Maand: november 2013

Een koude douche

Maak je niet ongerust, dat is niet spreekwoordelijk, maar juist letterlijk bedoeld. Of maakt je dat juist ongerust?
Op Twitter maakte @WhatAboutWilma reclame voor de International Power Shower Week. Onnozel als ik soms ben dacht ik dat dit een initiatief was om de gezonde aspecten van koud douchen te combineren met de voordelen die het voor het milieu heeft. En ik dacht, goh, laat ik me er eens in verdiepen, en als het me wat lijkt doe ik het gewoon.

Dat verdiepen leidde naar de site van Joel Runyun die een paar jaar geleden bedacht dat het nemen van koude douches een metafoor kan zijn voor het nemen van lastige beslissingen in je leven. Zijn idee was dat als het je lukte om tegen je natuurlijk gevoel van comfort in, dertig dagen lang een koude douche te nemen dat je dan mentaal weerbaar genoeg bent om ook andere grote en kleine veranderingen in gang te zetten.

Daarnaast zijn er ook mensen die beweren dat het gezondheidsvoordelen heeft. Zo hoorde ik van iemand dat hij niet meer verkouden is geweest sinds hij met koude douches begon. Het zou goed zijn voor je bloedsomloop, voor je huid, voor je psyche, kortom, je doet jezelf zwaar te kort als je geen gebruik maakt van deze erg goedkope gezondmaker.

Ik was wel nieuwsgierig naar wat het met me zou doen. Natuurlijk kon ik wel bedenken dat het nemen van een koude douche niet heel fijn zou zijn. Maar zou het wennen? Zou je het uiteindelijk misschien zelfs prettig gaan vinden? Het menselijk lichaam is in hoge mate trainbaar, dus waarom zou je niet aan koude douches kunnen wennen?

Afgelopen maandag was het zover. Ik kwam zoals gebruikelijk op de fiets op mijn werk aan, en ging zoals gebruikelijk een douche nemen. Deze keer dus met de warmteregelaar helemaal aan de koude kant. Handen onder water. Ja, dat was best wel fris. Voeten ook een voor een. Hoofd eronder, en maak je borst maar nat. Uiteindelijk stond ik er helemaal onder. Je hebt hebt de neiging om diep te gaan hijgen. Om de ademhaling meer onder controle te krijgen concentreerde ik me meer op het uitademen. Dat hielp wel wat. Na enige tijd vond ik het voor een eerste keer wel welletjes. Nog geen twee minuten schat ik. Niet zo lang, maar, ik had het gedaan!!

In de dagen die volgden merkte ik dat ik er minder tegenop ging zien, en dat het me uiteindelijk lukte, op vrijdag, om er vijf minuten onder te staan. Dat is feitelijk langer dan ik normaal warm douche, dus misschien zelfs wat overdreven. Wat ik echter wel merkte toen ik er zolang onder stond was dat het water op het allerlaatst nog kouder werd. En dat bevestigde wat ik na een paar dagen eigenlijk al dacht: het water op mijn werk is niet ijskoud! Het duurt een poosje voor je echt koud water krijgt.

En dat maakte me meteen een beetje bevreesd voor de koude douche op zaterdag, als ik thuis was. Ik had het idee dat ons water thuis veel kouder was.

Welnu, dat klopt. 🙂 Vanmorgen was de première thuis, en ik kan je zeggen, dat was KOUD! Na drie minuten had ik er genoeg van. Ik vind dat ook lang genoeg hoor, maar morgen ga ik toch nog proberen of ik het ook thuis vijf minuten kan volhouden.

En hoe is dat nou, behalve koud. Het is kicken, echt waar! Als je onder de douche vandaan komt en je staat je met een handdoek stevig af te drogen dan voel je je echt heel lekker. Wakker, alert, energiek. Waarschijnlijk kan ik niemand hiermee overtuigen, maar ik zeg het toch: je doet jezelf te kort als je het niet doet.

Hoe lang blijf ik die gekkigheid volhouden? Net als bovengenoemde Joel zie ik het voorlopig als een ’30-day challenge’, tegen de tijd dat die dertig dagen voorbij zijn zie ik wel weer.

Oh ja, ik noemde mezelf onnozel hierboven. De Power Shower Week was door Wilma zelf bedacht, en helemaal geen wereldwijd fenomeen. 🙂 Zo zie je maar hoe je soms door een kleinigheid dingen in beweging kunt krijgen.

Week 44 en 45

Met een heerlijk zonnetje, ook al was het maar een graad of tien, elf, tussen de middag gelopen. Sinds heel lange tijd de 10 km route weer eens gedaan. Uiteraard met Run-Walk-Run-methode. Drie minuten hardlopen, één minuut wandelen. Het ging goed, en het voelde goed. Dit was op woensdag 30 oktober.

Vervolgens op vrijdag (1 november) ook weer tussen de middag een heen-en-weertje van 8 kilometer. Om wat variatie aan te brengen liep ik volgens een 1-2-3-4-schema, met steeds een minuut wandelen tussendoor en dat dan vier keer. Voor nog wat meer variatie besloot ik bij de tweede en derde herhaling het hardloopdeel steeds te eindigen met een halve minuut per kilometer sneller.

Dat laatste was leuk om te doen, maar zorgde er wel voor dat ik een aantal dagen mijn achillespees wat sterker voelde. Meer dan ik in tijden gehad had. Hier ben ik duidelijk nog niet aan toe.

Van schrik de hele week erna niet meer gelopen.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑