Maand: december 2008

Tjonge wat zwaar…

Dinsdagavond weer wezen trainen bij de club. In totaal 7 km gelopen met verschillende snelheden, variërend van 9 tot 11 km/u. De laatste km kreeg ik wat last van ‘een pijntje’ ter hoogte van mijn rechter ‘wijsteen’. (Tenen hebben niet echt namen, dat is soms best wel lastig, maar de analogie met handen maakt het meestal wel duidelijk). In de dagen erna zakte dat pijntje snel weg. De geplande training op donderdag heb ik niet door laten gaan, wat hoofdpijn en ik voelde me moe. Maar vrijdag ging ik vol goede moed weer naar Hercules. Van de loopbanden hebben ze twee soorten, en van elke soort hebben ze twee exemplaren. De soort die ik tot nu toe gebruikt had was bezet (allebei) en dus dan maar op die ander. Ik had meteen het gevoel dat het veel zwaarder ging. Ik raakte kortademig, had zware benen. Ik begon al te denken dat ik wat onder de leden had. Na vier kilometer had ik er helemaal genoeg van.
Vanmorgen weer geweest, en ook toen was alleen de loopband van afgelopen vrijdag beschikbaar. De begeleider (een andere dan afgelopen vrijdag) liep even mee en vertelde me dat deze loopband standaard op 5% helling staat, ook al geeft hij 0% aan, en je moet hem dus op -5% zetten om vlak te lopen. AHA!!
Dat scheelde een slok op een borrel. Het liep veel beter nu, alleen sloeg er na 6 km een stop door. Ik had minder gelopen dan gepland, en hoewel alles snel weer werkte ben ik toch maar naar huis gegaan,want we zouden vrienden op bezoek krijgen. (Die kwamen uiteindelijk een uur later, dus ik had nog tijd genoeg gehad…)
Al met al een productievere loopweek dan ik zonder loopband gehad zou hebben, dus reden tot tevredenheid.

Totdat ik net op Chat’n’Run las dat Karl 15 km gewoon buiten had gelopen. Een klein steekje van jaloezie. Dat had ik eigenlijk ook wel gewild.
Ik realiseerde me dat ik vorg jaar met dit soort weer waarschijnlijk gewoon buiten gelopen zou hebben, dus ik moet even goed in de gaten houden dat ik niet onnodig de loopband gebruik. De temperatuur gaat de komende week weer langzaam wat omhoog, we zullen zien wat er mogelijk is. In elk geval prettig dat ik niet meer afhankelijk ben van het weer.

Loopband, de eerste keer

Vanmorgen mijn eerste loopbandtraining gedaan. Ruim acht km in totaal, eerste twee 9,5 km/u, de volgende twee 10,0, daarna 10,5 en tenslotte weer 9,5.
Er staat een spiegel recht voor de loopbanden, en het is even wennen om jezelf alsmaar in het gezicht te kijken, vooral als dat gezicht steeds roder en natter wordt. 😉 Ik was vergeten om mijn handdoekje over de rand van het apparaat te hangen en daardoor liep er steeds meer zweet mijn ogen in. Das niet zo fijn. 🙁
De begeleider van Hercules herhaalde nog eens dat ik goed moest uitkijken voor blaren c.q. brandplekken. Dat is, zoals ik al verwacht had, best meegevallen. Ik heb aan mijn grote tenen een licht gevoelig plekje overgehouden, maar verder niks.
Ik vond wel het douchewater aan de lauwe kant, misschien dat ik voortaan thuis douche, maar ik zal eerst nog eens een andere kleedkamer proberen.
Dinsdag weer.

Nu nog als de wiedeweerga wat sintrijmpjes maken, en mijn surprise. Ja, we vieren het vanavond pas, dat heb je met werkende kinderen die niet altijd vrij kunnen krijgen als ze willen. Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met het verschijnsel surprise. Op dit moment overheerst de haat even.

Loopband, de proloog

Afgelopen week, een dag of drie geleden, heb ik een mailtje gestuurd naar SportCity, een landelijke keten van sportscholen met onder andere een vestiging in mijn woonplaats Dordrecht. In dat mailtje stelde ik de vraag of het bij hun ook toegestaan was om op je blote voeten op de loopband te lopen. Het is namelijk momenteel steeds te koud voor mij om aangenaam buiten te kunnen lopen, en hoewel ik het geen probleem vind om een aantal dagen niet op pad te kunnen gaan ben ik toch bang dat als het te lang gaat duren mijn conditie te veel achteruit zal gaan. Bovendien weet ik inmiddels wel dat bij meer dan twee, drie weken niet lopen mijn kuitspieren toch weer aardig moeten wennen. Een loopband  lijkt me daarom een aardig alternatief. (Hoewel mogelijk erg saai)

Tot nu toe niets gehoord van SportCity, maar nou had ik op ChatnRun een melding gedaan van het feit dat ik dit mailtje had verstuurd. Daarop liet plaatsgenoot Brenda weten dat Hercules, een van onze AV-en hier in Dordt een z.g. krachthonk heeft met loopbanden. Ze zou wel eens vragen of ik daar op blote voeten op mocht lopen. Dat was gisteren. Vandaag al de verheugende mededeling dat het toegestaan was!

Ik ben vanavond na het eten direct naar de club gegaan en heb mij als lid aangemeld. De beheerder van het krachthonk verwachtte dat ik last van blaren op mijn voeten zou krijgen, maar van hem mocht ik het proberen. Ik verwacht zelf dat het met die blaren wel mee zal vallen al loopt zo’n rubber band natuurlijk wel anders dan op de weg of zelfs op de atletiekbaan. Een ding is in elk geval zeker, als ik blaren krijg dan moet ik aan mijn techniek sleutelen, want dan veroorzaak ik te veel wrijving.

Omdat ik net gegeten had heb ik vanavond niet meer gelopen, maar als het ook maar even kan zal ik morgenavond zeker gaan.
t.b.c. …

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑