Jaar: 2012 (page 1 of 8)

En toen…

Inmiddels is het bijna 6 weken geleden dat ik hier mijn laatste bijdrage schreef. Met mijn achillespees bleef het dusdanig op-en-neer gaan dat ik er genoeg van kreeg te wachten tot het goed genoeg zou gaan om langere stukken mee te kunnen hardlopen. En ondertussen kreeg ik in de gaten dat mijn conditie hard achteruit aan het gaan was.
Door een combinatie van factoren gingen mijn gedachten steeds meer uit naar de sportschool. Mijn geliefde S. die ook wilde sporten maar wel wat stimulans kon gebruiken, de mogelijkheid om binnen sportend te overwinteren  (voor blotevoetenlopers niet onbelangrijk) en het feit dat mijn werk de mogelijkheid bood tegen gereduceerd tarief te gaan sporten.

En zo togen wij enkele weken geleden naar de locale vestiging van SportCity om ons te laten voorlichten over de mogelijkheden en een rondleiding te krijgen. En enkele dagen daarna nogmaals, maar dan voor de intake. Meten, wegen en fietsen om een beeld van de conditie te krijgen. Die was nog boven gemiddeld zo zei Jeroen van SportCity. Ik vrees dat dat meer over het gemiddelde dan over mij zegt.
En toen kwam de lastige vraag: wat wilt u bereiken. Ik had eerlijk geen concreet resultaat in gedachte, maar werken aan een betere conditie en aan mijn ‘core-stability (lees: betere buik- en rugspieren) leek me voorlopig wel genoeg.

De eerste ervaringen zijn positief. Weliswaar is buiten hardlopen veel leuker dan binnen, maar verder bevalt de afwisseling van activiteiten me wel. Ik maak gebruik van ‘het circuit’ (uitleg volgt hieronder), van de ergometer (oftwel het roeiapparaat) , de fiets en de loopband. En natuurlijk geregeld het buikspierkwartier. Met name in het begin viel dat laatste me erg zwaar, maar het begint al iets beter te gaan.

Het circuit bestaat uit een dertigtal apparaten en/of activiteiten die je elk steeds gedurende dertig seconden uitvoert. Na die dertig seconden hoor je een sonore mannenstem die zegt” “Nu wisselen”. En dan ga je naar het volgende apparaat. Apparaten om je diverse spiergroepen te trainen, een buikspierbankje, een boksbal, een halve bosu-bal voor de evenwichtsoefeningen etc. etc. Bij veel apparaten kun je een zwaarte instellen, en verder kun je het zwaarder maken door het tempo te verhogen.

Even van mijn vragen was uiteraard of het mogelijk is om op blote voeten te trainen. Het officiële standpunt is dat dat niet mag. In het huishoudelijk reglement staat ook dat je schoenen moet dragen. Maar ik heb inmiddels gemerkt dat als ik op mijn blote voeten op de loopband ga rennen er niemand is die er wat van zegt. Dat is wat mij betreft voorlopig voldoende.

Ik hoop dat ik door gedoseerd op de loopband te lopen, en door daarnaast de trapoefening weer van stal te halen ik mijn achillespees rustig aan steeds meer kan belasten zodat ik in het voorjaar ook weer lekker buiten kan lopen.

week 43 dinsdag (9,0 km; 16,0 C; half bewolkt; O2)

Aangezien het de laatste tijd helemaal niet zo slecht lijkt te gaan met mijn achillespees ga ik voorzichtig weer eens met de trainingsvoorschriften van Tiny aan de slag. De allereerste training uit zijn allereerste mailtje: 60 minuten hardlopen op DL1, in mijn geval 6’50″/km.
Het was heerlijk weer, met 16-17 graden bijna warm te noemen, maar daar houd ik wel van.
Ik koos voor het fietspad langs de A16 (westzijde) richting van Brienenoordbrug. Dat is meestal lekker rustig, het pad zelf is goed te belopen, en je hebt door de aanwezigheid van een dijkje niet veel last van het autoverkeer. Toen ik vlak bij mijn keerpunt was werd ik door een jongen (van een jaar of 14 schat ik) geroepen die met zijn fiets hoger op de dijk stond. Hij stond vlak bij de fietsbrug over de A16. Voorbereid op de zoveelste explicatie over het hoe en waarom van mijn blote voeten bleek de vraag te zijn welke kant Ridderkerk op was. 🙂
Ik wees met mijn duim over mijn schouder achter mij. “Niet aan de overkant van de snelweg?” vroeg hij.
“Dat kan ook, hangt ervan af waar je moet zijn.”
Zijn bestemming was de Amaliastraat, en hoewel ik vermoedelijk niet meer dan 1% van de straatnamen in Ridderkerk weet te liggen hoorde deze daar (dankzij het hardlopen!) toevallig nou net bij, en zo kon ik hem vertellen dat hij inderdaad beter naar de andere kant van de snelweg kon gaan. Tevreden met mezelf vervolgde ik mijn weg.

week 42 zondag (11,2 km; 13,0 C; bewolkt; NO3)

Vandaag was het weer beduidend minder dan afgelopen vrijdag, en beduidend minder ook dan eerder in de week verwacht werd. Ik had van tevoren uitgezocht dat het rond half twaalf laag tij zou zijn, en een lekker breed strandje trok me wel.
Mijn Garmin had wat moeite de satellieten op een rijtje  te krijgen. Mogelijk dat de vuurtoren en alle antennes die erop gemonteerd zijn van invloed waren.
Uiteindelijk besloot ik toch maar op pad te gaan, maar het duurde toch zeker nog een drie- vierhonderd meter  voor ik een fix had.

Het verschil in ‘strandbreedte’ was erg groot. Deze foto is niet eens zo ver van de andere genomen, maar wel tijdens een andere fase van het tij. Ook nu weer heerlijk gelopen. Op de terugweg, met de wind in de rug, begon het licht te regenen, maar eigenlijk stelde het niet veel voor, en het was ook vrij snel weer afgelopen.
Misschien moeten we toch maar eens overwegen richting strand te verhuizen. 🙂

week 42 vrijdag (11,0 km; 18,7 C; bewolkt; Z2)

Van vrijdag t/m zondag verbleven we met mijn schoonzus/zwager en hun kinderen in een huis vlak onder de vuurtorn van Burgh – Haamstede. Omdat (op blote voeten) langs het strand lopen wel zo’n beetje het fijnste is wat ik (qua hardlopen) kan bedenken zou ik het liefst elke dag gelopen hebben. Maar dat zou denk noch door mijn achillespees, noch door mijn familie erg gewaardeerd worden, dus ik heb de zaterdag overgeslagen.

Vrijdag om half vijf, het was voor de tweede helft van oktober heerlijk weer, was het tijd voor de eerste keer. Via een redelijk ruig wegdek, gedeeltelijk te omzeilen door de berm (met brandnetels en braamstruikuitlopers) te nemen liep ik naar “Het Oude Vuur, de naam van het pad door de duinen naar het strand.
Langs de vloedlijn,  half door het water, gelopen tot ik een kilometer of vier gelopen had.
Het was opkomend tij, maar net zo’n beetje het laatste half uur ervan.

Het strand begon steeds smaller te worden. En net zo’n beetje rond het keerpunt begon het tijd te keren. Maar veel smaller had het toch niet moeten worden. Op de terugweg miste ik een afslag. Ruim een kilometer na de bedoelde opgang ontdekte ik dat ik te ver was gegaan, en omdat het al wel mooi genoeg geweest was besloot ik terug te lopen waardoor ik uiteindelijk ruim twee km meer had gelopen dan ik van tevoren bedoeld had.

week 41 vrijdag (7,0 km; 13,0 C; bewolkt; ZW5)

De dinsdagtraining had ik overgeslagen omdat ik na zondag toch een wat gevoelige achillespees had overgehouden. Inmiddels was dat grotendeels weggetrokken en ook het volksdansen op woensdagavond leverde geen problemen op, terwijl dat een bij uitstek belastende activiteit kan zijn.

Na een regenachtige ochtend was het toch nog droog geworden. Wel een stevig windje, maar dat was uiteraard geen beletsel. Ik had niet heel veel tijd, dus ik heb het beperkt gehouden tot een tochtje van 7 km. Het voelde eerst wat moeizaam, maar uiteindelijk toch prima gelopen, en de bui die ik halverwege op mijn kop kreeg was zo kort dat het eigenlijk alleen maar lekker was.

week 40 zondag (10,9 km; 14,4 C; vrij zonnig)

Om mijn oudejaarsdag te vieren was ik door mijn lieve levensgezellin uitgenodigd voor een concert van het Ysaÿe Trio dat werken van Beethoven en Dohnányi speelde. We hebben erg genoten. Aansluitend besloten we bij de Villa te blijven lunchen, iets waarvan ik de bedenkers van het concertconcept verdenk dat ze er op gokken dat dat meer zal gebeuren.

De lunch was heerlijk, maar plaatste zich dusdanig stevig in mijn maag dat ik wel even wat tijd nodig had voor ik aan lopen durfde denken. Even voor vieren ging ik uiteindelijk op pad voor 10 X (900m DL1 +100m wandelen). Die DL1 pakte in de praktijk wat sneller uit, ik liep vrijwel ongemerkt harder dan ik bedacht had. En of het daar nou door kwam weet ik niet, maar ik heb vanavond na het lopen mijn achillespees meer gevoeld dan de afgelopen tijd. Kortom, waakzaamheid blijft geboden.

week 40 vrijdag (7,5 km; 15,0 C; half bewolkt; ZW5)

Ik vond het tijd worden om eens te testen hoe het lopen zonder wandelpauzes zou gaan. Dan uiteraard niet meteen tien kilometer, want dat is wellicht vragen om problemen.
Het was een lunchpauzerun, dus ik vertrok vanuit de fietsenstalling van mijn werk en voelde even kritisch waar de stevig waaiende wind vandaan kwam. Van links, dus eerst maar eens die kant uit. Tegen de wind en tegen het spoorviaduct op. Het was even knokken, ze direct na de start, maar daarna liep het lekker. De achillespees heeft zich niet echt gemeld, er was geen reden om aan te nemen dat dit geen goed idee was.
We zullen zien hoe de effecten morgen en overmorgen zijn.

PS ’s Avonds ontdekte ik dat ik tijdens deze training voor Twitter ‘vereeuwigd’ was.

Barefoot in Barendrecht

week 40 dinsdag (8,6 km; 15,0 C; halfbewolkt; stevige wind)

Een wat kortere training ten opzicht van de vorige twee, dat leek me wel verstandig.
Dus ik heb de piramide van onlangs van stal gehaald: 250-500-1000-2000 en zo weer terug, gelardeerd met 100m wandelen. Aanvankelijk was de linkerachilles wat stijf, maar uiteindelijk lekker gelopen. De route langs de A15/A16, daar is het fietspad deels wat minder vergevingsgezind zodat een goede looptechniek noodzakelijk is en de voeten goed onderhouden worden.

week 39 zondag (11,0 km; 14,5 C; zonnig)

Eerst naar de marathon van Berlin gekeken, en gezien dat de poging tot het breken van het WR uiteindelijk toch faalde. Daarna zelf op pad gegaan. Uitgenodigd door het zonnige weer beperkte ik de kledij tot een korte broek en een hemdje, maar toen ik net de deur uitging voelde het toch even fris. Veertien graden is natuurlijk ook niet heel hoog, maar het bleek uiteindelijk goed te doen. Al lopend liep de temperatuur ook nog een graad op.
Het programma bestond uit 10 X (900m DL1 + 100m wandelen). Daarmee raakte ik voor de tweede keer in een paar dagen de tien kilometergrens. Ben benieuwd hoe de achillespees de komende dagen reageert. Dinsdag in elk geval maar een beetje rustig aandoen.
Ben wel blij dat de regelmaat weer een beetje terug aan het komen is.

week 39 vrijdag (10,0 km; 15,0 C; half bewolkt; W4)

Terwijl een paar honderd bikkels sinds vanochtend 6 uur de Spartathlon, een afstand van 245 km, aan het lopen zijn leek het me wel gepast ook eens een duidelijke stap voorwaarts te zetten. Ik had gepland om 10 X (700m DL1 + 100m wandelen) te lopen, maar na de vijfde keer besloot ik niet om te keren maar door te lopen, zodat het een rondje in plaats van een heen-en-weertje werd. Dit had tot gevolg dat het uiteindelijk op een afstand van 10 km uitkwam, en dat is al weer een poos geleden dat ik zoveel in 1 sessie liep. Nu nog toewerken naar 10 km zonder wandelpauze.

Toen ik bijna op de helft was kwam mij een moeder met kind voorop de fiets tegemoet. Toen ze bijna passeerden zag het jongetje mij, begon vrolijk te kijken en riep: pappaaaa!
Gelukkig reed de vader van het kind er niet naast. 🙂

« Oudere berichten

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑