week 32 dinsdag (4,1 km; 18,1 C; half bewolkt)

Ja, ik leef nog. En inderdaad, ik heb de afgelopen zeven weken niks gelopen. En misschien was dat voor mijn achillespees wel zo goed.
Maar ja, eens moet je toch weer eens proberen wat de stand van zaken is, en in deze eerste werkweek na mijn vakantie leek het me wel een goedidee om een oude gewoonte weer eens op te pakken: een lunchpauzerun op dinsdag.

Nu weet ik inmiddels uit ervaring dat ik na een wat langere periode van niet-lopen ik voorzichtig van start moet gaan anders kan ik door stijve kuiten twee dagen later nauwelijks de trap af. En ook voor voornoemde achillespees is voorzichtigheid uiteraard een goed idee.

In mijn Garmin stond nog een training van 10 X 500m afgewisseld met 100m wandelen. Daar heb ik 6X van gemaakt. Verder heb ik de laatste 50m van elke 500m zo soepel mogelijk in een hoger tempo gelopen. Tijdens het lopen zoveel mogelijk op de techniek gelet. Wat dat bij mij betekent kom ik later nog wel eens op terug.
Het was een fijne training, en afgezien van een lichte stijfheid in de beginfase heeft mijn achillespees zich niet gemeld. Een positief begin in elk geval!

3 reacties

  1. Zo….weer los. Nu weer rustig opbouwen.

  2. Volgens mij ben je op de goede weg terug, wellicht vindt die achillespees van jou gevarieerde intervallen op souplesse ook prettiger dan al die rustige duurloopjes met weinig pauze, ik heb daar natuurlijk allerlei theorien over…

  3. Weer lekker begonnen! Wat me zo opvalt is, dat er in jouw hoofd van alles doorstoomt over blessures, pijntjes, twijfels enz. Zou het een idee zijn, een voorzichtig loopplan te trekken en gewoon tegen jezelf te zeggen: niet zeuren, ik doe dit en mentaal ben ik sterk genoeg om dit te doorstaan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2020 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑