Maand: augustus 2012

week 35 vrijdag (7,0 km; 16,5 C; half bewolkt)

Nadat ik vanmorgen in de plenzende regen naar mijn werk was gefietst, iets wat overigens vrij zelden gebeurt, begon het in de loop van de ochtend steeds droger en lichter te worden. En tegen de tijd dat ik aan mijn lunchpauzeloopje toe was begon de zon zelfs aarzelend door te breken. De temperatuur was een stuk lager dan de afgelopen dagen, maar beslist niet verkeerd om in te lopen.

In het kader van langzaam maar zeker de omvang van de looptijd opbouwen besloot ik tot een soort zaagtandtraining: 200-400-600-800-1000 meter per keer, telkens afgewisseld met 100m wandelen. En deze hele cyclus dan twee keer. In het begin een wat stijve achillespees, maar dat verdween weer. Als het niet erger wordt dan dit is er goed mee te lopen.

Dat ik op blote voeten loop valt de voorbijgangers vaak meer op dan mezelf, maar vandaag betrapte ik mezelf er op dat ik een stukje langer doorliep dan mijn eigenlijke keerpunt om even lekker door een grote plas te kunnen lopen. Het kind in mij is nooit helemaal verdwenen.

week 35 dinsdag (6,0 km; 19,5 C; half bewolkt)

Ik moet (en kan) kort zijn: dezelfde training gelopen als afgelopen woensdag, en het liep lekker. 🙂

week 34 woensdag (6,0 km; 19 C; zonnig)

Dinsdag is de normale dag voor mijn eerste weektraining, maar mijn werkagenda was gisteren te vol. Vandaag was alles weer ‘normaal’, en dus kon er weer wat tijd worden uitgetrokken voor een echte lunchpauzerun.
In het kader van de voorzichtige uitbouw vandaag een volgende stap. Aantal herhalingen hetzelfde als afgelopen zondag, namelijk acht, maar als toevoeging aan de 500m in DL1 tempo een extraatje van 100m in DL2/DL3. Ter afsluiting van de serie dan 100m wandelen voor de ontspanning.
Het was heerlijk loopweer, en ik kon er weer echt van genieten.

week 33 zondag (5,6 km; 18 C; zonnig)

We maken warme dagen mee, met temperaturen die in de loop van de dag naar de dertig graden gaan. Ik kan wel redelijk tegen de warmte, maar om nou in de volle zon bij dit soort temperaturen te gaan rennen, toch liever niet.
Reden om op zondagochtend lekker op tijd de deur uit te gaan. Lekker op tijd werd kwart voor zeven, en dat bleek bijna l aan de late kant. Toen ik krap drie kwartier later weer terug kwam had de zon al behoorlijk wat kracht.

De training bestond uit 8 X 500m hardlopen afgewisseld met 100m wandelen. Dus de etappe-afstand iets korter dan de vorige keer, maar het aantal herhalingen groter. In totaal 5,6 km inclusief in- en uitlopen. Het wordt weer steeds leuker. 🙂

week 33 vrijdag (4,5 km; 17,0 C; onbewolkt)

Het zou vandaag een warme dag worden, zo hadden de weerprofeten aangekondigd. Het leek me daarom wel een goed idee om van mijn gebruikelijk lunchpauzerun een soort ‘voor-het-ontbijtrun’ te maken. Dus nadat ik met de fiets (13 km fietsen) op mijn werk was aangekomen heb ik me meteen verkleed en heb het voorgenomen stukje gelopen. Voordeel: de warming-up had ik al gehad. Nog een voordeel: het scheelt een keer douchen. 🙂

Op het programma stond net als afgelopen dinsdag 6X600m rustig hardlopen (afgewisseld met 100m wandelen), maar dan steeds de laatste 50m in een hoger tempo. Ik liep lekker, en het ging goed. Het vertrouwen groeit.

week 33 dinsdag (4,6 km; 23,7 C; zonnig)

Bij de uitdrukking lunchpauzerun denk je niet aan een starttijd rond 10 uur, maar het was op dat moment al boven de 23 graden, en het einde leek nog niet in zicht.
In mijn Garmin de 6X 500m veranderd in 6X 600m, en op pad.
Achillespees en kuiten waren licht stijf, maar er viel prima mee te lopen.

De route kon ik deels in de schaduw afleggen, maar het was desondanks, zeker naar het einde toe, warm zat. Het was niet zozeer de temperatuur zelf, maar de hoge luchtvochtigheid die het zwaarder maakte. Toch lekker gelopen.

week 32 zondag (4,3 km; 24 C; zonnig)

De training van afgelopen dinsdag had, ondanks het feit dat het qua omvang niet veel voorstelde, toch als gevolg dat mijn kuiten behoorlijk stijf werden. Donderdag en vrijdag ging ik wat moeizaam de trap af, en het leek me dan ook verstandiger de vrijdagtraining over te slaan.
Zondag ging het weer goed, al was de rechterkuit nog wel wat gevoelig. ’s Middags op pad, met een variatie op de training van dinsdag. Net als dinsdag 6 X 500m in DL1 tempo, maar de laatste 50m in een hoger tempo, en dan steeds afgewisseld met 100m wandelen. De variatie bestond er uit dat ik de derde en zesde reeks afwisselend 50m DL1 en 50m DL3 liep. De hogere tempo’s geprobeerd zo soepel mogelijk te lopen met het accent op goede techniek.

Pas toen ik klaar was voelde ik hoe warm het eigenlijk was. 🙂
Lekker gelopen in elk geval.

Terwijl ik dit aan het tikken was kwam de reactie van Jan binnen op mijn vorige post. Als ik het goed begrijp vraagt hij zich af of ik niet te snel denk dat het niet gaat. Ik begrijp de vraag, en heb mezelf dat ook wel afgevraagd. Ik weet dat verwaarloosde achillespeesblessures tot chronische klachten kunnen uitgroeien die bijna niet meer kwijt te raken zijn. Het is dan ook niet uit ‘mentale slapheid’ dat ik nog niet veel verder gekomen ben. Het is meer dat het moeilijk vast te stellen is wanneer je teveel doet. Vooral omdat de reactie meestal pas de volgende dag komt.

Na zeven weken rust is de aanhechting van de pees nog altijd gevoelig, maar misschien hoeft het een verdere uitbouw niet in de weg te staan. Ik ga dus op mijn gemakje, met een frequentie van driemaal in de week, de omvang van de training verder uitbouwen.

week 32 dinsdag (4,1 km; 18,1 C; half bewolkt)

Ja, ik leef nog. En inderdaad, ik heb de afgelopen zeven weken niks gelopen. En misschien was dat voor mijn achillespees wel zo goed.
Maar ja, eens moet je toch weer eens proberen wat de stand van zaken is, en in deze eerste werkweek na mijn vakantie leek het me wel een goedidee om een oude gewoonte weer eens op te pakken: een lunchpauzerun op dinsdag.

Nu weet ik inmiddels uit ervaring dat ik na een wat langere periode van niet-lopen ik voorzichtig van start moet gaan anders kan ik door stijve kuiten twee dagen later nauwelijks de trap af. En ook voor voornoemde achillespees is voorzichtigheid uiteraard een goed idee.

In mijn Garmin stond nog een training van 10 X 500m afgewisseld met 100m wandelen. Daar heb ik 6X van gemaakt. Verder heb ik de laatste 50m van elke 500m zo soepel mogelijk in een hoger tempo gelopen. Tijdens het lopen zoveel mogelijk op de techniek gelet. Wat dat bij mij betekent kom ik later nog wel eens op terug.
Het was een fijne training, en afgezien van een lichte stijfheid in de beginfase heeft mijn achillespees zich niet gemeld. Een positief begin in elk geval!

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑