Categorie: Algemeen (page 2 of 7)

Dag 17, nog een beklimming

Het was niet een heel bijzondere fietsdag. Deels langs de Saône, deels wat meer van de rivier af, met als onvermijdelijke consequentie dat er weer wat hoogtemeters gemaakt moesten worden. Maar niets dat heel zwaar was.

Wat altijd even spannend is, is een bord langs de weg dat deze weg verderop is afgesloten. Ik kijk dan altijd even op de kaart of er een alternatief is dat er niet al te onaangenaam uitziet. Toen dat gisteren gebeurde was het alternatief een drukke weg. Daar had ik geen zin in, dus ik waagde het er maar op. Dat bleek terecht in de geval, er was een wegopbreking in het dorp over de volke breedte van de weg, maar er was gelukkig nog een parallelstraatje.

Je kon wel merken dat ik Lyon naderde, het werd steeds drukker. Maar gelukkig vaak fietspaden of -stroken. En zo kwam ik dan eindelijk bij de tunnel Croix Rousse aan. Dit is volgens mij de tunnel die vroeger alleen voor autoverkeer werd gebruikt en waar je door moest als je naar Zuid-Frankrijk ging, of er vandaan kwam uiteraard. Nu is een buis voor fietsers en wandelaars ingericht. En inrichten mag je letterlijk nemen, er waren bewegende beelden op de muur en er was muziek. Je kunt je afvragen of de verkeersveiligheid ermee gediend is. 😊

Om elf uur was ik bij mijn hostel en zoals ik had verwacht was dat te vroeg om in te checken. Wel kon ik mijn bagage in lockers achterlaten en mijn fiets binnen zetten.

Daarna te voet verder gegaan. Eerst een poosje op een muurtje in de schaduw gezeten met wat te drinken en heerlijke kersen. Daarna eerst even naar de Rhône, de laatste rivier van mijn reis, en daarna doorgestoken naar die andere rivier, de Saône. Aan de oever van die rivier wat kaartjes geschreven en ondertussen zitten bedenken of ik nou echt naar “die kerk daarboven” zou gaan.

Hij zag er mooi uit, maar er moest wel minstens 150 meter voor geklommen worden en het was ondertussen wel wel dertig graden. Uiteindelijk gedaan, en inderdaad erg warm en zweterig, maar wel de moeite waard. Ook het uitzicht over de stad Lyon was er prachtig.

Verder ben ik blij dat ik vanavond weer in mijn tentje slaap. Zo’n stad koelt veel minder af dan een camping, waar ook vaak nog wel een windje staat. Voordeel van een hostel is dat ik alles wat opgeladen kon worden weer even op niveau heb gebracht. Ik ga zo mijn boeltje maar eens inpakken en kijken of ik inderdaad vroeg kan uitchecken zoals mij gisteren werd gezegd.

Dag 16, nieuw hoogterecord

Vandaag dan de dag waar ik toch al even tegenaan zat te hikken. Er moest serieus geklommen worden en ik was onzeker of ik het aan zou kunnen.

Maar ik moet beginnen met een klacht over de beschrijving in mijn routeboekje. Benjaminse suggereert door zijn wijze van beschrijven dat we vandaag om te beginnen gewoon verder gaan met dat ‘heerlijke fietspad’ (zijn woorden) waar ik gisteren ter hoogte van de camping in Cluny mee gestopt was. Nou, ik mag wel zeggen: niets was minder waar. Ik vermoed dat het oude treintracé waar we gisteren over reden is ingepikt door de TGV en dat het fietspad daardoor gedwongen opgeschoven is. Dat resulteerde in nogal wat pittige klimmetjes waar ik eerst nogal buiten adem van raakte. Niet echt een ideale warming-up zo direct na de start.

Op een gegeven moment ging het fietspad een spaarzaam verlichte lange tunnel in van 1600 meter lang. Bijzondere ervaring. In de winterperiode is de tunnel afgesloten vanwege de winterslaap van de aanwezige vleermuizen. Na de tunnel zaten we weer op de oude spoorbaan, want toen reed het weer soepel.

Niet lang daarna wordt de Beaujolais bereikt en begint tevens het klimmen (en dalen uiteraard, what goes up must come down). De beklimming waar ik tegenop had gezien ging tot een hoogte van ruim 430 meter, en dat was een persoonlijk hoogterecord op eigen kracht. Het was zwaar, maar met een paar korte rustmomenten lukte het me toch. De een na lichtste versnelling van mijn Rohloffnaaf was nodig, dan kroop ik met een snelheid van 7-8 km/u. Langzamer kan haast niet, dan val je om. 🙂

Dan natuurlijk de onvermijdelijke afdaling, dat is dan een mooie beloning. Ik was vrij vroeg op de camping van Montmerle, ik had me 20 km in de afstand vergist. Het was dus dichterbij dan ik dacht. Ik vond het wel best, niet echt serieus overwogen om toch nog verder te gaan. Morgen naar Lyon is ook maar vijftig km.

Nog even een plaatje van het dorp Fuissé waar ik doorheen kwam. Voor kenners een van de dorpen van het beroemde wijngebied Pouillu-Fuissé.

Er is iets raars gebeurd met de opmaak, maar ik weet nog niet wat. Corrigeer ik na thuiskomst eventueel wel.

Dag 15, en toen was het boekje uit

Door vandaag in Cluny aan te komen kan boekje één van het tweeluik “Fietsen naar Barcelona” in de prullenbak. Figuurlijk dan hè, want ik vind het leuke bewaarboekjes.

Ik had een onrustige nacht in Beaune door mijn buurman die herhaaldelijk zo overweldigend moest hoesten dat ik bang was dat hij erin bleef. Ik heb er vandaag verder geen last van gehad. Van het slechte slapen bedoel ik. Van de buurman uiteraard ook niet.

Het eerste deel van de tocht ging door de wijnvelden van beroemde chateaus. Tenminste, zelfs ik als niet-kenner had wel gehoord van Pommard en Meursault. Het heuvelde wat, maar ‘nothing I couldn’t handel’.

Na wat fietswerk door bossen kwam ik uiteindelijk uit op de Voie Verte, een Franse langeafstandfietsroute. Aangelegd op het tracé van een voormalige spoorbaan, dus nooit steil.

Met wel soms dit soort uitzichten:

Vroeg in de middag was ik op de camping waar ik het verder rustig aan deed. Nadat ik gisteren in het restaurant op de camping had gegeten vond ik het nu weer tijd voor een zelfopgewarmde hap. Die gaat niet ik de herhaling.

Vanavond Cluny nog even in geweest. Leuk sfeervol plaatsje met een oude, grote abdij. Daar krijg je dan dit soort plaatjes van:

Morgen wordt vermoedelijk de heftigste dag qua klimmen. Ik zie er eerlijk gezegd een beetje tegenop, maar uiteindelijk komt het vast goed. 🙂

Oh ja, en de TGV rijdt vlak langs de camping. Is weer eens wat anders dan een hoestende buurman.

Dag 14, welkom in de Bourgogne

Volgens mij was ik strikt genomen al even in de Bourgogne, althans niet op het moment dat ik Beaune binnen reed, maar doordat ik vlak voor de eindbestemming de eerste wijngaarden zag voelde het nu echt zo

De start van de dag week niet af van die van andere dagen de afgelopen werk. De wekker ging om kwart over vier maar ik lag al een beetje onrustig voor het zover was. Het is dan nog donker, maar als ik het een beetje voorbereid heb kan ik al een hoop doen voor het licht is. Bijvoorbeeld de slaapzak in zijn compression bag, de luchtmatras in zijn zakje, de overige spullen per tas sorteren, en dan is het meestal tijd om naar de wc te gaan. Als ik daarvan terug kom is het licht genoeg om de tassen te gaan inpakken. Alleen de eettas nog niet, want ik zet eerst even koffie. Dan is de buitentent aan de beurt. Die kan er af als er nog spullen in de binnentent liggen. Opvouwen en oprollen en als hij nat is in een extra plastic zak voor hij in de tentzak gaat. Ondertussen koffiedrinkend pak ik de rest in de tassen. Voor de brander moet ik even wachten tot hij zo is afgekoeld dat ik hem kan beetpakken anders brand ik mijn vingers. Tot slot de rest van de tent opruimen en in de zwarte tas doen. Ondertussen mogelijk/hopelijk nog een keer naar de wc en dan vul ik ook meteen de bidons en de PET-fles met water.

Nou, dan is het wel zo’n beetje half zes en ben ik klaar om te vertrekken. PocketEarth op de iPhone instellen, mijn horloge het bijhouden van de route laten starten, en daar gaan we.

Vanmorgen was ik een paar kilometer onderweg toen ik dit tegenkwam.

Ik probeerde er aan te sjorren, ene kant, andere kant, maar geen beweging in te krijgen. Gelukkig paste ik er aan de rechterkant met een beetje moeite langs. Ik herinnerde me ook dat het gisteravond op een gegeven moment harder was gaan waaien, ik had zelfs enkele druppels regen gevoeld. Bij die gelegenheid zal de populier wel omgegaan zijn.

Het was een mooie route gedeeltelijk door bossen, meestal over goede paden, een enkele keer over paden die niet erg stevig aanvoelden met veel steenslag. Met name toen dat een keer bij een langere afdaling gebeurde vond ik dat wel frustrerend. Geen loon naar werken.

Het gebeurt niet vaak dat ik door dorpjes met voorzieningen als een bakker kom. Vandaag was dat in Aiserey wel het geval en daar ook direct gebruik van gemaakt. Ik at brood van drie dagen oud en daar krijg je weliswaar niks van maar vers is toch lekkerder. Ik was er nu toch en kocht er een gebakje bij dat ik heerlijk in het parkje vlakbij opat.

Dat mooie doosje had niet gehoeven, maar het was gebeurd voor ik het door had en het zag er toch wel feestelijk uit.

Ik was mooi op tijd in Beaune. Op de camping werd ik verrast door een man bij de receptie die Nederlands sprak. Een heel licht accent deed me vermoeden dat hij wellicht toch geen Nederlander van geboorte is.

Eerst even uitpuffen in de schaduw, tentje opzetten, douchen en de stad in. Mooi, sfeervol, veel toeristen en warm natuurlijk. Na een paar uur hield ik het voor gezien. En dat betreft ook het schrijven van dit dagverslag. Morgen rijd ik naar Cluny en daarmee is dan boekje deel 1 uit.

Dag 13, wat meer, of toch maar niet?

Op de gebruikelijke tijd ging de wekker en hoewel ik niet heel goed geslapen had stond ik makkelijk op. Een half uurtje later zag ik ook activiteiten bij de Zeeuwse vrienden. We raakten aan de praat over de route. Zij volgen de Groene Wegen-route en hadden vandaag een paar flinke klimmetjes voor de boeg. Met name zij zag er wel tegenop. Omdat zij uiteindelijk ook de Via Rhona willen gaan volgen suggereerde ik dat ze wellicht ook mijn route konden doen, die leek wat lichter. Hij heeft nog wat foto’s gemaakt van kaartjes uit mijn boekje en daarna ging ik op pad. Misschien hoor ik nog eens hoe het verder ging.

Er zaten een paar overzichtelijke maar toch wat gemene klimmetjes in, maar overwegend viel de route me erg mee. Groot stuk lang de Saône, soms een stukje ervan af.

Het was me opgevallen dat een bepaald type kerktoren erg populair is in deze streek. Ik heb er een paar foto’s van maar die heb ik met mijn camera gemaakt. Oh wacht even.

Knap hè. Zomaar op mijn iPhone gezet. Nou ja, dit soort torentjes dus in allerlei variaties. Ik vind het wel mooi eigenlijk.

In Gray aangekomen, mijn potentiële stopplaats voor vandaag heb ik na veel getwijfel besloten om nog dertig km door te fietsen. Ik vond de camping er niet leuk uitzien en wilde wat meer tijd voor Beaune hebben, de bestemming voor morgen. Dat is dan nu nog maar zeventig km. Dan heb ik normaalgesproken zeker nog een deel van de middag om toerist te zijn.

Dag 12, effe uitpuffen

Door de vermoeienissen van gisteren een dag extra op de camping gebleven. Niet veel bijzonders gedaan, maar wel even de rest van de route op een rijtje gezet. Hoeveel tijd heb ik nog, en wat moet er dan allemaal gebeuren?

De tijd is natuurlijk duidelijk, op zaterdag 13 juli moet ik in Avignon zijn, anders mis ik de bus naar huis.

Ik heb mezelf vijf dagen gegeven om in Lyon te komen. Dat lijkt haalbaar. In Lyon heb ik een kamer geboekt in een hostel dat nagenoeg aan de route ligt. Ik hoef die dag maar vijftig km te fietsen dus er resteert dan ook nog tijd om de stad even in te gaan.

Het is dan nog ruim 250 km naar Avignon en daar heb ik dan nog ongeveer een week voor. Dat is normaalgesproken gewoon haalbaar.

Ik ontmoette gisteren een stelletje uit Zeeuws-Vlaanderen die 9 weken vakantie hebben en nu een rondje Frankrijk aan het doen zijn. Mooi streven. Ik vond wel dat ze heel veel spullen mee hebben. Ik vind die twintig kilo van mij al behoorlijk trekken, maar zij hadden echt veel meer. Nou ja, misschien komen ze er nog op terug en sturen ze spullen naar huis. 🙂

Dag 11, heuvels en hitte

Toen ik wakker zag ik dat het al tien voor vijf was. Maar ik had de wekker toch op kwart over vier gezet? Snel opstaan en de boel pakken, ondertussen nadenken over de wekker. Toen realiseerde ik me dat de wektijden voor werkdagen stonden ingesteld en het was zaterdag. Ach ja.

Toch was ik om half zes op pad, dan maar geen koffie voor het fietsen.

<begin vies praatje>Die koffie drink ik voor ik op pad ga, omdat het de stoelgang stimuleert en ik dan onderweg geen aandrang krijg. Want dat laatste is vervelend mensen.

En dus moest ik onderweg en was er gelukkig een stil stukje bos te vinden, hopelijk zonder teken, muggen en processierupsen die het op mijn achterwerk voorzien hadden. Het kwam goed, maar morgen toch maar weer koffie voor de start. <einde vies praatje>

De supermarkt in Girancourt waar ik na 37 km voor stond stelde me wat teleur, ze waren nog niet open. Het was acht uur! Ik zou een uur moeten wachten, maar daar had ik geen trek in. In Fontenoy, na bijna zeventig km voelde ik me nog fris. Er was ook geen camping, maar de eerstvolgende die langs de route lag was over veertig km. Moest kunnen vond ik.

Dat viel toch wat tegen. Toen de zon eenmaal hoog stond en er vrijwel geen schaduw meer was werd het zwaar. Het traject was ook niet echt vlak te noemen.

Toen ik eindelijk in Port-Sur-Saône was had ik nog wat moeite om de camping te vinden, en behoorlijk afgepeigerd stond uiteindelijk op mijn schaduwrijke plekje. Voor slechts 5,20, daar kan een mens niet voor tobben. Ze mogen wat mij betreft de prijs best met dertig cent en dan ook WC-papier ophangen, maar helaas zie je dit meer bij de goedkopere campings.

Gisteravond disco op de camping, en dat was goed te horen, maar het moet gezegd, om tien uur ging het zacht en half elf was het stil. Wel werd ik later nog wakker door vuurwerk maar dat hoorde vermoedelijk bij een bruiloft die bij een restaurant even buiten de camping werd gevierd.

Ik heb met mijn telefoon gisteren geen geschikte foto’s gemaakt, dus dat houden jullie nog tegoed.

Dag 10, verder zuidwaarts

Vanaf Nancy zou ik eigenlijk een etappe van ongeveer 100 km gepland, maar ik had gisteren al besloten dat ik Charmes, met ongeveer 60 km al ver genoeg vond.

Ik was wederom in staat om vroeg op te staan en reed om half zes het terrein af. De omgekeerde route reed uiteraard een stuk soepeler. Vanaf Nancy grotendeels langs diverse kanalen gereden. Het was nog koel en de bomen langs de kanalen leverde heerlijke schaduw.

Hier gebruikte ik mijn ontbijt. Doordat het zo lekker reed twijfelde ik nog of ik niet toch nog een stuk(-je) verder zou rijden, maar ik heb er niet aan toegegeven.

En zo ontdekte ik dat de camping net binnen het gebied van de Vogezen valt.

De plannen voor morgen zijn wederom vroeg op pad gaan. In Gironcourt boodschappen voor het weekend doen en dan beslissen hoe ver ik nog wil en kan rijden. Morgen zullen we het weten.

Afstand 60 km

Dag 9, bijkomen

Zoals ik al meldde heb ik deze dag in alle rust doorgebracht. Grotendeels door bij mijn tentje met de schaduw mee te bewegen en verder te lezen in Max, Mischa en het TET-offensief. Prachtig boek, bijna op de helft.

Nog wel een wandeling naar de supermarkt gemaakt, 2,5 km heen en 2 5 km terug, grotendeels in de zon en langs diezelfde weg waar ik de dag ervoor zo had lopen zwoegen. Ik had nu geen last van de hitte, dus kennelijk was ik alweer aardig hersteld van de verhitting.

Verder valt er niet veel te melden. Ook geen foto’s gemaakt.

Dag 8, naar de bijna te hoge camping

Omdat er weer flink hoge temperaturen verwacht werden wilde ik uiterlijk half zes op de fiets zitten. Dan is het al wel licht maar de temperatuur is op zijn laagst. Twintig graden in dit geval. Dat betekende dus uiterlijk vier uur opstaan. Dat lukte prima, en om 5.20 zat ik in het zadel. Na een korte klim naar de route kon ik verder gaan met de afdaling van de vorige dag, zo ongeveer tot Lac de Madine. Het was mooi om de zon boven het het meer, bijna uit het meer te zien opkomen.

Mijn gastheer van afgelopen dag had gezegd dat het naar de Moezel toe vrijwel helemaal vlak was. Dat was duidelijk vanuit het perspectief van de automobilist. Het golfde heel behoorlijk en ik kwam toch wel een paar adembenemende klimmetjes tegen. Tot het moment dat de afdaling naar het Moezeldal begon en ik kon genieten van het vrijwel vanzelf naar de Moezel toe rijden.

Onder een brug, dus in de schaduw, mijn laatste nectarine verorberd en ondertussen genoten van de rust die vaak van zo’n rivier uit gaat. De laatste keer dat ik de Moezel zag was vier jaar geleden, bij Koblenz, waar hij in de Rijn uitmondt. Ik was toen op de fiets onderweg naar Wenen.

Het was tien over half negen en de warmte was inmiddels goed voelbaar. Via een route min of meer langs de Moezel, soms op een fietspad erlangs, soms op een weg in de buurt, bereikte ik in de volle hitte Nancy. Duidelijk voelbaar is dat het in de stad nog weer een stuk warmer is dan erbuiten.

In het centrum een stukje gewandeld in de schaduw, met de fiets aan de hand, en kwam zo uiteindelijk op het veelgeroemde Place Stanislas.

De foto doet nauwelijks recht aan de indruk die het op me maakte.

Inmiddels had ik 75 km fietsen achter de rug en wist dat ik nu moest gaan beginnen aan het stuk waar ik al de hele dag tegenop gekeken had, de klim naar de camping. Met name de laatste km hakte er hard in. Met een gemiddeld stijgingspercentage van zo’n vijf procent langs een betrekkelijk drukke weg vrijwel zonder schaduw wist ik al na enkele meters dat ik dit niet fietsend voor elkaar ging krijgen. Maar lopen met een zware fiets aan de hand in de volle zon viel ook niet mee. Er bleken toch kleine plekjes schaduw te zijn en ik sleepte me van schaduw naar schaduw. Ik denk dat ik bijna oververhit was, maar langs die weg blijven staan was ook niet echt een optie.

Afijn, uiteindelijk toch aangekomen en na inschrijving op mijn plekje mijn stoeltje uitgepakt en in de schaduw gedronken en zoute dingetjes gegeten.

Ik heb besloten om vandaag nog een dag hier te blijven. Straks met de bus nog eens naar ‘downtown’ Nancy en toerist uithangen. Een ander besluit is dat ik zolang de hitte voortduurt ik mijn etappe-indeling zal aanpassen. De etappe van ruim honderd km van morgen knip ik in tweeën. Als dat uiteindelijk betekent dat ik een stukje met de trein moet gaan om op tijd in Avignon te zijn is dat maar zo.

Ik zie dat ik nalatig ben geweest met het vermelden van afstanden en totalen. Ik ha het uitzoeken, maar nu niet. Tijd voor het ontbijt. 🙂

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑