Maand: september 2011

week 38 zondag (15,0 km; 20,5 C; zonnig)

Toen ik vanmorgen eenmaal was begonnen met het kijken naar de Marathon van Berlijn en zag dat het wereldrecord mogelijk aan diggelen ging kon ik mezelf er niet meer toe zetten om zelf te gaan lopen. Ik wilde eerst weten hoe dit ging aflopen. (En voor wie het nog niet wist: het WR ging eraan!)

Het gevolg was wel dat ik uiteindelijk pas halverwege de dag zelf op pad ging. Ik wist nog niet precies hoe ik wilde lopen, en hoe lang, maar liefst wel zo rond de 15 km. Om eerlijk te zijn wilde ik eigenlijk 10 mijl lopen. Getooid in mijn luchtigste kleding, en met de WKAR-buff van Martine nog om de pols ging ik op pad. Ik begon heel kalm, en eigenlijk bleef het ook heel kalm. Het weer nodigde niet echt uit om het onderste uit de kan te halen, en ik vond het wel best. Het was een echte dijkloper-route, en ik heb genoten van de omgeving van Dordt. Ik merkte op het laatst wel dat ik bij dit soort weersomstandigheden, als ik wat langere afstanden loop wel iets te drinken bij me moet hebben. Had ik dat wel gehad dan was die 10 mijl waarschijnlijk wel gelukt, maar ik begon me steeds verhitter en uitgedroogder te voelen, dus ik ik heb die kilometer die ik te kort kwam maar gelaten voor wat het was. Het was volgens mij voor het eerst sinds de 7HL van vorig jaar dat ik deze afstand liep, en het voelde goed dat het weer kan. De opbouw gaat nog altijd naar wens.

Afgelopen vrijdag voelde ik me moe en slap, en heb daardoor niet gelopen. Daardoor is het weektotaal wat achtergebleven bij wat ik van van plan was, maar dat wordt qua gevoel weer wat gecompenseerd met de 15 km van vandaag. Totaal deze week 26,1 km.

week 38 dinsdag (11,1 km; 17,0 C; half bewolkt)

Om weer eens wat anders te doen linksaf in plaats van rechtsaf. Rondje om Barendrecht heen. Nou ja, niet heel Barendrecht, maar toch een aardig stukje.

Toen ik net een kilometer onderweg was werd ik ingehaald door twee meisjes op een (1)  brommer. Die stopten een stukje verderop, en keerden daarna terug. Het leek er op dat het meisje achterop bezig was met haar mobiel, dus ik verwachtte eigenlijk wel een foto van mezelf via Twitter terug te vinden, maar tot nu toe is dat nog niet gebleken. En misschien was mijn interpretatie wel helemaal verkeerd.

Ik heb de training uitgevoerd als een soort wisselduurloop . Elke kilometer eindigde ik met 100m versnelling. Ik vind het altijd een bevredigende manier van hardlopen, het geeft je meer het gevoel dat je iets gedaan hebt dan alleen een duurloop.

Mensen vragen vaak of ik niet bang ben ergens in te trappen, en dan doelen ze hoofdzakelijk op glas. En naar waarheid kan ik dan zeggen dat het eigenlijk bijna nooit gebeurt, maar vandaag was het weer eens zover. Ik liep de steile trap af van de spoordijk bij het station Barendrecht en bij landing op de begane grond voelde ik iets scherps. Ik zag niks aan mijn voet, en ik voelde er ook niks uit steken, dus ik heb mijn training gewoon afgemaakt. Uiteindelijk zag ik zojuist toch een klein wondje ter hoogte van mijn kleine teen. Ik geloof niet dat er nog iets in zit, maar daar komen we de komende dagen vanzelf achter.

O, nog een tip voor FR305-gebruikers. Als je jeuk op je rug hebt is het niet handig om dit te bestrijden met de rug van de hand waar je horloge zit. Ik hoorde (gelukkig) “piep”, en toen bleek ik op de stopknop te hebben gedrukt.

week 37 zondag (11,3 km; 12,0 C; half bewolkt)

Vlak voor ik van huis ging regende het nog, toen ik de deur achter me dicht trok druppelde het nog wat, en ik kwam uiteindelijk met een stralende zon weer thuis. Dat is het betere werk.
Omdat we vandaag de verjaardag van mijn morgen jarige dochter vieren en daar nog wat voorbereidingen voor getroffen moeten worden kon ik niet heel lang wegblijven, maar met het rondje van ruim elf kilometer dat ik vandaag liep ben ik ook best tevreden. Prettig om te merken is ook dat mijn gemiddelde hartslag weer wat aan het zakken is, de conditie is duidelijk weer aan het verbeteren.

De afgelopen week 31,6 km gelopen. Iets minder dan vorige week, maar toch niet verkeerd. Streven om volgende week wat hoger uit te komen.

week 37 vrijdag (11,6 km; 17,0 C; zonnig)

Gisteren dacht ik nog dat ik wellicht vanochtend naar mijn werk zou gaan lopen, maar, na het weerbericht gelezen te hebben, had ik uiteindelijk meer zin in overdag lopen in het zonnetje dan in alle vroegte bij een graad of acht. Een echte bikkel zal ik wel nooit worden. 🙂

Het voelde de eerste paar kilometer wat stijf en stram allemaal, maar gaandeweg ging het steeds soepeler. Ik weet vaak van tevoren niet hoeveel ik zal gaan lopen, en welke route ik daarbij volg, en dat is sinds ik mijn Garmin heb alleen maar ‘erger’ geworden. Het maakt niet uit hoe ik loop, als ik terug ben weet mijn horloge precies wat ik gedaan heb. Zo kon ik gebeuren dat ik bij een rondje van tien kilometer wat ik al vaker gelopen heb een extra lusje liep en daardoor op 11,6 km uit kwam.

Na een kilometer of acht, negen begon het een beetje strak te voelen rond mijn rechterknie. Ik ontdekte dat ik te veel aan het stampen was, en toen ik met een hogere pasfrequentie, lichter lopend verder ging trok het bijna helemaal weg.
Samengevat: lekker gelopen.

week 37 dinsdag (8,7 km; 17,0 C; zonnig)

Sinds afgelopen vrijdagmiddag waren de douches op mijn werk niet te gebruiken, de boiler was kapot. Daardoor heb ik mijn plan om vanochtend lopend naar mijn werk te gaan niet door laten gaan, dat wilde ik mijn collega’s niet aandoen. Rond een uur of een kreeg ik ineens te horen dat ze het weer deden, en dus besloot ik alsnog maar even te gaan lopen.

Op naar het pas ontdekte paardenpaadje. Dat was deze keer iets uitdagender dan de vorige keer doordat er een storm was langsgekomen die de nodige takken en ander ongerief uit de bomen had geschud. Het meeste was goed te ontwijken, en de rest kon ik wel aardig hebben. Toch wel wat ontwikkelt in de loop van de jaren. (Er is hoop Jan!)

Elke kilometer sloot ik af met 100 meter lopen in een hoger tempo, en dit, tezamen met de kilometer op het paardenpaadje, gaven me het gevoel dat ik iets gedaan had. In kilometers niet zo veel wellicht, maar wel met behoorlijke kwaliteit.

week 36 zondag (13,1 km; 18,0 C; half bewolkt)

Gisteren door reeds eerder vastgelegde activiteiten in de familiekring niet mee kunnen lopen in het blotevoeten-estafetteteam van Chat’n’Run. Dat vond ik van tevoren al erg jammer, en als ik nu achteraf de reacties van de deelnemers lees nog veel ‘jammerder’.

Afijn, reden te meer om me vandaag niet onbetuigd te laten. Na het ontbijt vertrokken. Buien waren voorspeld maar zijn (nog) niet langs gekomen, en met zon en wat wind was het heerlijk loopweer. Op deze Monumentendag leek het me wel een leuk idee in elk geval een deel van de route door de Dordtse binnenstad te laten lopen. Onder andere de Voorstraat helemaal doorgelopen (‘langste winkelstraat van Nederland’) en langs de havens. Het is wel duidelijk dat je op zondagmorgen (dus na de stapavond) extra goed moet uitkijken als blootvoeter: glas genoeg. Voor zover ik nu kan vaststellen heb ik het allemaal kunnen ontwijken.

Uiteindelijk ruim 13km gelopen, en dat brengt het weektotaal op 36,2 km. Tevreden.

week 36 woensdag (13,2 km; 14,5 C; bewolkt, enkele bui)

Toen ik gistermiddag op mijn werk naar buiten keek vond ik het weer er zo onaangenaam uit zien dat ik liever met de trein naar huis wilde. Nou is de trein ipv de fiets natuurlijk voor watjes, tenzij je er een goed verhaal bij verzint. Ik bedacht dat ik de volgende ochtend wel lopend naar mijn werk kon gaan, en dan was het juist wel handig om de fiets hier te hebben. Of zoiets. In elk geval werd de te leveren prestatie een halve dag opgeschoven. De vlucht naar voren zou een ex-directeur van me dat genoemd hebben.

Op de gewone tijd opgestaan, en ongeveer kwart voor zes de deur uit, iets later dan anders. Het was niet koud, dus een jasje was eigenlijk niet nodig, maar het leek me zo in het donker wel veiliger. Aan voor- en achterzijde van mijn rugzakje respectievelijk een wit en rood fietslichtje completeren mijn bijdrage aan de verkeersveiligheid.
De eerste paar kilometer zijn zo ’s morgens vroeg niet zo heel soepel, maar als ik eenmaal bij de Zwijndrechtse Brug ben (2 km) dan loopt het allemaal weer. Ik kreeg al snel in de gaten dat mijn linkervoet wat gevoeliger was dan anders, maar er was toch nog goed mee te lopen. Het bleef het grootste deel van de tijd droog, zo nu een dag een kleine flard van een bui.
Al met al een bevredigend begin van de dag.

Tai chi (1)

Gisteravond ben ik naar de eerste les geweest van de Tai chi cursus die ik dit seizoen ga volgen. Hoe kwam ik er bij dat te gaan doen, en welk doel dient het? Eigenlijk weet ik dat niet zo goed. Enkele jaren geleden kocht ik het boek Chirunning van Danny Dreyer en hoewel ik niet zou willen beweren dat ik daardoor een Chirunner geworden ben (is ook moeilijk uit een boekje) heeft het kennelijk toch ‘iets geraakt’, want sindsdien heb ik steeds het idee gehad dat ik meer wilde weten van de achtergrond van deze loopmethode.

De bijeenkomst gisteravond begon een beetje rommelig. De Stichting ToBe onder wier paraplu de cursus wordt uitgebracht had op de website vermeld dat de cursus op maandag 5 september zou beginnen, en zo dacht de docente, Mirjam van Oeveren, er ook over, maar de aanwezige medewerkers van ToBe waren er niet van uitgegaan dat we al gingen beginnen en de ruimte waar we de komende periode aan de slag zullen gaan bleek niet beschikbaar. Geen probleem, de theaterzaal was wel beschikbaar, en daar werden we heen gedirigeerd. De grond bestond gisteravond uit 6 mensen, 4 mannen en 2 vrouwen. Het minimum aantal mensen om de cursus door te laten gaan is 10, maar volgens Mirjam waren er nog mensen niet die wel op haar lijst stonden, dus zij ging er van uit dat het gewoon door zou gaan.

De les zal in principe uit twee delen bestaan. We beginnen met “Qigong” (uit te spreken als tsjie ghong), waarvan Wikipedia als definitie geeft: ~ is een onderdeel van de Chinese leer, die men zich aanleert, om de lichamelijke en geestelijk gezondheid te behouden en te verbeteren. Hierbij zullen we steeds een achttal oefeningen doen die een heilzame werking moeten hebben op verschillende aspecten van het menselijk lichaam.
Daarna worden de feitelijke Tai chi vormen aangeleerd. Als ik het me goed herinner zullen we er dit seizoen 24 leren.

Ik weet nog niet wat ik er van vind, maar ik vond het zeker aangenaam om te doen. De concentratie waarmee de oefeningen gedaan worden werkt uiteindelijk erg ontspannend. Wordt vervolgd.

week 36 maandag (9,9 km; 15,5 C; half bewolkt)

Deels door tijdgebrek, deels door slapjanussigheid sinds vorige week dinsdag niet gelopen. De week nu goed begonnen door net geen tien kilometer te lopen. Getipt door een van de Chat’n’Run-leden ben ik voor het eerst sinds lange tijd Barendrecht weer eens ingedoken, en dat beviel goed. Het was een betrekkelijk verkeersluwe route die voor een deel langs de spoorbaan liep en ook een rondje om het sportpark van Heerjansdam omvatte. Het begin van dat rondje kon ik eerst niet vinden, dus ik vereerde de tennisbaan ook nog even met een bezoek waar de aanwezige 50+ dames ongetwijfeld wat vreemd opkeken van dit onverwachte bezoek. Afijn, hebben ze nog iets om over te praten bij de koffie en/of de sherry.

Het rondje om het sportpark was wel het pièce de résistance wat betreft de grond. Het beloofde grit in de modder verzonken was niet zo spannend, maar de vrijwel onzichtbare grotere stenen voelden niet altijd even aangenaam. Zo nu en dan week ik uit naar de graskant, maar probeerde toch zoveel mogelijk het pad zelf te volgen. Een traktatie werd gevormd door de blubberplasjes. Misschien kan niet iedereen zich dat voorstellen, maar modder die tussen je tenen door naar boven komt valt wat mij betreft onder de ‘kicks voor niks’.
Dankbaar ben ik voor de ontdekking dat er parallel aan de Noldijk een heel net en rustig fietspad ligt. Dat scheelt de nodige te hard rijdende auto’s en gaten in de weg. Ik zal zeker vaker de Barendrechtse kant opgaan.

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑