Maand: september 2007 (page 1 of 2)

soepel

Ik bedacht net dat ik de leeftijd van mijn dochter nog niet had aangepast, ze is net de afgelopen week 14 geworden, en dan geeft het natuurlijk geen pas om steeds maar de oude leeftijd te laten staan.
Gelukkig kon ik vanmiddag inderdaad vroeger naar huis. Dus na een korte poos lanterfanten heb ik mijn kloffie aangetrokken en ben met lichte tegenzin vertrokken. Lichte tegenzin, want mijn benen voelden een beetje zwaar, en het voelde ook alsof ik een beetje te weinig gegeten had. Dat gevoel bleef ongeveer een kilometer hangen denk ik, en toen ging het al een stuk beter. Uiteindelijk ging het eigenlijk heel lekker, en heb ik de volle twaalf geplande kilometers probleemloos gelopen. Ik had deze keer eerder last van vermoeidheid van de bovenbenen dan van mijn voeten en dat vind ik een goede ontwikkeling.
Op ChatnRun meldde Brenda dat ze me had zien lopen, en dat ze vond dat het er soepel uit zag. Dat was erg leuk om te horen, want zoals ik ook al in mijn reactie zei, ik heb eigenlijk niet echt een idee hoe mijn loopstijl er uit ziet. Een van de jongens moet er maar eens een filmpje van maken.

Na het lopen en douchen snel even wat boodschappen doen, want ik moest nog weer terug naar de zaak en omdat vrouwlief met de oudste zoon naar The Wizz was zou ik voor het eten zorgen. Gebakken aardappeltjes, snijbonen en kip cordon bleu. Eenvoudig, maar het werd wel op prijs gesteld.

De ‘reboot’ van de server verliep gelukkig ook naar wens, al moeten we natuurlijk nog even morgenochtend afwachten als iedereen er weer mee aan de slag gaat. Morgenavond weer eens volksdansen, das pas mijn tweede keer dit seizoen: een voetballende en verjarende dochter gooiden twee keer roet in het eten. Donderdag gaan we als het goed is weer eens op de baan lopen.

Plannen

Het is een goede hardloopweek geworden. Na de tien km van afgelopen dinsdag op de baan ben ik donderdagmiddag gewoon van huis uit gaan lopen, ook weer tien km, en gisteren, zaterdag liep ik 8 wegkilometers, en tot slot, vanochtend 11. Al met al ruim 39 km gelopen dus, en dat is in de top drie van weekkilometers nummer drie. De nummers 1 (47,5 km) en 2 (41,2 km) dateren van februari/maart dit jaar, het was dan ook wel weer een poos geleden dat ik zoveel gelopen heb. Het einde is zeker nog niet in zicht, dus ik hoop de komende weken ook de 50 km grens nog een keer te passeren. Nadeel van meer kilometers maken is wel dat het ook meer tijd gaat kosten. En zeker nu de dagen merkbaar korter worden zal dat een kwestie worden van zorgvuldig plannen.

Ik heb me vandaag wel af lopen vragen of het wel zo verstandig is om op zaterdag te gaan lopen. Zo had ik vanmorgen nog wel een beetje last van de kilometers van gisteren, en dat is bij een lange duurloop niet handig. Maandag vrij wil ik er wel in houden, dat is na de lange duurloop van de zondag ook wel nodig. Pas op de veel langere termijn zou een klein loopje op maandag eventueel mogelijk zijn.
Op dinsdag kan ik misschien beter wat wegkilometers maken dan intervallen op de baan, dan bewaar ik die voor de donderdag. De baan is wat minder belastend voor de voeten, en dat houdt de mogelijkheid open om op vrijdag nog wat te lopen. Op die manier heb ik een dag rust ingebouwd tussen de vrijdag en de duurloop van zondag. Ik denk dat ik dat de komende week maar eens zo ga proberen. (O, voor het geval het niet duidelijk is: op woensdag loop ik niet omdat ik dan ’s avonds volksdansen heb, en dat is al vermoeiend zat).
Dus, planning komende week:

  • dinsdag 12km weg
  • donderdag interval baan, in totaal 10 km
  • vrijdag 8 km weg
  • zondag 14 km

Nou, leuk bedacht, we zullen eens zien wat er van terecht komt.
Zo heb ik net bedacht dat ik dinsdag met een collega van 18.00 tot 19.00 uur zou overwerken om een server te herconfigureren. Dan moet ik maar zien of ik die dag eerder naar huis kan om te gaan lopen, en dan later weer terug naar de zaak.
En verder moet de grootste belanghebbende, mijn lichaam, het ook maar allemaal goed vinden. Uitbouwen is leuk, maar het moet wel verantwoord zijn.

Taart

Terwijl ik moet wachten tot de taart uit de oven kan (onze dochter wordt morgen 14, en dan dient er taart te zijn; ze houdt eigenlijk van vrijwel geen enkele taartsoort, maar deze, chocoladetaart, wel) kan ik nog mooi even wat wegtikken.
Dochter vraagt een Ipod Shuffle voor haar verjaardag, en die was het goedkoopst bij de Dynabyte. Nou hebben we die wel in Dordt, maar daar hadden ze ‘m niet in de goede kleur (oranje). In Rotterdam is ook een Dynabyte, en daar hadden ze er nog twee. Het tientje dat de Shuffle in R’dam goedkoper is weegt nog wel op tegen de reiskosten, maar het wordt bijna bedenkelijk. Ik wilde ook nog even bij de Mediamarkt kijken, maar die bleek uitgerekend vandaag, die ene dag in het jaar dat ik er naar toe wil, gesloten vanwege ‘inventarisatie’. Kunnen ze dat niet morgen doen? En laat ik nou niet morgen een advertentie in de krant zien van de Mediamarkt met een absurd lage prijs, dat is meer dan ik aan zou kunnen.

Na thuiskomst nog even thee gedronken, en daarna naar de atletiekbaan vertrokken. Ik ging weg om 200-jes te gaan intervallen, maar toen ik er eenmaal was had ik er eigenlijk helemaal geen zin meer in. Uiteindelijk 10 km gelopen, en in stukken van 2 km geprobeerd mijn hartslag op een bepaald niveau te houden. Eerste 2 km op 145, volgende 2 op 160, daarna 170, toen weer 160 en de laatste twee was de bedoeling weer op 145, maar zo laag wou hij niet meer. Al met al lekker gelopen. Iets minder was dat ik op de terugweg door de regen moest fietsen. Das heel raar, wandelen en hardlopen in de regen vind ik niet erg, maar fietsen heb ik echt een hekel aan. Nou ja, de kop van de hardloopweek is er weer af.

Rustige loopweek

Zoals vorige week al aangekondigd heb ik het deze week rustig gehouden. Dinsdag en donderdag elk 8 km, zaterdag niks, en vandaag 11 km. Dat is op zich wel weer meer dan vorige week zondag, maar het totaal van deze week komt daarmee op 27 km, en vorige week was dat ruim 36. De komende week wil ik weer meer in de buurt van die 36 komen, om dan in de week daarna over de 40 heen te gaan.
De afgelopen week had ik wat last van een gevoelige plek onder mijn rechtervoet, en ik vreesde dat dat het lopen misschien in de weg zou kunnen zitten, maar dat viel erg mee. Ik heb mijn route vanmorgen ook zo gekozen (met een grote ruime bocht om ons huis heen) dat ik steeds vrij makkelijk weer naar huis zou kunnen gaan. Zoals ik het nu gepland heb ga ik a.s. dinsdag 10 km op de baan doen (ws. intervaltraining), donderdag 10 km op de weg, zaterdag 6 en zondag 10. Omdat ik in het weekend in principe op allebei de dagen loop houd ik het op zaterdag rustig en is de afstand op de zondag wat groter. Nu nog bescheiden, maar de komende maand uitbreidend naar een km of 15. Plannen zat, maar we zullen eens zien wat er van terecht komt. Het weer is wat ongewis, veel kans op regen, maar de temperatuur is niet lager dan een graad of 15, en dat is om te lopen natuurlijk nog prima.

Grappig!

Vanmorgen was ik ruim voor de wekker wakker, en ik had niet het idee dat ik nog wilde slapen. En zo stond ik al om kwart over vijf naast mijn bed. Op mijn gemakje aankleden, brood klaarmaken, teletekst kijken (vaste prik elke ochtend) en dan uiteindelijk maar de deur uit. Ik wist wel dat ik goed op tijd was, maar hoe vroeg realiseerde ik me pas weer toen ik de achterdeur bij mijn werk opende en het alarm af ging. Geen probleem, want ik heb een code, maar ik had het me even niet gerealiseerd.
Verder was het niet echt een voldoening gevende dag. Allerlei problemen deden zich voor die niet snel op te lossen waren waardoor ik uiteindelijk vrijwel niets gedaan had van wat ik me had voorgenomen. Nou ja, morgen is het vrijdag, vaak is dat wat rustiger, en dan kan ik wellicht weer een beetje inlopen op het schema.

Een nieuwtje van vandaag is dat de directie heeft besloten volgend jaar gebruik te maken van haar recht om een aantal verplichte vrije dagen aan te wijzen. Dat zal zijn in de week van Koninginnedag, de week waarin ook Hemelvaartdag valt. Die week zal gebruikt worden om de ICT middelen in het nieuwe pand gebruiksklaar te maken, en ik mag aannemen dat we dan direct daarna gaan verhuizen. Dat betekent dat ik volgend jaar niet met de family iets kan organiseren voor de meivakantie, want dat is net dezelfde periode. Nou ja, zij kunnen natuurlijk wel iets organiseren, maar ik kan niet mee.

Vanmiddag nog 8 km gelopen. Het voelde moeizamer dan afgelopen dinsdag, toen ik hetzelfde rondje liep, maar uiteindelijk liep ik bijna een minuut sneller!

Onderweg kom ik nog een jongen van een jaar of 12-13 tegen die duidelijk onderweg is naar een sporttraining (voetbal schat ik).

"Waarom loopt u op uw blote voeten?"

"Dan train ik beter, dat is goed voor mijn voeten"

Dat laat hij even op zich inwerken.

"Oh, grappig" zegt hij dan, en rijdt in zijn eigen tempo weer verder.

En zo is het maar net: grappig!

Ogen

Vanmorgen had ik een afspraak met de oogarts. Al enige tijd is het duidelijk dat het zicht af begint te nemen. Bijzonder bij mij, ten opzichte van de meeste mensen, is dat ik met mijn linkeroog in de verte kijk, en met het rechter dichtbij. Samen kunnen ze niks, dus ik zie ook geen diepte. Dat is in het dagelijks leven soms lastig, maar meestal heb ik er geen last van: ik ken mijn beperkingen, en daar houd ik rekening mee.
Toen we enkele weken geleden bij Hans Anders waren was ik niet echt tevreden over de correctie die ze me konden bieden voor mijn linker(=veraf)oog. Om uit te sluiten dat er, afgezien van het verval door ouderdom, echt iets met mijn oog zou zijn heb ik toen maar een afspraak met de oogarts gemaakt.

Ik werd geroepen door een jonge vrouw, zo een waarvan je in eerste instantie denkt "is dit nou de dokter, of is het de assistente?". Ze zei dat ze Marieke heette en verzocht me te gaan zitten in de zwarte stoel. Vervolgens begon ze het anamneseformuluier in te vullen en onderzoek te doen, dus ik vermoedde al snel dat het mogelijk een co-assistent was. Nadat ze had vastgesteld wat de afwijkingen waren van beide ogen had ik het nog even met haar over de mogelijkheid om op mijn leeftijd de ogen nog te laten corrigeren. Daarbij ging het me niet, zo legde ik duidelijk uit, om de cosmetische aspecten (mij maakte het niet zoveel (meer) uit dat mijn ogen wat uit elkaar staan), maar om de vraag of de stand van de medische wetenschap inmiddels zover was dat mijn ogen sucesvol weer zouden kunnen leren samenwerken. De laatste keer dat ik dat vroeg was meer dan 10 jaar geleden: je weet tenslotte maar nooit.

Ze ging even overleggen met de dokter (aha, dus dat was ze dan toch niet), en kwam even later met hem in zijn kielzog weer terug. Of liever, hij met haar in het kielzog.
Deze oogarts nu, was echt zo’n dokter uit halverwege de vorige eeuw. Vrijwel niks uitleggen, wat gemompel tegen de (co-?)assistente, en vervolgens kijken naar en in mijn ogen. Hij was bij wijze van spreken in gedachte al met de operatie begonnen. Ja zegt hij, ik kan natuurlijk niks garanderen, pas op de operatietafel weet ik wat ik aantref als gevolg van vroegere operaties (mijn ogen zijn twee keer ‘rechtgezet’, een keer toen ik 8 was, de tweede keer toen ik 12 was). "Maar", zei ik, "heeft zo’n operatie dan meer dan cosmetische waarde". "Nee, alleen maar cosmetisch". "Oh", zei ik weer, "maar dan hoeft het voor mij niet". "Okee, wat u wil."
Toen was het voor hem al min of meer weer klaar, bedacht zich, en liet Marieke ook nog mijn oogdruk meten (was OK, maar waarom?), en "doe ook nog maar een GDX-meting".
De GDX was ook in orde. Marieke liet me zien wat het resultaat was: de kwaliteit van de oogzenuw wordt er mee gemeten, en inmiddels heb ik googelend uitgevonden dat ze dat in elk geval gebruiken om vast te stellen of je glaucoom hebt.

Nadat ik haar er naar gevraagd had vertelede ze me dat ze geen oogheelkunde studeerde, zoals ik inmiddels begon te denken, maar optometriste was, iets tussen oogarst en opticien in zei ze een beetje vaag.

Ruim een half uur later stond ik met een briefje voor de opticien weer op straat, met toch een gevoel van lichtelijk overdonderd zijn. Wat ik in elk geval miste in het ziekenhuis was dat Marieke, toen ze zich voorstelde (en waarom alleen een voornaam), niet vertelde wat haar rol is en hoe zich dat verhoudt tot die van de oogarts. Ook de oogarts zelf zou wat mij betreft wel wat communicatiever mogen zijn. Leg even uit waarom je de dingen doet die je doet of laat doen, en leg uit waarom een oogcorrectie op mijn leeftijd alleen nog maar een cosmetische functie heeft. Ik weet dat wel zo ongeveer, maar dat kon hij niet weten.

Afijn, de volgende gang is dus nu weer naar de opticien. Ben benieuwd waar ik mee thuis ga komen.

Eén jaar!

Het is niet te geloven, maar vandaag is het al weer een jaar geleden dat ik voorzichtig mijn eerste blootsvoetse schreden zette op een route waarvan ik nog niet kon bevroeden hoe het af zou lopen. De eerste periode had ik regelmatig ‘gevoelige voeten’, zoveel prikkels konden ze duidelijk nog niet aan. En ook zijn er tijden geweest dat ik last had van peesjes en gewrichten in mijn voeten, vooral de rechter. Over het algemeen vooral een gevolg van "te veel, te snel".
In mijn zomervakantie heb ik vrijwel niet hardgelopen, hetgeen het genezen van overbelastingskwaaltjes erg ten goede kwam, terwijl ik wel heel veel op blote voeten heb gelopen. En dat kwam de weerbaarheid van de voeten weer ten goede.
Ik denk dat ik momenteel op een goede verstandige manier verder aan het uitbouwen ben. Ik heb nog geen idee waar dit avontuur gaat eindigen. Als volgende stap wil ik zo nu en dan aan wedstrijden gaan meedoen, vooral om te zien waar de grenzen van mijn kunnen zo ongeveer liggen. Als ultiem doel staat nog steeds een BV-marathon op het programma, maar voor volgend najaar zie ik dat niet gebeuren. En misschien ook dat ik bij het opbouwen van de kilometers ontdek dat ik het niet leuk vind, of dat ik het niet kan. In dat geval laten we dat doel gewoon vallen, want het moet toch vooral een aangename bezigheid blijven.

Tussen de barbecues door

Afgelopen vrijdag hadden we met de afdeling van mijn werk een barbecue bij een ‘tijdelijke collega’, die ‘tijdelijk afscheid’ nam. Hij woont net over de belgische grens bij Wuustwezel, en afgezien van de vrij drukke weg waar hij langs woont was het een mooie landelijke omgeving. Het was gezellig, en het eten smaakte goed. Ik ben zelf niet zo’n barbecuer, maar gelukkig zijn er altijd mensen die het wel leuk vinden, dus de stukken vlees kwamen bijna vanzelf op mijn bord.

Zaterdagochtend vroeg opgestaan en zo’n 7,5 km hardgelopen. Ik heb het eindelijk aangedurfd om een stukje Wantijdijk te doen. Het oppervlak van het wegdek is toch nog weer ruiger dan dat van de fietspaden bij mij in de buurt, maar gelukkig liggen er stroken gras langs waar je ook prima op kunt lopen.
Daarna boodschappen doen, en vervolgens naar het voetbalveld waar dochterlief moest spelen. Ze wonnen met 4-0, en dat was een prettiger ervaring voor ze dan afgelopen woensdagavond, toen ze in het kader van de beker met 0-7 klop kregen. Verder ’s middags in huis wat gerommeld en opgeruimd. ’s Avonds naar het nederlands elftal gekeken, en zowaar, het begint ergens op te lijken.

Zondagmorgen wat later opgestaan dan de bedoeling was, maar uiteindelijk toch nog om ongeveer half negen de deur uit voor een duurloop van 10 km. De ‘ontberingen’ van de dijk maakten mijn voeten nog wat gevoelig, maar al met al toch prima gelopen.
In de loop van de middag vertrokken we naar familie in Driebergen alwaar we (ook al) voor de barbecue waren uitgenodigd. Hoewel het weer ’s morgens erg somber oogde klaarde het in de loop van de middag toch behoorlijk op, en hebben we uiteindelijk zelfs nog in de zon gezeten.

De afgelopen loopweek stemt erg tot tevredenheid. Ik had ingezet op 35 km, en dat is uiteindelijk 36,4 km geworden. De komende week wil ik het wat rustiger aan doen. Mijn streven is 50 km per week, maar de opbouw moet wel rustig zijn, want een blessure is gemakkelijker opgelopen dan kwijtgeraakt. Dus deze week maximaal 30 km, en volgende week dan weer 35 en de week daarop 40. Dit alles onder de voorwaarde dat mijn gewrichten, spieren en pezen het ook een goed idee vinden.
Het feit dat ik nu min of meer vaste looptijden aanhoud vind ik wel prettig werken. Het geeft minder mogelijkheid tot ‘sjoemelen’ (nu niet zo’n zin, ik ga morgen wel) en ook voor de huisgenoten is het veel duidelijker. Morgen mag ik weer! 8 km op de baan.

Echte sportman!

Gistermiddag mijn tweede training van de week gedaan. Tot op het laatst getwijfeld of ik wel of niet de Wantijdijk zou pakken, maar uiteindelijk toch niet gedaan. De Wantijroute die ik van te voren ‘gemapped’ had bestaat uit ruim 3,5 km dijk, en dat is eigenlijk niet zo verstandig voor een eerste keer. Ik ga nog een nieuwe route bedenken met maximaal 1 km ruig asfalt.

Het werd dus uiteindelijk mijn bekende route door Stadspolders, die ik op het eind nog een beetje verlengde zodat ik op 8,5 km uit kwam. Heerlijk gelopen. Ik merk wel, nu ik een paar weken 4 keer per week loop, dat het ‘loopwerk’ allemaal wat soepeler wordt. De stijfheid van o.a. de gewrichten is aan het afnemen.

De scholen zijn weer begonnen, en dat is goed te merken als je rond een uur of vier gaat lopen. Je komt een hoop scholieren tegen, en veel daarvan hebben al dan niet expliciet commentaar op mijn blote voeten. Van ‘belachelijk’ tot ‘respect’, je komt het allemaal tegen. Vooral meiden van een jaar of 14-15 vinden het wel heel merkwaardig geloof ik.
Het mooiste vond ik gistermiddag de jongetjes van een jaar of tien die ik net gepasseerd was. Ik hoorde nog net de een tegen de ander zeggen: "zo hee, hardlopen op blote voeten, dan ben je een echte sportman". Kijk, daar doen we het voor natuurlijk. 🙂

Een andere leuke ontmoeting had ik eerder deze week. Ik doe momenteel het ‘woon-werkverkeer’ (een klein kwartiertje lopen) ook blootsvoets. Maandag of dinsdag werd ik door een vrouw op de fiets aangesproken die wilde weten waarom ik op blote voeten was. Ze vertelde dat ze me wel vaker had zien hardlopen onderweg van of naar Dubbeldam. Ze wilde nou wel eens weten hoe het zat. Een aardig gesprek met een aardige vrouw.

Mooie lijnen

Gisteren weer op de vernieuwde atletiekbaan gelopen. Er is niet zoals ik dacht/vreesde een nieuwe toplaag aangebracht. Ik denk dat ze hem wel flink schoon hebben gemaakt, en tevens is de belijning opnieuw aangebracht. Zag er mooi uit. En het liep lekker, net als anders eigenlijk.

Ik heb na 2 km inlopen 8 X 400m (+ 400m) intervals gedaan, en daarna nog 2 km uitlopen. In totaal dus 10,4 km, een mooi begin van de loopweek. Als ik nu nog 8km op donderdag, 7 op zaterdag en 10 op zondag loop kom ik aardig op de gewenste 35 km uit.

Er was gisteren nog iemand op de baan aan het lopen en die deed op een gegeven moment ook 400-jes. Ik kon goed vaststellen dat hij net iets minder dan twee keer zo hard liep als ik. Tja, veel talent heb ik niet, dat is duidelijk, en dat wist ik ook wel natuurlijk, maar op deze manier word je wel heel hard met je neus op de feiten gedrukt. Afijn, erg vind ik het niet en voor iemand die zichzelf nooit als sporter zag ben ik met mijn prestaties toch al behoorlijk tevreden.

Van Brenda heb ik inmiddels gehoord dat er inderdaad grind (b)lijkt te liggen in het parcours van de Schweitzerloop. Ik zal de route van de week nog een keer langsfietsen om te zien hoe erg het is, maar het ziet er dus naar uit dat ik op zoek moet naar een andere loop.

« Oudere berichten

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑