Hoewel dit onze eerste Ardennendag was, was dit aan de beklimmingen nog niet te zien. We begonnen met een afdaling vanaf de camping naar de Maas en deze bleven we een eind volgen. Eerst bij een sluis over de rivier, een eind verder op dezelfde manier weer terug naar de noordoever. Uiteindelijk via een brug (klimmetje) weer naar de andere kant en daarna trokken we landinwaarts en hebben we de Maas niet meer gezien. Er volgde een lange gestage klim (eerder vals plat) over een prima fietspad. Zo druk als het de dag ervoor op de fietspaden was geweest, zo rustig was het nu.
Het fietspad werd in Mariembourg onderbroken door een N-weg waardoor we, ook volgens de route, om moesten rijden. Toen we echter na de omweg weer het fietspad op wilden gaan bleek hij opgebroken. Het wekte de indruk dat ze de kruising met de N-weg wilden gaan aanpakken, maar het was ons niet duidelijk of dit er overheen of er onderdoor zou worden.
Het was even een gokje vanaf waar het fietspad weer wel begaanbaar zou zijn, maar zoals op de foto blijkt hebben we precies de goede plek uitgekozen.
Vlak voor Chimay bereikten we met 240m weer een nieuw vakantie-hoogterecord.
Het was wel een beetje spannend of we op de camping terecht zouden kunnen. Ik had er online weinig over kunnen vinden, dus het vertrouwen was matig. Maar gelukkig hoefden we niet over een plan B na te denken.
Op de camping troffen we een vrouw die we ook in Tienen al hadden ontmoet. Ook zij is onderweg naar Parijs.
’s Avonds aten we iets eenvoudigs in downtown Chimay. Het was al met al een fijne dag.




Klinkt als een leuke, ontspannen fietstocht. Veel plezier verder.
Zo’n wegversperring is één ding, maar het ontbreken van een omleidingsroute is slordig.
En, wie draagt de bolletjestrui?