Maand: maart 2012

week 13 vrijdag (10,3 km; 8,6 C; NW3; bewolkt)

Als het om het weer gaat was dit een erg groot verschil met afgelopen dinsdag. Liep ik toen nog alleen in een hemdje (en een short uiteraard), nu was het gewoon weer een shirt met korte mouwen en een dun jack. De bedoeling was 60′ DL2, en dat is goed geslaagd. Samen met een stukje in- en uitlopen kom ik dan aan 10,3 km.
Ik heb eigenlijk iets te snel gelopen, maar niet zoveel dat het de bedoeling van de training dwars zat. De voeten voelden prima, en ook verder nauwelijks klachten.

Ik heb inmiddels besloten om zondag niet mee te doen aan de Dwars door Dordt-loop. Met de ongelijke klinkerbestrating en kinderkopjes vind ik het risico van een blessure te groot, en dat vind ik het niet waard. In plaats daarvan 1h45′ lange duurloop, misschien ook wel zo leuk.

week 13 dinsdag (9,7 km; 14,5 C; N2; zonnig)

Sinds woensdag niet gelopen. Een combi van geen tijd en geen zin. Ik kan het me nu nog permitteren, naarmate Amsterdam dichterbij komt moet ik meer tijd maken en geen zin is er dan niet bij.
Over de training kunnen we kort zijn. Het is gewoon lekker om in een korte broek en een hemdje langs in de zon ’s heren wegen te lopen. Geen pijntjes of andere ongemakken en mijn voeten droegen mij waarheen ik ze voerde. Bij de eerstvolgende aanval van ‘geen zin’ hier nog maar eens aan terugdenken.

week 12 woensdag (8,8 km; 13,5 C; ZW2; zonnig)

Door het hardlopen over de Veluwe, een voor mijn voeten onbekende omgeving, had ik het idee dat dat ik gisteren nog wel een dagje rust kon gebruiken. In elk geval mijn voeten gaven dergelijke signalen af.
Maar vandaag was een prima dag om weer een stukje te gaan lopen in mijn lunchpauze.

Bovendien kon ik dan meteen mijn nieuwe SPIbelt testen. SPI staat voor Small Personal Items, dus het is een riem met opbergplaats voor kleine spulletjes. Als ik mijn woonwerkverkeer lopend doe, of ik doe op zondag wat langere duurlopen, vind ik het toch wel prettig om mijn telefoon bij me te hebben en soms wil ik ook een fototoestel bij me hebben. In de winter biedt mijn jack meestal voldoende ruimte voor de kleine dingetjes, maar in het warmere deel van het jaar loop ik jackloos, en verder biedt hardloopkleding niet veel opbergcapaciteit.

Toen ik vorige week op de site van Running Ronald een recensie van de SPI-belt zag dacht ik: dat is ‘m. In het weekend besteld op hun site (en met kortingscode RUNNINGRONALD ook nog met 10% korting, actie loop nog tot 10 april), en gisteren al ontvangen. Hij is leverbaar in verschillende variaties en kleuren. Ik heb gekozen voor waterafstotend en turquoise.

Als je wilt zien hoe je er van alles en nog wat in kan proppen verwijs ik je even naar het filmpje van Ronald, ik wil het hier vooral hebben over het draagcomfort. Dat was, kort samengevat: prima! Ik had er deze keer alleen een telefoon en een pasje inzitten. Ik heb het grootste deel van de tijd nauwelijks gemerkt dat ik hem om had. De volgende keer wil ik er ook nog mijn fototoestel bij doen. Dat het kan heb ik net al vastgesteld, maar daardoor wordt hij natuurlijk wel zwaarder, en het is de vraag of hij dan nog steeds ‘hobbelvrij’ is. Een paar sprongetjes op de plaats zojuist wekken de indruk van wel, maar de ultieme test is natuurlijk aanstaande zondag bij een lange duurloop. Om beschadiging te voorkomen is het wel handig om een van beide apparaten in een hoesje te doen.

En o ja, het lopen ging goed. Mijn voetzoelen waren nog licht gevoelig, maar ik kon er prima op lopen. Het was heerlijk weer, en voor het eerst dit jaar liep met alleen een short en een shirt zonder mouwen. Lang leve de lente!

En nogmaals o ja, mijn ontvelde teen (zie hieronder) is goed aan het genezen.

week 11 zondag (20,5 km; 11,0 C; bewolkt) Veluwetwitrun

Gisteren was dan eindelijk de lang verwachte Veluwetwitrun, een initiatief van Inge. Ruim twintig man/vrouw spraken af om naar verkiezing 10, 20 of 30 km over de Veluwe, in de buurt van Ermelo, te gaan hardlopen. Er bleek nog een Dordtenaar mee te doen, en ik sprak met Jan af dat ik met hem zou meerijden.
Met licht gemengde gevoelens liep ik even na negen uur naar het huisadres van Jan. Licht gemengd omdat ik er niet van overtuigd was dat ik getraind genoeg was om geen blok aan het been van de groep te worden. Ik had deze onzekerheid van tevoren ook wel geuit, maar ik had me door Inge en anderen laten overtuigen dat het best zou kunnen, en dat we zeker niet te hard zouden gaan lopen.

De reis naar Ermelo (via Gorinchem om Giorgos op te halen) verliep voorspoedig en we waren, ondanks de koffiepauze onderweg, toch ruimschoots op tijd in Ermelo. We werden welkom geheten door Inge en begroeten de al aanwezigen.
Even na twaalven gingen we daadwerkelijk op pad.

Het was een prachtige route:

 

 

 

 

 

En het lopen op blote voeten was in het algemeen heel goed te doen.

 
Slechts 1 pad van een paar honderd meter was te heftig om in het gewenste tempo te kunnen doorlopen, en toen heb ik mijn Sockwa schoentjes even aangetrokken.

Een beetje jammer was dat ik ergens halverwege mijn linker grote teen stootte tegen een boomstronkje. Ik kon er gelukkig goed mee doorlopen, maar na aankomst bleek het toch wel behoorlijk ontveld te zijn. Leerpuntje, want het kwam waarschijnlijk doordat ik te dicht op mijn voorganger liep waardoor ik niet goed voor me uit kon kijken.

Ik heb voor mijn doen prima gelopen, maar was duidelijk wel een van de langzaamste van de groep, wat dat betreft klopte mijn voorgevoel wel. Het lopen op dit soort terrein vergt ook veel concentratie, wat extra vermoeiend is, vooral omdat ik dat als asfaltloper nauwelijks gewend ben.

Op het allerlaatst, ruim een kilometer voor het eindpunt was het ineens op, ik had het helemaal gehad. Ook Erik vond het welletjes, en samen zijn we wandelend naar het eindpunt gegaan. Gelukkig had ik de route in mijn Garmin gezet zodat we zonder omwegen naar onze bestemming konden lopen.

Vanmorgen wel met een beetje stijve spieren wakker geworden, en met mijn grote teen zal ik nog wel een paar dagen voorzichtig moeten zijn. Ik vond het een prachtige ervaring die zeker naar meer smaakt.

Nog een paar fotolinkjes:

Foto’s van dutchnomad (Jan), johannesdeloper (Jan) en dutchrunnergold (Erik).

week 11 vrijdag (8,6 km; 9,1 C; ZW4; bewolkt)

Effe snel, want ik heb niet veel tijd. Ik heb ook niet de volle geplande tijd van de training gelopen, (moest zijn 60′, werd krap 55′) maar beter zo dan helemaal niks.Op het programma stond lopen in DL2, afgewisseld met elk kwartier 1 minuut op DL3. Dat ging eigenlijk helemaal niet zo slecht.

Volgende training is aanstaande zondag de Veluwetwitrun. Ik loop daar 20 km. Daar zie ik wel een beetje tegenop, ik ben als de dood een blok aan het been te worden en daar heb ik een hekel aan, maar goed, als je het nooit probeert weet je het niet ook. Ik zal in elk geval de route in mijn Garmin zetten, dan kan ik ook op eigen gelegenheid het eindpunt weer vinden.
Ben ook benieuwd hoe ik, als asfaltjunkie, lopen over de Veluwe ga ervaren, misschien wil ik daarna nooit meer anders.

week 11 woensdag (10,7 km; 8,2 C; N1; bewolkt)

Voelde me gisteren, op mijn normale loopdag, wat lusteloos. Ik besloot daarom mijn training een dag op te schuiven. En dat was denk ik wel een goed idee. Vandaag lekker gelopen, 60′ op DL2 met wat in- en uitlopen erbij. Het was vrij fris, en dat nodigde meteen weer uit tot meer commentaar en opmerkingen van de zijlijn. De eerste kilometer was het inderdaad wat koel aan de voeten, en ook aan de handen trouwens. Daarna was ik goed op temperatuur.


Ik had mijn Garmin niet ingesteld op deze training, en dat is op zich ook niet echt nodig. In de gaten houden of het uur al voorbij is is niet echt een ingewikkelde zaak. Maar een nadeel is dat de weergave van het tempo nogal schokkerig gaat. Terwijl je voor je gevoel steeds ongeveer hetzelfde tempo loopt toont hij toch een brede spreiding. Als je een ingestelde lap aan het lopen bent toont hij volgens mij het gemiddelde over het reeds gelopen deel van de lap, en dat geeft een veel constanter beeld.
Het lijkt me een goed idee om voortaan op zondagavond even de trainingen van de komende week in te stellen, heb ik er daar geen omkijken meer naar.

week 10 zondag (19,1 km; 13,4 C; zonnig)

Toen ik vanmorgen om 7 uur beneden kwam zag het weer er mooi uit, maar zoals dat in deze tijd van het jaar dan gaat: de temperatuur was betrekkelijk laag. Met 4 graden had het kwa blotevoetenlopen wel gekund, maar het zou zeker in het begin niet heel aangenaam geweest zijn. Ik besloot de 12-13 graden af te wachten die de weerprofeten in het vooruitzicht hadden gesteld.

Daar betaal je een prijs voor, want je bent niet de enige die er bij een van de eerste echte voorjaarsdagen van het seizoen op uit wil trekken. Ik kwam veel fietsers tegen, en de autowegen waar ik langs liep waren best druk.
De route die ik had uitgekozen ging over de brug naar Papendrecht, vandaar over de brug over de Noord richting Ambacht, en dan via Zwijndrecht en over de Zwijndrechtse brug weer terug. Het liep heerlijk tot en met de brug over de Noord. Daarna werd de weg stekeliger, en dat kostte me meer energie. Ik had mijn Sockwa schoentjes in mijn rugzakje bij me, maar daar was ik dan toch weer te eigenwijs voor. En niet alleen dat, ik wil uiteraard ook mijn voeten laten wennen aan het ruigere werk, en dan helpt het niet als je meteen je schoenen aantrekt als het een beetje tegen zit.
Ook vervelend was dat het stevig begon te schuren tussen mijn dijen, ondanks de vaseline die ik gesmeerd had. Voortaan maar wat van dat spul meenemen.
En hoewel het laatste stuk me zwaar viel, de voldoening was groot. Het is me wel duidelijk geworden dat voor het moment deze afstand wel genoeg is, dus als ik volgende week meedoe aan de Veluwetwitrun dan lijkt het me wijs om na 20 km uit te stappen. Temeer daar ik geen trailachtige omstandigheden gewend ben. Afstanden van dertig km en meer komen later dit jaar vanzelf wel aan bod.

week 10 vrijdag (10,5 km; 9,7 C; ZW5; bewolkt)

Vrijdag, de dag waarvoor ik mijn Garmin altijd moet/wil programmeren. Meestal staan er intervalachtige activiteiten op het programma waarbij het prettig is niet zelf te moeten opletten of de tijd of afstand al verstreken is voor ik weer wat anders moet doen. Vandaag was de omschrijving 2 * (8′-6′-4′) p=2′. Oftewel de genoemde periodes in DL3 tempo afgewisseld met 2′ in DL2. En dan de hele serie twee keer. Inclusief in- en uitlopen kom je dan toch weer aan ruim tien km stevig doorlopen. Het ging eigenlijk best goed. Ik was bang dat ik de tweede serie wat zou inkakken, maar dat viel reuze mee.
Het weer was wat minder dan afgelopen dinsdag, maar dat is voor dit soort trainingen niet zo erg.

In het kader van de speciale aandacht die je als hardloper op blote voeten nou eenmaal regelamtig krijgt hadden we vandaag een racefietser die informeerde of ik voor een marathon in de Sahara aan het trainen was, een collega hardloper die vroeg of het niet koud was, zo op blote voeten, en een voorbijganger op de fiets die mij vertelde dat dit “heel gezond” was, “ja, echt waar hoor”, alsof ik daar nog van overtuigd moest worden.

week 10 dinsdag (9,8 km; 8,1 C; Z2; zonnig)

Dit was zo’n loopje in het prille voorjaar waar je helemaal vrolijk van wordt. Korte broek, korte mouwen, wel nog jackje aan, maar met opgestroopte mouwen en half open. Iedereen die je tegenkomt lijkt vrolijk te zijn. De natuur doet ook mee, de eerste fluitekruidscheuten beginnen nu echt op te schieten, de gele bloemetjes van het Klein Hoefblad staan er stralend bij.
En dan rustig een rondje hardlopen, zonder enige lichamelijke klacht, op blote voeten die de indruk wekken alles aan te kunnen. Kortom, het is wel duidelijk, dit was Genieten, met een hoofdletter ja.

week 9 zondag (15,2 km; 11,5 C; half bewolkt)

Dinsdag stond er zoals altijd een training op het programma, maar ik vond het weer wat tegenvallen, en hij kon op woensdag ook nog wel vond ik. Maar afgelopen woensdag werd ik in de loop van de dag steeds meer verkouden en rillerig, en halverwege de dag besloot ik naar huis te gaan. Daar ben ik in bed gekropen en heb heel veel geslapen. Donderdag zou ik al vrij zijn, dus ik hoefde niet na te denken over de vraag of ik alweer aan het werk kon. Hardlopen moest ik in elk geval niet aan denken, en ook vrijdag, een normale trainingsdag, kon ik het nog niet opbrengen.

Vandaag voelde ik me prima, maar ik begon het hardloopmoment toch uit te stellen. Op een gegeven moment heb ik mezelf een schop onder mijn kont gegeven, en ben ik toch op stap gegaan, vooral ook omdat het weer volgens de verwachting alleen maar verder af zou takelen. Met een mager zonnetje en temperaturen net boven de tien graden leek een korte broek, een shirt met korte mouwen en een dun jack wel voldoende. Dat was zonder meer juist, het was zelfs net niet te warm. Ik heb heerlijk gelopen. Ik had niet op het schema van Tiny gekeken, en strikt genomen deed ik dus eigenlijk maar wat. Toch viel dat ook wel weer mee. Ik heb ongeveer 100 minuten gelopen, dat was een kwartier te weinig, en ik liep een 15″ per kilometer te snel. Waar ik erg blij om was, dat was dat de hervonden wijsheid dat ik meer met gebogen knieën moet lopen daadwerkelijk hielp om mijn knieën ontspannen te houden. Ik had er deze keer geen last van.

Komende week ga ik maar weer verder met het schema van afgelopen dinsdag. Een beetje jammer dat het dan net even wat kouder gaat worden, maar hee, ik heb afgelopen winter voor hetere vuren (?) gestaan.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑