Maand: februari 2007

Steeds verder

Ik heb een goede loopweek achter de rug. Nadat ik de week er voor helemaal niets gelopen had, en ik me daar toch niet prettig bij voelde, hoe goed de smoezen ook waren, ben ik afgelopen maandag van start gegaan met een wegtraining. Ik heb gebruik gemaakt van de flexibiliteit die mijn werk me biedt. Rond een uur of elf zag het weer er heerlijk uit, en ik ben naar huis gegaan, heb mijn loopkleren aangetrokken, en ben van huis vertrokken. Ik had van tevoren niet bedacht wat ik precies wilde gaan doen, maar vond wel dat ik eens wat ruigere wegen moest proberen. Ik heb het niet overdreven, maar wel wat stukjes ‘fakirasfalt’ gelopen. Het gaat al wel beter dan een paar maanden geleden, maar we zijn er nog lang niet. Ook zat er een stukje gras met baggerplassen in de route, en dat was best grappig om te doen. Een leuke manier om het kind in je weer eens wakker te maken. Na 9 km was ik weer thuis, daarna gedouched, en weer naar mijn werk vertrokken.

De volgende dag, dinsdag, ben ik gaan lopen op de atletiekbaan terwijl mijn dochter haar voetbaltraining had. In deze tijd van het jaar is het nog licht als ze er naar toe gaat, maar als de training om half zeven is afgelopen is het al hartstikke donker. Ik vind het geen goed idee als ze alleen in het donker naar huis komt, dus ik haal haar dan even. Deze keer hoefde ik vanaf de atletiekbaan maar een klein stukje te fietsen. Ideale combinatie, en donderdag heb ik het dan ook nog eens gedaan. Dinsdag heb ik een intervaltraining gedaan (15 X200 + 200m p, incl. in – en uitlopen 9,2 km); donderdag heb 10 km gelopen, verdeeld in stukken van 1 km, elke kilometer strak in tempo proberen te lopen. Sommige kilometers in ruim 6 minuten, de snelste in iets meer dan 5 minuten.

Ook zaterdag en zondag had ik nog willen lopen, maar zaterdag bleek het niet in te passen in het programma. Jammer, want het was heerlijk weer. Gisteren, zondag, was er ook mooi weer beloofd, maar dat kwam niet echt tot stand. Begin van de middag uiteindelijk toch maar gegaan, ik wist zeker dat ik er veel spijt van zou krijgen als ik helemaal niet zou gaan, en ik wist ook dat ik erg voldaan zou zijn als ik wel ging.

Ik wilde proberen om mijn weekkilometrage boven de 40 km te krijgen, en om dat te halen moest ik minstens 12 km lopen. Ik heb een bestaande route wat uitgebreid waardoor hij uiteindelijk op 13 km uit kwam. Hiermee vestigde ik zowel een nieuw weekrecord zoals ik graag wilde, maar het was ook meteen de langste afstand die ik tot nu toe blootsvoets gelopen had. Dubbele voldoening!

Dat ik graag boven de 40 km uit wilde komen heeft grotendeels te maken met de "Weekly awards" die RicK Roeber in zijn nieuwsgroep heeft ingesteld. Zie ook dit bericht.
Sinds hij de Awards bedacht zat ik al in de "Platinum" groep (ofwel minimaal 20 miles) en was zelfs nog niet in de buurt geweest van de Silver Award (minimaal 25 miles). Deze week echter leek het echt haalbaar te gaan worden, dus toen ik afgelopen zondag ‘slechts’ 12 km en een beetje hoefde te lopen wilde ik dat toch wel graag halen. Grappig wat zo’n virtuele award al niet kan uitrichten.
De volgende stap, de Golden Award, bereik ik pas bij 50 miles, ofwel ruim 80 km. Dat gaat nog wel even duren schat ik. Als de avonden langer worden, en het weer nog wat zachter, gaat het vast dit jaar wel lukken.

Maand twee

De eerste maand van het jaar zit er al weer op. Ik heb in januari 65 km hardgelopen, niet echt heel veel, maar toch zit er wel een duidelijke stijgende lijn in. Afgelopen zondag heb ik ruim 12 km aan een stuk gelopen, en dat was een nieuw persoonlijk afstandrecord. Ik was ’s avonds weliswaar bekaf en ik voelde mijn benen goed, maar ik was er wel heel trots op. Wat ook een positief teken is, dat is dat ik eigenlijk niet veel last had van mijn voeten zelf. Ik weet nog goed dat ik een paar maanden geleden in een overmoedige bui besloot dat ik ook wel 10 km ipv 8 kon lopen, en daar heb ik toen wel een paar dagen gevoelige voeten aan overgehouden. Daar is nu helemaal geen sprake van.
Hoewel het weer natuurlijk niet echt winterachtig genoemd kan worden ben ik toch nog wel zoveel een watje dat ik ’t soms toch te fris vind, vooral in combinatie met regen. Daardoor ben ik blij als ik aan tweemaal lopen per week kom. Zodra de temperaturen weer structureel boven een graad of 8 zijn kan ik weer wat makkelijker aan mijn wekelijkse kilometers komen. En tegen die tijd zal het ook weer wat langer licht zijn ’s avonds, en kan ik dus ook gehoor geven aan mijn eigen plannen om op de dagen dat ik niet echt train toch een beperkt rondje te lopen maar dan over ruwere ondergrond. Als ik ooit nog eens aan wegwedstrijden meer wil doen, en dat is vooralsnog wel de opzet, kan ik niet al te kieskeurig zijn.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑