Maand: oktober 2006

Ik ben leuk!

Ik heb net 6 km gelopen, en de temperatuur was zo’n twaalf graden, en dat is nog prima te doen. Zelfs in het begin was het aan mijn voeten niet koud. Later in de week wordt nog een stuk frisser, ben benieuwd hoe het dan gaat.
Die 8 km was de langste afstand tot nu toe, en dat geeft wel aan dat het in elk geval vooruit gaat. Mijn linkervoet liet zich na een km of 4 wel voelen, maar niet zodanig dat ik moest gaan wandelen. Als ik maar rustig aan blijf opbouwen gaat het denk ik toch wel helemaal goedkomen. Onderweg kwam ik nog een vrouw tegen die me nog waarschuwde voor glas dat verderop lag. Ik heb het niet gezien, maar even zo goed toch erg aardig.

Verder wordt er door de meeste mensen niet gereageerd op een man op blote voeten die voorbij komt. Scholieren zien er de lol wel van. Vaak zien ze het pas op het laatst, dan hoor je er een een onverstaanbare zin mompelen met "blote voeten" er in, en daarna een hoop gelach. Fijn om de bron van zoveel pret te mogen zijn. 😉

Alweer een kilometer

Tot en met vandaag heb ik deze week 13,8 km gelopen. Dat is in vergelijking met mijn ‘geschoeide tijdperk’ niet zo heel veel, maar ik vind het zelf al aardig wat. Als het een beetje wil ga ik morgen ook nog een paar kilometers maken op de baan, en dan heb ik in totaal toch bijna het dubbele gelopen ten opzichte van vorige week. Overigens maken die kilometers me niet echt heel veel uit, maar ik vind het wel prettig om te merken dat er enige vooruitgang in zit.
Dinsdag heb ik een rondje in de buurt over de stoep gelopen van 3,2 km en dat ging wel goed. Woensdag was ik met mijn dochter mee naar de stagedag van de voetbal in Waalwijk. Tussen de bedrijven door naar de Loonse en Drunense Duinen geweest. Ik heb daar niet hardgelopen, maar wel een km of 5 gewandeld (BV natuurlijk). Onderweg haalde ik nog enkele ‘senioren’ in die aan het Nordic Walken waren. Ik hoorde nog net de man in het gezelschap sissen "op blote voeten". Toen ze me later weer inhaalden vroeg een van de vrouwen in het gezelschap of dat nou lekker liep, op blote voeten. Toen ik dat bevestigde ontstond er nog een gesprekje waarbij de andere vrouw de opmerking dat het gezond was en dat we tenslote ook niet met schoenen aan geboren waren. Daar had ik niet veel tegenin te brengen, maar de man merkte nog op dat ook de Romeinen al met sandalen aan liepen. Nadat ik nog had geinformeerd of het nou lekker liep met van die stokken, en dat mij dat nou helemaal niks leek, alsmaar iets in je handen, werd mij verzekerd dat het heerlijk liep, en namen we weer afscheid.

Gisteren weer eens het 3,2 km rondje herhaald. Het was al donker, en dat loopt toch niet heel fijn. Je kan gewoon niet goed zien of er iets op de stoep voor je ligt. Vooralsnog niet voor herhaling vatbaar.
Tenslotte ben ik vanmiddag nog wezen intervallen op de baan, en dat ging eigenlijk best goed. 10X 200m gevolgd door 200m rust, d.w.z. wandelen afgewisseld met dribbelen. Ik heb geprobeerd zo goed mogelijk op mijn houding te letten, en dat lukte vrij aardig.
Tot slot, deze week heb ik ook het boek ChiRunning van Danny Dreyer besteld, en inmiddels ontvangen. Hardlopen bekeken vanuit T’ai Chi, ben benieuwd of ik er wat aan heb.

Frisse baan

Afgelopen donderdag werd het tijd om eens stoer te doen. Ik had een route van 4 km bedacht die deels over de stoep, deels over ruig asfalt, en deels over zand en gras ging. Eigenlijk ging het behoorlijk goed, maar helaas kreeg ik even over de helft wel last van mijn linkervoet. Op de plek waar mijn middelste teen ‘vastzit’ aan het middenvoetsbeentje had ik al een tijdje een wat beurs gevoel, volgens mij ontstaan doordat ik een keer nogal hard op een eikel landde. Die plek speelde op tijdens het lopen, en als ik verstandig was geweest was ik meteen gaan wandelen. Maar ja…
De volgende ochtend liep ik wat moeilijk, maar het ging in de loop van de dag eigenlijk steeds beter. Zaterdagmiddag ben ik naar de baan gegaan en heb daar 5 rondjes gelopen. Dat ging goed! Zondagochtend liep ik 6 rondjes, en ook dat ging prima.
Vanochtend was ik om 8 uur weer bij de baan, en ik moet zeggen, het was best fris. Mijn voeten vonden het zelfs koud. De temperatuur zal, zeker zo vlak bij de grond, een graad of 5-6 geweest zijn, en de baan zelf was vochtig en dat maakt de koudebeleving nog sterker. De eerste twee rondjes voelden niet zo fijn, maar uiteindelijk liep het toch wel goed. In totaal 7,5 rondjes gelopen, en dat was niet verkeerd. Ik kon achteraf wel merken dat je voeten gevoellozer worden door de kou, want ik bleek rechts een blaar te hebben opgedaan. Ik was me waarschijnlijk zo aan het concentreren op de techniek van mijn linkervoet dat ik rechts wat verwaarloosd heb. Al met al ben ik niet ontevreden, en het is wel een lekker begin van de nieuwe loopweek.

Dronken?

Gisteravond, net als elke woensdagavond, naar volksdansen geweest. Sinds het vorige seizoen is de gymzaal waar we dansen zo’n kilometer of drie van mijn huis, en ging ik naar de vorige zaal vrijwel altijd lopend, naar deze zaal ga ik meestal op de fiets, of soms zelfs met de auto.
Vorige week bleek ik mijn fiets te ‘moeten’ uitlenen aan mijn dochter, die er mee naar pianoles wilde gaan (haar eigen fiets heeft dringend een revisiebeurt nodig: remmen, licht etc.), ik besloot toen te gaan lopen. Op de heenweg ruim de helft blootsvoets -dat was mooi een extra training- en op de terugweg begon ik ook op blote voeten. De eerste kilometer loopt langs de Merwedestraat en de middenberm is een grasstrook van een paar meter breed. Als je met hete voeten van het volksdansen komt is koel, vochtig gras heel lekker aan je voeten. Aan de andere kant wordt die strook ook gebruikt als hondenuitlaatplaats, dus je moet wel een beetje uitkijken.
Toen ik een minuut of 5 onderweg was werd ik op de fiets ingehaald door enkele mededansers, Margriet en dochter Heleen. Er werd me een lift achterop de fiets aangeboden (waarvoor ik bedankte, ik liep net zo lekker), en er werd vastgesteld dat ik op blote voeten liep. Heleen kon zich helemaal voorstellen dat het prettig was.
Dat was vorige week. Gisteravond vertelde Margriet dat ze korte tijd daarna door enkele jongens op de fiets werden ingehaald die spraken over die dronkelap die met zijn fles op blote voeten op de middenberm liep! Het duurde even voor ze doorhadden dat ze het over mij hadden en hadden daar erg veel pret over. Voor alle duidelijkheid: die fles was een plastic flesje met water. 🙂
Gisteravond ben ik ook lopend naar het volksdansen geweest, maar deze keer volledig netjes geschoeid. Ik moet ook een beetje aan mijn goede naam denken. 🙂

Vierde week

Alweer bijna een week voorbij sinds mijn laatste bericht. Afgelopen week heb ik even pasfoto’s laten maken, ik heb ze toch nodig voor een nieuw paspoort, en daarmee had ik meteen een fotootje voor op mijn atletiekbaanpas. Ik wandelde donderdag in de stromende regen (nog) niet blootsvoets naar Aquapulca, het plaatselijk zwembad waar die passen om voor mij ondoorgrondelijke redenen verkocht worden. De dame achter de balie wist er van, ze had er wel eens van gehoord, maar hoe het nou precies zat? Hoe ze het administratief moest verantwoorden bij de kassa, waar de pasjes zouden kunnen liggen en welke ingangsdatum gehanteerd moest worden. Ze had allemaal geen flauw idee, maar dat gaf niks, ze liet het er niet bij zitten en begon te bellen. Ze heeft zelfs collega’s thuis gebeld om er achter te komen hoe het nou precies zat! En ondertussen was het ook nog zwemlestijd, dus ze moest ook nog tegelijkertijd pasjes langs het magnetische geval halen. Afijn, het is uiteindelijk allemaal helemaal goed gekomen, alleen bleek ze na het lamineren nog vergeten te zijn de begindatum op het kaartje te zetten. Dat heeft ze opgelost door op de buitenkant een stickertje te plakken met de datum van die dag er op. Nou ja, vermoedelijk zal er nooit iemand naar vragen, maar ik heb mijn plicht in elk geval gedaan.
Gisteren heb ik er voor het eerste gebruik van gemaakt. Om vier uur ’s middags door telkens 1 minuut hard te lopen afgewisseld door 1 minuut wandelen naar de atletiekbaan gegaan. Op de baan heb ik intervallen van 200m gelopen, afgewiseld met 200m wandelen, en dat dan tien keer. Ik had het eigenlijk bij een keer of acht moeten laten, want op het laatst begonnen mijn voeten wel een beetje te protesteren, maar ja, tien is een mooi rond getal, en dat moet het dan kennelijk winnen van het gezonde verstand van je voeten. Misschien leer ik het nog eens. Ik geloof overigens niet dat het verder nog kwalijke gevolgen heeft gehad. In totaal had dus wel 8 km wandelend en hardlopend doorgebracht en dat stemde tot tevredenheid.
Vanochtend heb ik mijn 52ste levensjaar ingeluid door (uiteraard) blootsvoets een wandeling te maken door de Elzen, een bos(je) dat is aangelegd in onze beginjaren in Dordt en dat er nu wel aardig bossig uitziet. Het hoofdpad dat ik vanaf de parkeerplaats volgde voelde wel wat ruig, met nogal wat scherpe steentjes. Het liep niet echt heel lekker, maar toen ik eenmaal een graspad had genomen liep het verder heerlijk. Het gras was natuurlijk nat en dus was het zeker in het begin behoorlijk fris aan mijn voeten, de temperatuur zal niet boven de tien graden geweest zijn. Maar als je maar doorloopt, gaat het vanzelf weer lekker voelen, zeker toen ik op een gegeven moment meer op de bal van mijn voet ging lopen in plaats van op de hak, dan hebben je tenen wat meer te doen en blijven ze makkelijker op temperatuur. Op sommige punten was het pad nogal modderig en dan voel je de kleiachtige modder tussen je tenen omhoog komen. Niet onaangenaam, en in het natte gras loop je het er later wel weer van af.
Ondertussen is het half tien geworden, het is tijd voor het ontbijt!

Drie weken

Vandaag drie weken geleden heb ik mijn eerste ‘barefoot running experience’ gehad. Sindsdien heb ik, afgezien van mijn activiteiten op de loopband op de sportschool, niet meer met schoenen aan hardgelopen. Bijna dagelijks wel een blootsvoetse activiteit gedaan, of het nou hardlopen of wandelen was, en het bevalt me nog steeds hartstikke goed. Het geeft een vrij gevoel, en ik merk dat het bijna afgedwongen wordt om goed op je loopstijl/-techniek te letten. Wel merk ik natuurlijk ook dat mijn voeten er nog erg aan moeten wennen. Nadat ik zaterdag en zondag een route van drie kilometer telkens om en om een minuut heb hardgelopen en een minuut gewandeld, en ook nog eens gistermiddag grotendeels blootsvoets in het Mastbos heb gewandeld (met vrouw en oudste zoon die zich gelukkig niet opgelaten voelden met zo’n blootvoeter naast zich 🙂 ), merk ik wel dat het nu tijd wordt om het even een of enkele dagen rustig aan te doen. De bal van mijn voet is wat gevoelig en ook mijn rechtervoet is nog altijd niet tip-top in orde. Wat die rechtervoet betreft : ik heb er tijdens het hardlopen helemaal geen last van als ik goed op de techniek let: minstens 180 passen per minuut, niet voor mijn zwaartepunt landen, en ook verder goed op mijn houding letten.
De ervaringen zijn in elk geval dusdanig dat ik vast besloten ben om op deze weg verder te gaan, maar wel voorzichtig, letterlijk en figuurlijk stap-voor-stap.

Het was de afgelopen weken natuurlijk erg goed weer voor het blootsvoets lopen, en ik ben dan ook benieuwd hoe het de komende dagen gaat, als de dagtemperatuur gaat zakken naar een graad of 15-16 (normaal voor de tijd van het jaar). Ik verwacht eigenlijk geen problemen, ik heb het altijd nogal snel warm, dus dat zal hiermee vast niet anders zijn. Het kan wel zijn dat het minder fijn wordt om blootsvoets te wandelen.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑