Jaar: 2010 (page 1 of 8)

week 49 dinsdag (13,5 km; -3,5 C; mistig)

Het leek me wel een leuk plan om weer eens naar mijn werk te lopen. Gisteravond, toen ik naar bed ging was het zo mistig dat het me niet veilig leek, als eenzame loper op een fietspad met te hard rijdende (brom-)fietsers, maar vanochtend bij het opstaan was het zicht wat beter, dus ik waagde het er maar op.

Met mijn dunne Feelmax-schoentjes aan op pad, de eerste paar kilometer koude voeten en koude handen, maar dat werd daarna snel beter. De gebruikte fietspaden waren i.h.a. goed begaanbaar. Het lopen op schoenen voelde wel raar, en geloof het of niet, maar na een kilometer of tien begon mijn linkerknie een beetje 'strak' te voelen. Nou hoeft dat niet per se door de schoenen te komen, ik heb tenslotte de laatste tijd niet veel gelopen, en wellicht was deze afstand op de vroege ochtend wat veel, maar het was wel opvallend.

Op het fietspad langs de A16 nog een kort stukje op blote voeten geprobeerd, maar het fietspad was kleddernat, en vermoedelijk ook nog voorzien van een pekellaagje, dus het leek me verstandiger om de schoenen toch maar weer aan te trekken. Dat is wel het handige van deze schoenen, je trekt ze in een mum van tijd uit, maar ook zo weer aan.

Om het niet al te eenzijdig te maken heb ik een deel van de route wat intervalwerk geïmproviseerd. Ik was zo handig geweest om mijn FR305 gisteren op mijn werk te laten liggen, dus ik moest het zonder technische ondersteuning te doen, maar met passen tellen kom je ook een heel eind.

Al met al een bevredigend begin van de dag.

week 48 maandag (8,0 km; -2,0 C; droog)

Vandaag voor het eerst op de Feelmaxen gelopen. Het vroor ruim twee graden, en zonder de schoenen zou ik er vermoedelijk niet aan begonnen zijn. Mijn doel was om te zien of ik op een gegeven moment zulke warme voeten zou hebben dat ik de schoenen uit kon trekken. De eerste paar kilometer leek het daar niet op. Ik kon de kou van de paden duidelijk door de (dunne) zool van de schoen heen voelen. Maar toen ik een kilometer of twee onderweg was begon het al warmer te worden. Halverwege, besliste ik, dan zou ik ze uittrekken. Halverwege zou in dit verband na vier kilometer zijn.

Rond het driekilometerpunt had ik al het idee dat uittrekken wel zou kunnen, maar ik was bang dat ik het dan niet tot het eindpunt zou redden en dat ik ze dan op een gegeven moment weer aan moest trekken. Dat wilde ik het liefst vermijden. Dat zorgde er natuurlijk wel voor dat mijn voeten nog waren op het keerpunt. Zonder al te veel problemen liep ik de vier kilometer weer terug naar mijn werk, pas op het allerlaatst werd het wat fris, eigenlijk vooral doordat het fietspad vrij nat was.

Kijk, en hoewel ik mijn bedenkingen heb bij dat lopen op schoenen is de winst natuurlijk wel dat ik nu 8 kilometer gelopen heb waarvan 4 op blote voeten, terwijl ik anders helemaal niets gedaan zou hebben.
Overigens, ik heb normaal al genoeg belangstelling met het hardlopen op mijn blote voeten, maar bij deze temperaturen baar je nog aanmerkelijk meer opzien.

Revolutie!

Afgelopen weekend heb ik een opmerkelijk stap gezet: ik heb winterschoeisel aangeschaft. De eerste twee winters in blotevoetenbestaan waren betrekkelijk zacht en ik kon wel leven met een aantal weken rust. De afgelopen twee winters waren echter van een andere orde en met name de laatste winter leverde veel onloopbare dagen op voor een BV-loper. Zo langzamerhand werd ik rijp voor een vorm van schoeisel waarmee ik op te koude dagen toch kon lopen.

Welk schoeisel daar dan voor in aanmerking kwam, daar kwam ik niet zo uit. De Vibram Fivefingers waren misschien een optie, maar de verkrijgbaarheid in Nederland was aanvankelijk ronduit slecht. En dat gold eigenlijk ook voor alternatieven als Feelmax  of Terra Plana. Enige tijd geleden heeft zich in Tilburg de zaak Anyones Running gevestigd, en het mooie van deze zaak is dat alle drie de merken die ik noemde door hen gevoerd worden. Verder is Tilburg vanaf mijn eigen woonplaats prima te bereizen.

Afgelopen vrijdag was het zo ver. Ik was ’s middags vrij en ben naar Tilburg afgereisd. Vanaf het station makkelijk te vinden en goed aan te lopen. In de winkel aardig ontvangen door eigenaar Paul Aarts. Het halve assortiment aan mijn voeten gehad, en ‘gelukkig’ hadden ze de Fivefingers niet in mijn maat, want anders was ik wellicht voor de bijl gegaan. Nu heb ik gekozen voor de Feelmax Niesa.

Feelmax Niesa Het was ook goed dat ik nog even met Paul aan de praat raakte, want daardoor merkte ik dat de maat 43 die ik aan had (mijn ‘normale’ maat is 42) rechts toch wel een beetje krap zat. Dan ook maar eens een 44 passen. Die zat links dan wel weer een beetje ruim. Maar goed, beter te ruim dan te krap.

Voor net geen 70 euro heb ik een paar superlichte schoenen met een erg dunne zool. Jammer is dat de schoen vrij hoog is waardoor er wat schuureffecten langs mijn enkel optreden. Het andere Feelmax model heeft dat weer niet, maar van die schoen is de zool niet erg geschikt om op asfalt en beton te lopen. Aangezien ik dat nou juist het meeste doe viel de schoen daardoor af.

Toen ik ’s middags thuis kwam en de aanwinst aan vrouw en dochter wilde laten zien zag ik direct dat ik een verkeerde maat bij me had: 1 schoen maat 43 en 1 maat 44. Dat was balen. Zodoende maakte ik de dag er op weer een ritje naar Tilburg om de verkeerde schoen om te ruilen. Met veel excuses en een paar ‘tenensokken’ (leuk voor een van mijn huisgenoten) werd de ruil beklonken.

Dus ja, revolutie is het wel een beetje. Het is niet mijn eerste keuze om op schoenen te lopen, maar ik vind het toch ook wel belangrijk om de loopconditie een beetje op peil te houden. Het grote voordeel van de Niesa’s boven de Fivefingers is in elk geval dat ik de eerste onderweg heel gemakkelijk uit en eventueel weer aan kan trekken. Dat uittrekken zal met de Fivefingers ook nog wel gaan, maar daarna weer aan: das best een gepruts.

week 46 zondag (15,0 km; 8,0 C; droog)

Even een kort berichtje, ik moet naar bed. Na heel veel getwijfel toch de Zevenheuvelenloop gedaan. Omdat ik de laatste tijd minder fit ben ook minder gelopen. En met een opspelende maag 15 km hardlopen is ook niet echt je-van-het. Vandaar dus de twijfel.

Maar ik voelde me vanmorgen best redelijk goed, dus ik dacht: laat ik in elk geval naar Nijmegen gaan, dan kan ik nog even doortwijfelen. En toen ik dat besloten had wist ik natuurlijk ook wel dat de kans groot was dat ik hem zou lopen.

En aldus geschiede. Het ging best lekker. Het viel me zwaarder dan de vorige editie, en dat is aan de tijd 1:25:00) ook wel te zien, maar eigenlijk viel het me nog mee.

Uiteraard weer veel aandacht voor de blote voeten. Hoofdzakelijk positief, vooral van medelopers. (Respect mijnheer!) Ook nog een vermelding door de speaker bij aankomst.

De samenkomst met de andere cnr-ers in Maxim was gezellig, de 2 uur langere thuisreis wat minder.

week 46 dinsdag (10,0 km; 10,0 C; droog)

Als ik nu naar buiten kijk, met zicht tot nauwelijks aan de overkant van de straat, geloof ik dat ik vandaag wel op het mooiste moment van de dag heb gelopen. Het was heerlijk zonnig en een graad of tien, veel meer kun je van de tweede helft van november nauwelijks vragen.

Sinds eind september heb ik geregeld last van mijn maag. De huidige hypothese is dat dat veroorzaakt wordt door galsteentjes. Dat zorgt er voor dat ik wat futlozer ben dan ik van mezelf ken, en ook lopen met een wat opgeblazen gevoel is niet heel fijn. Afijn, op 13 december word ik bij de specialist verwacht. Tot die tijd zal ik het er mee moeten doen.

Vandaag was wel een goede dag, en toen ik ook de zon zo lekker zag schijnen heb ik mezelf een schop onder mijn kont gegeven en ben in de lunchpauze gaan lopen. Het ging lekker. Tien graden is voor het blotevoetenwerk nog goed te doen, zeker als het droog is, en hoewel ik wel voelde dat ik de laatste tijd minder gelopen heb vond ik het een bevredigende exercitie.

week 44 woensdag (12,3 km; 14,0 C; droog)

In de eerste week van november tijdens een training alleen met een short en een hemdje aan lopen: je verwacht het niet. Ik was vertrokken met ook nog een shirt (korte mouwen) over dat hemdje heen, maar na ruim een kilometer was dat shirt al uit. Tijdens het rondje van 12,3 km afwisselend wat langzamer en wat sneller gelopen, maar het nadeel van lopen door de bebouwde kom is dat je niet altijd het tempo kan lopen wat je in gedachten had. Geeft niks, ik heb het heerlijk naar mijn zin gehad.

week 43 dinsdag (14,1 km; 9,5 C; droog)

Lekker gelopen. Het was wat fris, vooral door de wind, maar je loopt je vanzelf warm.
De training bestond uit 3 km naar mijn "intervalweg", daar 10 X (400m + wandel-dribbel-wandel) en toen weer 3 km terug.

Ik merkte dat ik door het lopen op de gps van de FR305 ik een beetje aan het driften sloeg. Ik raakte steeds verder van mijn beginpunt, vermoedelijk wel binnen de marges van wat je acceptabel mag noemen. Als ik de training vanavond op mijn PC heb ingelezen zal ik eens zien wat hij er van maakt. Je kan eigenlijk ook maar beter intervallen langs een lange weg, dan merk je dit soort afwijkingen niet zo.

Vandaag geen last van mijn maag (ik heb ook mijn borstband wat hoger gedaan), en pas op het allerlaatst begon mijn rechterkuit een beetje te trekken.

week 42 zondag (10,0 km; 10 C; buitjes)

Afgelopen vrijdag mijn Garmin 305 Forerunner ontvangen. Het hardloophorloge waarmee ik de komende jaren de loopadministratie ga bijhouden. Door zijn GPS-mogelijkheden houdt hij voor me bij waar ik ben, hoever ik al gelopen heb, en dus ook hoe snel ik ga. Eigenlijk al vanaf het moment dat hij op de markt kwam, al weer een paar jaar geleden, wilde ik hem hebben, maar ik nam mezelf niet serieus genoeg als hardloper om zo'n duur ding (indertijd volgens mij bijna 400 euro) te kunnen verantwoorden. Inmiddels is de prijs aardig gedaald (ik betaalde er nu bijna 170 euro voor) en ook zie ik mijn hardloperij toch wat meer als een blijvende hobby. En om het dan helemaal voor mezelf te kunnen rechtvaardigen heb ik ook nog gedacht aan al die hardloopschoenen die ik de afgelopen niet gekocht heb.

Vrijdagmiddag was ik met vrouw en dochter wezen wandelen in de bossen bij Lage Vuursche, en hoewel hij slechts een kwartier laadtijd achter de rug had heb ik hem toch aan gedaan toen we gingen wandelen. Het is dan wel erg grappig om 's avonds op Google Earth de gelopen route te kunnen bekijken, inclusief het onbedoelde extra rondje doordat we te vroeg een keer linksaf gingen waardoor de rest van de beschrijving niet meer klopte.

Vandaag was dan de doop met de FR305 tijdens een activiteit waarvoor ik hem uiteindelijk toch gekocht heb. Het was sterk wisselvallig weer, soms zon, soms pittige buien. Als ik de FR305 niet had gehad was ik misschien gaan uitstellen, maar nu wilde ik toch wel graag op pad.

Het was koud aan de voeten de eerste twee kilometer, maar daarna kwam de boel goed op temperatuur. Maagklachten waar ik al een paar weken last van heb zaten wel een beetje in de weg. Dat werd denk ik nog verergerd door de hartslagband die tegen de maag aan zat te duwen. Zonder het zeurderige gevoel in mijn maag was ik denk ik wel wat langer doorgegaan, nu vond ik het na 10 km wel genoeg. Een gemiddelde hartslag van 152 tegen een gemiddeld tempo van 6'24" geeft ook wel aan dat het daarbinnen niet helemaal okee is. Morgen nog maar eens bij de dokter langs.

week 42 donderdag (8,0 km; 11 C; droog)

En alweer (zie maandag) zag het er prachtig uit. Zon scheen, temperaturen opgelopen naar een graad of tien, wel aardig wat wind. Het is in deze tijd van het jaar altijd leuk om de verschillen te voelen tussen een (nat) stuk fietspad in de schaduw en hetzelfde fietspad een stukje verderop, droog geworden in de zon.

Afwisselend 7' rustig draven afgewisseld met 5' in een hoger tempo. In totaal was ik in 47' 28" weer terug, dus gemiddeld wat sneller dan 6 min/km. Prima wat mij betreft.

Vanaf volgende week, hopelijk zelfs al vanaf het weekend, kan ik nauwkeuriger informatie geven over de tijd per kilometer. Ik heb gisteren na lang geaarzel een Garmin FR305 besteld. Dat is, voor de niet-ingewijden, een horloge met GPS ingebouwd, zodat je onderweg steeds kunt zien hoeveel je al gelopen hebt en hoe snel je daarbij ging. Ook leuk is dat je in onbekend gebied gewoon een stuk kunt lopen zonder dat je bang hoeft te zijn dat je je startpunt niet meer terug vindt. De FR305 is inmiddels meer dan de helft goedkoper dan toen hij een paar jaar geleden werd geïntroduceerd. Ik vind 170 euro nog steeds een smak geld, maar aangezien ik minstens dit bedrag per jaar aan schoenen bespaar kon ik het voor mezelf wel verantwoorden.
(Aangezien ik inmiddels al meer dan 4 jaar op blote voeten loop kan ik misschien nog wel leuke gadgets bedenken. 🙂 )

week 42 maandag (10,0 km; 11 C; droog)

In de loop van de ochtend zag ik de temperatuur langzaam stijgen van even boven nul naar een graad of negen. Toen ook nog de zon ging schijnen kon ik geen enkele smoes meer bedenken om niet te gaan lopen. Ik dacht bij mezelf: als ik met dit weer niet ga lopen, dan kom ik de hele winter niet meer uit mijn luie stoel.

Nadat ik een aantal weken geleden moest besluiten om de inschrijving voor marathon van Amsterdam om te zetten in een voor de halve marathon heb ik afgelopen zaterdag de knoop doorgehakt en besloten om zelfs die halve niet te doen. De week ervoor had ik bij een loopafstand van 15 km nog last gekregen van mijn rechterkuit en dat, gevoegd bij een algeheel kwakkelgevoel maakte dat het me beter leek om maar helemaal niet te gaan.

Hoe wijs misschien ook (of niet, dat zullen we nooit weten), mentaal knap je er niet echt van op.  Daarom moest er toch zo snel mogelijk weer gelopen worden. Dus hup, de deur uit!

Korte broek (short), shirt met korte mouwen en hardloopjack, dat moest het maar zijn. Het was (weer) heerlijk (weer). De eerste twee km wat fris aan de voeten, en daarna begonnen de warme golfstromen ook mijn tenen te bereiken. En het allermooiste was: geen last welke kuit dan ook!

« Oudere berichten

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑