Eén jaar!

Het is niet te geloven, maar vandaag is het al weer een jaar geleden dat ik voorzichtig mijn eerste blootsvoetse schreden zette op een route waarvan ik nog niet kon bevroeden hoe het af zou lopen. De eerste periode had ik regelmatig ‘gevoelige voeten’, zoveel prikkels konden ze duidelijk nog niet aan. En ook zijn er tijden geweest dat ik last had van peesjes en gewrichten in mijn voeten, vooral de rechter. Over het algemeen vooral een gevolg van "te veel, te snel".
In mijn zomervakantie heb ik vrijwel niet hardgelopen, hetgeen het genezen van overbelastingskwaaltjes erg ten goede kwam, terwijl ik wel heel veel op blote voeten heb gelopen. En dat kwam de weerbaarheid van de voeten weer ten goede.
Ik denk dat ik momenteel op een goede verstandige manier verder aan het uitbouwen ben. Ik heb nog geen idee waar dit avontuur gaat eindigen. Als volgende stap wil ik zo nu en dan aan wedstrijden gaan meedoen, vooral om te zien waar de grenzen van mijn kunnen zo ongeveer liggen. Als ultiem doel staat nog steeds een BV-marathon op het programma, maar voor volgend najaar zie ik dat niet gebeuren. En misschien ook dat ik bij het opbouwen van de kilometers ontdek dat ik het niet leuk vind, of dat ik het niet kan. In dat geval laten we dat doel gewoon vallen, want het moet toch vooral een aangename bezigheid blijven.

1 reactie

  1. Een BV-Marathon … dat is een Marathon op Blote Voeten ?? Lijkt me pittig en best zwaar. Zit ff te denken welke Marathon maar heb nog geen adviezen ; zelfs de meeste strand-marathons gaan over schelpenpaden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑