Maand: juni 2014

Op reis met de fiets: een slaapmat (en handdoeken)

Ook met de aanschaf van een slaapmatje kun je je eindeloos verliezen in gewik en geweeg over de exemplaren die je zou kunnen kopen. Ik heb nog een heel oude Thermarest (> 20 jaar schat ik) waarvan de selfinflating eigenschappen in de loop van de jaren wel zijn verdwenen, en die met zijn 2 cm dikte toch wel wat spartaans, en ook niet zo erg warm is.

De techniek heeft de afgelopen jaren niet stilgestaan, en voor het lichtgewicht kamperen blijkt de eigenschap ‘selfinflating’ niet meer zo belangrijk, of hij past niet bij andere eigenschappen die wel belangrijk worden gevonden: gewicht en isolatie.

Dé merken voor de lichtgewicht matjes zijn momenteel (nog altijd) Thermarest en Exped. Afgaande op de ervaringen die je over de verschillende kandidaten matjes kunt lezen op het web heb ik uiteindelijk gekozen voor de Exped Synmat UL 7 M:

  • Exped: merk
  • Synmat: synthetische isolerende vulling, dit in tegenstelling tot Downmat, met dons gevuld
  • UL: ultra light
  • 7: dikte in cm
  • M: breedte-indicatie, staat voor 52 cm

En hij ziet er zo uit:

Dit plaatje komt van de website van OpPad, ik zal t.z.t. nog wel een foto maken van mijn eigen exemplaar, tesamen met een foto van de mat in zijn hoesje.

Ik kocht hem bij  De Vrijbuiter voor € 110, en dat is een erg nette prijs.

Toen we toch bij de Vrijbuiter waren ook nog even verder rondgekeken of er nog wensen van mijn verlanglijstje te vervullen waren, en zo kwam ik uiteindelijk ook nog met twee microvezel handdoeken thuis. Die gebruik je niet voor het heerlijke gevoel, maar vooral om het feit dat ze zo klein zijn, en lekker snel weer droog. Uit oogpunt van risicospreiding kocht ik er een van Rubytec, en een van Care Plus.

Pelgrimspad etappe …(?)

Het is al weer een paar jaar geleden dat ik mijn oudste zoon (inmiddels 27) voor zijn verjaardag het routeboekje gaf van het langeafstandswandelpad Pelgrimspad (LAW 7). Met daarbij uiteraard de afspraak dat we in de loop van de tijd daar stukken van zouden gaan lopen. De route van deel 1 begint in Amsterdam en eindigt in ‘s-Hertogenbosch, deel 2 gaat daar verder en eindigt in Maastricht.

Afgelopen zondag hadden we weer eens een wandelafspraak, en we gingen zoals dat gaat, verder waar we gebleven waren, ergens tussen Gouda en Haastrecht. Ieder vanuit onze woonplaats reisden we naar elkaar toe om elkaar te ontmoeten op het station Gouda Goverwelle. Tot mijn verrassing kwam hij met twee bekers koffie uit de trein, die had hij op het station in Gouda gescoord. Ik had me er al mee verzoend dat het nog wel even zou duren voor de eerste bak koffie genoten kon worden.

Het was een prachtige dag, en een prachtige wandeling. Met name het stuk langs de Vlist was de moeite waard. We constateerden wel dat wandelen op zondag misschien niet heel handig was, we kwamen wel heel veel fietsers op onze weg tegen. Na de oversteek bij Schoonhoven hadden we eerst een saai stuk langs het bedrijventerrein bij Groot-Ammers te verduren, maar daarna maakten we de overstap naar de uiterwaarden van de Lek, en daar liepen we door een prachtige bloemenwei, met veel vlinders, en het vrolijk (?) gekwaak van kikkers uit de sloot naast ons.

Na een verdiende pauze op een terras in Groot-Ammers liepen we de laatste 5 kilometer naar een collega van mij in Brandwijk, die vlak bij de route woont. Onthaald op een koel biertje, en ook nog eens weggebracht naar het station in Sliedrecht was er weinig aanleiding tot klagen. We sloten de dag af met een smakelijke maaltijd bij Villa Augustus in Dordrecht, waar zijn moeder, mijn vrouw dus, zich bij ons voegde.

In verband met vertrek van zoon naar het buitenland voor in elk geval een jaar zou het voorlopig wel eens de laatste etappe kunnen zijn die we van het Pelgrimspad hebben gelopen, maar zodra het weer mogelijk is lopen we gewoon weer een stukje.

Ik zal later nog wat foto’s toevoegen aan dit verslag.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑