Maand: september 2012

week 39 zondag (11,0 km; 14,5 C; zonnig)

Eerst naar de marathon van Berlin gekeken, en gezien dat de poging tot het breken van het WR uiteindelijk toch faalde. Daarna zelf op pad gegaan. Uitgenodigd door het zonnige weer beperkte ik de kledij tot een korte broek en een hemdje, maar toen ik net de deur uitging voelde het toch even fris. Veertien graden is natuurlijk ook niet heel hoog, maar het bleek uiteindelijk goed te doen. Al lopend liep de temperatuur ook nog een graad op.
Het programma bestond uit 10 X (900m DL1 + 100m wandelen). Daarmee raakte ik voor de tweede keer in een paar dagen de tien kilometergrens. Ben benieuwd hoe de achillespees de komende dagen reageert. Dinsdag in elk geval maar een beetje rustig aandoen.
Ben wel blij dat de regelmaat weer een beetje terug aan het komen is.

week 39 vrijdag (10,0 km; 15,0 C; half bewolkt; W4)

Terwijl een paar honderd bikkels sinds vanochtend 6 uur de Spartathlon, een afstand van 245 km, aan het lopen zijn leek het me wel gepast ook eens een duidelijke stap voorwaarts te zetten. Ik had gepland om 10 X (700m DL1 + 100m wandelen) te lopen, maar na de vijfde keer besloot ik niet om te keren maar door te lopen, zodat het een rondje in plaats van een heen-en-weertje werd. Dit had tot gevolg dat het uiteindelijk op een afstand van 10 km uitkwam, en dat is al weer een poos geleden dat ik zoveel in 1 sessie liep. Nu nog toewerken naar 10 km zonder wandelpauze.

Toen ik bijna op de helft was kwam mij een moeder met kind voorop de fiets tegemoet. Toen ze bijna passeerden zag het jongetje mij, begon vrolijk te kijken en riep: pappaaaa!
Gelukkig reed de vader van het kind er niet naast. 🙂

week 39 dinsdag (7,3 km; 15,0 C; zonnig; stevige wind)

Het recept is inmiddels bekend: 500m rustig hardlopen (DL1), 100m wat minder rustig (DL3), gevolgd door 100m wandelen, en dat dan (deze keer) tien keer.
Er stond een behoorlijk stevige wind die ik op de terugweg tegen had, maar verder was het wel aangenaam weer. De (hardloop-)kop van deze week is er weer af.

week 38 zondag (9,0 km; 13,0 C; bewolkt)

Nadat we de boel min of meer klaar hadden voor het bezoek dat vanmiddag verwacht wordt vanwege de verjaardag van dochterlief afgelopen woensdag kreeg ik permissie om nog even te gaan lopen.
Ik had een piramidetje bedacht van 0,25km, 0,5km, 1km, 2 km en dan dezelfde stappen weer terug, elke etappe onderbroken door 100m wandelen. Inclusief in- en uitlopen toch al weer 9 km. Ik heb mijn achillespees wel gevoeld, maar als het niet erger wordt dan dit gaan we rustig door met uitbreiden.

Op de terugweg kwam ik een vader (neem ik aan) met zoontje van pak-em-beet 1,5 – 2 jaar oud, in een bakfiets tegen en die hadden het kennelijk al over me gehad.
Ik hoorde nog net dat het jongetje vroeg: “Heb je ze thuis laten liggen?”.
“Ja”, zei ik, “ik heb ze thuis laten liggen.”
“Hij heeft ze thuis laten liggen” zei het jongetje instemmend tegen zijn vader.

week 38 donderdag (6,6 km; 16,1 C; zonnig)

Ik zou na mijn werk naar mijn ouders gaan en daar een hapje mee-eten. Ik wilde in elk geval ook nog ergens een stukje gaan hardlopen, maar had nog geen concrete plannen. In de loop van de dag groeide het idee om lekker op tijd met werken te stoppen en dan ‘ergens’ naar het strand te gaan. Misschien was Katwijk wel een optie, dat is onderweg van Ridderkerk naar Leiderdorp wel te doen.

Er bleek een ongeluk gebeurd te zijn op de A20 bij Spaanse Polder waardoor ik een kleine omweg via Zevenhuizen maakte en aldus uitkwam op de A12. H’m, dacht ik, misschien is het wel zo handig om de Utrechtse Baan af te rijden en via Wassenaar naar Katwijk te gaan. Dat reed allemaal prettig door, maar toen ik eenmaal in Wassenaar was bedacht ik dat ik eigenlijk net zo goed naar de Wassenaarse Slag kon gaan. Daar was ik al heel lang niet geweest, en ik wist eigenlijk niet meer of je daar een beetje fatsoenlijk kon parkeren.
Dat kon heel fatsoenlijk. Een vrijwel leeg parkeerterrrein, en hoewel er op een bord stond dat het parkeren 2,50 kostte was er niemand te zien aan wie dat bedrag overhandigd kon worden. (Dat was maar goed ook, want ik vrijwel geen contant geld bij me. 🙂 )

Op het parkeerterrein me snel omgekleed, 1 duin over, en ik stond al op het strand. Het was een uur daarvoor eb geweest, dus het was weliswaar opkomend tij, maar het was nog steeds een lekker breed strandje met veel hard zand. Ik besloot eerst tegen de wind in, dus in zuidelijke richting te lopen. De zon scheen heerlijk, en met zestien graden was het heerlijk loopweer. Lekker lopend over het zand en door de plassen, hier en daar tot enkeldiep, dan weet je dat je op je blote voeten toch beter af bent.
Ik liep telkens 1 km en dan 100m wandelen, en na drie van die stukken besloot ik weer terug te gaan, ik was ook bang anders in tijdnood te komen. De terugweg, voor de wind ging nog veel makkelijker, en voor ik het wist was ik weer bij de strandopgang van de Wassenaarse Slag. Ik geef toe dat ik de plassen expres opgezocht heb. Het was al met al een van de leukste loopervaringen van de afgelopen tijd. Het is dat het strand vanaf Dordt niet echt naast de deur is, anders zou ik dit beslist veel vaker doen.

Ik was mooi op tijd bij het ouderlijk huis, en na een verfrissende douche lekker gegeten. Gezellig kletsend gaat de tijd hard, en na een kop koffie werd het tijd om weer naar huis te gaan.

Heel spannend is de route niet:

week 37 woensdag (6,0 km; 15,9 C; half bewolkt)

De dag begon fris. Als blotevoetenfietser had ik voor het eerst sinds tijden weer koude tenen bij aankomst op mijn werk, zo rond 6.15 uur. Ook een dun jack was niet overbodig.
Maar zoals dat meestal gaat in dit jaargetijde, de temperatuur kan  grote verschillen hebben tussen  dag en nacht. In vergelijking met de royale 20+ warmte van het weekend was de krap 16 van nu misschien wel fris, maar om te lopen was het heerlijk weer.

Genoeg gebazeld over het weer. Acht keer 700m gelopen waarbij de 700m was opgedeeld in 500m DL1, 100m DL3 en 100m wandelen. Aanvankelijk ietwat stijve achillespees, maar het hoefde het lopen niet in de weg te zitten. Al lopende nog een oplossing voor een werkprobleempje bedacht, dus eigenlijk mag ik deze hardlooptijd gewoon als werktijd rekenen, lijkt me zo.

week 35 zondag (7,8 km; 20,3 C; bewolkt)

Nadat ik vond dat ik lang genoeg op de zon had zitten wachten toch maar eens de hardloopkledij aangetrokken (en dan ben je snel klaar in deze tijd van het jaar, meer dan twee kledingstukken kom ik niet aan) en gaan lopen. Na een stukje inlopen 8X 800m en elk stuk gevolgd door 100m wandelen. Het lopen ging goed, maar naderhand heb ik mijn achillespees wel wat voelen trekken. Voor mij een signaal dat ik even niet verder moet uitbreiden, maar niet iets om depressief van te worden.

Vandaag ook zowaar weer eens wat aanspraak gehad naar aanleiding van de blote voeten. Eerst een jongen van een jaar of twaalf die vroeg waarom ik het deed, en toen ik zei dat ik het veel fijner vond lopen knikte hij, maar zei ook dat hij het wel raar vond. “Ja” zei ik, “je ziet het niet veel hè.” En dat werd beaamd.
En later kwam er zelfs een fietser die me achterop reed en voorbijging, terugfietsen om naar het hoe en waarom, en de gevaren te informeren.

Al met al een leuk loopje.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑