittrok bleek dat ook wel te kloppen. De resterende 4,1 km kon ik prima zonder schoeisel lopen.

Om niet de hele tijd met iets in de hand te moeten lopen had ik een sjorbandje aan de heupgordel van mijn rugzakje bevestigd, en dat werkte inderdaad prima. Zo beschikbaar indien nodig, en toch de handen vrij. Dit lijkt vooralsnog een goede manier om trainingen onder koude omstandigheden uit te kunnen voeren. Ik merk wel dat ik met de Niesa’s aan de voeten extra goed op mijn looptechniek moet letten. Ik heb de neiging de passen langer te maken, en daar zijn mijn knieĂ«n helemaal niet van gediend.
Ik vind ook wel dat ik een hoop herrie maak als ik geschoeid loop. Dat heeft vooral met het materiaal te maken, en niet zozeer met de looptechniek.

week 48 vrijdag (13,0 km; 6,1 C; miezer)

Nadat ik tijdens overvloedige regenval gisteravond naar bed ging was het een prettige verrassing vanmorgen te merken dat het inmiddels min of meer droog was geworden. Dat paste mooi bij mijn plan om te hardloopforensen. De temperatuur was een graad of zes, bij droge omstandigheden prima te doen, maar hoe ik me bij die natte wegen zou houden?

Ik ben gewend dat het bij koud weer een paar kilometer duurt voor mijn voeten zo goed doorbloed zijn dat ze warm aanvoelen. Dat duurde nu langer. Bij de rechtervoet bleef het eigenlijk koud aanvoelen. Het is me al langer duidelijk dat de doorbloeding links beter is dan rechts, ik ben ook linksbenig. In dit soort omstandigheden, waarbij de warmteafvoer door de koude natte straten erg hoog is, kun je dat extra goed merken.

De laatste kilometers besloot ik wat snelheidsoefeningen te doen, en dat hielp wel, dus dat moet ik een volgende keer maar eerder op het programma zetten. Mijn voeten zijn te koud geworden als het weer opwarmen pijn doet. Dat was vanmorgen niet het geval, en hoewel het niet de hele tijd aangenaam voelde ben ik niet te ver gegaan.

week 48 dinsdag (8,6 km; 10,0 C; zonnig)

Mensen wat boffen we toch nog met het weer. Vorig jaar in deze week was het al aan het vriezen en de wind zorgde voor een gevoelstemperatuur van lager dan -10 C. Daarvan lijkt voorlopig nog geen sprake, en zolang mijn mogelijke winterschoeisel nog niet is gearriveerd uit de States moet dat ook nog maar even zo blijven.

Lekker, rustig gelopen in mijn lunchpauze, vooral bedoeld om de spieren een beetje soepel te maken. Die waren door mijn training van afgelopen zondag toch wat stijf geworden.

Voor wat betreft dat winterschoeisel. Het gaat hierbij om de Sockwa G2, waar ik in de barefootrunnersgroup van Ken Bob Saxton positieve dingen over las. Wat ik vooral zoek is iets wat gemakkelijk aan en uit te trekken is, en toch een beetje vast aan je voeten zit. Mijn Feelmaxen zitten toch een beetje te ruim om mijn voeten. Bij wandelen stoort dat me niet, maar tijdens het hardlopen wel.
Het is altijd lastig om de juiste maat te bepalen, dus ik hoop maar dat dat een beetje goed uitpakt.

week 47 zondag (17,0 km; 12,0 C; zonnig)

Het was een lastige week om tot hardlopen te komen, deels door drukte op het werk, deels door gebrek aan inspiratie, maar gelukkig lukte het vandaag toch nog. Als het op een zondag met zachte weersomstandigheden voor de tijd van het jaar al niet lukt moet je het ergste vrezen voor de rest van de winter.

In het begin van de middag viel er even een stevige bui, maar daarna trok het helemaal open. De eerste anderhalve kilometer waren door de natte straten nogal fris aan de voeten, maar daarna kwamen ze op temperatuur, en dat is verder zo gebleven. Heb erg genoten van het uitzicht dat ik vanaf de Zeedijk had. Heb er zelfs een foto van gemaakt met mijn telefoon. Niet denderend, but you get the picture.

Zeedijk

De weg is hier erg smal, en mijn grootste zorg was dat tegenliggers mij door de laagstaande zon niet goed zouden zien. En een klein uurtje later veranderde dat in een zorg of ze me sowieso wel zouden zien. Ik moet me er goed van vergewissen als ik de deur uitga of het misschien donker gaat worden tijdens het lopen. Want in dat geval moet ik ook wat verlichting meenemen. Ik had nu in elk geval wel mijn reflecterende jasje aan.

Lekker gelopen, in totaal dus 17 km. Het zou mooi zijn als ik dat de komende tijd nog wat verder kan uitbouwen. Ik zou toch zonder al te veel moeite halve marathonafstanden willen kunnen lopen. Dat is een mooi uitgangspunt voor volgend jaar als ik dan toch eindelijk de eerste big M wil gaan voltooien.

« Oudere berichten

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑