Maand: mei 2014

Op reis met de fiets: de tent

Toen ik, zoals eerder beschreven, had besloten dat ik langere tochten op de fiets ging maken realiseerde ik me ook dat ik niet echt een geschikt tentje had. Te zware tenten had ik, en een tentje dat ik te klein vond. Ik ben dus op zoek gegaan naar een tent die, voor zover te beoordelen, voldeed aan de volgende criteria:

  • lichter dan 2 kg
  • makkelijk op te zetten, liefst buitentent eerst
  • behoorlijk stormvast en waterdicht
  • duurzaam
  • redelijk geprijsd (vaag ja)
  • geschikt voor twee personen

Als je naar duurzame, degelijke en toch lichte tenten zoekt kun je nauwelijks om Hilleberg heen. Dit Zweedse tentenmerk staat erg goed bekend, zowel om zijn kwaliteit als om de prijs. Een van de kanshebbers van Hilleberg was de Nallo GT:

Hilleberg-Nallo-2GT

 

 

 

HubbaHubbaHP

Foto van internet geplukt. Eigen foto volgt nog.

 

 

 

En verder had ik ook mijn oog laten vallen op de MSR Hubba Hubba HP.

De Hilleberg kostte zo rond de 800 euro, de Hubba Hubba rond 450 euro.

Uiteraard zijn er nog veel meer tenten te koop, en je kunt jezelf een ongeluk gaan zitten vergelijken. Ik ben voor een belangrijk deel afgegaan op ervaringen van de gebruikers van deze tenten, die je terug kunt vinden op bijvoorbeeld het forum van de Wereldfietser, of op www.hiking-site.nl. Hoewel je op deze laatste site voor een belangrijk deel wandelaars tegenkomt, die toch weer andere maatstaven hanteren. Uiteindelijk vond ik de MSR een leuker model hebben, en ik vond het prijsverschil toch wel erg groot. Voor dat prijsverschil kan ik ook een aardige slaapzak kopen (die moet ook nog vervangen worden namelijk), en ook bij mij is het zo dat ik mijn geld slechts eenmaal uit kan geven.

Voldeed deze tent aan alle criteria? Deels zeker, maar er zijn een paar puntjes waar je over kan twijfelen. Zo staat de tent weliswaar officieel als tweepersoonstent in de catalogus, maar als ik structureel samen met iemand anders op pad zou zijn zou een driepersoonstent beter zijn. Het kan met twee personen, maar als je dan ook de bagage nog binnen wil hebben wordt het wel wat krap. Maar als je wat extra stukjes grondzeil meeneemt kun je een deel van de bagage ook onder de luifel leggen, en dan is het toch wel weer te doen. En ik vond een driepersoonstent voor mezelf alleen wel weer erg groot.

Of hij stormvast is, en waterdicht,  zal nog moeten blijken. De twee nachten waarin ik er tot nu toe in geslapen heb waren droog.

 

Tweehonderd dagen later

Ik wil er niet al te veel woorden aan vuil maken, het meeste heb ik er voorlopig wel over gezegd, maar ik wil toch even genoemd hebben dat ik gisteren voor de tweehonderdste achtereenvolgende dag ’s ochtends onder de koude douche stond. Cool…

Het lastigst zijn soms nog de situaties dat er niet meteen een koude douche voorhanden lijkt, zoals vorig weekend toen ik bij een kampeerboerderij bij Loon op Zand verbleef. In eerste instantie leek er alleen een douche voorhanden te zijn die een eenknopsbediening had, en waar alleen warm water uit kwam. Later bleek er elders op het terrein nog een douche die wel ook koud water kon produceren. Ik had nog geen pasklaar antwoord bedacht voor als dit niet zo was geweest. Misschien een vennetje in de buurt zoeken en daar in plonzen. 🙂

Fietser

Als je het tegen een sporter over fietsen hebt denken ze al gauw aan hard fietsen. Dat is niet wat ik doe. Net zo min als ik hard liep toen ik nog aan het hardlopen was. Ik fiets vrijwel elke werkdag naar mijn werk. Dat is 13 kilometer heen, en dezelfde afstand uiteraard ook weer terug. Met een snelheid van rond de 20 km/u, vaak net iets meer. Weer of geen weer, met een paar uitzonderingen. Ik fiets niet als het onweert, ik fiets niet als het ijzelt of geijzeld heeft. En ook niet als het zo hard waait dat er grote takken uit de waaien, of dat er complete bomen omgaan. Dat gebeurt gelukkig niet zo vaak. Ik mag van mezelf sporadisch met de auto naar het werk, maar nooit omdat het regent/sneeuwt/waait/mist etc.

Toen mijn werk in 2008 verhuisde van mijn woonplaats naar een locatie 13 kilometer verderop ben ik op zoek gegaan naar een fiets waarmee ik ook op vakantie zou kunnen gaan. Ik had toen nog geen concrete plannen, en de gezinssituatie was er toen ook nog niet naar. Over de aanschaf van mijn Santos heb ik hier (en ook daarvoor) al eens geschreven.
Het afgelopen jaar begon het gevoel dat ik iets meer met die fiets wilde doen dan alleen woon-werkverkeer sterker te worden. De ontdekking van de blog van de Deen Thomas Andersen werkte hierbij erg inspirerend/enthousiasmerend.

En dat heeft zelfs al in enkele vrij concrete plannen geresulteerd. Ik heb in september een week fietsen gepland. Dat is inclusief de weekenddagen dus een periode van 9 dagen, met een beetje creatief boekhouden mogelijk zelfs tien. 🙂
Aanvankelijk wilde ik in die periode richting Praag fietsen, wel wetende dat ik dat niet zou gaan halen. Bedenk, ik fiets niet hard. Toen duidelijk werd dat mijn vrouw volgend jaar met haar koor naar Wenen zou gaan was een volgend plan snel geboren: ik ga ook naar Wenen, maar dan op de fiets.
Zowel de route naar Praag als naar Wenen gaan voor een groot deel langs rivieren door Duitsland, en dat leek me een beetje teveel tweemaal ongeveer hetzelfde. En toen ontstond het idee voor de reis naar Parijs. De kat van ome Willem achterna.

Ik ga de routebeschrijving van Paul Benjaminse volgen, en terug neem ik de trein. De komende tijd zal ik er wat meer over vertellen. Over de route, de aanschaf al dan niet van nieuwe materialen etc. Belangrijk feit: de fiets heb ik in elk geval al. Hij moet voor die tijd nog een keer goed nagekeken worden, maar ik denk niet dat daar wezenlijke zaken uit gaan komen.

Enkele investeringen die ik de afgelopen periode in het kader van deze reizen heb gedaan:

  • tent
  • fietstassen (achter)
  • navigatie-apparaat
  • fietsonderbroek

En waar ik in elk geval nog over moet nadenken:

  • slaapzak
  • slaapmatje
  • hoofdlampje
  • fietsbroek (maar niet zo’n koersbroek, ik wil er ‘gewoon’uitzien 🙂 )

Wordt vervolgd…

Blogkoers

Dit blog begon ooit als een verslag van mijn bevindingen bij het hardlopen op blote voeten. Doordat ik enkele jaren geleden met een onwillige achillespees werd opgezadeld is het hardlopen op een behoorlijk laag pitje komen te staan. En dat heeft zijn weerslag op mijn bijdragen op deze plaats. Het is hier vrijwel tot stilstand gekomen.

En ik verkeer nu een beetje in twijfel over wat ik zal doen. Want er zijn uiteraard nog genoeg andere zaken om over te schrijven, maar die passen niet zo goed onder de titel van dit blog, dat is nu eenmaal “Hardlopen op blote voeten”.

Zo ben ik me momenteel aan het voorbereiden op een fietstocht in september van mijn woonplaats naar Parijs. Het compleet maken van de uitrusting bijvoorbeeld. Het maken van oefentochten/-tochtjes. Het verslag straks, als het zover is. En volgend jaar ben ik van plan om naar Wenen te gaan fietsen. Daar wil ook vast wel wat over kwijt.

Verder wandel ik momenteel meer dan dat ik hardloop. Deels op blote voeten, deels ook geschoeid. Leuk om daar wat over te melden.

Mijn ervaringen met het planteneten. Daar schreef ik vorig jaar al eens over. Hoewel ik het veganisme nog wel als uitgangspunt hanteer ben ik niet meer zo strikt als ik eerst was. Hoe komt dat eigenlijk? Is het wel best zo, of is het iets wat ik eigenlijk toch niet wil?

En zo zijn er nog veel meer zaken te bedenken waar ik over kan schrijven.

En hoewel ik ook in het verleden wel vaker over andere zaken dan hardlopen (op blote voeten) schreef sta ik geloof ik op het punt dat tot een meer algemeen uitgangspunt te verheffen. En omdat ik ook in de toekomst vast nog wel weer eens (op blote voeten) zal gaan hardlopen, zullen ook die ervaringen wel langs blijven komen.

Blijf ik nog even met de titel van de site zitten. Misschien moet ik voorlopig het woordje “Hardlopen” maar eens verwijderen. Dat dekt de lading in elk geval meer. En wellicht komt er nog eens een briljante ingeving in me op. Maar reken daar maar niet op.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑