Dag 12, effe uitpuffen

Door de vermoeienissen van gisteren een dag extra op de camping gebleven. Niet veel bijzonders gedaan, maar wel even de rest van de route op een rijtje gezet. Hoeveel tijd heb ik nog, en wat moet er dan allemaal gebeuren?

De tijd is natuurlijk duidelijk, op zaterdag 13 juli moet ik in Avignon zijn, anders mis ik de bus naar huis.

Ik heb mezelf vijf dagen gegeven om in Lyon te komen. Dat lijkt haalbaar. In Lyon heb ik een kamer geboekt in een hostel dat nagenoeg aan de route ligt. Ik hoef die dag maar vijftig km te fietsen dus er resteert dan ook nog tijd om de stad even in te gaan.

Het is dan nog ruim 250 km naar Avignon en daar heb ik dan nog ongeveer een week voor. Dat is normaalgesproken gewoon haalbaar.

Ik ontmoette gisteren een stelletje uit Zeeuws-Vlaanderen die 9 weken vakantie hebben en nu een rondje Frankrijk aan het doen zijn. Mooi streven. Ik vond wel dat ze heel veel spullen mee hebben. Ik vind die twintig kilo van mij al behoorlijk trekken, maar zij hadden echt veel meer. Nou ja, misschien komen ze er nog op terug en sturen ze spullen naar huis. 🙂

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Dag 11, heuvels en hitte

Toen ik wakker zag ik dat het al tien voor vijf was. Maar ik had de wekker toch op kwart over vier gezet? Snel opstaan en de boel pakken, ondertussen nadenken over de wekker. Toen realiseerde ik me dat de wektijden voor werkdagen stonden ingesteld en het was zaterdag. Ach ja.

Toch was ik om half zes op pad, dan maar geen koffie voor het fietsen.

<begin vies praatje>Die koffie drink ik voor ik op pad ga, omdat het de stoelgang stimuleert en ik dan onderweg geen aandrang krijg. Want dat laatste is vervelend mensen.

En dus moest ik onderweg en was er gelukkig een stil stukje bos te vinden, hopelijk zonder teken, muggen en processierupsen die het op mijn achterwerk voorzien hadden. Het kwam goed, maar morgen toch maar weer koffie voor de start. <einde vies praatje>

De supermarkt in Girancourt waar ik na 37 km voor stond stelde me wat teleur, ze waren nog niet open. Het was acht uur! Ik zou een uur moeten wachten, maar daar had ik geen trek in. In Fontenoy, na bijna zeventig km voelde ik me nog fris. Er was ook geen camping, maar de eerstvolgende die langs de route lag was over veertig km. Moest kunnen vond ik.

Dat viel toch wat tegen. Toen de zon eenmaal hoog stond en er vrijwel geen schaduw meer was werd het zwaar. Het traject was ook niet echt vlak te noemen.

Toen ik eindelijk in Port-Sur-Saône was had ik nog wat moeite om de camping te vinden, en behoorlijk afgepeigerd stond uiteindelijk op mijn schaduwrijke plekje. Voor slechts 5,20, daar kan een mens niet voor tobben. Ze mogen wat mij betreft de prijs best met dertig cent en dan ook WC-papier ophangen, maar helaas zie je dit meer bij de goedkopere campings.

Gisteravond disco op de camping, en dat was goed te horen, maar het moet gezegd, om tien uur ging het zacht en half elf was het stil. Wel werd ik later nog wakker door vuurwerk maar dat hoorde vermoedelijk bij een bruiloft die bij een restaurant even buiten de camping werd gevierd.

Ik heb met mijn telefoon gisteren geen geschikte foto’s gemaakt, dus dat houden jullie nog tegoed.

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Dag 10, verder zuidwaarts

Vanaf Nancy zou ik eigenlijk een etappe van ongeveer 100 km gepland, maar ik had gisteren al besloten dat ik Charmes, met ongeveer 60 km al ver genoeg vond.

Ik was wederom in staat om vroeg op te staan en reed om half zes het terrein af. De omgekeerde route reed uiteraard een stuk soepeler. Vanaf Nancy grotendeels langs diverse kanalen gereden. Het was nog koel en de bomen langs de kanalen leverde heerlijke schaduw.

Hier gebruikte ik mijn ontbijt. Doordat het zo lekker reed twijfelde ik nog of ik niet toch nog een stuk(-je) verder zou rijden, maar ik heb er niet aan toegegeven.

En zo ontdekte ik dat de camping net binnen het gebied van de Vogezen valt.

De plannen voor morgen zijn wederom vroeg op pad gaan. In Gironcourt boodschappen voor het weekend doen en dan beslissen hoe ver ik nog wil en kan rijden. Morgen zullen we het weten.

Afstand 60 km

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Dag 9, bijkomen

Zoals ik al meldde heb ik deze dag in alle rust doorgebracht. Grotendeels door bij mijn tentje met de schaduw mee te bewegen en verder te lezen in Max, Mischa en het TET-offensief. Prachtig boek, bijna op de helft.

Nog wel een wandeling naar de supermarkt gemaakt, 2,5 km heen en 2 5 km terug, grotendeels in de zon en langs diezelfde weg waar ik de dag ervoor zo had lopen zwoegen. Ik had nu geen last van de hitte, dus kennelijk was ik alweer aardig hersteld van de verhitting.

Verder valt er niet veel te melden. Ook geen foto’s gemaakt.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Dag 8, naar de bijna te hoge camping

Omdat er weer flink hoge temperaturen verwacht werden wilde ik uiterlijk half zes op de fiets zitten. Dan is het al wel licht maar de temperatuur is op zijn laagst. Twintig graden in dit geval. Dat betekende dus uiterlijk vier uur opstaan. Dat lukte prima, en om 5.20 zat ik in het zadel. Na een korte klim naar de route kon ik verder gaan met de afdaling van de vorige dag, zo ongeveer tot Lac de Madine. Het was mooi om de zon boven het het meer, bijna uit het meer te zien opkomen.

Mijn gastheer van afgelopen dag had gezegd dat het naar de Moezel toe vrijwel helemaal vlak was. Dat was duidelijk vanuit het perspectief van de automobilist. Het golfde heel behoorlijk en ik kwam toch wel een paar adembenemende klimmetjes tegen. Tot het moment dat de afdaling naar het Moezeldal begon en ik kon genieten van het vrijwel vanzelf naar de Moezel toe rijden.

Onder een brug, dus in de schaduw, mijn laatste nectarine verorberd en ondertussen genoten van de rust die vaak van zo’n rivier uit gaat. De laatste keer dat ik de Moezel zag was vier jaar geleden, bij Koblenz, waar hij in de Rijn uitmondt. Ik was toen op de fiets onderweg naar Wenen.

Het was tien over half negen en de warmte was inmiddels goed voelbaar. Via een route min of meer langs de Moezel, soms op een fietspad erlangs, soms op een weg in de buurt, bereikte ik in de volle hitte Nancy. Duidelijk voelbaar is dat het in de stad nog weer een stuk warmer is dan erbuiten.

In het centrum een stukje gewandeld in de schaduw, met de fiets aan de hand, en kwam zo uiteindelijk op het veelgeroemde Place Stanislas.

De foto doet nauwelijks recht aan de indruk die het op me maakte.

Inmiddels had ik 75 km fietsen achter de rug en wist dat ik nu moest gaan beginnen aan het stuk waar ik al de hele dag tegenop gekeken had, de klim naar de camping. Met name de laatste km hakte er hard in. Met een gemiddeld stijgingspercentage van zo’n vijf procent langs een betrekkelijk drukke weg vrijwel zonder schaduw wist ik al na enkele meters dat ik dit niet fietsend voor elkaar ging krijgen. Maar lopen met een zware fiets aan de hand in de volle zon viel ook niet mee. Er bleken toch kleine plekjes schaduw te zijn en ik sleepte me van schaduw naar schaduw. Ik denk dat ik bijna oververhit was, maar langs die weg blijven staan was ook niet echt een optie.

Afijn, uiteindelijk toch aangekomen en na inschrijving op mijn plekje mijn stoeltje uitgepakt en in de schaduw gedronken en zoute dingetjes gegeten.

Ik heb besloten om vandaag nog een dag hier te blijven. Straks met de bus nog eens naar ‘downtown’ Nancy en toerist uithangen. Een ander besluit is dat ik zolang de hitte voortduurt ik mijn etappe-indeling zal aanpassen. De etappe van ruim honderd km van morgen knip ik in tweeën. Als dat uiteindelijk betekent dat ik een stukje met de trein moet gaan om op tijd in Avignon te zijn is dat maar zo.

Ik zie dat ik nalatig ben geweest met het vermelden van afstanden en totalen. Ik ha het uitzoeken, maar nu niet. Tijd voor het ontbijt. 🙂

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Dag 7, naar de camping die geen camping is

Thuis al had ik contact opgenomen met de eigenaars van b&b Le Paradis in Buxerulles. Naar verluid zou je voor een geringe vergoeding bij hun in de boomgaard mogen kamperen. En als je wilde kon je ’s avonds voor 27,50 bij hun aan tafel voor een viergangendiner. Dat leek me wel wat.

Doordat ik niet in Charny kon kamperen was ik vanuit Verdun al dichter bij de bestemming dan ik tevoren bedacht had. Gezien de warmte vond ik dat geen probleem.

De route was niet heel spectaculair en op het laatst zelfs nogal vermoeiend, want vanuit Saint-Mihiel was het vanuit het Maasdal constant klimmen tot een hoogte van zo’n 380 meter. Zo hoog was ik nog niet deze reis. Het gaat zeker nog hoger worden, maar niet de komende dagen al.

Net in Saint-Mihiel ontwaarde ik een bakker met een terrasje. Daar zouden er meer van moeten zijn!

Ik werd hartelijk ontvangen door Annelies en Cees, ik kreeg te zien waar ik mijn tentje mag opzetten (straks, als het wat afgekoeld is) en waar de overige voorzieningen waren.

Ik heb nog wat zitten puzzelen of ik de route nog zal aanpassen vanwege de warmte, maar ik laat het maar zoals het is. Morgen proberen om half zes op de fiets te zitten.

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Dag 6, rustdag

Dat kunnen we kort houden, ik heb niet veel gedaan. In de ochtend een wasje. Het weer was zo droogzaam dat ik het wel aandurfde om mijn beide fietsonderbroeken tegelijk nat te maken.

Ik had al lopen spieden wie ik zou aanspreken, want ik wilde mijn powerbank weer even goed opgeladen hebben. Mijn telefoon wordt meestal tijdens het fietsen goed opgeladen, maar mijn Garmin horloge loopt ook op stroom, en terwijl ik dit verslag tik raakt mijn telefoon toch ook weer leger.

“Mag ik u wat vragen?”

“U mag alles vragen”

Zo begon het, en voor ik wist zat ik bij Jan en Mathilde uit Hummelo op de koffie. Later in de middag werd ik ook nog uitgenodigd voor een biertje. Volop genoten van de Achterhoekse gastvrijheid en we hadden het gezellig met elkaar.

Verder gelezen en aan het eind van de dag nog even naar downtown Verdun gewandeld.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Dag 5, de niet-bestaande camping

Hè? Die titel hadden we toch gisteren ook al?

Vanwege aangekondigde warmte leek het me een goed plan om vroeg op pad te gaan. Ik was mooi op tijd wakker. Zo op tijd dat ik de zon achter de heuvels zag opstijgen.

Om even na zessen zat ik op de fiets en maakte kennis met het golvende landschap van die dag. Er werd veel gegolfd en er zaten pittige klimmetjes bij, en ik moet bekennen dat ik, toen er kort na een pittige meteen een nog pittiger volgde, even een stukje moest lopen. Ik zeg het niet en ik doe het niet graag, maar ik mag het ook niet mooier voorstellen dan het is.

Ik was al vanaf dag twee steeds een groepje van twee meisjes en een jonge man tegengekomen. Om beurten haalden we elkaar in, soms een keer, soms twee keer op een dag. Ik had steeds getwijfeld aan hun nationaliteit. Soms klonk het Nederlands, maar soms ook ‘anders’. Vanmorgen zat ik aan het ontbijt in de schaduw van een kerkje toen ze er weer aankwamen en het voorste meisje riep “oh nee hè”. Dat was duidelijk. Zij vroeg nog in het voorbijgaan of ik naar Barcelona aan het fietsen was en daarna waren ze weer weg. Later haalde ik ze weer in, en kennelijk vertrokken zij snel daarna ook weer want een van de meisjes reed ineens naast. We kletsten wat. Zij wilden inderdaad naar Barcelona fietsen, maar ze leek nog wat twijfels te hebben of dat wel ging lukken.

Later kwam de jongeman van het gezelschap naast me fietsen. Hij sprak Engels! Ah, mijn twijfel klopte dus wel. Hij kwam uit Brazilië, en dat andere meisje dat kennelijk zijn vriendin was geloof ik ook. Zij studeerden in Rotterdam, het Nederlandse meisje woonde daar ook.

Ineens liet hij zien dat hij zijn stuur op en neer kon bewegen en vroeg of ik iets bij me had waarmee dat gemaakt kon worden. Ik vermoedde van wel en op een geschikte plaats stopten we even. Zoals ik al vermoedde was het euvel met een inbussleutel te verhelpen. Hij blij en ik een goed gevoel. 🙂

Daarna heb ik ze niet meer gezien en het is ook maar de vraag of dat nog zal gebeuren aangezien ik morgen een rustdag heb en zij pas later.

Rond half twaalf ontdekte ik bij een controle dat de camping waarnaar ik onderweg was dit jaar ‘wegens werkzaamheden’ gesloten was. (De titel!) Daar baalde ik van maar je doet er niks aan. Er was op vijf km een camping die we open was, en je had de camping in Verdun. Die wilde ik wel, maar ik vond het te ver.

De kleine camping waar ik uitkwam had achterin een klein veldje (in de volle zon) en daar ging ik een poosje in het randje schaduw zitten. De beheerder was er niet en ik vond het nog te warm om de tent te gaan opzetten. Zo zat ik een poos en ik begon me steeds meer te realiseren dat ik niet blij was met de camping. Ik zocht nog eens uit hoever Google dacht dat het naar de camping van Verdun was. Negentien km? Ik doe het gewoon! En daar ging ik weer.

Onderweg heb ik menigmaal getwijfeld aan deze beslissing. Het was natuurlijk was en er zaten flinke stijgingen in de weg en als klap op de vuurpijl zat er een stevige heuvel in met een weggetje van steenslag dat ik dapper begon te bestijgen, maar na enige tijd trok ik het niet meer. Dus ik ging lopen (teruggaan vond ik op de een of andere manier geen optie) en ook dat was zwaar. Geregeld schoten mijn voeten of de fiets door de steenslag weg. Er was nergens schaduw, pas vlak voor de top een paar boompjes. Daar maakte ik deze foto:

De heuvel af was ook nog geen sinecure want je kunt niet in een stevig tempo met steenslag naar beneden. Althans, ik vind dat niet handig. Uiteindelijk op de camping bij Verdun aangekomen en daar zit ik op een mooi plekje, met schaduw, dit stukje te fabriceren.

Afstand 88 km, totaal 466 km

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Dag 4, de niet-bestaande camping

Lekker geslapen en op tijd op. En behoorlijk fris, al kan ik me dat terwijl ik dit zit te tikken nauwelijks meer voorstellen. Om kwart over zeven zat ik op de fiets en begon aan een dagje Maas/Meuse. Dan weer links, dan weer rechts, dan weer naast een kanaal dat parallel aan de Maas liep om de sluisfunctie te bieden. Doordat er nogal wat stuwen zijn is er geen grote scheepvaart meer mogelijk en voor de pleziervaart (en wellicht ook kleinere beroepsvaart) hebben ze dus die kanalen met sluizen.

Het eerste uur was best fris en ik was blij met mijn fleecevest. Ik vond het bijna jammer dat mijn handschoenen onderin mijn slaaptas zaten. Maar na dat eerste uur was het leed geleden en werd het steeds warmer. Je kunt je afvragen of het nou leuk is, steeds maar die Maas, maar ik hou er wel van. Hij slingert zich door het landschap dus je kunt meestal niet ver kijken. Niet zoals, om maar een voorbeeld te noemen, de Zuid-Willemsvaart.

Zo ziet dat er dan bijvoorbeeld uit.

Bij Charleville-Mézières twijfelde ik of ik de stad nog in zou gaan. Ik was het wel van plan maar wilde even checken hoever het nog was naar de volgende camping in Sedan. Vertelde Google mij toch dat die camping gesloten was! Naarstig gezicht naar een alternatief en kwam op Douzy uit. Met veertien km niet heel veel verder, maar het was toch even een teleurstelling. En het ligt een stukje van de route af, maar goed, shit happens zeggen we dan, als we morgen de weg die voor de camping langs loopt verder volgen kom ik weer heel dicht bij de route uit.

Afstaand 98 km, totaal 378 km.

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Dag 3, vroeg klaar

Ik was vroeg wakker en had om zeven uur op de fiets kunnen zitten, maar de Delhaize in Dinant ging om acht uur open en ik wilde ze nog even in de gelegenheid stellen om croissantjes te bakken.

De route langs de Maas tussen Profondeville en Dinant is mooi en meestal goed fietsbaar. Zelfs het lange stuk met kinderkopjes dat ik vijf jaar geleden nog getrotseerd had was nu geasfalteerd. Hoewel, toch niet overal. Of ze nog op zoek zijn naar het resterende budget of dat het erfgoedgevoel toch hier en daar toch te overheersend was weet ik niet, maar er waren toch nog wat stukken waar je vullingen bijna uit je kiezen rammelen.

Na de boodschappen ging het verder langs de Maas, soms wat meer landinwaarts wat met het nodige geklim gepaard ging. Niet erg, een beetje trainen voor wat er nog komen gaat is juist wel goed.

En ineens was ik in Givet, en dat ligt zoals iedereen weet in Frankrijk. Geen grens gezien, maar wel al spoedig een kerncentrale.

Zoals algemeen bekend worden die graag aan de grenzen geplaatst.

Kort na dit uitzicht volgde de heftigste klim van de dag, maar amechtig hijgend wist ik toch fietsend boven te komen.

De geplande eindbestemming was de camping bij Fumay, getuige de recensies die ik vond met een wat twijfelachtige reputatie. Maar vijf km daarvoor passeerde ik een camping die er zeer agréable uitzag, en toen was het pleit snel beslecht. Hetgeen wel betekent dat ik die vijf km morgen nog moet rijden. Geplande eindbestemming is dan Sedan, maar je weet het maar nooit.

Afstand 70 km, totaal 280 km

Geplaatst in Algemeen | Één reactie