Plassen

Gistermiddag op tijd naar huis omdat ik nog wilde lopen, en aangezien de baan ’s avonds voor de verenigingen is moet ik wel ’s middags. Niet dat ik dat erg vind, maar ik moet er wel rekening mee houden. Omdat het al regende (niet heel hard) besloot ik met de auto naar de baan te rijden, ik had geen zin om op voorhand al nat te beginnen. Onzin natuurlijk, en ik kreeg er later ook spijt van.

Het lopen ging prima, er lagen aardig wat (ondiepe) plassen op de baan, maar dat voelde eigen wel lekker om door te lopen. Ik had besloten om na een kilometer inlopen 400m intervals te lopen, afgewisseld met 400m pauze, bestaande uit wandelen/dribbelen/wandelen. Toen ik een stuk of drie van die series gedaan had begon de druk op mijn blaas onaanvaardbare proporties aan te nemen en ben ik maar even de struiken in gedoken. Al dat water, uit de lucht en op de grond had kennelijk een stimulerende werking. 🙂
Uiteindelijk 6 series gedaan en nog een km uitgelopen. Ik ging voldaan naar huis. Daar bleek overigens wel dat ik op de bal van mijn rechtervoet een blaartje had opgelopen. Waarschijnlijk een gevolg van de combinatie natte, en dus wat wekere voeten, en een ondergrond die toch wat stroef is. Gek genoeg alleen rechts, dus ik moet nu proberen mijn rechtervoet net zo te laten lopen als de linker.

Toen ik thuiskwam zat mijn dochter klaar om naar de voetbaltraining te gaan en die vroeg of ik haar met de auto wilde brengen (en dus ook halen). Ik had ja gezegd voor ik er goed over na had gedacht. Daar kreeg ik in tweede instantie wel wat spijt van, want het kost onevenredig veel tijd, en ze krijgt er natuurlijk niks van om in de regen te fietsen. Ik had dus zelf ook met de fiets naar de baan moeten gaan eerder op de middag, ik ben er van overtuigd dat ik vanuit een vaag soort (misplaatst) schuldgevoel heb toegestemd in de autorit.

Gisteravond wat zitten experimenteren met het bekijken van een aflevering van de in Amerika erg populaire serie Heroes via een USB memory stick op onze DVD-speler. Dat blijkt prima te gaan, en zelfs op de stick geplaatste ondertitelingsbestanden worden door de DVD-speler begrepen! Dat maakt het een stuk eenvoudiger om gedownloade films en series te bekijken. Het is niet meer nodig om ze eerst op CD/DVD te branden en dat vind ik wel een welkome ontwikkeling. Al die media met films die je verder nooit meer bekijkt…

Dit bericht is geplaatst in Blote voeten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *