Jaar: 2005 (page 1 of 2)

Ik kan weer tien kilometer!

Het gaat echt wel steeds beter. Vandaag, na het tweede kerstdagontbijt, heb ik tien kilometer gelopen zonder problemen met de knie. Tijdens de tweede helft dacht ik soms dat het kwam opzetten, maar dat gebeurde toch niet. Tien km in 1.03.35, geen toptijd, maar voldoende om vertrouwen te hebben in de verdere ontwikkelingen.
Enne Marlies, die knie van mij speelt altijd op als ik onverstandig aan het opbouwen ben. Ik krijg dan last van de rechterbuitenkant van de rechterknie, een peesje dat wat overspannen doet. Ik had eigenlijk niet aan de Zevenheuvelenloop mee moeten doen, die kwam te vroeg. Maar het leek me zo gezellig, en als je eenmaal loopt stop je zo moeilijk. Kortom, eigenlijk eigen schuld dikke bult.
Maar ik leer er wel van, want ik ga morgen niet aan de Derde Kerstdagloop meedoen, terwijl ik dat eigenlijk wel wilde.
In plaats daarvan de komende week weer lekker wat intervalletjes, sneeuw of geen sneeuw. (Brr.)

De winterdip is nog niet gekomen!

Vorig jaar had ik in de maanden november en december tesamen welgeteld slechts 1 keer gelopen, zonder duidelijke oorzaken als blessures en zo. Dit jaar wil ik me dat niet laten gebeuren, en dat is tot nu toe aardig gelukt. In november ben ik 8 keer wezen lopen, in december tot nu toe zelfs 10 keer. En de maand is nog niet afgelopen, ik werk niet meer tot 2 januari, dus er zijn nog kansen zat, zou je zo denken.
Gistermiddag ben ik naar de Wantijdijk geweest om 10 X 200m+p. te doen, met natuurlijk het in- en uitlopen, elk 1900m, erbij. Ik liep lekker, maar ik had nog wel een beetje ruzie met mijn S410. Ik kwam er uiteindelijk achter dat ik de verkeerde knop gebruikte om een interval als beeindigd aan te geven.
Vandaag heb ik het eindelijk eens gedaan zoals Polar het bedoeld heeft, denk ik. Deze keer 6X 400m+p., en ook dat liep best lekker. Volgens het boekje van Klaas Lok zou ik eigenlijk 10 van die intervallen moeten lopen, maar met het oog op mijn knie doe ik dat niet. Net zomin als ik er gisteren 15 liep i.p.v. 10.
Morgen zal er wel niet veel van lopen komen, maar Tweede Kerstdag zou toch wel moeten kunnen, ik ga dan mijn 10km loopje weer doen, en kijken hoever ik kom zonder knieklachten te hebben.
De Derde Kerstdag Loop in Arnhem laat ik ook schieten. Op zich zou 7km wel moeten kunnen, maar het terrein is volgens niet erg vlak, en dan wordt het toch weer extra belastend. Ik zal de komende week nog eens een paar lopen in de buurt proberen te vinden voor de tweee helft van januari of begin februari.

Vroeg!

Vanochtend lag ik al half wakker me af te vragen of de wekker nou wel of niet was gegaan. H’m, tien voor vijf, dat is wel heel vroeg. Een half uur later ging de wekker wel. Even twijfelen tussen shirt met korte en lange mouwen, maar volgens teletekst was het een graad of vijf, dan zijn korte mouwen lang genoeg. Dus thermoshirtje, shirt met korte mouwen, dun jack tegen de wind (die er nauwelijks was) en mijn ‘kerstboomverlichting’ (dwz hesje met 9 knipperende ledjes voor en 9 ledjes achter).
De bedoeling was een kleine 2 km inlopen, dan 10 X 200m interval, met telkens 200m rustig lopen tussendoor, en tot slot weer die kleine 2 km terug.
Het lopen verliep goed, eerst een beetje stijf natuurlijk, maar dat is niet ongebruikelijk als je net je bed uit komt, allengs liep ik soepeler. Ik had nog wel een verschil van mening met de S410, want volgens mij hadden we na het inlopen moeten overstappen op de intervals, maar hij bleef de hele tijd volhouden dat ik nog met de warming up bezig was. Nou heeft-ie alle laps wel goed geregistreerd, dus verder geen probleem, maar raar vond ik het wel. ’s Kijken of ik het boekje verkeerd gelezen/begrepen heb.
Om kwart voor zeven was ik weer thuis, thee gemaakt, loopadministratie bijgewerkt, gedoucht, gegeten, en dochterlief naar school vergezeld. Om kwart voor negen op mijn werk, net zo laat als anders op dinsdag, maar nu met een kleine 8 km training achter de rug. Dat voelt wel heel lekker, eigenlijk kan de dag zo niet meer stuk.

Weg met de winterdip

Na het ontbijt nog even zitten aanhikken tegen het naar buiten gaan en de kou tegemoettreden, maar aangezien ik vast van plan ben mezelf dit jaat geen winterdip toe te staan, en het nog nog niet eens echt koud is ben ik toch maar van start gegaan. Omdat ik mijn shirt met lange mouwen niet kon vinden heb ik er een met korte mouwen aangedaan, en daaroverheen wel een windjekje. Tevens begonnen met handschoenen aan, en ‘traditiegetrouw’ met blote voeten in de Puma’s. Na ongeveer een kwartier was ik heerlijk op temperatuur, en ik denk dat het met lange mouwen zelfs te warm was geweest.
Deed ik vorige week de 10km loop in stukken van 10′, vandaag ging het per kwartier, en pas de vierde keer begon mijn knie op het laatst wat te zeuren. De progressie zet duidelijk door, maar voorzichtigheid blijft geboden.
Vanavond alvast plannen wanneer ik de komende week mijn trainingen ga doen, en wat dat dan zal zijn. Ik denk dinsdagochtend voor ik naar mijn werk ga 200m intervaltraining, 10 keer, en niet te hard zoals Ton ook terecht adviseert. Donderdagmiddag dan 400-tjes, vrijdag weet ik nog niet, en zondag weer de tien km, met als het goed gaat stukken per 20′. Ik had een week of wat geleden gepland om zondag een 10 of 15 km loop in Barendrecht te doen, maar het is duidelijk dat ik daar nog niet aan toe ben. Pas als ik zonder problemen 10km in een redelijk tempo kan uitlopen ga ik weer aan een loop meedoen. Derde Kerstdagloop in Arnhem moet ik ook nog maar bezien.
Ik heb nog eens gekeken hoe mijn hardloopactiviteiten er een jaar geleden in het winterseizoen uitzagen. December 1X, januari 3X (alle keren in de eerste week), en toen pas op 15 maart weer.
Kortom, het moet moet nooit al te moeilijk zijn om dat te verbeteren. December kan in elk geval tov vorig jaar niet meer stuk!

S410, toch

Maandagavond kreeg ik van Sint een nieuwe hartslagmeter, de Polar RS200, en op het moment dat ik hem kreeg twijfelde ik al of dit was wat ik wilde. Dus toch nog maar eens een vergelijkend warenonderzoek gedaan, en hier en daar mijn licht opgestoken, en uiteindelijk de RS200 omgeruild voor de S410. Wel weer een stuk duurder, maar nu kan ik in elk geval de registratiegegevens naar de PC overzetten en ik kan z.g. ‘exercise-sets’ maken die je tijdens hardlopen kan gebruiken.

Hoewel ik normaal nooit loop op woensdag, in verband met het volksdansen ’s avonds, wat al vermoeiend zat is, kon ik het gisteren toch niet laten om mijn 7km loopje te doen. Dat verliep prima, en pas de laatste paar honderd meter meldde mijn knie zich, dus er is in elk geval sprake van vooruitgang.
Na de loop mijn registratiegegevens ‘sonisch’ overgezet naar de PC en daarna het grafiekje van mijn hartslag bewonderd. Zag er mooi vlak uit, met een licht stijgende tendens.

Toen ik gisteravond rond een uur of elf thuiskwam na drie uur volksdansen voelde ik me wel licht uitgewoond, en dat was vanmorgen nog steeds niet helemaal over. Vanavond maar eens op tijd naar bed, en in elk geval niet hardlopen. (Hoewel…, ik kan me nog bedenken)

Voorzichtig aan

Afgelopen donderdag, ’s avonds na het eten gelopen. Rondje van 7km via Dubbeldam, liep lekker tot ik ongeveer een half uur onderweg was, en toen begon mijn knie weer op te spelen. Een minuutje of wat wandelen hielp wel, maar na een minuut of 5 begon het weer pijn te doenn.

Vanmorgen 10km gelopen, en elke 10′ een minuut wandelpauze gehouden. Dat ging in elk geval goed. Toen ik over de helft was begon ik mijn knie wel te voelen, maar ik heb geen pijn gehad. Dit lijkt me een veilige basis om mee verder te gaan. Mijn plannen om over twee weken in Barendrecht te gaan lopen en om naar de Derde Kerstdagloop te gaan moet ik nog maar even in beraad houden. Ik moet het niet net als op de Zevenheuvelenloop weer gaan forceren.

Vrijdag ben ik op pad geweest voor een nieuwe hartslagmeter, en uiteindelijk de RS200 van Polar gekocht, niet de SD variant waar de Footpod bij hoort om de afstand te kunnen meten. Dat vond ik te duur. Ik ben inmiddels wel gaan twijfelen of ik niet toch beter de S410 had kunnen nemen, omdat daar betere mogelijkheden in zitten om trainingsschema’s in te voeren. En bovendien is de interface naar de PC beter. Maar ja, wel een stuk duurder. Ik denk dat ik het maar zo laat. Als we een jaar of vijf verder zijn is de techniek ook weer verder en kun je vast tegen lagere prijzen HSM’s met ingebouwde GPS kopen, dat vind ik nu veel te duur. Ik heb nog even bedenktijd, officieel krijg ik de hartslagmeter morgenavond pas.

Voor ik het vergeet, de weegschaal was vanmorgen weer een stuk genadiger dan een week geleden: 74,5kg, dat lijkt er meer op, maar niet verslappen nu.

Au, mijn knie

Vanmorgen eerst dochterlief naar school gebracht, zoals in principe elke dinsdagochtend, en daarna meteen doorgegaan richting Wantijdijk. Daar gebruik gemaakt van de 100m-streepjes langs het fietspad om mijn intervaltraining met 400m (afgewisseld met 400m dribbel) uit te voeren. De bedoeling was minstens 8 keer, en dat heb ik ook gedaan, maar de 7de en 8ste keer kreeg ik last van mijn rechterknie. Dat was erg jammer, want verder liep ik/het wel lekker.
Voorlopig doe ik bij de interval training niet meer dan 6X de 400m, en maximaal 10X de 200m. En als ik last van mijn knie krijg stop ik eerder. Het is niet anders, want forceren leidt alleen maar tot meer problemen. Naast die intervallen loop ik dan nog wat langere afstanden (7-10 km) in een rustig tempo. Pas als een bepaalde trainingssoort meerdere keren probleemloos is gegaan breid ik het verder uit.

Zondagmorgen

Lekker op mijn gemakje ontbeten met het grootste deel van het gezin (de kleinst mogelijk minderheid lag nog te pitten nadat hij nog laat bij MacDonalds gewerkt had vannacht), en daarna mijn hardloopspullen aangetrokken, zelfde uittrusting als de vorige keer, om daarna richting Wantijdijk te vertrekken. Een van de plaatselijk AV-en heeft het afgelopen jaar hectometerpunten gemarkeerd langs de dijk, en dat is wel makkelijk bij het intervallen. De inloop was ongeveer 2200 meter, daarna een minimale tijd aan rekken en strekken besteed, en toen vertrokken voor 10X 200m met telkens 200m pause (= dribbelen). De gemiddelde tijd was zo’n 53′-54′, met als uitersten 51′ en 58′. Ik probeer de tijden te onthouden, en dat gaat een poosje goed, maar op een gegeven moment ga ik ze door mekaar gooien. En hoewel dat niet echt heel erg is zou ik toch wel eens een HSM met rondeteller willen hebben, dan hoef je tenminste alleen maar op knopjes te drukken.
Wat ik nu pas bedenk is dat ik op die dijk natuurlijk niet steeds heen en weer hoef te gaan, ik kan ook de helft van de keren de dijk volgen, en dan de andere helft weer terug. Das toch net even wat minder geestdodend.
Uiteraard de 2200 meter ook weer terug, en toen had ik bij elkaar bijna 9km gelopen. Het ging lekker, en voelde me erg voldaan.

Ik had plannen gehad om met Annebet naar de verjaardag van Jelmer te gaan, maar dat houdt hij nog te goed, want de weersverwachting vond ik niet prettig genoeg klinken. Ik had niet veel zin om overgladde wegen met mist en mogelijk ook nog sneeuw ’s avonds weer terug te rijden.

De weegschaal gaf vanmorgen aan dat ik nu weer 76kg woog, en daarmee ben ik weer op de verkeerde weg. Het doel is om a.s. zondag een kilo minder te wegen. Dat moet te bereiken zijn door 3-4 keer te lopen, alleen op mijn werk te eten wat ik van huis meebreng, en verder natuurlijk geen oliebollen, stroopwafels, chocoladerepen etc.
Ik wens mezelf veel succes.

Dapper geweest

Aangezien het al enkele jaren achtereen gebeurd is dat mijn hardloperij in de loop van de winter een zielige dood stierf en ik als gevolg daarvan in het voorjaar weer een aantal treden lager op de ladder moest beginnen, met alle bijkomende gewichtsproblemen vandien, wil ik nu toch deze winter eens proberen dat anders te doen.
Misschien dat er over schrijven, op deze plaats, al helpt. En zoals een van mijn zussen al suggereerde: ook vaker aan een loop meedoen, dan ‘moet’ je wel.
Voor wat betreft dat laatste wil ik proberen mee te doen aan de Derde Kerstdag loop in Arnhem. Een hoog CnR-gehalte volgens mij, dus een gezellige bijeenkomt erna zit er vast wel in.
Op 18 december is er ook nog een loop in Barendrecht, en misschien ga ik daar wel 10km lopen. Het is dichtbij, en kan dus ook snel weer terug zijn.

Gisteren wilde ik voor het eerst sinds de 7HL weer lopen, maar ’s morgens, zoals ik eerst van plan was, kwam ik mijn bed niet uit, en ’s avonds na het eten was het weer niet zo uitnodigend. Maar mijn winterplannen indachtig besloot ik dapper te zijn, en toch op pad te gaan. Voor het eerst weer in lange tight (houd ik niet echt van), mijn nieuwe kruidvat thermo-hemd met korte mouwen, een gewoon loopshirt met lange mouwen, een waterdicht jekje em mijn nieuwste aanwinst: mijn kerstboomhes. Dat laatste is een veilgheidshesje met voor en achter een stuk of 9 ledjes er op die knipperen. Daar voel ik me een stuk veiliger bij in het donker. Aan mijn voeten alleen mijn H-streets, gewoontegetrouw geen sokken, en desondanks toch uiteindelijk heerlijk warme voeten, ook al waren ze nat door de diverse plassen.
Het lopen ging goed, tot op ongeveer 1 km voor het einde, toen begon (na 6km) mijn knie weer op te spelen. Het werd niet echt een probleem, en ik heb vandaag ook geen napijn gehad. Als ik met wijsheid verder opbouw komt dat vast helemaal goed.

Zeven heuvels

Het werd gisteren een lange dag. De trein die ik op advies van de organisatie moest halen was die van 9:39. Hoewel ik normaal erg makkelijk vroeg op sta kostte het deze keer toch wat moeite. Maar het gaf niks, ik had de dag ervoor mijn spullen, of toch in elk geval de meeste, al klaar gelegd, dus ontbijten en de laatste zaken bij elkaar graaien, en ik kon gaan.
Op het station nog een poging gedaan om het treinkaartje van Pieter (hij zou ook gaan, maar was geblesseerd) weg te geven, maar er was niemand te zien die er mogelijk belangstelling voor had. Ik heb het toen maar op de bovenrand van een van de kaartjesautomaten gezet in de hoop dat iemand er nog plezier van zou hebben.
De reis verliep voorspoedig, ook na de overstap in Breda kon ik nog zitten. Naast mij kwam een vrouw zitten (ook uit Dordt) die haar dochter ging aanmoedigen in Nijmegen, ja die had mijn kaartje wel willen hebben…
En haar overbuurvrouw (in de trein) ging ook lopen, maar haar man was geblesseerd, en zij had ook een treinkaartje over. Tja.

De trein liep keurig op tijd het station van Nijmegen binnen, en op het plein werden we verwelkomd door de enthousiaste klanken van een slagwerkgroep. Dezelfde groep stond later bij de Bypass lekker te trommelen.
Het was nog veel te vroeg om me te verkleden, zo warm was het nou ook weer niet, dus even langs alle startvakken gewandeld, en en passant Rense zien winnen. Toen ik haar de eerste keer voorbij zag komen twijfelde ik nog even of ze het was, maar eigenlijk kon het niet anders natuurlijk. Vlak bij de Finish kwam ik Dick tegen, en even later ook ontmoette ik Anja.
Nog een beetje rondgewandeld, en toen toch maar vertrokken naar de parkeergarage van de ING Bank. Op mijn gemakje verkleed, nog wat gegeten, en gewacht tot het royaal na 13:00 was. Uiteindelijk was ik rond 13:15 in het startvak en daar toch nog een minuut of 20 moeten wachten tot we mochten vertrekken.

Zoals ik elders al geschreven had was ik veel te laat met de voorbereiding voor deze loop begonnen en mijn oude blessure (buitenkant rechterknie) was gaan opspelen. De laatste trainingen ging het echter best goed, de laatste zondag voor de 7HL liep ik in een rustig tempo 10km zonder problemen. Maar ja, de 7HL is 15km, en probeer het maar eens echt rustig te houden, en dan die heuvels nog.
De eerst 5 km gingen prima (28:23) en boden een mooi uitgangspunt om onder mijn PR (1:30:41) te duiken. Rond de 9km begon ik voor het eerst wat gezeur bij mijn knie te voelen. Bij het 10km punt ( 28:16 ) werd het toch wel heel vervelend, maar door in de kilometers daarna wat te experimenteren met mijn loopstijl ging het uiteiendelijk toch wel weer wat beter. Dat het toch niet helemaal jofel ging blijkt uit de laatste 5km, want die waren met 28:22 natuurlijk eigenlijk te langzaam.
Maar goed, met de uiteindelijke eindtijd van 1:25:01 was ik natuurlijk toch wel uitermate tevreden. Een verbetering van mijn PR met 5’40” terwijl ik behoorlijk tegenspartelende knieen had. Het kan niet anders of het einde is nog niet in zicht. Maar ja, dan wel regelmatig blijven trainen he.

Na afloop ging de doorstroming langs de flesjes en medailles niet zo heel snel, dat is een nadeel van in de achterhoede lopen, dus ik begon het, net als jannemien, toch wel koud te krijgen. Maar in de parkeergarage was het lekker warm, en nadat ik me had aangekleed via de Bypass (waar ik mijn shirt had achtergelaten, en waar ik hem ook weer terugvond!) naar Maxim gewandeld. Ik wist het wel ongeveer te vinden, maar ook weer niet zo precies. Daar kwam Anja aangefietst, maar ook voor haar gold hetzelfde: het moet hier ergens zijn, maar waar precies… Voorbijgangers bleken dezelfde bestemming te hebben, dus dat kwam helemaal goed. Het was behoorlijk vol maar we wisten ons tussen de overige bezoekers naar de CnR-greetztafel te wurmen en troffen daar Maarten, Dick, Hans, Jeroen, Ton, Jannemien en Bertus. Het was erg gezellig. De laatste overblijvers (Jannemien, Ton, Jeroen en ik) vonden na enig gezoek een pizzeria waar ze bereid waren ons van voedsel te voorzien. Het duurde lang voor we wat op tafel hadden, maar het smaakte uiteindelijk prima.
Uiteindelijk hadden Ton en ik de trein van 21:38, in Den Bosch namen we afscheid, en even na elven kwam ik in Dordrecht aan. Oei, dat was moeizaam lopen, dat beloofde wat voor de volgende dag.

Inmiddels is het de volgende dag, en inderdaad, moeizaam lopen, ik ben blij dat er hier ook een lift op de zaak is… Mijn knieen nemen duidelijk wraak, en gelijk hebben ze. Als het in de loop van de week weer beter gaat gaan we weer verder met opbouwen waar we gebleven waren, de 7HL kwam eigenlijk een maand te vroeg. maar wat was het leuk!

« Oudere berichten

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑