Vlieland herfstvakantie 2011

Tijdens de herfstvakantie (van 14 t/m 21 oktober) waren we op Vlieland. Nadat we in twee voorgaande jaren tijdens de zomervakantie op Vlieland (op camping Stortemelk) waren geweest hebben we nu voor het eerst het eiland vanuit een huisje bekeken. We troffen het met name in de eerste helft erg met het weer, maar ondanks wind en regen was het ook in de tweede helft beslist niet onaangenaam.

Uiteraard moest ik ook hardlopen op Vlieland. Ik had al eerder gemerkt dat ik het heerlijk vind om over het strand langs de vloedlijn te lopen. Vanaf camping Stortemelk is dat erg eenvoudig: je steekt 1 duin over, en je staat op het strand.
Wij verbleven nu in een huisje aan de Dorpsstraat, en dan is zo’n oversteek niet voorhanden. Maar niets is op Vlieland echt ver weg.

Op zondag 16 oktober liep ik via de Postweg (de ‘ lange’ weg die aan de zuidkant van het eiland loopt) tot aan het Posthuys. Daarvandaan is de doorsteek naar de Noordzeekant, en het strand dus, niet veel meer dan een halve kilometer. Over het strand liep ik weer terug tot aan de duinopgang bij het Strandhotel Seeduyn, en dan via de Badweg weer terug naar huis. Bij elkaar bijna 17 km. Dubbel kicken. Ten eerste was het lang geleden dat ik zo’n afstand liep, maar het was vooral kicken vanwege de omgeving.

Later in de week, op woensdag, liep ik nog een wat kortere route. Eerst ook weer over de Postweg, maar nu maakte ik al eerder de doorsteek naar het strand over het Pad van Dertig, langs camping de Lange Paal. Er stond een behoorlijk stevige wind, die ik de laatste halve kilometer door de duinen tegen had. Eenmaal op het strand aangekomen had ik de wind meer in de rug en ‘vloog’ ik voor mijn gevoel terug. Deze keer doorgelopen tot camping Stortemelk en vandaar terug naar het dorp. Bij elkaar ruim 13 kilometer.

Ik merkte aan kuiten en bovenbenen dat ik niet gewend ben om in heuvelachtig terrein te lopen, en dat is best jammer. Het maakt de training toch completer. En natuurlijk, ik kan in Dordt de brug over de Merwede een paar keer op en neer lopen, en dat is effectief misschien net zo goed, maar toch in elk geval lang niet zo leuk.

Dit bericht is geplaatst in Blote voeten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *