Alweer een kilometer

Tot en met vandaag heb ik deze week 13,8 km gelopen. Dat is in vergelijking met mijn ‘geschoeide tijdperk’ niet zo heel veel, maar ik vind het zelf al aardig wat. Als het een beetje wil ga ik morgen ook nog een paar kilometers maken op de baan, en dan heb ik in totaal toch bijna het dubbele gelopen ten opzichte van vorige week. Overigens maken die kilometers me niet echt heel veel uit, maar ik vind het wel prettig om te merken dat er enige vooruitgang in zit.
Dinsdag heb ik een rondje in de buurt over de stoep gelopen van 3,2 km en dat ging wel goed. Woensdag was ik met mijn dochter mee naar de stagedag van de voetbal in Waalwijk. Tussen de bedrijven door naar de Loonse en Drunense Duinen geweest. Ik heb daar niet hardgelopen, maar wel een km of 5 gewandeld (BV natuurlijk). Onderweg haalde ik nog enkele ‘senioren’ in die aan het Nordic Walken waren. Ik hoorde nog net de man in het gezelschap sissen "op blote voeten". Toen ze me later weer inhaalden vroeg een van de vrouwen in het gezelschap of dat nou lekker liep, op blote voeten. Toen ik dat bevestigde ontstond er nog een gesprekje waarbij de andere vrouw de opmerking dat het gezond was en dat we tenslote ook niet met schoenen aan geboren waren. Daar had ik niet veel tegenin te brengen, maar de man merkte nog op dat ook de Romeinen al met sandalen aan liepen. Nadat ik nog had geinformeerd of het nou lekker liep met van die stokken, en dat mij dat nou helemaal niks leek, alsmaar iets in je handen, werd mij verzekerd dat het heerlijk liep, en namen we weer afscheid.

Gisteren weer eens het 3,2 km rondje herhaald. Het was al donker, en dat loopt toch niet heel fijn. Je kan gewoon niet goed zien of er iets op de stoep voor je ligt. Vooralsnog niet voor herhaling vatbaar.
Tenslotte ben ik vanmiddag nog wezen intervallen op de baan, en dat ging eigenlijk best goed. 10X 200m gevolgd door 200m rust, d.w.z. wandelen afgewisseld met dribbelen. Ik heb geprobeerd zo goed mogelijk op mijn houding te letten, en dat lukte vrij aardig.
Tot slot, deze week heb ik ook het boek ChiRunning van Danny Dreyer besteld, en inmiddels ontvangen. Hardlopen bekeken vanuit T’ai Chi, ben benieuwd of ik er wat aan heb.

2 reacties

  1. Ey dijkloper,
    Ik ben benieuwd wat je van het boek van Dreyer vind. Ik zelf heb het boek en de DVD in mijn bezit.
    Voor mijzelf geld dat ik iedere poging om te beginnen met hardlopen moest staken met shin splints. Nu ik de chi-running techniek toepas kan ik probleemloos 10 kilometer hardlopen.
    Het beentempo is een vaste waarde bij chirunning. Mijn beentempo lag veel te laag. Om die hoger te krijgen raadt Dreyer een metronoom aan. Die had ik niet, maar wel een mp3 speler. Ik heb dus mp3’s gemaakt van 75 t/m 95 bpm met elk een duur van 20 minuten.
    Als je intresse hebt in één of meerdere mp3’tjes, moet je dat maar even laten weten.
    Ben benieuwd naar je verdere chi-running verhalen!

  2. Hoi Danny,
    Op de baan vind ik het niet moeilijk om met zo’n 90 bpm te lopen, op straat is het soms lastiger. Maar met een mp3-speler lopen lijkt mij heel vervelend, ieder zijn smaak zullen we maar zeggen, bedankt voor het aanbod in elk geval.
    Ik heb het boek van Danny Dreyer inmiddels helemaal doorgelezen, en nu ga ik er nog eens doorheen, maar dan meer met een blik van: wat kan ik hiervan gebruiken. Ik ga er de komende weken op mijn weblog (en op http://www.chatnrun.nl/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=4560 ) vast op terugkomen, dus ik zou zeggen: stay tuned. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑