Op de fiets door Frankrijk dag 16 – Gien

Toen ik gisteravond onderweg was van het toiletgebouw naar m’n tent viel mij iets vreemds op. Ik zag dat mensen die buiten de camping waren geweest kennelijk een code moesten intoetsen om er weer in te komen. En dan heb ik het over het deurtje waarvan ik had gedacht daar de volgende ochtend gewoon door te kunnen vertrekken. Even testen, nee hoor, ook van ‘binnenuit’ was het deurtje niet open te krijgen! Hoe moest dat dan? Hoe laat ging het slot eraf? Waarom waren we sowieso opgesloten? Wat vindt de brandweer hiervan? (Dat bedacht ik niet gisteravond, maar wel nu, met terugwerkende kracht.)

Ik liep naar de Nederlandse vrouwen met wie ik eerder een praatje had staan maken en vroeg of zij op de hoogte waren van het euvel. Ja, zei Agnes, ik heb gemerkt dat mensen die een genummerde plek hebben bij het inschrijven een code krijgen, maar de mensen van het trekkersveldje niet. Maar, zei ze, ik heb de code! Even denken, wat was het ook alweer? Oh ja   2004A.

Ik de code even getest, en inderdaad, dat werkte. Dat was een geruststelling, hoewel alle hiervoor genoemde vragen nog steeds openstaan natuurlijk.

En deze ochtend was ik even na zeven uur klaar om te vertrekken, en dat deed ik dan ook maar. Ik had even lichte twijfel, wat was de code ook weer? (Ik moet echt minder vaak denken dat ik iets wel onthoud) Maar ik wist het nog, en weg was ik, de brug over de Loire terug over naar de zuidoever, en fietsen maar.

Het was een over het algemeen mooie route, deels langs de Loire, deels langs een kanaal, en deels ook door een gebied dat bij ons uiterwaarden zou heten. Ondanks mijn vroege vertrek trok de wind toch ook snel weer aan, jammer, maar helaas niet te verhelpen, anders dan door de andere kant op te gaan fietsen. Die keuze heb ik niet gemaakt.

Van een Britse buurman op de vorige camping had ik gehoord over een langste aquaduct bij Briare. Tot mijn verrassing ging mijn route er zelfs overheen! Ik heb het over https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Kanaalbrug_van_Briare. Ontworpen door Eiffel, die van de toren ja, en ik vond het erg mooi. Vlak voor ik er overheen ging, ging ik even op het terras dat daar gevestigd was zitten. Zoveel terrassen kom ik onderweg niet tegen. Ik genoot van een overheerlijk ijsje in een soort bruine bokaal. Toen ik wilde afrekenen vroeg de kelner of hij de bokaal soms voor me in een plastic zak zou doen. De bokaal hoorde namelijk bij de lekkernij en was van chocola! Dat was me volkomen ontgaan.

Inmiddels sta, of eigenlijk zit ik op de camping van Gien aan de oever van de Loire. De stoel waarop ik zit is me heel vriendelijk aangeboden door de achterburen, en ik had ook al koffie van ze gekregen. Aan andere achterburen had ik wegens toenemende nijpendheid gevraagd of ik een rol wcpapier kon kopen. Zoals het rollenspel dan verder gaat krijg je die vervolgens gratis aangeboden, en daarnaast ook nog een kop thee en een gezellig praatje.

Want dat wcpapier mensen, het is toch godgeklaagd dat daar niet in voorzien wordt! Maak dan de camping een kwartje duurder! Waar ook op bezuinigd wordt zijn wc-brillen. Hier in Gien is er wel papier, maar, net als op de vorige camping, geen bril. Dan heb nog liever zo’n ouderwets Frans gat in de grond. Op de vorige camping was er weinig misverstand mogelijk over het wcpapier, zie de foto.

3 reacties

  1. Mirjam van Rijn

    Inderdaad, wat een stom gezeik om geen wc papier op te hangen en geen wc bril te plaatsen!

  2. Leo

    Het is de laatste jaren al beter: nu is er soms wel wc papier vaak als er een Nederlandse of Britse eigenaar is.
    We hebben ook al vaker van die water over water bruggen gezien maar deze is wel heel lang.

  3. Annebet

    Aparte brug wel, het lijkt een beetje alsof de autoweg onderwater is gelopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2024 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑