Pagina 2 van 56

In het spoor van Jacob en Dirk – proloog

Na mijn natte voorzomerritten ga ik vanaf volgende week dinsdag eens kijken hoe het er in de nazomer uitziet. Ik blijf deze keer binnen de landsgrenzen en ga een deel van de route narijden die Jacob van Lennep en Dirk van Hogendorp liepen (!) in de zomer van 1823. Een jaar of twintig geleden verscheen er een boek onder die titel (“Zomer van 1823”) waarin de dagboekaantekeningen van Jacob over die tocht te vinden waren Het voorwoord was van Geert Mak. Tevens is er toen een achtdelige documentaireserie over die wandeling gemaakt door Geert Mak en Theo Uittenbogaard die op de site van Geert nog terug te vinden is.

Iemand, ik weet nog niet wie, heeft een poging gedaan om de route die zij indertijd volgden in 42 fietstochten na te maken. Dat zal ongetwijfeld slechts globaal gekund hebben, Nederland is sinds 1823 nogal aardig veranderd. De grootste kans op daadwerkelijke navolging zal te vinden zijn in de plaatsen die zij aandeden. Etablissementen en straten waar zij langs kwamen kunnen er voor een deel nog zijn.

Het lijkt me leuk om een stuk van hun tocht te gaan volgen. Dat gaat vanaf Amsterdam eerst Noord-Holland in, vanaf Enkhuizen steek ik over naar Stavoren, en dan ga ik via Friesland en Groningen naar Drenthe. Vanaf Emmen ongeveer  zal ik de jongelui (het waren twintigers, studenten in Leiden) los moeten laten, want dan begint voor mij de terugtocht naar huis.

Waarom maakten Jacob en Dirk die tocht eigenlijk? Het was in die tijd veel gangbaarder dat jongelui van stand als een soort ‘rite de passage’ een grande tour door Europa maakten, waarbij steden als Parijs, Venetië en Florence werden aangedaan.
Dirk van Hogendorp, zoon van Gijsbert Karel van Hogendorp (lid van het driemanschap dat na de Franse overheersing de Nederlanden aan een eerste grondwet hielp) had kennelijk niet veel zin in zo’n grote Europese tocht en vertelde zijn vader dat hij een ‘inspectietocht’ door Nederland wilde gaan maken. Pa van Hogendorp zag daar wel wat in, hij stelde 500 gulden (zo’n 5000 euro omgerekend naar huidige maatstaven) beschikbaar. Dirk vroeg zijn studiegenoot en vriend Jacob van Lennep hem daarbij te vergezellen, en die had daar ook wel zin in. Ook zijn vader wilde wel subsidiëren.

Ik zal mijn fietstrip helaas zelf moeten bekostigen, maar met overnachtingen in een tentje moet dat wel te doen zijn. Aanstaande dinsdag, ik schreef het al, vertrek ik. Eerst van Dordt naar Amsterdam, en dan op de tweede dag begint het pas echt.

Voor wie meer wil weten over de achtergronden is dit de link naar de site van route.nl, waar tevens de routes te vinden zijn.

Ik zal de routes trouwens niet slaafs volgen, daarvoor is mijn tijd te beperkt, en daarvoor ook volgden de jongelui een te grillige route die kennelijk deels ook werd ingegeven door mensen en uitnodigingen die ze onderweg tegenkwamen. Als leden van de hogere stand hadden ze een uitgebreid netwerk waar ze dan ook dankbaar gebruik van hebben gemaakt.

Wordt vervolgd …

v/h Groenevalleienroute dag 13

En ja, je gelooft het niet, maar vanochtend was het droog. Dat wil zeggen, het weer. Tent en andere spullen uiteraard niet. En het leuke was, het bleef ook droog!

Het eerste stuk, langs de Nete, was best mooi, en reed ook vlot. En eigenlijk ook het stuk tot Rijkevorsel was leuk genoeg. Daar aangekomen vond ik het tijd voor een broodje, en zie, ik vond een terras aan de achterkant van een broodjeszaak.
Toen ik na enige tijd nog geen personeel zag komen ging ik even poolshoogte nemen. Ja, ze kwam eraan. Of ik hier voor het eerst was? Nog net niet verontwaardigd. Want het was eigenlijk de bedoeling dat je aan de straatkant de zaak in ging en dan je bestelling opgaf. Nou zei ik, ik zag jullie verwijzing naar het terras, dus daar ben ik naar toe gegaan. Maar ik wil gerust… Nee, nee, dat hoefde niet, ze zou de kaart even pakken. Verder geen probleem, maar ze wou duidelijk haar punt even maken.

Het stuk na Rijkevorsel is niet veel aan, tot ik mbv Maps een andere route naar de camping vond. Die volgde een mooi pad langs de Mark. Na krap 75 km was ik op de camping. Ik was (we waren) hier al eerder. Fijne rustige sfeer. En een pannenkoekenrestaurant op drie km afstand! Daar ben ik wandelend op werkbezoek geweest.

 

v/h Groenevalleienroute dag 12

Normaal schrijf ik mijn blogjes dezelfde dag nog, maar gisteren kwam het er niet meer van. Gisteren was ook typisch zo’n dag zoals die paste in het rijtje de afgelopen periode en waardoor ik er voortijdig de brui aan heb gegeven. Ik werd ’s ochtends voor zessen al wakker omdat het stevig regende. En dat is die dag pas aan het einde van de middag enigszins gestopt. Niet de hele dag harde regen, maar wel zonder ophouden nat.

Marjo, die ook onderweg was naar Nederland, en met wie ik een dag eerder al een poosje had staan praten, stond ook op punt van vertrekken. We spraken af niet gezamenlijk te fietsen. Maar we kwamen elkaar onderweg nog wel een paar tegen. Dat krijg je als je dezelfde route volgt, en ongeveer hetzelfde tempo. Het laatste stukje vanaf Mechelen reden we wel samen, en dat was voor mij wel prettig. Mijn telefoon was weliswaar nog niet helemaal leeg, maar wegens nattigheid in de usb-poort kon ik niet al fietsend laden.

Nadat we de natte boel hadden opgezet een (Belgisch) biertje gaan drinken in wat ze het fietserscafé noemen, maar waar ik afgezien van ons tweeën geen enkele fietser waarnam. We bleken er ook een hapje te kunnen eten, en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt.

Een beetje jammer was dat de aanvankelijke rust op de camping werd verstoord door een klas kinderen van pak-em-beet een jaar of 11-12. Ik gok dat het een soort afsluiting van de lagereschoolperiode was. Ik vond het eigenlijk wel meevallen qua drukte, maar ik vond het wel vervelend dat ze toen ik wilde gaan slapen geregeld vlak langs mijn tentje liepen. Afijn, shit happens zullen we maar zeggen.

Foto’s zijn er deze dag niet gemaakt, gek he? Oh ja, mijn plekje natuurlijk:

v/h Groenevalleienroute – dag 11

Gisteren na aankomst op de camping in Tournai uitgebreid in de zon kunnen zitten, ja op een gegeven moment zelfs de schaduw opgezocht. Gezellig contact gehad met buurman Raymond uit Zwolle. Hij was onderweg naar zijn vakantieadres in Zuid-Frankrijk, de rest van zijn familie zou over een paar weken ook komen. Dankzij hem was aan het einde van de dag mijn powerbank weer opgeladen.

Vanmorgen zoals gebruikelijk de boel weer ingepakt en begonnen aan de route die ik met Suzemarie vier jaar geleden ook deed, maar dan in zuidelijke richting. Wat we toen, behalve de heuvels, vooral tegen hadden was een straffe zuidwestenwind. Dit deed ons toen besluiten om na Tournai om te keren en de wind weer eens in de rug te voelen. Ik herkende zeker het landschap vanochtend, maar ook specifieke plekjes, onder andere de plaats waar we toen op het gras de lunch gebruikten. Het waaide toen alleen zo hard dat het beleg bijna van je brood verdween.

Toen ik vanmorgen dacht dat ik de heftigste heuvels wel gehad had kwamen er weer een paar. Toch kon ik ze allemaal goed hebben. Het werd wel steeds warmer en zonniger, en eigenlijk ook wel een beetje benauwd. Bijzonder om te merken hoe je na Lessines, bij de Dender (dan nog Dendre geheten) aangekomen ineens helemaal vlak rijdt.

De camping even na Geraardsbergen ligt zo’n beetje aan de route. Dus vlot gevonden. De mevrouw van de receptie stelde vast dat ik al in het systeem voorkwam, en klopte natuurlijk.

Zojuist heeft het een poosje flink gerommeld, maar gevallen is er niets. Heb is er wel van opgefrist dus vermoedelijk is er in de buurt wel wat gevallen.

Ik sta hier op de “kampeerweide” met nog twee fietsers. Een jongen van 23 die onderweg is naar Portugal! En een vrouw die een rondje door Frankrijk maakte en nu onderweg is naar haar huis in Kampen. Leuke gesprekjes mee gehad.

Morgen probeer ik op een camping boven Mechelen te komen, ook daar was ik al eerder en is me bijgebleven als een leuke plek om te bivakkeren.

v/h Groenevalleienroute dag 10

Gisteren een rustdag gehouden op de camping van Aubigny, en de tijd goed gebruikt om na te denken over het vervolg van de reis. Want ik ben zo langzamerhand wel een beetje klaar met om de dag regenweer. En als je nou onderweg bent naar een zuidelijke bestemming kun je nog denken: straks wordt het (heel waarschijnlijk) beter. Maar aangezien deze route steeds ongeveer op dezelfde ‘hoogte’ blijft is de kans dat het weer steeds beter wordt niet zo groot. In elk geval niet als je naar de meerdaagse weersverwachtingen kijkt.

Ik wist dat Aubigny vlak bij de kruising van mijn route en de Jacobsroute lag, een mooi punt om weer een meer noordelijke koers te gaan volgen. En dat is wat ik vanmorgen gedaan heb, met lichte aarzeling weliswaar, maar nu ik op de camping van Tournai/Doornik zit is het wel prima zo. Wat ik ga doen als ik Nederland nader weet ik nog niet, jullie zullen het merken, en ik ook. 🙂

Kruispunt Groenevalleienroute – Jacobsroute:

Groenevalleienroute dag 8

Het heeft de hele nacht geregend volgens mij, in elk geval toe ik om twee uur naar de wc moest. Maar toen het tijd was om op te staan was het droog! En eigenlijk is het dat het grootste deel van de dag gebleven, inclusief flinke zonnige perioden. Dat geeft de burger moed.

Ik had op de kaart gezien hoe ik via een paar slimme weggetjes weer op de route kon komen. Eerst een pad afdalen, dan rechts en na een kort stukje weer links. Dat afdalen ging goed. Dat pad naar rechts bleek enorm blubberig en glibberig te zijn. Ik heb nog een stukje gefietst maar was toch bang dat ik onderuit zou gaan. Hé, ineens schoot er een ree vlak voor me het pad op, en weg was hij. Mooi! Maar waar was nou toch dat pad naar links. Ik was er al voorbij zag ik op de kaart. Terug. En precies op de plek waar ik het bos in moest gaan groeiden weelderige bossen brandnetel, met daarachter iets als een pad. Dat toch maar niet. Ik zag dat ik ook het blubberpad verder kon volgen, dan kwam het ook goed.

Na enige tijd kwam ik in de buurt van Arras, een plaats die ik wel wilde bezoeken. Jaagpad langs de Scarpe volgen en dan bij de watertoren naar links. Ik dat pad volgen en dacht na een km of drie, vier (rijkelijk laat) waar blijft die watertoren nou? Bleek na enig gepuzzel dat ik het jaagpad niet naar links maar naar rechts had moeten volgen. Tja, zo kom je wel aan je kilometers.

Arras was mooi, en het leek me een goed idee om alvast iets warms te eten op een van de vele terrassen. Had ik dat maar vast gehad. Vervolgens nog een Leclerc gezocht en gevonden om te zien of ze daar ook powerbanks verkochten. Ze hadden niet veel maar toch maar gekocht, een van mijn meegebrachte powerbanks bleek min of meer overleden, en dat is best onhandig.

Na Arras weer de Scarpe opgezocht (hé, ken ik het hier niet) en langs zo’n riviertje fietst dat best wel vlot. Wel veel plassen, mijn sandalen zagen er aan het eind van de dag niet meer uit. Langs de Scarpe had ik ook mijn eerste ontmoeting met medefietsers, een Nederlands stel dat dezelfde route volgt als ik. Ben benieuwd of ik ze nog eens tegenkom.

Op de camping van Aubigny-au-Bac heerst
ondanks de grootte een gemoedelijke sfeer. Ik heb de indruk dat ik de enige niet-Fransman ben. En nu stop ik, want ik moet zuinig op de stroom zijn.

Groenevalleienroute dag 7

Ik werd vanochtend rond een uur of vijf wakker door gezellig getikkel op het tentdak. Ik besloot nog maar even verder te slapen. Maar dat maakte niet uit. Ik had zo geen zin om in de regen te gaan fietsen dat ik overwoog om nog een dag te blijven. Maar de vooruitzichten voor morgen houden ook niet over. Dan toch maar gaan.

En geloof het of niet, toen ik wegfietste was het droog! Dat zou ongeveer anderhalf uur zo blijven, toch mooi meegenomen! Vlak voor ik in Hesdin zou aankomen, volgens het boekje een leuk stadje, begon het weer. Dat het een leuk stadje was leek wel te kloppen, maar je gaat niet in de regen (als je nog verder moet) jezelf nog natter laten regenen. Bij een bakkerij belegd brood gehaald en opgegeten.

En verder maar weer. Zoals gebruikelijk moest er weer geklommen worden om uit Hesdin te geraken, op de een of andere manier liggen die plaatsjes allemaal in de diepte, en kun je er dus makkelijk komen, maar dan het vervolg.

Mijn telefoon, die mijn wegwijspiet is, kan aardig tegen nattigheid, maar hij begon op een gegeven moment te zeuren dat de usb-poort, waarmee hij al fietsend wordt opgeladen, nat was geworden en of ik de stekker er subiet uit wilde halen. Gelukkig was ik er toen bijna en had ik nog ongeveer 60 procent stroom, anders was het nog lastig geworden. Ja, boekje, maar papier en regen is ook al niet zo’n goede combi.

Afijn, ik zit inmiddels in m’n tentje en het regent. De douche was oké, maar mogen er asjeblieft een paar kledinghaken bij? En de wc heeft net als op de vorige camping geen papier, maar ook nog eens geen bril. Zouden die mensen van die camping dat thuis ook hebben? Genoeg gemopperd, nog een foto van mijn lieve fiets, die ook steeds maar nat moet worden en dan stoppen we weer voor vandaag.

Groenevalleienroute dag 6

Licques – Montreuil-sur-Mer 90 km

Over gisteren, een rustdag, valt niet veel te vertellen. ’s Ochtends wandelend boodschappen gedaan en verder de dag lezend en luierend en twijfelend doorgebracht. Die twijfel zat erin dat ik niet goed wist of ik via Boulogne-sur-Mer naar Montreuil zou gaan, of dat ik de shortcut zou nemen die ook in het boekje stond. Dat scheelde al gauw een kilometer of 40 minstens.

Toen ik vanmorgen opstond wist ik het eigenlijk nog niet, ik zou wel zien. En als het van de eerste kilometers had afgehangen hadden jullie geen foto’s van de zee gezien. Maar ik ging dus rechtdoor waar ik links had kunnen gaan. Het was een prachtige route met ook aardig wat klimwerk. Mijn record voor deze vakantie staat nu op 200 meter. Niet indrukwekkend? Ik vind van wel, vanaf zeeniveau allemaal zelf gefietst. 🙂

Ik vond Wimereux en Boulogne wel aardig, maar niet heel spectacular. De kleur van de zee was wat groen/blauwig, dat vond ik wel mooi. Ik realiseerde me later dat dat water daar helemaal geen Noordzee is (of Mer du Nord) maar het Kanaal, het Nauw, of La Manche. Kiest u maar.

Na BsM ging ik het binnenland weer in. En daar waren bijzonder pittige klimmetjes bij. Ik moet bekennen dat ik tot drie keer toe een stukje heb gelopen. Niet dat dat zoveel beter gaat, maar het fietsen ging gewoon te langzaam, ik dreigde om te vallen. Na Desvres was er nog één akelige klim en daarna was het kilometers langs afdalen geblazen.

Ik sta nu op de camping van Montreuil-sur-Mer (die Mer is er al een paar eeuwen niet meer) en loop zo nog even het stadje in. Eens kijken of het internet hier wat gewilliger is dan op de vorige camping. Jullie merken het wel aan de foto’s al dan niet.

 

Groenevalleienroute dag 4

Stavele – Licques 74km

Toen ik even voor zes uur wakker werd regende het, nog of weer, dat weet ik niet. Ik deed mijn ogen weer dicht. Dat proces heeft zich enkele malen herhaald, maar helpen deed het niet, het bleef regenen. Uiteindelijk toch maar ontbeten en de boel ingepakt.

Het regende inderdaad wel, maar niet heel hard, dat scheelde wel. Bij Oost-Cappel de grens over, maar daar merk je vrijwel niets van. Niet alleen geen grenspost, dat is natuurlijk al heel lang, maar de namen aan de Franse kant zijn net zo Vlaams als aan de Belgische kant.

Kort na de grens werd de weg versperd door een vrachtwagen. Ik stond even geduldig te wachten, maar toen toch maar succesvol geprobeerd erlangs te komen. Ze waren bezig gaten in de weg te repareren. Nuttig, maar moet dat nu?

In Wormhout kocht ik mijn eerste croissantje en pain-au-chocolat van deze vakantie. Die smaakten naar meer, maar ik heb het hier toch maar bij gelaten. Het was ondertussen zo goed als droog.

Ik kwam door een dorpje waar het bultje in de weg Le Mont heette en ik moet toeheven, zo heel gemakkelijk ging het me niet af. En als om wraak te nemen kwam er daarna een echte bult. Dat is toch weer even wennen. De afdaling was een genoegen, maar ja, je weet al wat er daarna weer komt. Het zal geleidelijk aan wel wat makkelijker gaan. Hoop ik.

Een beetje jammer was de laatste kilometer toen het nog even echt ging plenzen. Ook toen ik had afgerekend bij de campingbaas stroomde de nattigheid nog uit de lucht. Toch maar even schuilen tot het wat minder wordt.

Bij mijn tentje is de standaardprocedure dat je eerst de binnentent opzet en daarna de buitentent erover. Je kunt ook eerst de buitentent opzetten en dan de binnentent eronder prutsen, maar dat had ik nog nooit gedaan. Maar ik dacht dat ik het wel kon, en die gedachte bleek juist.

Misschien blijf ik hier een extra dag, dat is nog even een cliffhanger.

Het internet is een beetje traag hier, ik beperk me even met de plaatjes.

Groenevalleienroute dag 3

Brugge – Stavele 60km

Rond een uur of half vier vannacht hoorde ik dat het regende. Ik had toen nog de hoop dat het in de loop van de ochtend droog zou worden, maar helaas is dat nauwelijks het geval geweest.

Omdat mijn route van vandaag niet zo lang was, zo’n zestig km, heb ik het op mijn gemakje gedaan. En uiteindelijk zat ik pas even na half elf op de fiets. Eerst even brood kopen bij de Delhaize. Dat mocht ik zelf snijden en stickeren. Het duurde even voor ik het juiste product vond op het schermpje, maar de mensen achter mij waren geduldig, of wisten goed te doen alsof. Daarna naar de zelfscankassa zoals ik bij AH ook altijd doe. Het scannen gaf geen probleem, maar voor ik de weg wist in de betaalmogelijkheden. Ik ging de mist in doordat ik bij een van de opties creditcard zag staan, en toen dacht: die moet ik niet hebben. Uiteindelijk bleek er niet alleen creditcard te staan, maar ook Maestro, en die moest ik dus wel hebben. Ach ja.

Ik had onthouden langs welke knooppunten ik weer op de route moest komen, en dat zou niet zo ingewikkeld geweest zijn als ze niet een stuk van mijn weg hadden afgezet. Vanwege de regen had ik mijn telefoon annex wegwijspiet niet op mijn stuur en daardoor duurde het langer dan ik had gedacht voor ik uiteindelijk Brugge achter me liet.

Via een fraaie route, die ik me deels dacht te herinneren van een fietsvakantie met Suzemarie enkele jaren geleden, kwam ik in Diksmuide. Daar wat boodschappen gedaan voor het eten, en verder maar weer.
Dat is wel jammer van zo’n regendag, je gaat niet op je gemakje ergens wat zitten eten.

Dacht ik vóór Diksmuide nog dat het wat lichter en droger aan het worden was, dat beeld mocht ik in het vervolg weer bijstellen, het leek alleen maar harder te gaan regenen.

Ik had gisteravond via de website van Welcome to my Garden contact gehad met Marc en Heidi die hun tuin beschikbaar wilden stellen voor mijn tentje. In Stavele was deze tuin gelegen, en bleek uiteindelijk bij een boerderij (hoeve heet dat hier) te horen. Toen ik aankwam probeerde ik het nummer te bellen dat Marc mij had doorgegeven, maar het scherm van mijn telefoon was nat, mijn handen waren nat, mijn zakdoek was nat. Het lukte gewoon niet. Met een droog doekje uit mijn fietstas ben ik maar brutaalweg in een binnenruimte van de boerderij gaan waar een deur open stond. Daar telefoon en handen droog (genoeg) gemaakt, en Marc gebeld. Marc was de boer, zo bleek, we maakten een praatje en toen ik vroeg waar ik mijn tent kon opzetten vroeg hij of ik niet liever binnen wilde liggen.

Er was een grote ruimte waar ze wel schoolklassen ontvingen, en daar mocht ik overnachten. Over dat aanbod hoefde ik niet na te denken. Later kwam Heidi ook nog even kennismaken. Ze bood aan dat mijn natte spullen wel in de melkstal mochten drogen. De koelinstallatie van de melktank produceerde zoveel warmte, het zou zo droog zijn.

Hoe graag ik ook kampeer, dit is toch wel een aangename afsluiting van een erg natte dag.

 

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2021 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑