Pagina 2 van 54

Dag 19, dagje niksen

Toen ik van de vorige camping vertrok had ik mij voorgenomen een dag extra op de volgende te blijven als het er een beetje fatsoenlijk uitzag. Dat is een rekbaar begrip maar ik vond het prima zoals het er lag. Mijn plek is een groot deel van de in de schaduw te bezitten, hooguit een beetje jammer dat er bijna geen gras groeide.

Veel gelezen vandaag, vanmorgen nog een paar boodschappen in het nabijgelegen dorp (loopbare afstand) en de was gedaan!

Waar een fiets al niet goed voor is.

Verder valt er over deze dag niet veel te melden. Ja de voetbalvrouwen verloren van de USA. Niet veel mensen zullen er echt verbaasd over geweest zijn.

Oh, en die bui gisteravond. Die was wel even hevig. Flinke ontladingen en gedonder en een leuke sloot water. Tijdens het hoogtepunt stond ik inderdaad bij het sanitairgebouw. Dat voelde toch iets veiliger.

Vandaag zijn er drie druppels gevallen en heeft het wat gerommeld. Volgens Météo-France was dat het voorlopig weer.

Morgen weer fietsen, en het blijft warm, dus vroeg op pad.

Dag 18, langs de Rhône deel 1

Nadat ik gisteravond in de stad even wat gegeten had ben ik op mijn warme kamer nog wat aan het puzzelen geweest hoe ik de resterende kilometers naar Avignon zou gaan indelen. Ik was er nog niet klaar mee toen ik zo’n beetje instortte. Ik vlijde me neer op het bed, en voor ik het wist was het een uur of vijf. Nog steeds warm en benauwd en waarschijnlijk als gevolg daarvan ook hoofdpijn. Ik ben mijn boeltje gaan inpakken, drie keer gecheckt of ik echt alles had (dat is op een camping toch duidelijker, dan is je plek leeg) en me bij het hostel afgemeld. Ja, ik was ook verbaasd dat dat zo vroeg kon, maar dat hadden ze me gisteren verzekerd en dat bleek te kloppen.

Langs de linkeroever van de Rhône reed ik richting de Confluence, de plaats waar de Saône en de Rhône met elkaar versmelten. Op die plek is ook een museum gebouwd, een bijzonder gebouw, maar daar was het uiteraard nog te vroeg voor.

Ik kan me niet herinneren dat ik tijdens mijn fietsreis zoveel (vooral rode) verkeerslichten was tegengekomen als tijdens de eerste vijfentwintig km van deze dag. Ik moet toegeven dat ik er wel enkele, wegens gebrek aan medeweggebruikers, heb genegeerd. Maar op een gegeven moment, na een uitstapje meer naar het binnenland ( en dus omhoog) werd het weer mooi en reed ik langs boomgaarden met rijpe abrikozen en zag ik verderop, hoger op de heuvels, weer wijngaarden liggen. Uiteindelijk kwam ik weer direct aan het water te rijden.

Zoals hier, met Vienne aan de overkant.

Na vrijwel precies 60 km kwam ik aan bij La Lône, de camping van vandaag. En ook van morgen, want ik heb besloten hier een dag extra te blijven. Ik hoef pas vandaag over een week in Avignon te zijn, dus tijd zat.

Het was hier toen ik aankwam erg warm en benauwd. Inmiddels is het iets beter te doen. Het schijnt dat France Meteo code oranje heeft afgegeven ivm regen, hagel en onweer. We gaan het zien, als het me te dichtbij komt ga ik wel in het restaurantje of andere ‘echte’ gebouwen schuilen.

Dag 17, nog een beklimming

Het was niet een heel bijzondere fietsdag. Deels langs de Saône, deels wat meer van de rivier af, met als onvermijdelijke consequentie dat er weer wat hoogtemeters gemaakt moesten worden. Maar niets dat heel zwaar was.

Wat altijd even spannend is, is een bord langs de weg dat deze weg verderop is afgesloten. Ik kijk dan altijd even op de kaart of er een alternatief is dat er niet al te onaangenaam uitziet. Toen dat gisteren gebeurde was het alternatief een drukke weg. Daar had ik geen zin in, dus ik waagde het er maar op. Dat bleek terecht in de geval, er was een wegopbreking in het dorp over de volke breedte van de weg, maar er was gelukkig nog een parallelstraatje.

Je kon wel merken dat ik Lyon naderde, het werd steeds drukker. Maar gelukkig vaak fietspaden of -stroken. En zo kwam ik dan eindelijk bij de tunnel Croix Rousse aan. Dit is volgens mij de tunnel die vroeger alleen voor autoverkeer werd gebruikt en waar je door moest als je naar Zuid-Frankrijk ging, of er vandaan kwam uiteraard. Nu is een buis voor fietsers en wandelaars ingericht. En inrichten mag je letterlijk nemen, er waren bewegende beelden op de muur en er was muziek. Je kunt je afvragen of de verkeersveiligheid ermee gediend is. 😊

Om elf uur was ik bij mijn hostel en zoals ik had verwacht was dat te vroeg om in te checken. Wel kon ik mijn bagage in lockers achterlaten en mijn fiets binnen zetten.

Daarna te voet verder gegaan. Eerst een poosje op een muurtje in de schaduw gezeten met wat te drinken en heerlijke kersen. Daarna eerst even naar de Rhône, de laatste rivier van mijn reis, en daarna doorgestoken naar die andere rivier, de Saône. Aan de oever van die rivier wat kaartjes geschreven en ondertussen zitten bedenken of ik nou echt naar “die kerk daarboven” zou gaan.

Hij zag er mooi uit, maar er moest wel minstens 150 meter voor geklommen worden en het was ondertussen wel wel dertig graden. Uiteindelijk gedaan, en inderdaad erg warm en zweterig, maar wel de moeite waard. Ook het uitzicht over de stad Lyon was er prachtig.

Verder ben ik blij dat ik vanavond weer in mijn tentje slaap. Zo’n stad koelt veel minder af dan een camping, waar ook vaak nog wel een windje staat. Voordeel van een hostel is dat ik alles wat opgeladen kon worden weer even op niveau heb gebracht. Ik ga zo mijn boeltje maar eens inpakken en kijken of ik inderdaad vroeg kan uitchecken zoals mij gisteren werd gezegd.

Dag 16, nieuw hoogterecord

Vandaag dan de dag waar ik toch al even tegenaan zat te hikken. Er moest serieus geklommen worden en ik was onzeker of ik het aan zou kunnen.

Maar ik moet beginnen met een klacht over de beschrijving in mijn routeboekje. Benjaminse suggereert door zijn wijze van beschrijven dat we vandaag om te beginnen gewoon verder gaan met dat ‘heerlijke fietspad’ (zijn woorden) waar ik gisteren ter hoogte van de camping in Cluny mee gestopt was. Nou, ik mag wel zeggen: niets was minder waar. Ik vermoed dat het oude treintracé waar we gisteren over reden is ingepikt door de TGV en dat het fietspad daardoor gedwongen opgeschoven is. Dat resulteerde in nogal wat pittige klimmetjes waar ik eerst nogal buiten adem van raakte. Niet echt een ideale warming-up zo direct na de start.

Op een gegeven moment ging het fietspad een spaarzaam verlichte lange tunnel in van 1600 meter lang. Bijzondere ervaring. In de winterperiode is de tunnel afgesloten vanwege de winterslaap van de aanwezige vleermuizen. Na de tunnel zaten we weer op de oude spoorbaan, want toen reed het weer soepel.

Niet lang daarna wordt de Beaujolais bereikt en begint tevens het klimmen (en dalen uiteraard, what goes up must come down). De beklimming waar ik tegenop had gezien ging tot een hoogte van ruim 430 meter, en dat was een persoonlijk hoogterecord op eigen kracht. Het was zwaar, maar met een paar korte rustmomenten lukte het me toch. De een na lichtste versnelling van mijn Rohloffnaaf was nodig, dan kroop ik met een snelheid van 7-8 km/u. Langzamer kan haast niet, dan val je om. 🙂

Dan natuurlijk de onvermijdelijke afdaling, dat is dan een mooie beloning. Ik was vrij vroeg op de camping van Montmerle, ik had me 20 km in de afstand vergist. Het was dus dichterbij dan ik dacht. Ik vond het wel best, niet echt serieus overwogen om toch nog verder te gaan. Morgen naar Lyon is ook maar vijftig km.

Nog even een plaatje van het dorp Fuissé waar ik doorheen kwam. Voor kenners een van de dorpen van het beroemde wijngebied Pouillu-Fuissé.

Er is iets raars gebeurd met de opmaak, maar ik weet nog niet wat. Corrigeer ik na thuiskomst eventueel wel.

Dag 15, en toen was het boekje uit

Door vandaag in Cluny aan te komen kan boekje één van het tweeluik “Fietsen naar Barcelona” in de prullenbak. Figuurlijk dan hè, want ik vind het leuke bewaarboekjes.

Ik had een onrustige nacht in Beaune door mijn buurman die herhaaldelijk zo overweldigend moest hoesten dat ik bang was dat hij erin bleef. Ik heb er vandaag verder geen last van gehad. Van het slechte slapen bedoel ik. Van de buurman uiteraard ook niet.

Het eerste deel van de tocht ging door de wijnvelden van beroemde chateaus. Tenminste, zelfs ik als niet-kenner had wel gehoord van Pommard en Meursault. Het heuvelde wat, maar ‘nothing I couldn’t handel’.

Na wat fietswerk door bossen kwam ik uiteindelijk uit op de Voie Verte, een Franse langeafstandfietsroute. Aangelegd op het tracé van een voormalige spoorbaan, dus nooit steil.

Met wel soms dit soort uitzichten:

Vroeg in de middag was ik op de camping waar ik het verder rustig aan deed. Nadat ik gisteren in het restaurant op de camping had gegeten vond ik het nu weer tijd voor een zelfopgewarmde hap. Die gaat niet ik de herhaling.

Vanavond Cluny nog even in geweest. Leuk sfeervol plaatsje met een oude, grote abdij. Daar krijg je dan dit soort plaatjes van:

Morgen wordt vermoedelijk de heftigste dag qua klimmen. Ik zie er eerlijk gezegd een beetje tegenop, maar uiteindelijk komt het vast goed. 🙂

Oh ja, en de TGV rijdt vlak langs de camping. Is weer eens wat anders dan een hoestende buurman.

Dag 14, welkom in de Bourgogne

Volgens mij was ik strikt genomen al even in de Bourgogne, althans niet op het moment dat ik Beaune binnen reed, maar doordat ik vlak voor de eindbestemming de eerste wijngaarden zag voelde het nu echt zo

De start van de dag week niet af van die van andere dagen de afgelopen werk. De wekker ging om kwart over vier maar ik lag al een beetje onrustig voor het zover was. Het is dan nog donker, maar als ik het een beetje voorbereid heb kan ik al een hoop doen voor het licht is. Bijvoorbeeld de slaapzak in zijn compression bag, de luchtmatras in zijn zakje, de overige spullen per tas sorteren, en dan is het meestal tijd om naar de wc te gaan. Als ik daarvan terug kom is het licht genoeg om de tassen te gaan inpakken. Alleen de eettas nog niet, want ik zet eerst even koffie. Dan is de buitentent aan de beurt. Die kan er af als er nog spullen in de binnentent liggen. Opvouwen en oprollen en als hij nat is in een extra plastic zak voor hij in de tentzak gaat. Ondertussen koffiedrinkend pak ik de rest in de tassen. Voor de brander moet ik even wachten tot hij zo is afgekoeld dat ik hem kan beetpakken anders brand ik mijn vingers. Tot slot de rest van de tent opruimen en in de zwarte tas doen. Ondertussen mogelijk/hopelijk nog een keer naar de wc en dan vul ik ook meteen de bidons en de PET-fles met water.

Nou, dan is het wel zo’n beetje half zes en ben ik klaar om te vertrekken. PocketEarth op de iPhone instellen, mijn horloge het bijhouden van de route laten starten, en daar gaan we.

Vanmorgen was ik een paar kilometer onderweg toen ik dit tegenkwam.

Ik probeerde er aan te sjorren, ene kant, andere kant, maar geen beweging in te krijgen. Gelukkig paste ik er aan de rechterkant met een beetje moeite langs. Ik herinnerde me ook dat het gisteravond op een gegeven moment harder was gaan waaien, ik had zelfs enkele druppels regen gevoeld. Bij die gelegenheid zal de populier wel omgegaan zijn.

Het was een mooie route gedeeltelijk door bossen, meestal over goede paden, een enkele keer over paden die niet erg stevig aanvoelden met veel steenslag. Met name toen dat een keer bij een langere afdaling gebeurde vond ik dat wel frustrerend. Geen loon naar werken.

Het gebeurt niet vaak dat ik door dorpjes met voorzieningen als een bakker kom. Vandaag was dat in Aiserey wel het geval en daar ook direct gebruik van gemaakt. Ik at brood van drie dagen oud en daar krijg je weliswaar niks van maar vers is toch lekkerder. Ik was er nu toch en kocht er een gebakje bij dat ik heerlijk in het parkje vlakbij opat.

Dat mooie doosje had niet gehoeven, maar het was gebeurd voor ik het door had en het zag er toch wel feestelijk uit.

Ik was mooi op tijd in Beaune. Op de camping werd ik verrast door een man bij de receptie die Nederlands sprak. Een heel licht accent deed me vermoeden dat hij wellicht toch geen Nederlander van geboorte is.

Eerst even uitpuffen in de schaduw, tentje opzetten, douchen en de stad in. Mooi, sfeervol, veel toeristen en warm natuurlijk. Na een paar uur hield ik het voor gezien. En dat betreft ook het schrijven van dit dagverslag. Morgen rijd ik naar Cluny en daarmee is dan boekje deel 1 uit.

Dag 13, wat meer, of toch maar niet?

Op de gebruikelijke tijd ging de wekker en hoewel ik niet heel goed geslapen had stond ik makkelijk op. Een half uurtje later zag ik ook activiteiten bij de Zeeuwse vrienden. We raakten aan de praat over de route. Zij volgen de Groene Wegen-route en hadden vandaag een paar flinke klimmetjes voor de boeg. Met name zij zag er wel tegenop. Omdat zij uiteindelijk ook de Via Rhona willen gaan volgen suggereerde ik dat ze wellicht ook mijn route konden doen, die leek wat lichter. Hij heeft nog wat foto’s gemaakt van kaartjes uit mijn boekje en daarna ging ik op pad. Misschien hoor ik nog eens hoe het verder ging.

Er zaten een paar overzichtelijke maar toch wat gemene klimmetjes in, maar overwegend viel de route me erg mee. Groot stuk lang de Saône, soms een stukje ervan af.

Het was me opgevallen dat een bepaald type kerktoren erg populair is in deze streek. Ik heb er een paar foto’s van maar die heb ik met mijn camera gemaakt. Oh wacht even.

Knap hè. Zomaar op mijn iPhone gezet. Nou ja, dit soort torentjes dus in allerlei variaties. Ik vind het wel mooi eigenlijk.

In Gray aangekomen, mijn potentiële stopplaats voor vandaag heb ik na veel getwijfel besloten om nog dertig km door te fietsen. Ik vond de camping er niet leuk uitzien en wilde wat meer tijd voor Beaune hebben, de bestemming voor morgen. Dat is dan nu nog maar zeventig km. Dan heb ik normaalgesproken zeker nog een deel van de middag om toerist te zijn.

Dag 12, effe uitpuffen

Door de vermoeienissen van gisteren een dag extra op de camping gebleven. Niet veel bijzonders gedaan, maar wel even de rest van de route op een rijtje gezet. Hoeveel tijd heb ik nog, en wat moet er dan allemaal gebeuren?

De tijd is natuurlijk duidelijk, op zaterdag 13 juli moet ik in Avignon zijn, anders mis ik de bus naar huis.

Ik heb mezelf vijf dagen gegeven om in Lyon te komen. Dat lijkt haalbaar. In Lyon heb ik een kamer geboekt in een hostel dat nagenoeg aan de route ligt. Ik hoef die dag maar vijftig km te fietsen dus er resteert dan ook nog tijd om de stad even in te gaan.

Het is dan nog ruim 250 km naar Avignon en daar heb ik dan nog ongeveer een week voor. Dat is normaalgesproken gewoon haalbaar.

Ik ontmoette gisteren een stelletje uit Zeeuws-Vlaanderen die 9 weken vakantie hebben en nu een rondje Frankrijk aan het doen zijn. Mooi streven. Ik vond wel dat ze heel veel spullen mee hebben. Ik vind die twintig kilo van mij al behoorlijk trekken, maar zij hadden echt veel meer. Nou ja, misschien komen ze er nog op terug en sturen ze spullen naar huis. 🙂

Dag 11, heuvels en hitte

Toen ik wakker zag ik dat het al tien voor vijf was. Maar ik had de wekker toch op kwart over vier gezet? Snel opstaan en de boel pakken, ondertussen nadenken over de wekker. Toen realiseerde ik me dat de wektijden voor werkdagen stonden ingesteld en het was zaterdag. Ach ja.

Toch was ik om half zes op pad, dan maar geen koffie voor het fietsen.

<begin vies praatje>Die koffie drink ik voor ik op pad ga, omdat het de stoelgang stimuleert en ik dan onderweg geen aandrang krijg. Want dat laatste is vervelend mensen.

En dus moest ik onderweg en was er gelukkig een stil stukje bos te vinden, hopelijk zonder teken, muggen en processierupsen die het op mijn achterwerk voorzien hadden. Het kwam goed, maar morgen toch maar weer koffie voor de start. <einde vies praatje>

De supermarkt in Girancourt waar ik na 37 km voor stond stelde me wat teleur, ze waren nog niet open. Het was acht uur! Ik zou een uur moeten wachten, maar daar had ik geen trek in. In Fontenoy, na bijna zeventig km voelde ik me nog fris. Er was ook geen camping, maar de eerstvolgende die langs de route lag was over veertig km. Moest kunnen vond ik.

Dat viel toch wat tegen. Toen de zon eenmaal hoog stond en er vrijwel geen schaduw meer was werd het zwaar. Het traject was ook niet echt vlak te noemen.

Toen ik eindelijk in Port-Sur-Saône was had ik nog wat moeite om de camping te vinden, en behoorlijk afgepeigerd stond uiteindelijk op mijn schaduwrijke plekje. Voor slechts 5,20, daar kan een mens niet voor tobben. Ze mogen wat mij betreft de prijs best met dertig cent en dan ook WC-papier ophangen, maar helaas zie je dit meer bij de goedkopere campings.

Gisteravond disco op de camping, en dat was goed te horen, maar het moet gezegd, om tien uur ging het zacht en half elf was het stil. Wel werd ik later nog wakker door vuurwerk maar dat hoorde vermoedelijk bij een bruiloft die bij een restaurant even buiten de camping werd gevierd.

Ik heb met mijn telefoon gisteren geen geschikte foto’s gemaakt, dus dat houden jullie nog tegoed.

Dag 10, verder zuidwaarts

Vanaf Nancy zou ik eigenlijk een etappe van ongeveer 100 km gepland, maar ik had gisteren al besloten dat ik Charmes, met ongeveer 60 km al ver genoeg vond.

Ik was wederom in staat om vroeg op te staan en reed om half zes het terrein af. De omgekeerde route reed uiteraard een stuk soepeler. Vanaf Nancy grotendeels langs diverse kanalen gereden. Het was nog koel en de bomen langs de kanalen leverde heerlijke schaduw.

Hier gebruikte ik mijn ontbijt. Doordat het zo lekker reed twijfelde ik nog of ik niet toch nog een stuk(-je) verder zou rijden, maar ik heb er niet aan toegegeven.

En zo ontdekte ik dat de camping net binnen het gebied van de Vogezen valt.

De plannen voor morgen zijn wederom vroeg op pad gaan. In Gironcourt boodschappen voor het weekend doen en dan beslissen hoe ver ik nog wil en kan rijden. Morgen zullen we het weten.

Afstand 60 km

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2021 Onderweg

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑