eTrex 20 als routeplanner

Toen ik mijn fietsreis naar Parijs aan het voorbereiden was leek het me erg handig om de reis aan de hand van een GPS-apparaat te kunnen maken. En dat was het ook. Met behulp van de (gratis) kaart van West Europa van OpenFietsMap en de tracks die te vinden zijn op de site van Paul Benjaminse hoef je niet heel veel meer te doen dan het lijntje op de kaart te volgen. Misschien dat de romantici onder ons dit niet zo aardig vinden, maar de romantiek van je weg zoeken via een kaart gaat er snel af als het regent, of als je bij het volgende kruispunt steeds denkt “moest ik hier nu rechtsaf, of pas bij de volgende?” en weer je kaart (in de regen remember) tevoorschijn moet halen. Ik concentreer me liever op de omgeving en het verkeer. Neemt niet weg dat ik een kaart voor het bredere perspectief blijf hanteren.

De eTrex 20 is in principe ook in staat om zelf routes te maken, om als een soort TomTom te werken. Bijvoorbeeld naar een POI (Point of Interest) of een adres. Dat kent wel zijn beperkingen, misschien theoretisch niet, maar praktisch zeker wel. Afstanden tot een kilometer of 50 zijn nog enigszins te doen, maar als het (veel) verder wordt gaat het berekenen van de route wel heel veel tijd kosten. En als je dan onderweg zo dom bent om, per ongeluk of expres, van de berekende route af te wijken kun je maar beter hopen dat je weet waar je heen moet, want anders heb je pauze tot de herberekening klaar is.

Afgelopen zondag, toen ik mijn zus aan het supporteren was bij de Marathon van Rotterdam gebruikte ik de eTrex weer eens, voor het eerst in lange tijd. Ik had de avond tevoren alle punten waar ik wilde gaan staan als waypoint in het apparaat gezet, een handige actie al zeg ik het zelf. Op de ochtend van de marathon liet ik hem de route naar het eerste punt (een kilometer of twintig vanaf huis) berekenen, en ik ging op pad. Dat berekenen was nog bezig toen ik wegfietste, maar omdat ik de route globaal wel kende was dat niet zo erg. Na 2 kilometer was hij net klaar met rekenen om vervolgens te ontdekken dat hij niet meer op het oorspronkelijke beginpunt was, en hup, hij ging weer rekenen. Deze keer was hij wat sneller klaar, en het daadwerkelijke routewijzen kon beginnen. Geen problemen verder. Ook de navigatie naar de volgende punten langs de marathonroute waar ik wilde gaan staan verliep zoals gewenst. De punten lagen redelijk dicht bij elkaar, dus lang rekenwerk was niet nodig.
Tot ik ’s middags vanuit Kralingen weer naar huis wilde gaan. Voor dat doel zit er al sinds het begin een waypoint THUIS in de eTrex, dus snel kiezen, en gaan! Dacht ik. Want zo heel goed kende ik de weg niet in die buurt. En terwijl ik zelf maar zo’n beetje, met de zon als hulpmiddel, bedacht hoe ik waarschijnlijk moest rijden bleef dat ding maar rekenen. Zelfs toen ik eenmaal via de Willemsbrug en het Noordereiland ‘op Zuid’ was aangekomen stond de voortgang nog slechts op 72% en bleef dat nog heel lang staan. Inmiddels wist ook zonder apparaat de weg naar huis wel weer, maar ik kon het natuurlijk toch niet uitstaan dat hij zoveel moeite had met iets wat zo simpel leek. Ik stopte zo nu en dan even om nog een instelling te veranderen, maar ik kreeg het deze trip niet meer goed.

Eenmaal thuis ben ik ’s avonds nog wat aan het prutsen geweest en heb hem inmiddels weer zover dat hij weer redelijk vlot (vlot voor een eenvoudig apparaat als de eTrex dan) routes over dit soort afstanden weet te berekenen.

Ik werd me er echter (weer eens) van bewust dat Garmin misschien wel leuke apparaatjes weet te maken maar bepaald slecht is in het maken van documentatie. De handleiding is heel summier en geeft al helemaal geen uitleg waarom of waartoe je bepaalde instellingen zou doen. Er zijn wel wat bronnen van informatie te vinden, bijvoorbeeld het uitstekend werkende forum van Waypoint, en het handige filmpje van Hans Vaessen over het instellen van de eTrex, maar het blijft allemaal fragmentarisch en oppervlakkig.

Om te voorkomen dat ik steeds maar weer het wiel moet uitvinden (hoe deed ik dat toch ook alweer) neem ik me voor om mijn ontdekkingen op deze site te documenteren, te beginnen met de manier waarop ik het route berekenen weer snel kreeg. Handig voor mezelf, en misschien hebben anderen er ook nog wat aan. Nog even geduld echter, want er moet soms ook nog gewerkt worden.

Geplaatst in Algemeen | Getagged | 2 Reacties

Bloggen met een tablet

Dit is een testberichtje, alleen maar om te kijken hoe het bloggen met mijn gloednieuwe Samsung Galaxy Tab S 8.4 nou eigenlijk gaat.

Ik heb nog een beetje ruzie met het toetsenbord. Het virtuele toetsenbord wel te verstaan. Maar verder gaat het eigenlijk best wel.

Ik overweeg om er ook nog een losse case (soort bewaarhoesje) met ingebouwd toetsenbordie bij te kopen. Dat werkt waarschijnlijk een stuk gemakkelijker.

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

De koude douche, hoe is het daar eigenlijk mee?

Morgen is het precies een jaar geleden dat ik voor het eerst van mijn leven (vrijwillig) onder een koude douche stond. Hier heb ik dat beschreven. In eerste instantie ging ik ervan uit dat ik het een week zou doen, later maakte ik daar een maand van, en toen die maand bijna was afgelopen vond ik een jaar ook wel een mooi streven.

En vandaag heb ik dat jaar dus volgemaakt. Heb ik het echt elke dag gedaan? Min of meer. De uitzonderingen worden gevormd door de overnachtingen op campings waar alleen maar eenknopsdouches waren, en eenknops impliceert vrijwel altijd warm water, tenzij er iets kapot is natuurlijk. Toen ik de eerste keer op zo’n camping verbleef was ik daar echt strontchagrijnig over. Daar ging mijn mooie streven om het een jaar lang elke dag te doen. Later kon ik het beter relativeren, maar ik bleef het spijtig vinden. En als ik dan op zo’n camping was zocht ik toch altijd even of er echt geen koude douche te vinden was. Meestal was dat dan zo, maar een enkele keer vond ik nog een oude sanitaire voorziening die prima paste bij mijn wensen.

Slechts één keer ging het thuis mis. Ik was het douchen ’s ochtends aan het uitstellen geweest, en ’s avonds bedacht ik ineens dat van uitstel afstel was gekomen.

Elke dag dat ik op mijn werk aankwam (om ongeveer zes uur, op de fiets) stond ik daar vervolgens onder de koude douche alvorens aan het werk te gaan. Hoewel, koud. Het viel me op dat het water op mijn werk lang zo koud niet was als thuis. Ik liet het water dan soms een poosje lopen en dan werd het inderdaad op een gegeven moment kouder, maar uiteindelijk ben ik daarmee gestopt. Ik vond die waterverspilling een soort van immorele actie.

Thuis was het water, zoals gezegd, behoorlijk koud, ik geloof dat ik een keer gemeten heb dat het acht graden was. Ik heb een tijdlang met de stopwatch in het zicht de douche genomen, want ik wilde het mezelf niet te makkelijk maken. Ik stelde de eis aanvankelijk op vier minuten, maar dat ben ik later wat relaxter over gaan denken. Dat werd dan drie, en uiteindelijk klokte ik helemaal niet meer. In de praktijk zal het wel een minuut of drie gebleven zijn.

Ik had laatst vernomen dat een online cursus van de Wim Hof-methode ook het koud douchen trainde, en dat er naar tien minuten werd toegewerkt. Afgelopen weekend heb ik dat eens geprobeerd. Na acht minuten had ik er genoeg van. Niet zozeer omdat ik het qua kou niet volhield, maar meer omdat ik me stond te vervelen. Ik ga binnenkort nog eens een poging doen.

De grootste verworvenheid van het afgelopen jaar vind ik het feit dat ik een voornemen voor de lange termijn kan maken, iets wat ik niet op voorhand al erg leuk vind, en dat ook daadwerkelijk kan uitvoeren. Ik ga zeker proberen dit gegeven ook op andere gebieden in mijn leven toe te passen. Misschien kom ik er nog nog eens op terug.

Een andere verworvenheid is dat ik nog beter tegen kou kan dan ik al deed. Ik heb het afgelopen jaar vaker dan voorgaande jaren in een shirt zonder mouwen mijn fietstochten gemaakt. De grens waarop ik dat nog kon doen is zeker een paar graden gedaald. (Helemaal shirtloos had ook gekund, maar ik geloof dat veel mensen dat nog erger vinden dan rondwandelen op blote voeten.)

En hoe nu verder? Ik blijf zeker koud douchen, maar het hoeft niet meer verplicht elke dag. Misschien minder vaak, maar wel intensiever, langer, met nog meer aandacht voor de ademhaling.
Om te beginnen, om de ‘ban’ te breken, ga ik morgenochtend op mijn werk een heerlijke warme douche nemen. 🙂

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

Fietsen naar Parijs, een samenvatting

De fietstocht naar Parijs is achter de rug. Heel kort samengevat: prachtige tocht, mooie route, heerlijk weer, grote voldoening, smaakt naar meer.

Hieronder een korte samenvatting per dag, er is ook een uitgebreider verslag verluchtigd met wat foto’s. Voor mensen die ook van plan zijn deze route te gaan rijden en willen kamperen staat er onderaan dit bericht nog een overzicht van de door mij gebruikte campings.

 

Ik moet toegevend dat ik betrekkelijk nerveus was voor de onderneming. Ik had me goed voorbereid, voor zover ik het kon overzien, maar toch. Of misschien juist daardoor. Als je er van tevoren zoveel tijd aan besteed moet het allemaal wel fantastisch worden. En conditioneel, was ik er wel klaar voor? Door onze ‘gewone’ vakantie naar Engeland was er van oefenritten niet veel meer gekomen. Was mijn dagelijkse woon-werkverkeer van 13 km enkele reis voldoende basis? En ging mijn rechterknie, die ik wel eens voelde bij wat langere tochten, wel in staat het einde te halen?

Donderdag 4 september
Uitgezwaaid door mijn vrouw reed ik de straat uit. Het was begonnen. Eindbestemming van de dag was de minicamping in Valkenswaard. Nog voor ik het Eiland van Dordrecht af was had ik mijn eerste wegomleiding al te pakken.
Inclusief omweg om Esther te bezoeken 103 km, voor een eerste dag vrij pittig, maar probleemloos. Vandaag blootsvoets gereden, maar dat werd in de loop van de dag pijnlijker. Dat zou ik de dagen erna niet meer doen.

Vrijdag 5 september
Kort na vertrek reed ik België in. Prima fietspaden, alles nog redelijk vlak. Bij mijn tweede pauze, terwijl ik op het gras een boterhammetje at, kwamen 4 collega-fietsers voorbij. We zouden elkaar nog vaker zien. Deze en volgende dagen.
Onderweg het plaatsje Diest bezocht, de moeite waard. Daar ook wat boodschappen gedaan.
Na 97 km bereikte ik camping Het Leeuwerikenveld. Aardige ontvangst, mooi plekje met ‘eigen’ picknicktafel. Fietskleding gewassen, en aan de lijn. Zelf gekookt. IJsje van de voorbijkomende ijscoman.

Zaterdag 6 september
Het fietspad over een voormalig spoortraject werd vandaag verder gevolgd. Het was niet zonnig zoals de afgelopen dagen, maar het bleef zo goed als droog. Wat heiig.
Na de landsgrens van gisteren werd vandaag de taalgrens gepasseerd.
De fiets, en dan met name de ‘aandrijving’ maakt rare geluiden. Ik had nog niet door wat het is. Geleidelijk geklommen, wat je vooral merkt als de lange afdaling naar Namen/Namur begint. Er lijkt geen einde aan te komen. 🙂
Na Namen (mooie plaats!) fiets ik langs de Maas. Het gevreesde stuk van 1,7 km over kasseien blijkt inmiddels teruggebracht tot een paar honderd meter. Gelukkig, mag ik wel zeggen, het is geen pretje.
Eindbestemming stadscamping Dinant, wordt na 86 km bereikt. Pizza gegeten op terras aan de Maas.

Zondag 7 september
De Delhaize van Dinant was op zondag niet open, zoals ik hoopte, maar ik had vooralsnog genoeg voedsel bij me. Onderweg wel een open bakker getroffen in Mariembourg. Er was ook markt, maar er werd net opgeruimd.In eerste instantie weer langs de Maas gefietst, maar uiteindelijk de rivier verlaten. Bij de eerste pauze toch de ketting maar eens gesmeerd, en verdraaid, weg waren de rare geluiden. Opluchting!
Het klimmen wordt steeds pittiger. Die bij Dailly mocht er voor mijn ongeoefende benen best zijn.
De camping bij Forge werd na 73 km bereikt. Mooi plekje, en een bijbehorend restaurantje waar het bier, en later de pizza op het terras goed smaakten. Hier kwam ik ook voor het eerst de vier fietsvrienden weer tegen. Agnes en André, Hannie en Hans. Gezellig ervaringen uitgewisseld. Zij zouden ook de volgende dag naar Laon fietsen.

Maandag 8 september
Zoals meestal zat ik ’s morgens even na half acht weer op de fiets, onderweg naar Laon. Gekozen voor de wat langere route die wel mooier zou zijn. Het was (weer) prachtig weer. Direct na de grensovergang met Frankrijk rechtsaf het bos en behoorlijk steil het smalle pad volgen. Dat was behoorlijk hijgen op de vroege ochtend.
Ondanks de voorspelling dat er vóór Laon geen winkels meer zouden zijn vond ik in Marle een Carrefour (en meer winkels) die erg welkom was. Ik had dorst, en geen zin in nog meer water. De gulzigheid waarmee ik een liter sinaasappelsap, druiven en bananen at werd later afgestraft door opstandige darmen. Niet zo fijn.
Ik bereikte de camping van Laon na 92 km via een onnodige stevige klim. ’s Middags nog wandelend de bovenstad bezocht.

Dinsdag 9 september
Rustdag. Samen met André en Hans in de ochtend de bovenstad bezocht. Koffie met tarte tatin smaakte goed. ’s Middags gezellig met  A, A, H & H doorgebracht. Na het avondeten met André de uitgaande route vanaf de camping gezocht en gevonden. Dat scheelde een vroege afdaling gevolgd door een klim.

Woensdag 10 september
Bestemming was Pierrefonds, de laatste tussenstop vóór Parijs. Weer vroeg op pad, met wederom prachtig weer. Eerste pauze bij Prémontré waar een oude Abdij tegenwoordig als pyschiatrische inrichting dient. Direct na Prémontré een stevige klim (en daar zouden er nog wat meer van komen), en tijdens het hijgend beklimmen, met uitzicht op de pyschiatrische inrichting vroeg ik me af wie de echte gek was.
Bij één klim vandaag voor het eerst gelopen. Was op een smal weggetje waar een tegenliggende postauto aan mij tot stoppen dwong, waarna ik niet meer op gang kwam.
Pierrefonds is een aardig plaatsje met een opzienbarend kasteel. Ik bereikte het na een dagtocht van 71 km. Om 13.00 uur was ik er al.
’s Avonds afscheid genomen van mijn fietsvrienden, zij zouden richting Parijs een andere camping kiezen, dus de kans dat we elkaar nog zouden tegenkomen was klein.

Donderdag 11 september
Het was een koude nacht, en dat resulteerde in een kletsnatte tent, met ‘kahwe klahwe’ na het inpakken van al die nattigheid. Deze keer echt spijt dat ik geen handschoenen had meegenomen, want het duurde door mijn vroege vertrek, kort na zonsopkomst, nog een behoorlijke poos voor het wat warmer werd. Het was niet de mooiste dag van de reis naar Parijs, maar met het einddoel zo dichtbij mocht dat de pret niet drukken.
Het deel langs het Canal de l’Ourcq, het pad dat je zo autovrij het centrum van Parijs in brengt viel me in zoverre tegen dat er wel heel veel snelheidsremmers in het traject waren ingebouwd. En dan bedoel ik de ribbels overdwars die er voor moeten zorgen dat je niet te snel bepaalde punten passeert.
Het fietsen (over de busbanen, samen met bussen en taxi’s) door het centrum van Parijs zelf was enerverend, maar viel me eigenlijk wel mee. Nooit het gevoel gehad dat ik met iets gevaarlijks bezig was.
Om ongeveer kwart over drie stond ik voor de Notre Dame. Even een selfie van mij en de dame gemaakt, en daarna de GPS geprogrammeerd voor het echte eindpunt van de dag, de camping van Huttopia bij Versailles.
Dat bleek bij nader inzien het enerverendste deel van de dag te worden. Mijn eTrex raakte op een gegeven moment het spoor bijster, en kon daarna tot overmaat van ramp ook de satelieten niet meer vinden. En dat terwijl ik nog een kilometer of tien te gaan had. Ik had weliswaar een kaart bij me, maar dat werkt toch wel behoorlijk vertragend, en na zo’n 120 km had ik daar geen zin in. Ineens kreeg hij weer de geest, al dreigde hij me nog even een autoweg op te sturen. Ook bij zo’n apparaat moet je toch zelf blijven nadenken. 🙂

In het uitgebreide verslag zal ik er nog wel meer over vertellen, maar zo rond zes uur was ik dan toch eindelijk, 130 km na het vertrek deze ochtend, op mijn eindbestemming aangekomen.

Vrijdag/zaterdag 12/13 september
Niet gefietst, maar Parijs per trein bezocht.

Zondag 14 september
Met de trein van Porchefontaine naar het centrum van Parijs (station Musée d’Orsay) en van daar gefietst naar Gare du Nord. Trein naar Maubeuge genomen, en van deze plaats gefietst naar Mons, in België. Het was grijs weer, en de N2 waar ik grotendeels op fietste was gelukkig niet druk, maar wel saai. Station Mons niet gevonden, maar wel dat van Jemappes, een voorstadje van Mons. Daar bleek dat de trein die ik vanaf Mons zou nemen hier ook al stopte, en daarmee kwam ik in Brussel. De aansluitende trein naar Nederland reed niet verder dan Roosendaal wegens werkzaamheden, maar de vervangende bus kon gelukkig ook mijn fiets wel meenemen. De bus reed naar Zwijndrecht, en het laatste stukje heb ik weer gefietst. Totaal deze dag toch nog zo’n 50 km.

Opmerkingen

Voor wie deze route ook wil fietsen nog wat opmerkingen.

Ik heb de volgende campings gebruikt:

Minicamping  De Punder onder Valkenswaard. Prima plek voor slechts € 6,50, nette sanitaire voorzieningen.

Minicamping Het Leeuwerikenveld bij Neerlinter, even onder Tienen. Goede kampeerplaats, sanitair wat primiteif, maar wel okee. Kosten € 12,50

Stadscamping bij Dinant. Plekje langs de Maas (mooi!) met meer aarde dan gras (minder mooi) voor ik meen € 11,00. Voor de douche moet apart worden betaald: € 1,00. Merkwaardig dat er bij de wastafels helemaal geen haken zijn om kleding of handdoeken aan op te hangen.

Camping La Camargue bij Forge. Een beetje vergane glorie, maar de staplek met veel, zij het vrij hoog gras, vergoedde veel, en de aanwezigheid van een restaurantfaciliteit met lekker bier en smakelijke pizza’s wel welkom.

Camping La Chênaie bij Laon.  Volg niet de aanwijzingen op de borden, want dan ga je eerst nodeloos steil omhoog, en vervolgens weer hard naar beneden. Daar zit je op het eind van een fietsdag niet op te wachten. Op een later moment voeg ik nog wel een betere routebeschrijving toe. Ik had een mooie plek tussen heggen, eind seizoen, dus wat kale plekken, maar voor mijn kleine tentje was er nog wel wat gras te vinden. De kampwinkel verkoopt alleen ijs, je kunt er wel brood(-jes) bestellen voor de volgende dag. Op tien minuten fietsen is er een grote Carrefour.

Camping Le coeur de la forêt bij Pierrefonds. Nette camping, leuk plekje, wat verouderd sanitair, maar wel schoon. Prijs ongeveer een tientje. In Pierrefonds zijn winkeltjes en horeca te vinden.

De camping van Huttopia bij Versailles. Miniplekje voor veel geld, € 29 per nacht. Als je een ACSI-kaart hebt betaal je een tientje minder ontdekte ik bij de mensen die voor mij inschreven. Ook dan is het nog veel geld voor de paar vierkante meter met weinig gras en veel aarde die je krijgt. De sanitaire voorzieningen zijn prima, dat dan weer wel.

Geplaatst in Fietsen, Naar Parijs | 5 Reacties

Op reis met de fiets: een slaapmat (en handdoeken)

Ook met de aanschaf van een slaapmatje kun je je eindeloos verliezen in gewik en geweeg over de exemplaren die je zou kunnen kopen. Ik heb nog een heel oude Thermarest (> 20 jaar schat ik) waarvan de selfinflating eigenschappen in de loop van de jaren wel zijn verdwenen, en die met zijn 2 cm dikte toch wel wat spartaans, en ook niet zo erg warm is.

De techniek heeft de afgelopen jaren niet stilgestaan, en voor het lichtgewicht kamperen blijkt de eigenschap ‘selfinflating’ niet meer zo belangrijk, of hij past niet bij andere eigenschappen die wel belangrijk worden gevonden: gewicht en isolatie.

Dé merken voor de lichtgewicht matjes zijn momenteel (nog altijd) Thermarest en Exped. Afgaande op de ervaringen die je over de verschillende kandidaten matjes kunt lezen op het web heb ik uiteindelijk gekozen voor de Exped Synmat UL 7 M:

  • Exped: merk
  • Synmat: synthetische isolerende vulling, dit in tegenstelling tot Downmat, met dons gevuld
  • UL: ultra light
  • 7: dikte in cm
  • M: breedte-indicatie, staat voor 52 cm

En hij ziet er zo uit:

Dit plaatje komt van de website van OpPad, ik zal t.z.t. nog wel een foto maken van mijn eigen exemplaar, tesamen met een foto van de mat in zijn hoesje.

Ik kocht hem bij  De Vrijbuiter voor € 110, en dat is een erg nette prijs.

Toen we toch bij de Vrijbuiter waren ook nog even verder rondgekeken of er nog wensen van mijn verlanglijstje te vervullen waren, en zo kwam ik uiteindelijk ook nog met twee microvezel handdoeken thuis. Die gebruik je niet voor het heerlijke gevoel, maar vooral om het feit dat ze zo klein zijn, en lekker snel weer droog. Uit oogpunt van risicospreiding kocht ik er een van Rubytec, en een van Care Plus.

Geplaatst in Fietsen, Materiaal | 3 Reacties

Pelgrimspad etappe …(?)

Het is al weer een paar jaar geleden dat ik mijn oudste zoon (inmiddels 27) voor zijn verjaardag het routeboekje gaf van het langeafstandswandelpad Pelgrimspad (LAW 7). Met daarbij uiteraard de afspraak dat we in de loop van de tijd daar stukken van zouden gaan lopen. De route van deel 1 begint in Amsterdam en eindigt in ‘s-Hertogenbosch, deel 2 gaat daar verder en eindigt in Maastricht.

Afgelopen zondag hadden we weer eens een wandelafspraak, en we gingen zoals dat gaat, verder waar we gebleven waren, ergens tussen Gouda en Haastrecht. Ieder vanuit onze woonplaats reisden we naar elkaar toe om elkaar te ontmoeten op het station Gouda Goverwelle. Tot mijn verrassing kwam hij met twee bekers koffie uit de trein, die had hij op het station in Gouda gescoord. Ik had me er al mee verzoend dat het nog wel even zou duren voor de eerste bak koffie genoten kon worden.

Het was een prachtige dag, en een prachtige wandeling. Met name het stuk langs de Vlist was de moeite waard. We constateerden wel dat wandelen op zondag misschien niet heel handig was, we kwamen wel heel veel fietsers op onze weg tegen. Na de oversteek bij Schoonhoven hadden we eerst een saai stuk langs het bedrijventerrein bij Groot-Ammers te verduren, maar daarna maakten we de overstap naar de uiterwaarden van de Lek, en daar liepen we door een prachtige bloemenwei, met veel vlinders, en het vrolijk (?) gekwaak van kikkers uit de sloot naast ons.

Na een verdiende pauze op een terras in Groot-Ammers liepen we de laatste 5 kilometer naar een collega van mij in Brandwijk, die vlak bij de route woont. Onthaald op een koel biertje, en ook nog eens weggebracht naar het station in Sliedrecht was er weinig aanleiding tot klagen. We sloten de dag af met een smakelijke maaltijd bij Villa Augustus in Dordrecht, waar zijn moeder, mijn vrouw dus, zich bij ons voegde.

In verband met vertrek van zoon naar het buitenland voor in elk geval een jaar zou het voorlopig wel eens de laatste etappe kunnen zijn die we van het Pelgrimspad hebben gelopen, maar zodra het weer mogelijk is lopen we gewoon weer een stukje.

Ik zal later nog wat foto’s toevoegen aan dit verslag.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Op reis met de fiets: de tent

Toen ik, zoals eerder beschreven, had besloten dat ik langere tochten op de fiets ging maken realiseerde ik me ook dat ik niet echt een geschikt tentje had. Te zware tenten had ik, en een tentje dat ik te klein vond. Ik ben dus op zoek gegaan naar een tent die, voor zover te beoordelen, voldeed aan de volgende criteria:

  • lichter dan 2 kg
  • makkelijk op te zetten, liefst buitentent eerst
  • behoorlijk stormvast en waterdicht
  • duurzaam
  • redelijk geprijsd (vaag ja)
  • geschikt voor twee personen

Als je naar duurzame, degelijke en toch lichte tenten zoekt kun je nauwelijks om Hilleberg heen. Dit Zweedse tentenmerk staat erg goed bekend, zowel om zijn kwaliteit als om de prijs. Een van de kanshebbers van Hilleberg was de Nallo GT:

Hilleberg-Nallo-2GT

 

 

 

HubbaHubbaHP

Foto van internet geplukt. Eigen foto volgt nog.

 

 

 

En verder had ik ook mijn oog laten vallen op de MSR Hubba Hubba HP.

De Hilleberg kostte zo rond de 800 euro, de Hubba Hubba rond 450 euro.

Uiteraard zijn er nog veel meer tenten te koop, en je kunt jezelf een ongeluk gaan zitten vergelijken. Ik ben voor een belangrijk deel afgegaan op ervaringen van de gebruikers van deze tenten, die je terug kunt vinden op bijvoorbeeld het forum van de Wereldfietser, of op www.hiking-site.nl. Hoewel je op deze laatste site voor een belangrijk deel wandelaars tegenkomt, die toch weer andere maatstaven hanteren. Uiteindelijk vond ik de MSR een leuker model hebben, en ik vond het prijsverschil toch wel erg groot. Voor dat prijsverschil kan ik ook een aardige slaapzak kopen (die moet ook nog vervangen worden namelijk), en ook bij mij is het zo dat ik mijn geld slechts eenmaal uit kan geven.

Voldeed deze tent aan alle criteria? Deels zeker, maar er zijn een paar puntjes waar je over kan twijfelen. Zo staat de tent weliswaar officieel als tweepersoonstent in de catalogus, maar als ik structureel samen met iemand anders op pad zou zijn zou een driepersoonstent beter zijn. Het kan met twee personen, maar als je dan ook de bagage nog binnen wil hebben wordt het wel wat krap. Maar als je wat extra stukjes grondzeil meeneemt kun je een deel van de bagage ook onder de luifel leggen, en dan is het toch wel weer te doen. En ik vond een driepersoonstent voor mezelf alleen wel weer erg groot.

Of hij stormvast is, en waterdicht,  zal nog moeten blijken. De twee nachten waarin ik er tot nu toe in geslapen heb waren droog.

 

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Tweehonderd dagen later

Ik wil er niet al te veel woorden aan vuil maken, het meeste heb ik er voorlopig wel over gezegd, maar ik wil toch even genoemd hebben dat ik gisteren voor de tweehonderdste achtereenvolgende dag ’s ochtends onder de koude douche stond. Cool…

Het lastigst zijn soms nog de situaties dat er niet meteen een koude douche voorhanden lijkt, zoals vorig weekend toen ik bij een kampeerboerderij bij Loon op Zand verbleef. In eerste instantie leek er alleen een douche voorhanden te zijn die een eenknopsbediening had, en waar alleen warm water uit kwam. Later bleek er elders op het terrein nog een douche die wel ook koud water kon produceren. Ik had nog geen pasklaar antwoord bedacht voor als dit niet zo was geweest. Misschien een vennetje in de buurt zoeken en daar in plonzen. 🙂

Geplaatst in Koude douche | Een reactie plaatsen

Fietser

Als je het tegen een sporter over fietsen hebt denken ze al gauw aan hard fietsen. Dat is niet wat ik doe. Net zo min als ik hard liep toen ik nog aan het hardlopen was. Ik fiets vrijwel elke werkdag naar mijn werk. Dat is 13 kilometer heen, en dezelfde afstand uiteraard ook weer terug. Met een snelheid van rond de 20 km/u, vaak net iets meer. Weer of geen weer, met een paar uitzonderingen. Ik fiets niet als het onweert, ik fiets niet als het ijzelt of geijzeld heeft. En ook niet als het zo hard waait dat er grote takken uit de waaien, of dat er complete bomen omgaan. Dat gebeurt gelukkig niet zo vaak. Ik mag van mezelf sporadisch met de auto naar het werk, maar nooit omdat het regent/sneeuwt/waait/mist etc.

Toen mijn werk in 2008 verhuisde van mijn woonplaats naar een locatie 13 kilometer verderop ben ik op zoek gegaan naar een fiets waarmee ik ook op vakantie zou kunnen gaan. Ik had toen nog geen concrete plannen, en de gezinssituatie was er toen ook nog niet naar. Over de aanschaf van mijn Santos heb ik hier (en ook daarvoor) al eens geschreven.
Het afgelopen jaar begon het gevoel dat ik iets meer met die fiets wilde doen dan alleen woon-werkverkeer sterker te worden. De ontdekking van de blog van de Deen Thomas Andersen werkte hierbij erg inspirerend/enthousiasmerend.

En dat heeft zelfs al in enkele vrij concrete plannen geresulteerd. Ik heb in september een week fietsen gepland. Dat is inclusief de weekenddagen dus een periode van 9 dagen, met een beetje creatief boekhouden mogelijk zelfs tien. 🙂
Aanvankelijk wilde ik in die periode richting Praag fietsen, wel wetende dat ik dat niet zou gaan halen. Bedenk, ik fiets niet hard. Toen duidelijk werd dat mijn vrouw volgend jaar met haar koor naar Wenen zou gaan was een volgend plan snel geboren: ik ga ook naar Wenen, maar dan op de fiets.
Zowel de route naar Praag als naar Wenen gaan voor een groot deel langs rivieren door Duitsland, en dat leek me een beetje teveel tweemaal ongeveer hetzelfde. En toen ontstond het idee voor de reis naar Parijs. De kat van ome Willem achterna.

Ik ga de routebeschrijving van Paul Benjaminse volgen, en terug neem ik de trein. De komende tijd zal ik er wat meer over vertellen. Over de route, de aanschaf al dan niet van nieuwe materialen etc. Belangrijk feit: de fiets heb ik in elk geval al. Hij moet voor die tijd nog een keer goed nagekeken worden, maar ik denk niet dat daar wezenlijke zaken uit gaan komen.

Enkele investeringen die ik de afgelopen periode in het kader van deze reizen heb gedaan:

  • tent
  • fietstassen (achter)
  • navigatie-apparaat
  • fietsonderbroek

En waar ik in elk geval nog over moet nadenken:

  • slaapzak
  • slaapmatje
  • hoofdlampje
  • fietsbroek (maar niet zo’n koersbroek, ik wil er ‘gewoon’uitzien 🙂 )

Wordt vervolgd…

Geplaatst in Fietsen, Materiaal, Naar Parijs, Naar Wenen | Één reactie

Blogkoers

Dit blog begon ooit als een verslag van mijn bevindingen bij het hardlopen op blote voeten. Doordat ik enkele jaren geleden met een onwillige achillespees werd opgezadeld is het hardlopen op een behoorlijk laag pitje komen te staan. En dat heeft zijn weerslag op mijn bijdragen op deze plaats. Het is hier vrijwel tot stilstand gekomen.

En ik verkeer nu een beetje in twijfel over wat ik zal doen. Want er zijn uiteraard nog genoeg andere zaken om over te schrijven, maar die passen niet zo goed onder de titel van dit blog, dat is nu eenmaal “Hardlopen op blote voeten”.

Zo ben ik me momenteel aan het voorbereiden op een fietstocht in september van mijn woonplaats naar Parijs. Het compleet maken van de uitrusting bijvoorbeeld. Het maken van oefentochten/-tochtjes. Het verslag straks, als het zover is. En volgend jaar ben ik van plan om naar Wenen te gaan fietsen. Daar wil ook vast wel wat over kwijt.

Verder wandel ik momenteel meer dan dat ik hardloop. Deels op blote voeten, deels ook geschoeid. Leuk om daar wat over te melden.

Mijn ervaringen met het planteneten. Daar schreef ik vorig jaar al eens over. Hoewel ik het veganisme nog wel als uitgangspunt hanteer ben ik niet meer zo strikt als ik eerst was. Hoe komt dat eigenlijk? Is het wel best zo, of is het iets wat ik eigenlijk toch niet wil?

En zo zijn er nog veel meer zaken te bedenken waar ik over kan schrijven.

En hoewel ik ook in het verleden wel vaker over andere zaken dan hardlopen (op blote voeten) schreef sta ik geloof ik op het punt dat tot een meer algemeen uitgangspunt te verheffen. En omdat ik ook in de toekomst vast nog wel weer eens (op blote voeten) zal gaan hardlopen, zullen ook die ervaringen wel langs blijven komen.

Blijf ik nog even met de titel van de site zitten. Misschien moet ik voorlopig het woordje “Hardlopen” maar eens verwijderen. Dat dekt de lading in elk geval meer. En wellicht komt er nog eens een briljante ingeving in me op. Maar reken daar maar niet op.

Geplaatst in Blog | Één reactie