En toen…

Inmiddels is het bijna 6 weken geleden dat ik hier mijn laatste bijdrage schreef. Met mijn achillespees bleef het dusdanig op-en-neer gaan dat ik er genoeg van kreeg te wachten tot het goed genoeg zou gaan om langere stukken mee te kunnen hardlopen. En ondertussen kreeg ik in de gaten dat mijn conditie hard achteruit aan het gaan was.
Door een combinatie van factoren gingen mijn gedachten steeds meer uit naar de sportschool. Mijn geliefde S. die ook wilde sporten maar wel wat stimulans kon gebruiken, de mogelijkheid om binnen sportend te overwinteren  (voor blotevoetenlopers niet onbelangrijk) en het feit dat mijn werk de mogelijkheid bood tegen gereduceerd tarief te gaan sporten.

En zo togen wij enkele weken geleden naar de locale vestiging van SportCity om ons te laten voorlichten over de mogelijkheden en een rondleiding te krijgen. En enkele dagen daarna nogmaals, maar dan voor de intake. Meten, wegen en fietsen om een beeld van de conditie te krijgen. Die was nog boven gemiddeld zo zei Jeroen van SportCity. Ik vrees dat dat meer over het gemiddelde dan over mij zegt.
En toen kwam de lastige vraag: wat wilt u bereiken. Ik had eerlijk geen concreet resultaat in gedachte, maar werken aan een betere conditie en aan mijn ‘core-stability (lees: betere buik- en rugspieren) leek me voorlopig wel genoeg.

De eerste ervaringen zijn positief. Weliswaar is buiten hardlopen veel leuker dan binnen, maar verder bevalt de afwisseling van activiteiten me wel. Ik maak gebruik van ‘het circuit’ (uitleg volgt hieronder), van de ergometer (oftwel het roeiapparaat) , de fiets en de loopband. En natuurlijk geregeld het buikspierkwartier. Met name in het begin viel dat laatste me erg zwaar, maar het begint al iets beter te gaan.

Het circuit bestaat uit een dertigtal apparaten en/of activiteiten die je elk steeds gedurende dertig seconden uitvoert. Na die dertig seconden hoor je een sonore mannenstem die zegt” “Nu wisselen”. En dan ga je naar het volgende apparaat. Apparaten om je diverse spiergroepen te trainen, een buikspierbankje, een boksbal, een halve bosu-bal voor de evenwichtsoefeningen etc. etc. Bij veel apparaten kun je een zwaarte instellen, en verder kun je het zwaarder maken door het tempo te verhogen.

Even van mijn vragen was uiteraard of het mogelijk is om op blote voeten te trainen. Het officiële standpunt is dat dat niet mag. In het huishoudelijk reglement staat ook dat je schoenen moet dragen. Maar ik heb inmiddels gemerkt dat als ik op mijn blote voeten op de loopband ga rennen er niemand is die er wat van zegt. Dat is wat mij betreft voorlopig voldoende.

Ik hoop dat ik door gedoseerd op de loopband te lopen, en door daarnaast de trapoefening weer van stal te halen ik mijn achillespees rustig aan steeds meer kan belasten zodat ik in het voorjaar ook weer lekker buiten kan lopen.

Dit bericht is geplaatst in Fitness. Bookmark de permalink.

3 reacties op En toen…

  1. Andries Wijma schreef:

    Het bleef hier zo stil dat ik wel vermoedde/vreesde dat het niet helemaal goed ging met je achillespees. Hopelijk kom je er deze winter echt door en kun je ondertussen wat plezier en voordeel opdoen met deze alternatieve vorm van training.
    Ik ben vandaag, na 9 weken, eindelijk weer begonnen met (blootsvoets) hardlopen na een stressfractuur aan een middenvoetsbeentje.

  2. Gerry schreef:

    Hoi Peter, misschien heb je wat aan de oefeningen van Romanov (pose running)
    Je kunt zijn informatie wel van internet halen of de dvd bestellen.
    Ik loop zelf op de pose manier en loop ook vaak op blote voeten. De oefeningen zijn veel en vaak, maar je voet/kuit worden er enorm sterk van. Groet Gerry

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *