Maand: maart 2010

week 13 dinsdag (10,0 km; 12,0 C; droog en bui)

Bijna had ik me door de naderende regenwolken laten weerhouden, maar ik vond dat toch wel al te kinderachtig. En natuurlijk nu blij dat ik toch gegaan ben. Lekker gelopen, hoofdzakelijk droog, met even over de helft nog een bui. Zo halverwege is dat geen enkel probleem, zelfs wel wat verfrissend.

week 12 woensdag (10,0 km; 17,0 C; droog)

Ik was net het hek door om een stukje te gaan lopen.

"Dat moet je niet doen, hier op blote voeten lopen!"
"Nou, ik denk dat het wel gaat."
"Nee, niet doen, niet hier!!"

En weg was de fietser die me op bijna boze toon zo aansprak.
Wat had ik misdaan? Gelukkig heb ik inmiddels ruim 3,5 jaar BV hardloopervaring, anders was ik misschien nog ongerust geworden, nu haalde ik mijn schouders op en liep verder. Verbazingwekkend blijft wat voor emoties het kennelijk kan oproepen.

Het was heerlijk weer. Alleen een korte broek en een hemdje waren genoeg. En de zon scheen op zijn bolletje. Ik had alleen geen parasolletje bij me.
De tien km waren goed te doen, ik kreeg alleen in de negende kilometer wat krampjes in mijn darmen. Even een stukje wandelen en toen ging het weer goed. Ik heb het wel eens vaker, en dan met name na een kilometer of acht. Ik vraag me af of het iets met mijn koffieconsumptie te maken heeft. Ik ga in elk geval de komende tijd op dagen dat ik wil hardlopen het koffiegebruik ernstig terugdringen. Iets wat sowieso niet zo verkeerd is.

week 11 zondag (10,3 km; 12,0 C; droog)

Voor het eerst sinds heel lang weer eens een derde training in de week. Goed zo!
Het was heerlijk lenteachtig weer, en ik heb erg genoten.
Rende nog door een plek waar veel glas lag. Ik schrok eerst even, maar het bleek van bushokjesglas te zijn, en dat is lang zo gevaarlijk niet als flessen- of glazen pottenglas.
Het is goed afgelopen.

week 11 donderdag (10,0 km; 16,5 C; droog)

Voor het eerst sinds lang weer eens in short getraind. Volkomen overbodig had ik over mijn shirt mijn jekje aangetrokken. Daar liep ik na de eerste kilometer dus steeds mee in de hand. Ik moet duidelijk weer even wennen aan dit soort weer, en wat je dan ook al weer draagt (=weinig).

Even over de helft kwam er man naast me fietsen.
"Het gaat wel he?".
"Ja, gaat prima".
"Ja, ik heb er pas iets over gelezen, dat het veel beter voor je is".
"Heb je het in een krant gelezen?"
"Nee, dat was op een of andere website.
Het schijnt wel beter te zijn".

En toen scheiden onze wegen zich weer. Er klonk duidelijk acceptatie door in zijn stem. Als dat het gevolg van de media-aandacht van de afgelopen tijd hoor je mij niet klagen.

Die tien km van vandaag waren er denk ik eigenlijk twee te veel. Mijn voeten zijn nog een beetje poezelig door de lange winter, ze waren op het laatst een beetje gevoelig. Zondag gaan we weer, dan zal het wel hersteld zijn.

week 11 dinsdag (8,0 km; 9,0 C; droog)

Op deze manier wordt het natuurlijk helemaal niks met mijn hardloopcarrière. Niet dat ik daar zulke hoge verwachtingen van heb, maar iets serieuzer mag ik het toch wel nemen. Druk, druk, druk en koud, koud, koud, dat is ongeveer de samenvatting van de smoezen.
Vandaag wel druk, maar niet koud, dus onvoldoende om het weer uit te stellen. Samen met mijn nieuwe fototoestel op pad gegaan. Zo nu en dan even op of door de knieën om een plaatje te maken.
Klhoefblad_20100316
Van Klein Hoefblad word ik altijd erg blij. Het geeft nog meer dan allerlei bolgewassen aan dat het warmer aan het worden is.

Het lopen ging goed trouwens. In het begin deed mijn hartslagmeter een beetje raar. Eerst vrij hoog, daarna een tijdje extreem laag. Na een minuut of wat gaf hij iets aan wat mij normaal leek. Ik zal hem de volgende keer nog wat natter maken, kijken of dat helpt.

week 9 dinsdag (8,0 km; 7,0 C; droog)

Wat een heerlijk weer om te lopen. Zo nu en dan een lekker zonnetje op mijn kop, weinig wind en de straten droog, wat wil een mens nog meer (in deze tijd van het jaar). Voor het eerst sinds heel lang met de hartslagmeter om gelopen. Sinds kort een nieuwe batterij in de band en hopelijk geeft dat wat betrouwbaarder resultaten. Die indruk kreeg ik wel in elk geval. Mijn hart heeft meestal de neiging om betrekkelijk snel op te lopen, en ook bij het kalme sukkeldrafje van vandaag kom ik dan rond de 144 bpm uit.
Om niet altijd dezelfde route te lopen vandaag de Parallelweg ingegaan. Helemaal aan het eind, vlak voor mijn keerpunt gaat het wegoppervlak er zo uitzien:

Parallelweg_rkerk_sm_2
Dat ziet er vervelend uit, en toen ik hier bijna twee jaar geleden voor het eerste liep vond ik dat ook, maar inmiddels kan ik hier zonder problemen overheen.

Al met al gaat het lekker met mijn herstart en als ik de opbouw op deze manier kan voortzetten zou ik in principe in april wel weer voor het eerst dit jaar een deel van het woon/werkverkeer lopend kunnen doen.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑