Toch maar niet

Vanmorgen ging zoals gebruikelijk om vijf over vijf de wekker. Stijf, gevoelige voeten, ik twijfelde, maar besloot het toch maar te gaan proberen: teruglopen naar mijn werk.
Even na half zes de deur uit, en al na een half blok rechtsomkeert gemaakt. Die vermoeidheid zou ik er wel uitgelopen hebben, maar ik had meer last van mijn heup dan normaal, en ook de voeten waren toch wel erg gevoelig. Op gewone gladde stukken zou het waarschijnlijk prima gaan, maar de gedachte aan sommige stukken die ik voor me had: toch maar niet.
Uiteindelijk met de auto naar het werk gegaan, de bus die ik wilde nemen ging niet, en ik wou niet nog langer wachten.
Volgende week doe ik een nieuwe poging om op donderdag naar huis en op vrijdag weer terug naar mijn werk te lopen.

1 reactie

  1. Je moet natuurlijk ook niet teveel in 1 keer willen, Peter… 😉 Wel stoer dat je toch een poging gedaan hebt om lopend terug naar je werk te gaan.
    Wat betreft rugzakjes: ik heb er 2. Een kleine waar eigenlijk alleen een agenda, portemonnee, telefoon, sleutels en eventueel wat eten in kan (geen idee wat het merk is, maar hij komt van de Runners World) en een grotere van Inov-8 (Inov-8 Race-Pro 12 l, gekocht via Wiggle.co.uk). Daar zit ook een 2 l drinkzak in (mooi lumbaal) en er kunnen kleren en zelfs schoenen in (niet te grote schoenen natuurlijk). Ik heb zelf geen enkele moeite om met rugzakken te lopen, maar het is even wennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑