Op deze dag dat ik eigenlijk de Drechtstedenloop zou doen (1/2 M), en waarop het weer er zo vriendelijk uit zag, moest er natuurlijk toch wel gelopen worden. De D-loop zelf leek toch nog steeds niet verstandig, daarvoor was mijn heup toch nog steeds te opstandig. Ik besloot richting Wantijdijk te gaan, en dan zag ik wel wat het worden ging. De Wantijdijk is ‘tough’ om op te lopen, maar voor een deel ging het wel goed, en verder kon er ook prima op de grasstrook langs de dijk gelopen worden. Een deel dat ook feitelijk langs het Wantij loopt daalde ik de dijk af om dichter bij het water te lopen.
Vanaf de Loswalweg weer op bekend terrein, en ik liep eigenlijk zo lekker dat ik uiteindelijk via de Provincialeweg naar de Zuidendijk, en vandaar naar de Zeedijk gelopen heb. Ik heb mijn naam als dijkloper tenminste weer een echt waar gemaakt.

De pijn in de heup was wel steeds aanwezig, maar pas op het laatst werd het echt vervelend. Afgelopen week heb ik me op aanraden van Bertus en Erica (beide Chat’n’Run) eens verdiept in behandeling volgens de Triggerpointmethode. Dat is een therapie waarbij je heel veel zelf kunt doen aan dit soort klachten. Ik heb het boek besteld en inmiddels binnen, zodra ik er meer over te melden heb kom ik er op terug.