Categorie: Geen categorie (Pagina 2 van 3)

week 25 vrijdag (13,5 km; 15,0 C; droog)

Mijn wekker gaat op een doordeweekse dag om even na vijf uur. Om half vijf was ik klaar wakker, maar ik voelde me nog wel moe en besloot toch nog maar even te blijven liggen. De volgende keer dat ik mijn ogen open deed was het zes uur. Verslapen.

Aangezien het vroeg beginnen meer een persoonlijke keuze is dan een plicht geen probleem. Op mijn gemakje mijn spullen gepakt, voor het eerst de waterzak van mijn rugzakje met water gevuld (voor de helft ongeveer, dat leek me wel genoeg) en op pad gegaan. Dat was uiteindelijk om kwart voor zeven, en het verschil in sfeer op straat tussen half zes (mijn normale tijd) en kwart voor zeven is enorm groot. Geef mij maar de rust van het vroege tijdstip.

Lekker naar mijn werk gelopen, onderweg zo nu en dan lurkend aan de slang die aan mijn waterzak vast zit, en een paar keer gestopt om wat foto's van bloeiende planten in de berm te maken, o.a. vogelwikke, akkerdistel en bereklauw. Minder aangenaam, al leverde het geen problemen op, was dat er hier en daar langs 'mijn' fietspad gesneuvelde bierflesjes lagen. Het was mijn fietsende collega die hetzelfde fietspad gebruikt ook al opgevallen. Vast een neveneffect van vreugdeuitingen na de winst van het Nederlands elftal op Kameroen gisteravond.

week 22 zondag (13,5 km; 20,0 C; droog)

Vanmorgen redelijk vroeg (8 uur) de deur uit gaan bleek een goed
idee. Nog een uur eerder was nog een beter idee geweest. Het voelde al
aardig klam. Toch was het nog prima te doen. Ik had niet de behoefte om
mijn 20km van vorige week te overtreffen. Ik begon met mijn 'gewone'
route naar Stadspolders, en daarna op de terugweg niet linksaf naar
huis, maar rechtdoor richting binnenstad. De stad ligt er mooi bij op
zo'n stille zondagochtend. Kinderkopjes lopen op je blote voeten is
volgens mij een goede training voor alles wat je aan pezen en spieren in
je voet hebt, maar niet echt voor beginners denk ik.

Vanmiddag
met de volksdansclub in het plaatselijke 125-jarige park wat kunstjes
laten zien, maar het is nog wel spannend of de buien niet voor die tijd
al losbarsten. Buienradar maar goed in de gaten houden.

Lunchrun (4)

Afgelopen zondag kampeerde ik in Loon Op Zand, en meteen maar gebruik gemaakt van de gelegenheid om eens een bosloopje te doen. Tenslotte heb ik in mijn eigen omgeving nauwelijks iets wat je een bos kan noemen. De weg er naar toe was deels goed begaanbaar, maar de laatste paar honderd meter voor het feitelijke bos was behoorlijk ruw. Het was echter nog te doen, en de beloning was weldadig. De bosgrond liep heerlijk. Uiteindelijk een kilometer of zeven gelopen. Minpuntje was dat ’s avonds bleek dat ik maar liefst drie teken op mijn hoofd had ‘opgelopen’. Teken maken het onbevangen genieten van een bos wel een stuk minder moet ik zeggen.

Gisteren in de lunchpauze weer gaan lopen. Ik twijfelde van tevoren wel, omdat mijn voeten nog wat gevoelig waren van de ruige route naar en van het bos de dag er voor, maar ik had uiteindelijk het idee dat het wel zou gaan. Dat bleek te kloppen. Ben weer langs de Verbindingsweg naar Ridderkerk gelopen, en deze na het viaduct over de A15/A16 naar links gegaan. Ik had al een paar keer gezien dat dat er als een lekker rustige weg uitzag, en was benieuwd naar de beloopbaarheid voor een BV-loper. Dat bleek prima te gaan. De weg maakte na zo’n 400 meter een bijna haakse bocht naar rechts waarna hij nog ruim 1,5 km doorliep tot aan de Rotterdamseweg. Iets minder werd het toen het daar gelegen fietspad overging in een pad met een gravelachtige laag. Dat was voor mijn ietwat gevoelige voeten te veel van het goede. Gelukkig liep er parallel aan dat pad een ruiterpad. Zoals dat gaat met ruiterpaden bestond dit hoofdzakelijk mul zand, dus vermoeiend, maar weldadig aan de voeten. Alsof je aan het strand loopt.
Na enige tijd kwam ik weer op bekend terrein in Ridderkerk en kon ik de route naar het Waterschapshuis weer makkelijk terugvinden. In totaal ruim 8 kilometer gelopen in warm en broeierig weer. Het duurde enige tijd voor ik ‘uitgedampt’ was zodat ik zinvol kon gaan douchen.

Lunchrun (3)

Ik vond het tijd worden om de route wat uit te breiden, maar ik had geen zin om te gaan dwalen door Ridderkerk. Dus met MapMyRun een route ingetekend, en vervolgens op een briefje in het kort de belangrijkste punten opgeschreven (RA Crocus, dat werk). Dat verliep prima. Ik twijfelde wel op een gegeven moment of ik een zijstraat niet vergeten was, maar dat bleek gelukkig niet het geval.
Jammer was dat ik mij vergist had in de temperatuur. Het zag er vanachter het glas een beetje somber en kil uit, dus ik koos voor een shirt met korte mouwen ipv mijn singlet. Dat bleek een verkeerde keuze. Het was niet erg genoeg om er voor terug te gaan, maar het is wel verstandig om voortaan even buiten te gaan staan alvorens me om te kleden.
Al met al lekker gelopen, ruim 9 km.

Tender feet

Gisteravond na het avondeten ben ik een stuk wezen wandelen. Ik was te laat thuis om nog voor het eten te kunnen hardlopen, en direct na het eten is niet echt fijn. Het is nu nog te vroeg donker om dan te wachten tot het weer wel fijn is. Maar wandelen kan natuurlijk wel, en aangezien ik de laatste weken zo weinig heb gelopen is elke training voor de voeten meegenomen. Het ging prima, en ook de ruigere paden in een park hier in de buurt waren goed te doen, al waren sommige stukken pad wel heel ruw. Uiteindelijk kwam ik na ruim een uur weer thuis en waren de voeten wel wat gevoelig.
Toen ik om half twaalf thuis kwam voor mijn middagpauze heb ik even wat gelezen en daarna kon ik het mooie weer niet meer weerstaan. Met alleen een short en een shirt met korte mouwen was ik niks te dun gekleed. Mijn voeten vonden het na de wandeling van gisteravond niet zo’n heel goed plan, maar ik kon het uiteindelijk goed volhouden.
Toen ik vandaag de (veelgestelde) vraag van een scholier kreeg of het geen pijn deed zei ik gewoonte- (en meestal waarheids-) getrouw dat dat niet het geval was. Toch was dat deze keer niet helemaal waar. Maar ja, de voor de hand liggende vraag die je dan zou krijgen is natuurlijk: waarom doe je het dan. Daar had ik ook geen zin in.

Ik wil de komende weken op dagen dat ik niet hardloop maar vaker van dat soort wandelingen gaan maken, want het is wel de bedoeling om vaker aan wedstrijden te gaan meedoen, en je kan nou eenmaal niet altijd van tevoren een routecheck doen. Dus een groot scale aan soorten wegdekken wil ik toch wel probleemloos aan kunnen.

tussendoortje

Vanmorgen was ik al weer om 6 uur, of eigenlijk iets eerder op mijn werk. Ik word vaak vrij vroeg wakker door mijn schouder, de laatste dagen ongeveer een half uur voor de wekker zou moeten gaan. Dan wil ik eigenlijk niet meer in slaap vallen omdat je dan zo vervelend wakker wordt van de wekker. Dan ga ik er dus maar uit, eet een kleinigheidje en dan ga ik maar naar mijn werk. Het past op zich mooi in mijn huidige streven om mijn werkdag in tweeën te knippen, maar een half uurtje later zou ook prima zijn.
Om tien uur had ik een vergadering die een uurtje duurde, en toen kon ik dan naar huis gaan. Thuisgekomen gauw mijn hardloopkleren aangetrokken, in deze tijd van het jaar altijd weer de lastige afweging wat aan te trekken. De temperatuur was wel lekker, maar de wind vrij fors, dus toch maar niet al te luchtig: lange tight, newline hemdje en een nike shirt met korte mouwen. Dat bleek een prima keuze.

Vaak weet ik als ik de deur uit ga nog niet eens precies wat ik zal gaan doen, ik beslis dan na een halve kilometer definitief wat het gaat worden. Soms ook kan ik door de gekozen route onderweg nog wat keuzes bijstellen. Toch maar daar rechtdoor om een paar kilometer extra te lopen, of juist ergens een stukje afsnijden omdat het wat tegenvalt.

Vandaag liep het lekker en ik besloot dan ook mijn 12 km route te nemen, en dat bleek een prima keuze. Op het 5 km punt had ik net geen 31 minuten gelopen, en dat viel me iets tegen, dus de volgende 4 km er wat meer aan getrokken, en dat ging in bijna 23 minuten. Daarna had ik het wel een beetje gehad en zakte in. Uiteindelijk 1h 12’23" gelopen, en dat is net iets meer dan 6 min/km, dus vooruit, we doen het er voor. Een snelheidsmonster zal ik wel nooit worden.

Daarna douchen en weer naar mijn werk om uit te rusten. 🙂

Soms zit het mee…

Na de record periode die ik hierboven meldde heb ik het eerst een aantal dagen rustig aan gedaan. Pas op donderdag ben ik weer gaan trainen, ’s avonds om zes uur op natte koude atletiekbaan. Twee km inlopen, daarna 15 keer 200m interval, afgewisseld met 200m wandelen en dribbelen. Normaal zou ik de serie ook nog hebben afgesloten met twee km uitlopen, maar ik had met mijn dochter afgesproken dat ik haar bij het vlakbij gelegen voetbalveld zou ophalen, en ik had er geen tijd meer voor. Ik vond het ook niet echt erg, want bij de gegeven temperatuur (een graad of 5 denk ik) is zo’n natte baan behoorlijk koud.
Vrijdag heb ik een ‘gewone’ duurloop van 12 kilometer gedaan, en dat verliep prima.
Zaterdag kwam het er niet van en zondagmorgen vroeg was ik al voor zeven uur wakker. Ik dacht dat het wel een mooi moment was om eens een proefrun langs het traject van de DwarsdoorDordt-loop te doen. Het regende, maar ik vond dat me dat niet mocht weerhouden. Het was een graad of 6-7, dus dat moest kunnen.
Ik ontdekte al snel dat mijn voeten heel erg gevoelig waren, en dat het toch kouder was dan ik dacht. Of het nou kwam doordat ik nog maar net wakker was, ik weet het niet, maar ik had er in een paar honderd meter ineens helemaal geen zin meer in. Ik loop hard voor mijn lol, en dit was beslist geen lol. Ik keerde om en ging weer naar huis. Ik kon er echter geen fijn gevoel aan overhouden.

Dat werd ongetwijfeld mede veroorzaakt door het feit dat ik al ongeveer anderhalve maand last van mijn rechterschouder heb. Het verhoogde het algehele kwakkelgevoel. Okee, ik ben dan 52, maar dat wil nog niet zeggen dat mijn gestel er zo langzamerhand de brui aan moet geven.

Gelukkig was vandaag een betere dag. Voor het eerst heb ik het gevoel dat het met mijn schouder een heel klein beetje beter gaat, en tevens heb ik tussen de middag ruim 8,5 km gelopen, ondanks tegen en harde wind. Deze keer was het leuk!

Capitulatie

Na veel peinzen en aarzelen heb ik vandaag de handdoek in de ring gegooid.
Afgelopen zondag twijfelde ik al, maar besloot het uiteindelijk toch op blote voeten te gaan proberen. De route zo uitgekiend dat ik naar verkiezing 8, 10, 12 km of nog meer kon lopen.
Het was enkele graden boven nul, maar wel een redelijk fris windje er bij. Dat maakte dat ik na 2 km ijskoude voeten had. Maar na nog eens 2 km begon mijn linkervoet aardig op temperatuur te komen, en toen ik op een punt in de route kwam dat de keuze was tussen 10 of 12 km en de langere route van 15 besloot voor het laatste te kiezen. Ook mijn rechtervoet begon namelijk weer tekenen van leven te vertonen. Daar had ik geen spijt van, ondanks de kou voelden mijn voeten zelfs vrij aangenaam. Uiteindelijk 15 km gelopen. Ik was erg tevreden, maar vond het wel wat, dat ik bijna de helft met een nogal koude rechtervoet had gelopen.

Toen het vandaag dan ook de gehele dag onder nul bleef ( ik kijk altijd op de site www.geenweer.nl van mijn collega Elmar, die woont in Brandwijk, en dat is dichtbij genoeg om als uitgangspunt te gebruiken) begon ik steeds minder zin te krijgen om op blote voeten te gaan hardlopen. Het stomme alleen is dat als je het dan al zo lang doet, dat je het dan jammer vindt om dat stramien te onderbreken. Ik doe het alleen voor mezelf, maar je hoort als het ware stemmetjes van anderen in je hoofd die je wel een watje zullen vinden. Geen idee wie hoor, de meeste mensen die ik er over spreek vonden mijn koude route van afgelopen zondag volgens mij al gekkenwerk.

Uiteindelijk vond ik het bijhouden van mijn conditie belangrijker dan de stemmetjes in mijn hoofd, ik ben gezwicht voor de schoenen.
Met mijn Puma H-Streets aan mijn voeten ging ik op pad, geen idee hoe ver ik zou gaan. Tenslotte wist ik niet of ik ook last van die schoenen zou gaan krijgen. Maar een ding was me duidelijk: ik wilde wel graag weer eens over de Wantijdijk lopen, want daar loop ik op blote voeten niet graag, is me nog net een beetje te ruig. Vanaf de Wantijdijk kun je het eigenlijk net zo lang maken als je wilt. Uiteindelijk liep het zo lekker dat ik via de Kop van het Land over de Zeedijk en de Zuidendijk en de Oudendijk weer in de bebouwde kom van Dordrecht kwam. Toen ik weer thuis was (nog net voor het donker) had ik er 16,5 km op zitten. Met een gemiddelde snelheid van 10,4 km/u, ofwel een tempo van 5’47" per km was ik behoorlijk snel.

In het begin had ik geen last van mijn schoenen. Heerlijk warme voeten! (Een collega vertelde dat hij met dit weer zelfs met schoenen aan nog koude voeten had, daar kan ik me niks bij voorstellen, maar goed mensen zijn verschillend, dat blijkt wel.) Maar na een km of tien kreeg ik last van zweterige voeten en had ik het idee dat ik wel eens blaren zou kunnen krijgen. Uiteindelijk was dat er maar een, dus het viel mee.

Ik ben nu wel moe, het wordt tijd om naar bed te gaan!

Frisjes

Sinds de laatste keer dat ik hier schreef alweer vijf keer getraind. Even een korte samenvatting.
Vrijdag de 7de een betrekkelijk kort loopje van 8,6 km. De bedoeling was heel rustig, maar op de een of nadere manier ging ik toch weer sneller dan ik bedoeld had. Net een beetje sneller dan 10 km p/u, en dat is voor mij boven gemiddeld.
Op zondag een duurloop van 15 km. De straten waren nat, en het waaide hard, daardoor duurde het even voor mijn voeten op temperatuur waren. Kwam uiteindelijk helemaal goed, en heel lekker gelopen.
Dinsdag was het inmiddels een stuk kouder geworden. Een graad of vier. Ik besloot te gaan lopen op de baan, maar die was kletsnat, en dat in combinatie met de wind leverde ijskoude voeten op. Ik ging van huis met het idee 8-10 km te gaan lopen, maar ik had er na vijf km helemaal tabak van. Ik was er wel een beetje depri van, want de winter is nog niet eens echt begonnen.
Donderdag, gisteren dus, bleek wel dat nattigheid een belangrijke factor is. Het was maar een paar graden boven nul, maar de straten waren droog, en ook de wind was gaan liggen. De eerste twee km waren mijn voeten behoorlijk fris, maar tussen de 2-3 km begonnen ze wonderlijk genoeg ineens warm te worden. Ongeveer tegelijk met mijn handen, die ik tot dan toe in mijn mouwen verstopt had gehouden. In totaal 8,6 km gelopen, ik twijfelde vlak bij huis zelfs of ik er niet nog wat aan zou plakken, maar besloot dat niet te doen.
Vandaag weer wezen lopen (ja, ik was vrij, dat maakt het makkelijker), deze keer mijn loopje van 12 km. Het was een graad warmer nog dan gisteren, dus het ging prima.

Al met al is het natuurlijk nog niet echt winter, dus als de temperatuur onder de nul gaat zakken ga ik wel iets aan mijn voeten trekken denk ik, maar in deze omstandigheden, die volgens het KNMI nog wel even aanhouden, kan ik het nog wel even volhouden.

De jaarstand qua kilometers is inmiddels op 950,5 terecht gekomen. De 1000 komt steeds meer in zicht!

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2021 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑